Polietylenowa jaskinia rozpaczy.
Dobry wieczór. Nazywam się Greg Davies, a program nazywa się Taskmaster.
Spójrzcie na to kolosalne trofeum.
Tak jak ja, jest wspaniałe.
A podczas gdy piątka naszych rywali
walczy w tym trzecim odcinku,
zbliża się do wygrania go
i zostania kolejnym zwycięzcą sezonu Taskmastera.
Poznajmy potencjalnych zwycięzców.
Oto...
Al Murray!
Dave Gorman!
Paul Chowdhry!
Rob Beckett!
I Sara Pascoe!
I patrzcie, kto to jest...
To mały Alex Horne!
- Ooo. - Ooo.
- Cześć, Alex! - Cześć, Greg.
Jak się masz? Jesteś zajęty?
Jestem bardzo--
Dałeś mi awans.
- Dziękuję ci za to. - Nie ma sprawy.
Powiedziałeś, "Dalej jesteśmy na zupełnie innym poziomie..."
Ale teraz jestem półprofesjonalistą. To jest fajne.
Robi różnicę.
Teraz mogę ubrać i nakarmić moje dzieci. To miłe.
Dziękuję ci za to. Naprawdę robi różnicę.
Nie ma sprawy. Idziemy dalej!
Jak zawsze, program zaczyna się od zadania nagrodowego.
Co mieli dzisiaj przynieść, Alex?
Okej, to dzisiaj mieli przynieść
najlepszy przedmiot na baterie.
[śmiech]
Och.
Och, nawet o tym nie pomyślałam!
Ja o tym nie pomyślałem.
To będzie tego typu publiczność.
Osoba, która przyniesie najlepszy przedmiot na baterie,
według ciebie, wygra pierwsze
punkty w programie.
Osoba, która wygra odcinek
wygra pięć przedmiotów na baterie.
Jest o co grać.
Dave Gorman. Nowoczesny z ciebie facet.
Jaką rzecz na baterie przyniosłeś,
i dlaczego mam ci dać za nią punkty?
Przyniosłem rzecz o nazwie Ewan szumiący baranek.
I, uch...
[śmiech]
Mam w domu niemowlę, i ktoś nam go dał.
Ma baterie, i gra jakby
biały szum, który usypia dziecko.
[Al] Co?
- Kiedy dziecko było-- - [Sara] Jaki to dźwięk?
[dźwięk bulgotania]
Nie, nie taki.
Nie, to raczej "No dawaj, stary. Co ty odwalasz?"
[śmiech i oklaski]
No i mamy go, i usypiał nasze dziecko.
Dziecko było w łóżeczku w naszym pokoju,
a ja musiałem wyjechać w trasę.
Tak bardzo tęskniłem za dzieciakiem,
że kupiłem drugiego dla siebie,
którego mam w hotelu.
- Po to, żeby słyszeć... - Drugiego dzieciaka?
...który przypominałby mi o dziecku.
Bardzo dobrze. Rob, co ty przyniosłeś?
Przyniosłem oświetlenie do toalety.
Kiedy sikasz, widzisz
gdzie sikasz, bez pełnego budzenia się
przez włączenie światła w łazience.
[śmiech]
Nie no, zesrałbym się ze strachu.
Czyli byłbyś w dobrym miejscu.
[śmiech i oklaski]
Al, co ty przyniosłeś?
Przyniosłem zabawkę WALL•E.
[publiczność] Ooo!
[Al] Widzicie? Fajny jest, nie?
Ale nie pomoże mi celnie nasikać
w środku nocy, nie?
Czy pomoże?
Cóż...
Jest zdalnie sterowany? Co może robić?
Jak naciśniesz przycisk, to zaczyna się poruszać,
i mówi, "WALL•E!" [robotyczne dźwięki]
Coś takiego, i jest bardzo fajny.
To ciekawe, bo instynktownie chciałem
zepchnąć cię ze sceny, jak zacząłeś wydawać ten dźwięk.
Jest super! Jest super, jest przyjazny.
Całkiem uroczy jak na robota.
Saro?
Okej, przyniosłam naprawdę dobrą, drogą rzecz.
Nazywa się iPod.
[Rob] Słuchasz własnego albumu?
[śmiech]
[Sara] Kto to?
"I właściwie, jestem artystką tygodnia!"
Dobry stosunek ceny do jakości.
I muszę go mieć z powrotem,
bo mam tylko Nokię, która nie ma internetu,
i mogę sprawdzać maile tylko na nim.
Więc muszę wygrać ten odcinek.
Tu jest pewne ryzyko, to ci przyznam.
Paul?
Już się boję, co mogłeś przynieść.
Przyniosłem opaskę do włosów, nie?
No jasne.
[śmiech]
Ma wszystko, czego potrzebujesz. Dredy.
Potrzebuję więcej niż tylko dredów.
Dredy się świecą.
O, świecą się?
O, jednak ma wszystko, czego potrzebuję.
[śmiech]
W niej można zostać rastą,
nie zostając rastą.
"Można zostać rastą, nie zostając rastą".
[śmiech]
Dobra, to lecimy. Dokonam kilku szybkich ocen.
Dave, przepraszam, twój baranek będzie ostatni.
O, nie.
Al, WALL•E na czwartym, i masz farta-
Każdy lubi WALL•EGO!
Nie ja.
Trzecie, Sara, iPod.
Fajna rzecz. Meh.
Em, drugie...
Nie do wiary...
A jestem kimś, kto chce zostać rastą,
ale nie prawdziwym rastą.
Daję to na drugie miejsce,
bo jestem w średnim wieku
i mam spuchniętą prostatę. Gratulacje.
Tak się cieszę, że masz spuchniętą prostatę.
Autentycznie mam.
Nagrody ogarnięte.
Przejdźmy do pierwszego właściwego zadania.
Alex, co zaraz zobaczymy?
Zaczniemy od ludzkich wydzielin.
O.
O, tak.
O, Boże.
- Tak, nie będzie miło. - [śmiech]
[Alex] Nie podoba ci się?
No, patrzę na te rzeczy i myślę...
"Co on teraz wymyślił?"
[chichocze]
O.
Dajcie spokój!
"Wypełnij ten kieliszek własnym potem".
Wiedziałem, że będzie dziwnie, stary.
"Wygrywa najwięcej potu".
"Masz 20 minut. Twój czas jest liczony od teraz".
Pfffff....
"Musisz wykonać całe zadanie
mówiąc z akcentem innym niż swój własny".
"Masz 20 minut".
[śmieje się] To chore!
To nienormalne!
To nie-- Jesteście-- [śmieje się]
Przeginacie.
[wzdycha]
Może zrobię pompki albo coś, nie?
[śmieje się]
Um... Echhmm...
[śmiech i oklaski]
Trochę się pogubiłem, bo...
Wygląda, jakby tylko Rob miał mówić z akcentem.
[śmiech]
[Alex] Ja... tak.
Zajmuję się administracją, ja...
Autentyczna pomyłka. Rob, tak mi przykro.
[Alex] Bardzo mi przykro.
Katastrofalna pomyłka.
Bardzo frustrujące.
Nie no, to będzie absolutnie kompromitujące, nie?
Pełna wersja mogłaby zakończyć moją karierę.
[śmiech]
W sumie już możemy dać mu dredy.
[śmiech i oklaski]
Jestem tak samo sfrustrowany jak ty, naprawdę.
[śmiech]
Nie mogę się doczekać. Obejrzyjmy, dobra?
Okej, zaczniemy od Roba. Roba i Dave'a.
Och, nie mogę tego oglądać.
[śmiech]
Powiedzcie mi, jak się skończy.
[śmiech]
Okej, oto oni.
[słaby akcent] Jaka tu jest temperatura?
[Alex] Ogrzewanie jest teraz wyłączone.
Możemy je włączyć?
[Alex] Chcesz, żebym włączył...?
[Rob] Taaak.
Włącz ogrzewanie, proszę.
Dobrze, włączę...
- Dziękuję. - Okej.
I przynieś przenośne grzejniki.
- Jasne. - Dobra?
[Alex] Dobra.
Pójdę po kurtkę.
[śmiech i oklaski]
Mam wszystkie ubrania, które mogłem znaleźć.
- Żeby się ogrzać. - Wszystko okej?
Muszę się ogrzać.
[śmiech]
Gorąco mi w twarz.
[wzdycha] Tak.
[publiczność] Ooo!
Och, Rob!
Hmm.
Bardzo niewygodnie, brak rezultatów.
Można podkręcić?
[śmiech]
Gorąco mi. Dlaczego nic nie wypływa?
[gwizdek] Dziękuję, Dave.
Mogę potrzebować pomocy z wyjściem.
[śmiech]
[Alex] Co robisz, Rob?
Ściskam głowę.
- [Alex] Do kieliszka? - Tak.
- [Alex] Działa? - Nie.
Chciałbym.
Ale nie działa.
[gwizdek] Dziękuję, Rob.
[oklaski]
Pomyślałem, że jeśli coś powiem
i spróbuję ułożyć język w trochę inny sposób...
i zobaczę, co wyjdzie.
Wygląda, jakbyś wykonał masę roboty,
podczas gdy Dave tylko zbudował sobie szklarnię...
i do niej wlazł.
Pociłeś się w swojej polietylenowej jaskini rozpaczy?
- [Dave wzdycha] - Jaskinia rozpaczy!
[śmiech]
Nie, tego dnia trudno mi było
wygenerować pot.
Myślałem, że stworzę saunę.
Zbudowanie tego zabrało mi większość z tych 20 minut,
po czym uznałem, "och, nie działa!"
Stworzyłeś trochę potu, bo utworzyłeś pewien
system rynnowy przez pośladki,
i dlatego miałem na sobie rękawiczkę.
No i zebraliśmy pięć kropel od Dave'a.
Z jego dupy?
Tak, zebrały się na plecach,
- a potem ściekły do kieliszka. - [wszyscy] Ooo...
Trzeba wykorzystać każdy rów, który dał Bóg.
[Alex] Zawsze tak mówi. Tak.
Rob, niestety, ani jedna kropla potu,
za to 12 różnych akcentów, w tym 3 zupełnie nowe.
[śmiech]
To, kto teraz?
Uch, może Paul Chowdhry?
Czemu nie?
Właśnie, czemu nie? Oto on.
[sapie]
Mogłem założyć pasek.
Ani kropli.
Al Murray to wygra, ten gruby gnojek.
[śmiech]
Przestań. Łaskoczesz mnie.
Przestań.
Ło, dużo!
[gwizdek] Koniec czasu.
[publiczność] Ooo!
[oklaski]
Paul, skąd ten kolor?
[śmiech]
Zadam ci teraz proste pytanie, stary.
Przyciemniasz skórę?
[śmiech]
Nie no, wiemy, że masz sztuczne dredy.
Teraz lepiej się czuję z moimi akcentami.
[śmiech]
Skąd ten kolor?
Nakremowałem się przed tym.
Nakremowałeś się?
[śmiech]
Nakremowałem się wcześniej tego dnia.
Mówisz, jakby to była standardowa praktyka.
Nawilżasz ciało, nie, przed...
Nawilżasz swoje ciało?
Tak.
Dobra, zadam ci to samo pytanie.
Skąd ten kolor, stary?
[śmiech]
O, to przez koszulkę.
- Bo była ciemna. - O, to były kłaczki koszulki.
Były w pocie, i kremie...
[Greg] Kremie.
...i stworzyły jakiś grzyb potowy.
[śmiech]
Stary, dobry czarny grzyb potowy.
Ale kolor nie ma znaczenia dla mojego...
Nie, to był tylko pot.
12 kropli potu od Paula.
- Obecnie prowadzi. - [publiczność] Ooo!
Dobrze się bawimy,
ale obawiam się, że musimy zrobić krótką przerwę.
Wróćcie żeby dowiedzieć się, jak bardzo spoceni
byli Al Murray i Sara Pascoe. Do zobaczenia.
O, cześć. Witam ponownie.
Jeśli dopiero teraz dołączyliście, wszyscy komicy próbują wygrać
światło do kibla Roba Becketta.
Alex, przypomnij mi, na czym skończyliśmy.
Cześć. Cóż, nasi uczestnicy starają się
wypełnić kieliszek potem.
Obecnie prowadzi Paul Chowdhry z 12 kroplami.
Teraz zobaczymy montaż Pascoe/Murray, w końcu.
Mam rację myśląc, że pot i mocz
są zrobione z tego samego?
[publiczność] Ooo!
Och, nie pocę się, Alex.
Tylko ciepło mi w twarz.
To to samo, medycznie.
To mocznik, nie?
Mocz i pot to jest to samo.
Boks! Przy boksie dużo się poci, nie?
[sapie]
To wygląda jak przeznaczone do tego celu.
[śmiech]
[sapie]
[Alex] Coś się musi zadziać.
Myślałbyś tak, nie?
[dźwięk płynu]
[chlupanie]
[Al się śmieje]
Mogę użyć potu innych osób?
"Własnym potem". Co, jeśli kupiłabym go
od kogoś w tym pokoju?
Wtedy technicznie należałby do mnie.
Ktoś chciałby sprzedać mi kroplę potu za funta?
[Alex] Udało się?
Tak, udało się.
I myślę, że mogę wypełnić ten kieliszek.
Nawet dobrze mi idzie, jeśli chodzi o krople.
- Naprawdę? - Tak.
[publiczność krzyczy]
[Alex] Jest całkiem pełny.
Tu jest cała masa.
To ludzki pot. Wydoiłam jego głowę.
- Dla ciebie, 2 funty. - Dziękuję.
- Zasłużyłeś. - Jeeej!
[oklaski]
O, Boże! Myślałam, że zrobiłam możliwie
najbardziej obrzydliwą rzecz w tym zadaniu.
Słuchajcie, Sara ruszyła głową i kupiła trochę potu.
Zezwalam na to.
Tak, ten pot należy do niej.
Zapłaciła dźwiękowcowi 2 funty za 8 kropel potu.
Jest na drugim miejscu.
Pozostaje kwestia, co zrobisz z sikami Ala.
Zaskoczę cię. Nie mam kwalifikacji medycznych.
Masz dla mnie odpowiedź?
Pot to to samo, co ciemnożółty mocz Ala Murraya?
Skonsultowaliśmy to z nie jednym, ale dwoma lekarzami.
Zapytaliśmy bliźniaki Van Tulleken z telewizji.
Obaj powiedzieli, "Cóż, tak, oba to głównie woda".
Ale zgodnie z tą logiką, można było użyć piwa.
Xand powiedział, "Są tworzone w inny sposób
przez inne części ciała, i łatwo je odróżnić
bez stosowania testów naukowych.
No i w kulturze, wszyscy
łatwo je odróżniają".
A Chris powiedział, "Niezły pomysł, Murray,
ale nie zaliczyłbym tego. Gada bzdury".
No, to zależy od ciebie.
Wtedy powiedziałem, "To to samo, nie?
Wygooglujemy. Czy mocz i pot to to samo?"
Google powiedziało tak, od razu.
Jakby powiedziało nie, nie zrobiłbym tego.
Latałbym w kółko jak kretyn.
[Greg] Wiesz co, Al?
Jakby Google płaciło swoje podatki,
zaliczyłbym ci to.
[śmiech i oklaski]
Przepraszam, wybieram opinię lekarzy z telewizji.
Lekarze z telewizji powiedzieli, że są wytwarzane
przez inne części ciała w inny sposób.
- Sorry, Al nie zalicza. - [Alex] Al nie zalicza?
- [Greg] Proste. - Cholera!
Więc, Rob jest czwarty ze swoim zerem kropel potu.
Nie do wiary.
Okej.
Klaśnijcie dla niego raz.
[rozproszone klaśnięcia]
[śmiech]
Kto jest trzeci?
Dave, potem Sara.
Potem zwycięzca, po raz pierwszy,
- Pan Paul Chowdhry! - Bam!
[okrzyki i oklaski]
Nie wierzę.
[Greg] Widzicie?
Kremowanie siebie przynosi korzyści.
Okej, naprawdę idziemy dalej. Co teraz?
Teraz mamy... Mamy zadanie!
Ooo! O, fajne to, nie?
[chichocze]
"Popchnij mnie", jest na piłce.
Jak leci?
[Alex] Dobrze, dzięki, Paul.
"Popchnij mnie".
O, super!
O!
Świetne!
[śmiech]
O, wspaniałe. Ty to zrobiłeś?
O co w tym chodziło?
"Stwórz najlepszy efekt domina".
Co to jest efekt domina?
Wiedziałem.
"Twój czas jest liczony od... teraz".
[oklaski]
Co nazywamy efektem domina?
Jaka jest definicja?
Cóż, chciałeś zobaczyć, jak uzyskują efekt,
gdzie jedna rzecz sprawia, że dzieje się coś innego.
Jedna rzecz przewraca inną.
Więc to niekoniecznie musiało być domino.
Daliśmy im tysiąc domino.
A, więc to mogło być domino.
Mogło. Daliśmy im też dom...
pełen przedmiotów.
Obejrzymy któreś?
Okej, zaczniemy od dosłownego podejścia Dave'a.
[wdycha] Mam zacząć?
[brzęk domino]
- Tak! - Tak!
[okrzyki i oklaski]
Dziękuję bardzo.
Dobra robota.
Proste zagranie, ale autentycznie imponujące.
434 domino ułożone w godzinę.
- [Greg] Właśnie takie liczby lubię. - O, w mordę.
Czyste domino.
Zrozumiałem "efekt domina" jako efekt wywołany przez domino,
tak samo jak zrozumiałem "pot" jako pot,
a nie jako szczyny.
Bardzo dosłownie zinterpretowałem to zadanie.
Po prostu imponujący efekt domina.
- Dobra robota. - Bardzo panu dziękuję.
Kto teraz?
Uch, Sara, która początkowo nie polubiła domino.
Nie, nie lubię tego.
Nie, ale dałaś z siebie wszystko, nie?
M-hm.
- [śmiech] - Zrobiłam to.
- Zrobiłaś. - Zrobiłam.
- Zrobiłaś. - [Greg] Tak.
"Cześć! Jesteśmy Take That!"
"Witamy na naszym koncercie!"
[cicho] Jeeeee!
Tymczasem, na tyłach koncertu
"Cześć, jestem Sara Pascoe. Naprawdę tańczę!"
"Och! Co to, w oddali?"
"Słyszę wulkan!"
[udaje eksplozje]
"O, nie! Wulkan wybuchł!"
"Co to za zapach? O, mój Boże!"
"Pachnie jak gaz, przez który wszyscy
sztywnieją i się przewracają!"
"O nieeeeeeeeeee...!"
"O, nie! Przez to przewracanie,
Take That poczuli się bardzo śmiertelni".
"W przyszłości, będziemy płacić wszystkie podatki!"
[oklaski]
Cóż, przeszłaś od znudzenia
do pełnego załamania nerwowego.
Zrobiłam całą scenkę o podatkach,
a z tego, co powiedziałeś o Google,
też nie lubisz ludzi, którzy nie płacą podatków.
- [Greg] Nie lubię. - Myślałam, że ci się spodoba.
Naprawdę mi się podobało. Moim zdaniem było super.
O, dobrze!
Tak, Gary Barlowie.
Wyskakuj z kasy.
Widziałeś w domino, co się stanie.
[Al się śmieje]
[Greg] Kto jest następny?
Em, Rob. Rob Beckett.
- Ooo! - Ooo.
[Rob] Przed siebie.
Kamienna twarz.
[start silnika]
Co?
[dramatyczna muzyka]
[śmiech i oklaski]
[oklaski]
Bardzo dobre!
O, dziękuję.
Nie no, kto mógłby... [śmieje się]
kto by przewidział, że efekt domina
może stanowić przydatny filmik o BHP.
[śmiech]
Było zabawnie. Była piątka ludzi, basen z piłkami,
materac, szczotka i van.
Fajnie się bawiliście, nie?
Tak, to dobra zabawa!
Teraz czas na przerwę, po której
zobaczymy Ala Murraya i Paula Chowdhry'ego
bawiących się domino.
Wyłącznie u nas.
Do zobaczenia.
O, cześć. To trzecia część Taskmastera.
A w nowym szczycie komedii,
nasza piątka komików rywalizuje o świecącą opaskę.
Alex Horne, zaszczycisz nas krótkim podsumowaniem?
Greg! Tak, zobaczyliśmy różne efekty domina.
Nie widzieliśmy jeszcze Ala ani Paula,
a zaczniemy od Ala.
Dobra.
[powoli wydycha powietrze]
Trzy... dwa... jeden.
O, ty mendo!
[śmiech i oklaski]
Cholera!
Mogę zobaczyć, czy reszta by zadziałała?
[publiczność] Ooo!
[oklaski]
Bardzo irytujące.
Wkurzające!
Ta mina biednego Ala.
Ooo, ale to był dobry pomysł.
[piskliwie] Tylko niektóre z nich się przewróciły!
Nie pomaga, ten głos, nie?
- [śmiech] - Moim zdaniem było super, Al.
Nie zadziałało.
[śmiech]
Bardzo sprytne, nie zadziałało.
Został jeszcze jeden. Kto teraz?
Ostatni to, uch...
Paul Chowdhry, i często w tym programie,
kończymy czymś, co jest albo świetne, albo...
nie bardzo.
Tak. Które to będzie?
[oklaski]
[okrzyki i oklaski]
Tak, było super!
W żadnym momencie nie było powiedziane,
że musicie sprawić, żeby jajko wpadło do patelni.
To, przyjacielu, była przeszkoda, którą sam postawiłeś.
Tak robię jajka rano, nie?
[śmiech]
Ale było niesamowite, Paul.
Nie no, było niesamowite, nie?
[okrzyki i oklaski]
Cóż, niestety dla Ala i Sary,
pomimo ich wspaniałej kreatywności,
nie przewrócili wszystkich domino,
dlatego muszą dzielić
razem ostatnie miejsce.
Dobrze.
Ale, wstydźcie się, Take That.
[śmiech]
Trzecie miejsce. O, rany. Dam Roba.
[publiczność] Ooo.
Dam?
[śmiech]
[cicho] Jestem komikiem, więc chcę, żeby wszyscy mnie lubili.
Zostanę przy tym. Rob, Dave.
Oczywiście, Paul Chowdhry absolutnie
zabiera pierwsze miejsce. Bam, zrobione.
[okrzyki i oklaski]
Nie wierzę.
Teraz chyba fajne byłoby szybkie zadanko.
O, sprytny jesteś.
Okej, oto ulubione zadanie Taskmastera.
Ooo!
- To dla mnie? - [Alex] Tak.
Co to? To z Martwego zła.
Zwinięte 20 funtów?
To nie tego typu program, nie?
Takie zadanie mi się podoba.
Kasa, chłopaku. Kasa.
"Kup prezent dla Taskmastera. Masz 20 tygodni".
"Twój czas jest liczony... od teraz".
[oklaski]
Kto pierwszy?
Może zaczniemy od Roba,
- jeśli można. - Rob?
Podnóżek...
- do twojego tronu. - [wszyscy] Ooo!
Wiem, że lubisz się rozłożyć.
- Lubię się rozłożyć. - [Sara] Fajny jest!
[wszyscy] Ooo!
[Alex] Podoba mu się!
[oklaski]
Nie no, ciężko będzie to pobić.
Strasznie mi się podoba, Rob.
- Dziękuję bardzo. - Nie ma za co.
- Dave. - Tak?
Mam zestaw przedmiotów.
Pochodzisz z Wem?
Pochodzę z Wem.
Kupiłem ci książkę o tytule Historia Wem.
Wow. Jest tak gruba?
[śmiech]
Wiem, że kibicujesz drużynie piłkarskiej Wem Town.
Nie wiedziałem, że istnieje, poważnie.
Poważnie.
Masz ją w polubionych na swoim Facebooku.
I kupiłem ci program z ich największego meczu.
Kupiłem ci butelkę
z browaru w Wem.
Browar Shrewsbury and Wem.
Zamknęli go, browar w Wem!
Tam byliśmy na każdej wycieczce szkolnej.
Każdej.
[śmiech]
I kupiłem ci singiel o nazwie "Wem".
[śmiech i oklaski]
- Kto teraz? - Teraz Al Murray.
Mam dla ciebie, Taskmasterze...
Wszystkie ostatnie Rolo, warte 20 funtów. [czekoladki]
[śmiech]
Niesamowite.
Wspaniałe. Dziękuję, Al.
Nie ma sprawy.
Al musiał zjeść ponad 300 Rolo, żeby tego dokonać.
Zjadłeś te 300 Rolo?
A jak myślisz?
[śmiech]
Teraz Sara? Jesteś gotowy na Sarę?
Pomyślałam, że jedną rzeczą, której nie można kupić, jest czas.
Wiem, że grasz w bardzo popularnym serialu o nazwie Man Down,
i że też piszesz do niego scenariusze.
Pomyślałam, że za te pieniądze
napiszę jeden za ciebie.
[śmiech i oklaski]
- Żeby zaoszczędzić ci czas. - Dzięki!
A, to było tylko 20 funtów,
więc napisałam tylko jedną stronę.
[śmiech]
Jeśli chcesz resztę, będziesz musiał zapłacić za każdą stronę.
Naprawdę jest puste.
[śmiech]
Ale zaoszczędziłam ci trochę czasu.
Dzięki, Sara. To bardzo dobry pomysł.
I znowu zostawiliśmy go na koniec. Paul Chowdhry.
Jesteś facetem, który lubi kobiety.
Znam cię od dłuższego czasu.
Miałeś dużo kobiet w swoim życiu.
Nie mów tego takim głosem.
[śmiech]
Lubię kobiety. Lubię mężczyzn. Wszyscy są spoko.
Ale głównie kobiety, nie?
[śmiech]
Co twoim zdaniem jest w jego pudełku?
Nie no, ucięta dłoń?
[śmiech]
Więc, jesteś facetem, który lubi kobiety.
[śmiech]
[Greg] No.
[śmiech]
Masz rację, Paul. Tak...
[niskim głosem] Lubię kobiety.
[śmiech]
O, nie jest straszne.
To gra w Twistera.
Super jest.
Dobra, dawaj. Najszybciej, jak możesz.
- O Jezu, poważnie? - Jak je ocenisz?
O, Chryste. Nie mam pojęcia.
Daję Man Down, odcinek Sary, na koniec.
Potem daję Twistera.
Przepraszam.
Twister nago, stary.
Wiem, co sugerowałeś,
tak jak wszyscy tutaj.
Trzecie, Rolo.
Na drugie miejsce, daję podnóżek.
Moje miasto nie ma rozgłosu.
Na pierwsze daję wemskie prezenty od Dave'a Gormana.
Wiwat Shropshire. Wem!
[okrzyki i oklaski]
Jak to wpłynęło na wyniki?
Był ostatni w pierwszych dwóch odcinkach,
ale Paul Chowdhry ciągle prowadzi.
[Greg] Tak!
[okrzyki i oklaski]
Nie wierzę.
Co będzie teraz, Alex?
To, Greg. Gotowanie.
Cześć.
- [Alex] Cześć. - Uuu!
Taca...
Co?!
Nawet nie rozumiem.
"Stwórz najlepsze...
danie flagowe".
Tak jest napisane, jakby takie coś istniało.
Co to jest danie flagowe?
[Alex] Taskmaster lubi posiłki, które wyglądają jak flagi.
A, prawdziwa flaga?
[Alex] Tak, proszę.
"Masz 10 minut, żeby wybrać flagę i zaplanować danie".
"Po tym, masz 30 minut... na przygotowanie dania".
"Wygrywa najlepsze danie flagowe".
"Twój czas... jest liczony..."
"... od teraz". Dobra, potrzebuję ryżu i barwnika spożywczego.
[oklaski]
Lubię flagi, lubię jedzenie.
I jak zawsze, ja spróbuję za ciebie.
Tak, oczywiście.
Chcesz zobaczyć, co Sara dla ciebie przygotowała?
- Tak, proszę. - Okej.
Oto flaga Sary.
Będzie absolutnie fantastyczne.
♪ O Kanado, o Kanado ♪
♪ Jak długo jesteś moim... ♪
♪ krajem ♪
Cześć, Saro.
Cześć, Alex. Obiad na stole.
I jaka to jest flaga?
[Sara] Jaja sobie robisz?
To flaga Kanady!
[Alex] Patrzcie na to. Wow!
I ma tylko 15 000 kalorii.
[śmiech]
Mam nadzieję, że mu posmakuje.
Mmm.
- Mmm. - Mmmm.
Polewa jest...
gumowata.
Jak prawdziwą flagę.
Dokładnie tak smakuje.
- [Sara się śmieje] - Prawdziwa flaga.
Tego chciałam.
Wygląda świetnie.
- Dziękuję, Saro. - Dziękuję.
Mówiłaś, że co to jest? Kanada?
Kanada, tak.
[okrzyki i oklaski]
Cóż, to na pewno była imponująca flaga.
Możemy zobaczyć jeszcze raz?
- Jeśli chcesz. - Łoo!
[Alex] Jest całkiem dobra.
[Greg] Jest piękna. Jest posiłkiem?
Uch, tak!
To... przystawka i deser.
Przynoszą ci ją, zjadasz owoce,
potem przynoszą ci ją znowu po daniu głównym
i wtedy zjadasz lukrecję i polewę.
Tak, nie byliście w Kanadzie?
[śmiech]
Tam ludzie jedzą takie coś?
Och, to ich tradycja. Dlatego są tacy szczęśliwi.
I dlatego wszyscy mają cukrzycę.
Al? Chcesz zobaczyć Ala?
Jak uważasz, jaką flagę wybrał Al?
O, nie zrobiłeś tego.
Nie, nie zrobiłem.
Nie naszczałeś do tacy, nie?
[śmiech]
- [Greg] Kontynuuj. - [Alex] Okej.
Al zrobił to.
No.
Prosiliście o danie flagowe.
[oklaski]
Odwrotnie, sorry.
- O! Tak, Wielka Brytania. - Wkurzające.
Jak zrobiłeś te linie? Bardzo precyzyjne.
- Łyżką. - Łyżką. Super.
Wyłożyłem po prostu.
Okej, spróbuję trochę z każdego koloru.
Chyba.
[Al] Na pewno jest pyszne.
Ja nie jestem pewny, ale zaraz ci powiem.
O, już zaczął.
Mmm.
Bardzo proste, nie?
- Tak. - Jako danie.
Zauważysz posmak barwnika.
Dziwny smak, czerwony, nie?
Tak, tak bym to opisał.
- Nie jest nieprzyjemne. - Nie.
Mmm. Dziękuję, Al.
Cieszę się, że ci smakowało.
Mm. "Smakowało" to trochę...
Nie, smakowało ci. Nie zachorowałeś ani nic.
Jak nie zachorowałeś, to ci smakowało?
Tak.
- Nie zachorowałem, masz rację. - Super.
[okrzyki i oklaski]
[Greg] Pyszna, fajna Unia -- Była pyszna?
Bardzo lubię ryż.
- Tak. - Uwielbiam ryż.
Równie dobrze, nie, stary?
Tak, było dużo ryżu.
Użył trzech całych buteleczek barwnika spożywczego.
Dwie czerwone, jedna niebieska. Ale było w porządku.
Było w porządku. Nie smakowało tak źle, nie?
Czy ryż można nazwać posiłkiem?
Jeśli zje się wystarczająco, tak.
[śmiech]
Nie no, jakbyś zjadł całe, powiedziałbyś
"Ach, ale wspaniały posiłek!"
Powiedziałbym tak?
Tak! "Bum-ba, gruby bum-ba! Wspaniały posiłek!"
Rzućmy okiem na danie flagowe Dave'a Gormana.
Dobra...
Panie Horne.
Cześć, Dave.
Pańska niespodzianka z czaszką i piszczelami.
I tak jest! Wygląda...
pysznie.
[oklaski]
Kawałek żuchwy z jednym zębem,
i oczywiście trochę czarnego...
Czarnego ryżu.
Pyszne, nie? Pyszne.
To mogłoby być coś, co jadłoby się...
na morzu, przebywając tam długie miesiące.
Tak.
Wtedy może smakować...
w porządku.
Świetne danie flagowe, Dave.
Dziękuję bardzo.
Dziękuję.
[okrzyki i oklaski]
Smakował ci szampan podany z posiłkiem?
Nie, w końcu nie dostałem żadnego szampana.
- Nie. - W daniu był szampan?
Szampan był w szefie kuchni.
[śmiech]
Więc kiedy zapytano cię, jakie chcesz składniki,
zamówiłeś sobie butelkę szampana?
[śmiech i oklaski]
Reakcja publiki na flagę mówi sama za siebie.
[śmiech]
Były tam przepiórcze jaja, fasola, makaron.
Trochę kalafiora...
- [Alex] Dużo kalafiora. - ...atrament kałamarnicy i ryż.
Atrament kałamarnicy?
Tak, używa się go do gotowania.
[Greg] Niesamowite.
Jakby ścigały mnie dwie łodzie z piratami,
bardziej bałbym się tej z...
- [śmiech] - tą flagą.
Moim zdaniem, świetnie smakowało,
ale to ja wypiłem większość butelki szampana.
[śmiech]
Emocje związane z flagowymi daniami Paula i Roba przed nami,
plus ostatnie zadanie programu, na scenie na żywo.
Do zobaczenia po przerwie.
Cześć wam!
Witam ponownie w ostatnim rozdziale dzisiejszej taskmasterowej historii.
Niedługo obejrzymy piątkę komików na scenie
w zadaniu na żywo, ale przedtem musimy
rozwiązać obecną zagwozdkę.
Alex, przypomnisz nam?
Tak, wszyscy tworzyli dania flagowe,
dla mnie do spróbowania i dla ciebie do oceny.
Do tej pory, jadłem liść klonowy Sary, Union Jacka Ala,
i banderę piracką Dave'a. Teraz obejrzymy Roba--
[śmiech]
[Alex] Roba Becketta. Obejrzymy Roba Becketta.
Cześć.
Mam twój obiad z flagą.
[Alex] Jestem bardzo głodny.
Konnichiwa.
[śmiech i oklaski]
- Zacznę od... - Zjedz całe. Zjedz naraz.
Nie zjem wszystkiego naraz. Nie jestem zwierzęciem.
- O, wow. Patrzcie na to. - Fajne, nie?
- Bardzo ciemny czerwony. - Bardzo ciemny.
- Krwisty czerwony. - Prawie jak burak, nie?
Przypomina mi, zanim się za to zabiorę,
um, łożysko.
[śmiech]
Mmm. To...
Jest, czym jest, nie, Rob?
Poddaję się. Zjadłem pół Japonii.
Więcej chyba nie dam rady.
Tak, jasne. Spoko.
Dziękuję, Rob.
Na razie.
[oklaski]
Ma tupet, żeby to przynieść i powiedzieć "Konnichiwa".
[śmiech]
Skupiłem się bardziej...
Wiecie, na poprawnej fladze, niż na posiłku...
- [Greg] Tak? - A ta jest całkiem dokładna, nie?
Chociaż, właściwie, stworzyłeś tylko
środkową część flagi. Resztę zignorowałeś.
Stworzyłeś tylko część flagi.
Flaga to nie tylko ten fragment, to kwadrat wokół niego.
Przyprawiłem ją solą.
[śmiech]
Brzmi na to, że wygrałeś.
[śmiech]
W czerwonym były dwie warstwy.
Z jakieś powodu zabarwił naleśnik na czerwono,
po czym polał go keczupem.
Ktoś nam został?
Tak, zostawiliśmy Paula na koniec, chociaż raz.
Och, to może oznaczać jedną z dwóch rzeczy.
[śmiech]
Spróbował. Spróbował, i wyszło mu tak.
Mmmm!
Mmmm.
Obiad podano, młody człowieku.
Dziękuję, Paul.
Wow. Co to?
- Flaga Meksyku, nie. - Tak?
Cóż, chyba powinniśmy zjeść Meksyk.
Dziękuję.
Smakuje ci?
Nie.
[szeptem] Chyba nie wygląda jak orzeł.
Cóż, wyglądało jak orzeł. Zjadłeś dziób.
[śmiech]
Viva la Mexico.
[oklaski]
"Wyglądało jak orzeł, zanim zjadłeś dziób".
[śmiech]
Twoim zdaniem, to jedyne,
po czym rozpoznamy orła?
- Po tym, że ma dziób? - Tak.
Więc jak orzeł chciałby się ukryć, to zrobiłby tak...
[śmiech]
"Nie ma tu orłów!"
Clark Kent miał okulary.
Orły mają dzioby.
[Alex] Ma przedstawiać orła trzymającego węża w szponach,
siedzącego na opuncji.
[Greg] Czego użyłeś, żeby to przedstawić?
Musztardy.
[śmiech]
Czy to naprawdę wygląda jak flaga Meksyku?
Nie, ale wygląda jak flaga Mali.
- [Greg] O. - [Paul] Flaga Mali.
- [Greg] Naprawdę wygląda. - Meksyk pomylił mi się z Mali.
A oto dobre wieści.
Nie powiedzieliśmy, że flaga musi wyglądać
jak wybrana przez was flaga.
- Jak flaga. - Mieliście zrobić danie z jakąś flagą.
Tu były dwie flagi w jednym.
Podświadomie stworzyłeś Mali.
Dobra. Myślę, że widownia wymownie zareagowała,
kiedy zobaczyła piracką banderę Dave'a.
[okrzyki publiczności]
Prosto na pierwsze miejsce.
Drugie miejsce, przypadkowe Mali.
[oklaski]
Nie no, Sara, nie chciałbym jeść tego dania.
Obrzydziłoby mnie, ale było piękne.
- Więc trzecie miejsce, powiedziałbym. - [Alex] Dobrze.
[oklaski]
A potem, niespodzianka, Al, a na końcu Rob. I tyle.
[oklaski]
Jak to wpływa na wyniki, Alex?
Paul ciągle prowadzi, ale z niewielką przewagą.
Dave ma tylko dwa punkty mniej.
[oklaski]
Dobra. Nadszedł czas, żebyście
opuścili to miejsce i udali się na scenę.
Tak jest, czas na ostatnie zadanie programu!
[okrzyki i oklaski]
Okej, niełatwo się zorientować, co u diabła się dzieje.
[Greg] Dave, przeczytałbyś ostatnie zadanie?
[Alex] Proszę, Dave.
"Zakotwicz te balony, używając wyłącznie chleba".
Proste, nie?
"Wygrywa osoba z największą liczbą w pełni nadmuchanych balonów
leżących na dywanie, przytrzymywanych wyłącznie chlebem
po 100 sekundach".
Stary klasyk.
[śmiech]
Powodzenia wszystkim. Sto sekund zaczyna się...
[gwizdek]
Powodzenia. Lecimy.
[publiczność krzyczy zachęcająco]
O, o, o! Straciliśmy jednego. Straciliśmy balon Paula.
[Alex] Paul, musisz to wygrać, Paul.
To może być twoja jedyna szansa.
[publiczność krzyczy]
Oto technika. Oto technika!
Nie mów innym.
[Alex] Dosłownie zrobił kanapkę z balonów.
Dosłownie zrobił kanapkę z balonów.
[Greg] Nie chcę wskazywać, kiedy
komuś szczególnie dobrze idzie,
ale wyraźnie tak jest.
Nie, nie patrzcie! Nie patrzcie!
Chodź tutaj!
[Alex] Bardzo porządnie, Paul.
Tutaj są trzy.
Tutaj dwa.
Tu cztery, a tam dużo.
Zostało 20 sekund!
Zostało 20 sekund.
Cholera jasna.
[Alex] 4 sekundy!
[gwizdek] Odejdźcie!
Odejdźcie, odejdźcie.
Okej, zejdźcie. Zobaczmy, jak to wpłynęło na ostateczne wyniki!
[okrzyki i oklaski]
Ekscytująca balonowo-chlebowa akcja.
Jak poszło?
Cóż, na ostatnim miejscu jest Al Murray z dwoma.
Zmietli mnie.
Paul, który prowadził, jest przedostatni z trzema.
[Greg] Och, Paul. Było o co grać, stary.
[Alex] Potem Dave z sześcioma, Rob z siedmioma.
Sara miała dziesięć balonów!
- [okrzyki i oklaski] - Naprawdę się cieszę! Dziękuję.
Sara praktycznie zaprojektowała tę technikę.
Tak jak skok wzwyż Fosbury'ego,
będzie wspominana przez lata, na pewno...
jako Balonowa Dziura Pascoe.
[śmiech]
Dobra, mamy to. Poznajmy ostateczne wyniki!
Okej, najpierw powiem, że teraz mamy inną osobę na prowadzeniu.
Teraz to Rob Beckett. Prowadzi w sezonie!
[wszyscy] Ooo!
Powoli się zbliżasz, Rob. Niesamowite.
Ale kto wygrał ten odcinek?
To odcinek z najwyższym wynikiem do tej pory.
Zwycięzcą jest...
- Paul Chowdhry! - Nie?!
Jednym punktem!
[okrzyki i oklaski]
Nie wierzę.
Niesamowite. Paul Chowdhry wygrywa wszystkie przedmioty na baterie.
Paul, podejdź i odbierz swoją pulę nagród!
[okrzyki i oklaski]
Alex, Alex, Alex. Brawo, ty.
Brawo, ty.
I brawo, ja.
To czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Cóż, nauczyliśmy się, że jeśli Al Murray zaoferuje wam
pożyczenie swojego dresu, przemyślcie to.
To może nie być pot.
Nauczyliśmy się też, że zwycięzcą dzisiejszego odcinka jest
Paul Chowdhry!
[okrzyki i oklaski]
Dzięki wszystkim, i do widzenia.
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Tribbletown Tłumaczenie na polski: Hanny Time
Korekta: tena
[oklaski zagłuszające mowę]