Feniks.
Dobry wieczór!
Cześć, dziękuję, i witam w Taskmasterze,
ze mną, waszym prowadzącym i modelem dla trofeum, Gregiem Daviesem.
Zamysł jest prosty.
Komicy wykonują zadania, ja daję im punkty zależnie od tego, jak moim zdaniem im poszło,
i wszyscy się z nich śmiejemy.
Pod koniec ostatniego odcinka, osoba z największą liczbą punktów wygra to
oooooo... piękne trofeum.
Mmm, jest okej, nie jest źle.
- Jest dobrze. - Jest dobrze.
Nie przedłużając, poznajmy potencjalnych przyszłych właścicieli.
Powitajmy...
Aisling Bea!
Boba Mortimera!
Marka Watsona!
Nisha Kumara!
I Sally Phillips!
I, a to ci dopiero, czy to nie mój bardzo niesamodzielny sędzia...
Hooo!
♪ Mały Alex Horne ♪
[okrzyki i oklaski]
- Co nowego u ciebie, Alex? - Dziękuję.
Miałem w tym tygodniu zajęcia z dykcji.
- Tak? Niespecjalnie poszły, nie? - Miałem 4 lekcje.
[śmiech]
Ale dobrze się dogaduję z nauczycielką. Teraz mówię pięknym głosem.
- Tak? - I mówię z każdym akcentem.
O, okej. Em...
[śmiech]
Z małym.... mogę powiedzieć tylko jedno słowo z tym akcentem.
"Jajko". Mogę powiedzieć słowo "jajko" z każdym akcentem.
Dobra.
- Gotowy? - Tak. Islandzki?
- Jajko. - Nie.
- Nie? Nie było źle. - [śmiech]
Poległeś na pierwszej przeszkodzie, stary.
Myślałem, że był całkiem dobry.
Poza tym nauczyła mnie, że jak powiesz "ślinić się",
albo tylko pomyślisz "ślinić się",
- zaczynasz się ślinić. - [Aisling] O, tak!
O, to fajne, nie? Ślinić się.
- Prawie się utopiłam. - [Greg] To mocne, nie?
Zaczniemy od zadania nagrodowego?
O, Boże, tak. Zacznijmy.
Dobrze, dzisiejszymi nagrodami są rzeczy, z których są najbardziej dumni.
Osoba, która twoim zdaniem powinna być najbardziej dumna ze swojej rzeczy
otrzyma od ciebie 5 punktów
i zacznie program z przytupem i dumą.
Pod koniec odcinka, osoba z największą liczbą punktów
wróci do domu dumna jak paw z pięcioma dumnymi rzeczami.
- Cudownie. - Dziękuję.
To, lecimy. Bob?
Przyniosłem przyrząd do testowania wydolności płuc.
A.
Miałem poważną operację, i opróżniono mi płuca.
I żeby napompować je z powrotem, przez 6 miesięcy
trzeba dmuchać w takie coś... Właściwie, chyba się to ssie.
To znacząca różnica.
[śmiech]
Moje życie tak wyglądało przez 6 miesięcy, i trzeba przejść z 0 do 5,
i jak się dostanie 5, pojawia się uśmieszek.
Dzień, w którym dostałem uśmieszek był dniem, z którego byłem najbardziej dumny.
Nazywa się spirometr. Możemy go zobaczyć.
[Alex] Ależ nagroda.
[śmiech]
Dzięki, Bob. Rozumiem, dlaczego jesteś z tego dumny.
- Dziękuję. - To bardzo podnosząca na duchu historia,
to, że żyjesz.
Tak.
[Greg] Aisling?
Moment w mojej karierze, z którego jestem najbardziej dumna to jak...
Co takiego? Tak, uprawiałam zapasy
z zawodowymi zapaśnikami w Edynburgu.
Możemy zobaczyć, jak się bijesz, jak chcesz.
Tak, zobaczmy, jak się bije.
- To ja! Tak, tak. - [śmiech]
To jaka jest nagroda, Aisling?
Nagrodą jest moja peleryna, czyli 12 irlandzkich flag,
którą Brytyjczycy... mogą użyć do otrzymania obywatelstwa UE.
[śmiech]
- Kiedy nadejdzie Brexit. - [Bob] O, proszę.
[Greg] Dobrze to sprzedałaś, tu nie ma wątpliwości.
Sally?
Cóż, ja zmieniłam świat, Greg.
Współpracowałam z islandzką prawniczką,
i byłam wspomniana w islandzkim parlamencie,
nazywanym Althing-a... Islanding-a.
I, em...
Zmyślone, w 100% zmyślone.
[śmiech]
I stworzyli nową komisję aby zanalizować, jak traktowane są ciężarne kobiety.
Ło! Na podstawie twojej pracy?
- [Alex] Tak, to ty. - Na podstawie mojej pracy, tak.
To to mogą właściwie wygrać, tak?
- Zdjęcie ciebie w islandzkim... - Moje zdjęcie, tak.
[Greg] Niewątpliwie chodzi tu o nagrodę, którą faktycznie przyniosłaś.
- [Sally] Tak. - Jego historia jest wyjątkowa.
Nie przemyślałam tego.
Tak, pomyślałam, że odpowiem na "Z czego jesteś najbardziej dumna?"
Nie myślałam, "kreatywnie skłam na temat tego, z czego jesteś najbardziej dumna".
[śmiech]
Nish?
Co przyniosłeś?
Jedyne fizyczne osiągnięcie w całym moim życiu
to trofeum krykietowe, które wygrałem, jak miałem 11 lat.
Grałem w krykieta w klubie krykietowym Addiscombe,
i każdego roku były przyznawane nagrody.
Odbijający Roku, Rzucający Roku, Zawodnik Roku.
No i była nagroda, którą wygrałem ja,
o nazwie Członek Roku...
[śmiech]
...którą później się dowiedziałem, że przyznawano
chłopcu, który wykazał się największym entuzjazmem w obliczu, i tu cytat,
"Przytłaczającego braku umiejętności".
[śmiech i oklaski]
Jestem z niego naprawdę dumny, bo jestem fizycznie nieudolny,
a to trofeum...
Hej, to jedyna rzecz, za którą dostaniesz punkt, stary,
bo utożsamiam się z tym...
przez to, jak wyglądam.
Któregoś dnia poszedłem biegać, a facet z lokalnej kawiarni
wyszedł na ulicę, wciągnął mnie do środka i powiedział,
"Rozmawialiśmy z tutejszymi".
"Naszym zdaniem, nie powinien pan biegać".
[śmiech]
Mark?
To trofeum z Mastermind. Byłem w teleturnieju Mastermind.
- I, em... - [Alex] Zobaczcie tutaj.
Zwykłe Mastermind czy wersja z celebrytami?
[Mark] O, nie prawdziwe Mastermind.
W prawdziwym Mastermind są bardzo trudne pytania.
Ja miałem typu, "Jakie zwierzę robi muu?"
KROWA! KROWA!
[okrzyki i oklaski]
Dziwię się, że nie grałem przeciwko Nishowi.
[śmiech]
- Dobra, Greg, musisz je ocenić. - Dobra. Nish, jesteś oczywiście ostatni.
- Nie, no! - [śmiech]
To gówniane trofeum,
i nie będę ci nadskakiwał. Musisz zacząć stawiać czoła życiu.
- [śmiech] - Mark, dalej daję ciebie.
Aisling, ciebie daję na trzecie, bo broniłaś własnego kraju.
Sally, będę z tobą szczery.
Pewnie tylko ja myślę, że w życiu nie zajmowałaś się prawami człowieka.
Ale muszę dać ci kredyt zaufania,
żeby nie wypaść źle w telewizji.
Więc daję cię na drugie.
I oczywiście, Bob ciągle żyje i wszyscy to świętujemy, więc idzie na pierwsze.
[okrzyki i oklaski]
Alex, chyba czas na zadanie.
Tak, i zaczniemy od klasycznej gry w ping-ponga.
- O, uwielbiam ping-ponga. - Uwielbiamy, nie?
- Uwielbiamy ping-ponga, no. - Mm-hm.
Znowu w laboratorium.
No, proszę.
Co tu mamy?
Stary, dobry fiut robota.
Wygląda jak zadanie, które mi się spodoba.
- [Alex] Lubisz rury? - Uwielbiam rury.
A, dobra. Przepraszam.
Owładnął mną kształt stożka.
"Usuń z rury piłkę do ping-ponga".
"Nie możesz ruszyć rury".
Jakiej piłki do ping-ponga?
Jest w rurze.
"Wygrywa najszybszy".
"Twój czas jest liczony od teraz".
O, Jezu.
Okej.
[oklaski]
Od robocich fiutów do zasad.
Okej, zasady są całkiem proste.
Musieli wyciągnąć piłkę z wnętrza starej, dobrej robociej tuby.
[śmiech]
I mogli jej... dotknąć.
[śmiech]
Ale nie mogli jej poruszyć.
- A. Dotknąć, nie poruszać. - Mogą jej dotknąć.
Dotknąć, nie poruszać. Tradycyjne zasady.
Dotknąć, nie poruszać.
Okej?
Jako ostatnia zorientowała się, gdzie jest piłka,
więc zaczniemy od Aisling.
Pamiętajcie: dotknąć, nie poruszać.
Pamiętajcie to. Dotknąć, nie poruszać.
Okej. Te drinki można pić?
[Alex] Tak.
Tak, jest super.
Wyleję...
O?
O, i wylatuje... dobra.
Okej, to da się zrobić? Ktoś sprawdził?
Dobra.
Położę to tutaj.
Tak, żebym dalej używała soku.
Niespecjalnie.
[śmiech]
Okej, wpuszczę trochę...
Właśnie pomyślałam o czymś lepszym.
Zatkam je zadaniem.
Czekaj.
Mogę ruszyć tacę?
[Alex] O ile rura się nie poruszy.
[Alex] O, wygląda, jakby się poruszyła. Nie?
Jest ciągle przytwierdzona do tacy.
[Alex] Hmm.
O, wiem, co zrobię.
Będzie genialne.
[Alex] Na pewnie nie ruszasz rurą?
Nie!
I wtedy...
[śmiech]
[Alex] Chyba zablokowałaś ją papierem.
Zablokowałam ją cholernym papierem.
[śmiech]
Jeeeej! Zatrzymaj czas!
[oklaski]
Trochę się poruszyła.
[śmiech]
Więc, podsumowując...
Aisling weszła do pokoju,
nachlała się,
[śmiech]
wsadziła trochę papieru do tuby,
rażąco zignorowała zasady i odwróciła rurę.
Tak.
Ale dostanę punkt?
Gdy na drzewie jest ptak, i drzewo zostaje ścięte,
drwal poruszył ptaka.
Dokładny cytat z mojego tatuażu na klacie.
[śmiech]
Doceniam to.
Skończyliśmy z tą częścią, panie i panowie.
Zobaczymy się za kilka minut w kolejnej części.
Witam ponownie w Taskmasterze.
Alex, przypomnisz nam ładnie, co się działo?
Dobra, tak jak być może pamiętają niektórzy widzowie,
zgubiłem twoją jedyną piłkę do ping-ponga w rurze przytwierdzonej do tacy,
co jest dla mnie typowe.
Aisling pokazała, że tuba ma dziury, przez które wylatuje woda.
Uznaliśmy, że ludzie znajdą dziury i nie będą tam po prostu niczego wlewać,
ale chcesz obejrzeć Nisha i Marka?
[śmiech]
Nie podoba mi się, jak nas przedstawił.
Gotowy?
Tak, zobaczmy tych dupków.
[śmiech]
To zadanie z ssaniem, nie?
[szeptem] Tak pomiędzy nami, jak to się robi?
[Alex szepcze] Nie mogę się doczekać, aż się dowiem.
Watson, to mózgowiec. On to ogarnie.
A, to ciekawe.
Dziury, oczywiście.
Mogę zatkać te dziury?
Nie jest powiedziane, że mogę użyć tylko tego płynu, nie?
[Alex] Nie.
Szkoda, że dziury się nie zatkały.
Może jak mi się uda to zrobić w ciągu godziny, to mam szansę.
Teraz działamy.
Niektóre dziury są zatkane.
O, teraz naprawdę wylatuje bokami.
Dawaj!
O Boże, to nie...!
Papier nie jest idealnym środkiem do zatykania.
Ktoś ma taśmę?
[Alex] Pewnie tak.
[wzdycha] Chryste.
Dużo wycieka, ale to nie ma znaczenia.
Wiemy, że ogólnie działa.
O, jest folia spożywcza?
[Alex] Jest w kuchni.
Kurde no!
[śmiech]
E? E?
Folia jest wodoodporna?
[śmiech]
NIE!
[śmiech]
[krzyczy]
To mój Everest.
Nie no, to musi wystarczyć.
Dobra.
[śmiech]
Jest.
[okrzyki i oklaski]
- [Alex] Dobra robota, Mark. - [Mark się śmieje]
Mam nadzieję, że nic podobnego się więcej nie zdarzy.
Woda zostaje w środku!
Dawaj, ty szajsie!
NIE!
TAK!
[okrzyki i oklaski]
[oklaski]
Cóż, Mark...
Autentycznie nie ma dnia, kiedy bym o tym nie myślał.
[śmiech]
To, co mi się podobało w próbie Marka,
i, wiecie, Mark jest wykształconym człowiekiem
który napisał więcej niż jedną powieść,
że instynkt ci podpowiadał, że to nie dziury stanowiły problem,
tylko że było za mało płynu.
[śmiech]
Przypuszczalnie, twój plan polegał na przytłoczeniu dziur.
Mój życiowy plan polega na przytłoczeniu dziur, Greg.
- [śmiech] - Nie zostaniemy przytłoczone!
Jak długo to zajęło?
23 minuty i 10 sekund.
Ło!
Jak długo mi to zajęło, Horny?
Połowę filmu Telefon. Wiecie, tego z Colinem Farrellem.
[śmieją się]
To krótki film.
[Nish] To krótki film, czyli...?
Dopiero co wyszedł z budki, kiedy ty wyciągnąłeś piłkę.
To jak długo?
44 minuty i 22 sekundy.
[oklaski]
44 minuty!
Po pół godziny, krzyknąłeś, "Boże, to jest jak fagot".
[śmiech]
Kto teraz?
Teraz mamy próbę Boba Mortimera.
Ja-- Muszę być wyżej.
- [śmiech] - O, to się przyda.
Na zewnątrz jest przemiła starsza pani sprzedająca stołki.
O, jest na samym dole!
Całe szczęście, że mąż starszej pani sprzedającej stołki
sprzedaje zatyczki do uszu.
Ale niestety, nie otwiera ich.
[śmiech]
Całkiem szczelnie, ta piłka. Wiesz, o czym mówię?
To moje powiedzonko, "wiesz, o czym mówię?"
Nie, ale wiesz, o czym mówię?
[Alex] Tak, wiem, o czym mówisz.
Miałeś kiedyś powiedzonko, Alex?
[Alex] Nie, nie mogę mieć.
Dlaczego? Żona?
[Alex] Nie, Taskmaster.
Ale mam farta.
Staruszek i jego żona mają syna,
który zbiera na głupie dzieci.
Wiesz, dzieci, które są trochę głupie.
[Alex] Chyba można tak mówić, nie? No.
- Głupie chłopaki. - [Alex] No.
I, em, on sprzedaje taką taśmę.
Ktoś spodziewa się, że pojawi się piłka?
[śmiech]
O, odwal się!
To było do bani, nie?
Naprawdę, Geoffrey.
To może być kolejne powiedzonko, wiesz, o czym mówię?
Naprawdę, Geoffrey!
[okrzyki i oklaski]
Otrzymałem piłkę, i jestem z siebie całkiem zadowolony.
Ale nie każdy wyda tylko samo na szczytne cele, co ja.
Dziękuję. Oto twoja piłka.
- Jaki jest jego czas? - Mogę ci powiedzieć...
Powiedział, że zostawił jedną dziurę na wypadek, jakby rura musiała oddychać.
- Jasne. - To popisywanie się.
No i zabrało mu to 8 minut i 13 sekund.
Wow, nieźle.
- [oklaski] - Robi wrażenie.
Świetne wykonanie, Bob.
Dziękuję.
Spokojne, i podobała mi się prezentacja piłki po.
Dziękuję. To ważne, ta część, nie?
- Tak. - Tak, jest.
Siedząca na stożkowej kolbie.
Zawsze, jak idę do lekarza rodzinnego z moją prostatą,
wspomina, jak ładnie prezentuję moje jaja.
[śmiech]
To kobieta, no i chodzę za często.
- [śmiech] - Nie można być zbyt ostrożnym.
Było świetnie, Bob. Niesamowite wykonanie.
Chcesz zobaczyć drugą dorosłą osobę?
- Tak, zobaczmy Sally. - Okej.
Jestem dosyć niska, więc muszę zobaczyć, gdzie ona jest.
Mogę przynieść ci drybinę.
Dziękuję.
Proszę.
Ciekawe.
Widziałam lejek?
Nie pasuje.
[śmiech]
Wiesz, że definicją głupoty
jest robienie tej samej rzeczy
i spodziewanie się innego rezultatu?
Witajcie w moim świecie.
Czekaj chwilę.
To jest jak Kerplunk. [gra]
Jak odwrotne Kerplunk.
Hmm.
Odkurzacz. Jest tu...?
[Alex] Chcesz, żebym przyniósł ci odkurzacz?
Tak!
[śmiech]
[okrzyki i oklaski]
[Alex] Dziękuję, Sally!
Idealnie wlałaś ciecz do tuby,
a potem poszłaś i znalazłaś lejek.
[śmiech]
- Wszyscy tak mieliśmy. - To jeden z moich koszmarów, wiecie?
- To jeden z twoich koszmarów? - Tak, ja--
Mi to zajęło trzy kwadranse!
Mój ulubiony fragment to jak
dotknęłaś piłki odkurzaczem.
I twoje oczy - przez ledwo uchwytny moment - zrobiły tak.
[śmiech]
Świetne wykonanie, ale czy było tak samo dobrze czasowo?
Cóż, zajęło jej tyle samo czasu,
co człowiekowi o imieniu Megatoad na zjedzenie 12 puszek kukurydzy w zeszłym roku.
To było w Nowej Zelandii. Super było.
Trochę poniżej 13 minut.
- Ooo, wow. - 12 puszek kukurydzy.
Całych puszek.
[oklaski]
To, Sally jest druga, Mark trzeci,
Nish dostaje 2 punkty, bo, niestety, Aisling zostaje zdyskwalifikowana,
i Bob dostaje 5 punktów!
Hej!
[oklaski]
Jak teraz wygląda tablica wyników, Alex?
Ktoś ma maksimum punktów po dwóch zadaniach,
a tym kimś jest oczywiście pan Bob Mortimer.
- Więc wyniki wyglądają tak. - [Aisling] Świetna robota.
[oklaski]
Em, proszę o kolejne.
To zadanie jest jak słowo "handel".
Oznacza biznes.
To jakby... ja...
Kuźwa...
O, cześć.
Jak leci?
[Alex] Dobrze, dziękuję, Nish.
[Alex] Cześć, Bob.
Przypuszczam, że mam otworzyć pudełko.
Jest jakaś sztuczka z zamkiem?
Nie.
[śmiech]
Kokos. Największy z wszystkich orzechów.
Podejrzewam, że zadanie jest w środku.
O nie, nie wiem. Coś tu jest.
Nie jest to dla mnie oczywiste jak to otworzyć,
ale nie jestem typem osoby, która miałaby teczkę.
Nie no, jakby ktoś poszedł z taką do pracy,
od razu by go wywalili.
Przypuszczam, że naciska się na to,
i wtedy się otwiera.
Nie wiem, jak ją otworzyć,
i nie bardzo wiem, co mam zrobić, jeśli jej nie otworzę.
Em...
"Spraw, żeby ten kokos wyglądał jak biznesmen".
Czekajcie.
Nie.
Czy to musi być biznes-men?
Albo, chociaż raz, możemy użyć słowa nieoznaczającego mężczyznę?
[Alex] Możesz zinterpretować biznesmena w dowolny sposób.
Zinterpretuję go jako seksistowskiego.
"Masz 10 minut na zaplanowanie swojego kokosowego biznesmena".
"A potem 10 minut na stworzenie go".
"Twój czas jest liczony od... teraz".
A! Proszę.
- Super. Dobra, jedziemy z tym. - [okrzyki i oklaski]
Dobra, zadanie.
O, to kokos.
Chcecie wiedzieć, jak długo zajęło mu...
[śmiech]
Nie no, to oczywiście moje pierwsze pytanie, tak.
Złamanie kodu zajęło mu 6 minut.
[śmiech]
Kod to było 0, 0, 0,
i był ustawiony na 0, 0, 0.
Przyjmuję, widząc innych, że dało się ją otworzyć.
[śmiech]
Bob poprosił nas, żebyśmy zostawili go samego w jego garderobie.
Pewnie był nieśmiały. [shy]
[coconut shy - gra]
[śmiech i oklaski]
Dawaj.
Tak, zostawiliśmy go w jego pokoju.
Poprosił nas o długopisy i inne owoce,
i chciał też sam nagrać filmik swoim telefonem.
Podkreślę, że zadanie polegało na sprawieniu, żeby kokos wyglądał jak biznesmen.
- Racja. - Zobaczmy.
[Bob] Cześć, jestem Maria Utwojegoboku, i jestem operatorką tokarki.
O, cześć. Jestem Powolny Piotrek, i maluję bramy więzienne.
A ja jestem cholernym biznesmenem!
[śmiech i oklaski]
Podobało ci się?
Nie no, podobało mi się.
Czy ten kokos wyglądał jak..?
Pokaż mi jeszcze raz i daj mi podłożyć głosy.
Cześć, jestem Barbara i lubię konie.
[śmiech]
Nazywam się Quentin i lubię balet.
[śmiech]
A ja jestem Morgan, i moim zdaniem kobiety nie powinny publicznie karmić piersią.
[śmiech i oklaski]
Widzisz, o czym mówię?
Widzę, tak.
Wygląda po prostu jak postać z kokosa.
[śmiech]
Wygląda jak zły kokos.
Myślałem, że jak powie, że jest biznesmenem...
wiesz, to byłoby załatwione.
Proszę.
Wciśnijcie pauzę.
Przynieście coś do picia i przewińcie reklamy do przodu,
i dołączcie do nas w części trzeciej. Do zobaczenia.
Cześć. To witamy w części trzeciej.
Lećmy, Alex.
O, tak, zaczynajmy.
Nasi uczestnicy starali się sprawić, aby kokosy wyglądały jak biznesmeni.
Kolejna jest Aisling Bea.
Tak.
Także poprosiła o sprzęt, i zobaczmy jej bizneswoman...
- ...tutaj. - Dziękuję.
[śmiech i oklaski]
Jest ciekawe, Aisling. Podjęłaś ważną kwestię.
- Dziękuję. - Co do seksistowskiego charakteru zadania.
Tak.
Ale pierwsze, co zauważyłem to jej niezłe cycki.
[śmiech]
Ty absolutna świnio, Greg.
Bardzo źle to o mnie świadczy, masz rację.
Cóż, pozwól, że ci o tym opowiem.
To kokosowa pani bizneswoman.
Nie boi się założyć stroju, który eksponuje jej walory, nie.
Ma na sobie czerwoną szminkę, żeby zwrócić uwagę mężczyzn,
tak żeby pewnie mogła ich zwolnić.
Wokół niej jest też dużo wody kokosowej,
która jest jej własną krwią, bo sama jest kokosem.
[śmiech]
A potem, grożąc im bronią, zmusza
trzech podległych panów biznesmenów do picia jej własnej krwi
podczas spotkania w biurze.
I to, proszę pana, jest moja bizneswoman.
Możemy zrobić zbliżenie na jej... twarz.
Twarz, proszę, Alex.
[śmiech]
[Alex] Powiedziałaś, że ma 58 lat i tworzy aplikacje.
Aplikacje, tak.
58? Nie spieszyła się zbytnio, nie?
Dlatego ma tyle włosów na twarzy.
[śmiech]
Cóż, jest kudłatą wspaniałością.
[Aisling] Dziękuję.
Kiedyś mnie tak nazywałeś.
Tak.
[śmiech]
Zanim zacząłem tobą gardzić.
[Greg] Kto teraz?
Mark, chcesz wyjaśnić, co zrobiłeś?
Pomyślałem, że nie byłbym dobry
w fizycznym stworzeniu biznesmena.
Nie jestem dobry w rękodziele, więc zamiast tego
sprawiłem, żeby był postrzegany jako biznesmen
zakładając firmę dla tego kokosa,
i przez te 20 minut, założyłem dla kokosa
konta na Twitterze i Facebooku, na odpowiedzi na pytania.
- Można zadawać pytania. - Możemy zobaczyć.
- Tak, zobaczmy. - Oto on.
[śmiech]
Pomyślałem, że dużo biznesu dzieje się teraz wirtualnie,
i prawie każdy może nazwać się biznes-menem albo -woman
tylko będąc obecnym w internecie,
więc przez te 20 minut stworzyłem
internetową obecność dla kokosa.
Od tego czasu zarejestrowałem kokosa w Rejestrze Spółek.
[śmiech]
Możemy zobaczyć zaświadczenie. Została zarejestrowana.
[śmiech i oklaski]
Ten kokos z tobą rozmawia?
Niektórzy twierdzą, że nie, ale ja wiem...
[śmiech]
Ja wiem, co słyszę.
[Greg] Kto teraz?
Okej, Sally Phillips, która znowu poprosiła o przybory,
i stworzyła tego biznesmena.
[śmiech]
Ło, ten biznes ma się świetnie!
[Aisling] Czy on ma w ręku malutką kartę do metra?
Tak, ma.
[śmiech]
Nie jest za dobrym biznesmenem, jeśli jeździ metrem, nie?
Sally jako jedyna ogoliła kokosa.
Spędziła ponad połowę czasu na goleniu kokosa,
- a potem go zakryła. - [śmiech]
Jak długo spędziłaś na goleniu kokosa?
11 minut. 11 minut golenia.
Jedenaście minut?
Nie wygląda jak biznesmen, tylko jak szalona sowa.
- [śmiech] - Moim zdaniem jest całkiem niezły.
- [Greg] No jasne. - [Aisling] Co ma na plakietce?
Ma plakietkę i krawat.
O, to małe zdjęcie kokosa na jego plakietce?
- [Nish] O, super to. - [publiczność] Ooo!
Ciekawy z niego biznesmen.
Zobaczmy, czy Nishowi Kumarowi poszło gorzej.
Okej, to zadanie, podczas którego Nish...
śmiał się najbardziej.
Jezu.
- [śmiech] - To o czymś świadczy.
A potem wyszedł z domu, wyglądając tak.
[dramatyczna muzyka klasyczna]
[śmiech]
[Nish] Cześć.
Jestem Kokosowym Biznesmenem.
Zaczynam kolejny dzień robienia interesów.
[okrzyki i oklaski]
Co to? Twarz człowieka, który chociaż raz nie będzie ostatni?
To biznesmen z południowych stanów USA, Greg!
Kolejny dzień robienia interesów, w krawacie z angielskich pieniędzy.
Tak, zszyliśmy pieniądze do krawata.
Cóż, ty zszyłeś pieniądze do krawata.
Ja zszyłem pieniądze do krawata.
Mamy zbliżenie. Na krawacie było chyba 140 funtów.
[śmiech]
- Od czego chcesz zacząć? - Od samego dołu.
Bardzo podobała mi się determinacja w oczach kokosa Boba,
ale nie wyglądał jak biznesmen, więc niestety będzie ostatni.
Sally, twój wyglądał jak z jakiegoś okropnego koszmaru.
Okropna, dziwna mini-sowa.
Aisling, moim zdaniem...
- O, nie! - Nie no, jej był dobry.
- Był bardzo dobry. - Moim zdaniem był bardzo dobry.
Nie przyjmuję twojej pierwszej oferty.
Będę negocjować.
No dobra, daję cię na trzecie miejsce,
bo nie uważam, że chodzenie na spotkania biznesowe
z bronią stanowi dobrą politykę.
[śmiech]
- O, Boże. - I nasz program nie zawiera przemocy.
Ale bardzo mi się podobała,
poza, wiesz, groźbą śmierci.
Mark, ty nie bardzo sprawiłeś, żeby kokos wyglądał jak biznesmen,
bo dałeś mu muszkę wielkości jego głowy,
co moim zdaniem zaskoczyłoby ludzi, ale
zakładając prawdziwą spółkę, naprawdę wyglądał jak biznesmen,
i, wiecie, Nish Kumar, wyłącznie na podstawie reakcji publiczności.
Nie mógłbym nie dać twojemu biznesmenowi z malutką głową pierwszego miejsca.
[okrzyki i oklaski]
Okej, oto kolejne zadanie.
[krzyk orła]
Robią się męczące, te długie spacery.
[Alex] Cześć, Aisling.
[sapie] Cześć, Alex.
Trzy zadania, czy...?
[Alex] Nish, na stole są trzy przedmioty.
- i trzy zadania. - Widzę.
Trzy zadania, trzy przedmioty.
[Alex] Możesz je otworzyć w dowolnej kolejności.
Okej.
[Alex] W trakcie zadania otworzysz wszystkie trzy.
Nie będę się na tym zastanawiać. Wygląda ciekawie.
Zacznę od środka.
Zawsze zaczynamy od lewej.
Od prawej do lewej, w stylu arabskim.
[Alex] Mmm, ciekawe.
[oklaski]
Nish, jeśli mogę tak powiedzieć,
w tym filmiku wyglądasz absolutnie zajebiście.
[śmiech]
To był... gorący dzień...
- Nie gadaj. - ...na pełny garnitur.
[śmiech]
Jak widzieliście, były tam trzy zadania, były trzy przedmioty na stole.
No.
To od nich zależy, jak je wykonali.
Najpierw zobaczymy Boba i Aisling.
O-o.
"Stojąc za tą liną, wrzuć jedną rzecz do wiadra".
"Jeśli nie trafisz, możesz rzucić ponownie,
ale podczas każdego rzutu musisz stać za liną".
"Nie możesz przenieść liny ani wiadra".
"Wygrywa najszybszy. Twój czas się zaczął przy otwarciu pierwszego zadania,
i skończy się, kiedy zakończysz wszystkie trzy zadania".
O, wybiorę Weetabix.
Dziękuję bardzo.
[okrzyki i oklaski]
Staram się nie pokazywać, jak bardzo jestem z tego... [śmieje się]
...zadowolony.
"Zjedz jedną rzecz. Wygrywa najszybszy. Twój cz--"
[niewyraźnie]
"Zjedz jedną rzecz".
"Wygrywa najszybszy".
[niewyraźnie] "Stań za liną".
[niewyraźnie]
Powinnam była zjeść Twigleta.
[śmiech]
Właź!
"Balansuj jedną rzecz..."
Aaa!
"...na czerwonym słupie".
"Rzecz musi na niej balansować aż do zakończenia całego zadania".
"Nie możesz wyciągnąć słupa z ziemi".
"Wygrywa najszybszy".
[śmiech]
Była mowa o balansowaniu, więc proszę.
Dziękuję, Bob.
- [oklaski] - [Alex] Zatrzymałem czas.
[śmiech]
- Dziękuję, Aisling. - Dziękuję, Alex.
[oklaski]
To najsmutniejsza rzecz, jaką w życiu widziałem.
Tak, to był długi dzień w biurze.
Chciałbym wiedzieć, ile czasu minęło
pomiędzy słowami "zjedz jedną rzecz"
a wsadzeniem tego do gęby.
Zgadłbym, że mniej niż jedna dziesiąta sekundy.
- [Aisling] Tak. - Usłyszałaś "zjedz", to zjadłaś.
Zjadłam Weetabix, tak.
A jakbym zrobiła tak z kartką, zobaczyłabym Twigleta.
Ale zamiast tego, zrobiłam "TO!"
"Nie, nie, nie, nie, nie".
Tak, było okropnie.
[Greg] To było olimpijskie jedzenie. Imponujące.
- Ten rzut Weetabixem był absolutnie niezwykły. - Czasem ma się farta, nie?
To było szczęście czy coś innego?
Nie, zazwyczaj nie rzucam Weetabixami do wiader.
- [śmiech] - Miałem szczęście!
Zjadłeś Weetabix. Światowy rekord, jakbyście się zastanawiali,
"Wiking" z Nowej Zelandii zjadł suchy Weetabix w 2,7 sekundy.
Tak?
- 2 sekundy na zjedzenie jednego. - Czyli go połknął?
Tak, całego.
Czas Aisling to 4 minuty 30 sekund.
- [oklaski] - O, nieźle. Przyzwoicie.
Bob, nie ma światowego rekordu w jedzenia Twigletów,
więc jesteś w tym obecnym rekordzistą.
Dziękuję.
Ale bardzo powoli wszedłeś na stół. Twój czas to 4 minuty.
4 minuty. Wejście na stół zajęło ci 2,5 minuty.
[oklaski]
Rzuca świetnie, jest zbyt powalony, żeby wejść na stół.
[śmiech]
- Ale teraz prowadzi. - Tak.
Ta dwójka, jak widzieliście, otwierała je po kolei.
Nish i Mark obrali inną taktykę.
"Balansuj jedną rzecz na czerwonym słupie".
"Zjedz jedną rzecz".
"Wygrywa najszybszy".
"Twój czas się zaczął przy otwarciu pierwszego zadania,
i skończy się, kiedy zakończysz wszystkie trzy zadania".
Dobra.
Najpierw sprawdzę resztę zadań.
"Stojąc za tą liną...
...wrzuć jedną rzecz do wiadra".
Gdzie jest lina?
A... Tak.
"Zjedz jedną rzecz". Dobra.
"Balansuj jedną rzecz na czerwonym słupie".
To jedną muszę zjeść, jedną rzucić do wiadra, jedną balansować na tym.
To będzie balansować czy to głupie?
Na pewno to możliwe.
Spróbujmy rzucić Weetabixem do wiadra.
Nie.
Spróbujmy też tym.
Uuu.
Dobra, będę dalej rzucać obydwoma.
Nie.
Z dołu?
O!
Nie ma wiatru.
Wpadło. To wpadło.
Twiglet wpadł.
To było dla zmierzenia.
Aa, rozpadło się!
[Alex] Wszystko musi wpaść do wiadra.
Rozpadło się...
[publiczność] Ooo.
Trochę wpadło.
[Alex] Procentowo?
Przypuszczam... 5.
[wzdycha] O, Jezu.
Stało się to, że miałem mały napad szału.
Weetabix został upośledzony.
Nienawidzę tego programu.
To zjem.
I to, chyba, koniec.
[jęk]
Aaa!
[śmiech]
[Alex] Skończyłeś?
[oklaski]
Jaka szkoda, miałem dać ci bonusowy punkt
za styl, w jakim na końcu rzuciłeś galaretkę.
Ale ci go nie dam, bo popchnąłeś mój stół.
Wściekłość mnie już wtedy opanowała,
bo było dosyć gorąco,
i nawet dużo ludzi patrzyło na mnie i otwarcie się śmiało.
Krzyczeli, "patrzcie na tego gościa, jest beznadziejny".
[śmiech]
To ciekawe, jak szybko można usunąć czyjąś zajebistość gwiazdy filmowej
prosząc go, aby rzucił do wiadra Weetabixem.
Mark otworzył wszystkie naraz, zaplanował wszystko.
I tak był wolniejszy od Boba. 4 minuty 20.
- [Greg] Serio? - No.
Więc ciągle prowadzi Bob, potem Mark, potem Aisling, na razie.
Tak, ale widziałeś szczęśliwą twarz Marka, kiedy jadł galaretkę?
Nie widziałem szczęśliwszego człowieka.
Każdy, kto nie zjadł galaretki, powinien tego żałować, szczerze.
Zatrzymuję akcję na przerwę.
Do zobaczenia w części czwartej, gdzie dowiemy się,
kto zabierze do domu urządzenie do oddychania Boba Mortimera.
Cześć. Mamy część czwartą i jesteśmy po uszy w zadaniu.
Jesteśmy po uszy w trzech zadaniach.
Widzieliśmy już wszystkich oprócz Sally Phillips, z Bridget Jones: W pogoni za rozumem.
Oto ona.
[śmiech]
[Alex] Przeniesiesz stół?
Tak.
Chcesz, żebym ci pomógł?
Dorsz mi znać, kiedy mam go postawić?
Weetabix.
Okej, to stoi.
- [oklaski] - [Alex] Zjadłaś Twigleta?
Tak.
[okrzyki i oklaski]
[Nish] O, mój Boże!
Legendarne!
Nie do wiary.
Można było wyczuć napięcie. "Nie rzuci galaretką!"
[Nish] No!
Absolutnie niesamowity występ Phillips.
[Alex] Mam podać ci czas?
Matka trójki. Trochę wyglądało jak śniadanie.
Ja mam trójkę dzieci, i mniej więcej tak je karmimy.
[śmiech]
Jej czas to połowa czasu innych osób.
2 minuty i 1 sekunda.
[okrzyki i oklaski]
Nish nie zdobył żadnych punktów,
potem jest Aisling z 2 punktami,
Mark z 3, Bob z 4,
Sally z 5 punktami!
[oklaski]
Myślałbym, że to czas na aktualizację wyników?
Właściwie to podam wam punktację w całym sezonie.
Nie powiem, ile punktów mają Aisling i Nish,
ale na razie są na końcu wyścigu.
[śmiech]
Brakuje im 11 punktów do lidera.
Ale przez to zadanie, Bob i Sally mają teraz po 49 punktów.
[okrzyki i oklaski]
Ta punktacja jest dosyć wiernie odzwierciedlona
w wynikach tego odcinka.
Aisling i Nish na końcu, Bob i Sally na przedzie.
Obecnie wyglądają tak.
[Alex] Zostało jedno zadanie.
[oklaski]
Super. Wciąż jest o co grać, jak mówią.
Dobra, wszyscy.
Wstańcie i udajcie się
na scenę na ostatnie zadanie programu!
[okrzyki i oklaski]
No, chyba mówi samo za siebie?
[śmiech]
Kto przeczyta dla nas zadanie, Alex?
- Mark Watson przeczyta. - A, super. Mark Watson.
Człowiek-czapla.
Każdego dnia, porównuje mnie do czapli.
[śmiech]
"Zagrajcie w ping-ponga słowami".
"Kiedy zbliży się piłka, musicie
powiedzieć słowo, udając, że uderzacie piłkę paletką".
"Słowo musi zaczynać się na ostatnią literę poprzedniego słowa".
[publiczność] Uuu!
Tak, "uuu" się zgadza.
"Jeśli nie powiecie słowa w czasie, w którym
moglibyście uderzyć piłkę, kończycie grę".
"Po każdym słowie, musicie pobiec na koniec
przeciwnej kolejki w trakcie zadania".
"Alex poda pierwsze słowo najmłodszemu graczowi".
"Wygrywa gracz, który zostanie jako ostatni".
Podsumowując, spróbujemy zagrać, żebyśmy wszyscy rozumieli.
- Serwuję ją Nishowi. - Tak.
Nish ją odbije i powie słowo.
"Definitely". [stanowczo]
Pobiegnij za mną na koniec kolejki.
Twoje słowo musi zaczynać się na Y.
Er, Yosemite. [park narodowy]
[śmiech]
O ile Greg uzna to za słowo...?
- To słowo. - To słowo, wszystko okej.
Więc teraz mamy...
- Eating. [jedzenie] - Eating, i...
Grass. [trawa]
- Możecie odbijać, jak chcecie. - I wtedy idę tutaj?
Możecie odbijać inaczej. Tak, biegnij na koniec.
Septic. [septyczny]
Septyczny jest super.
Christian. [chrześcijański]
Dobra, już wiemy, jak to działa.
Wszyscy rozumieją? Pierwszy przegrany dostaje 1 punkt, ostatni - 5 punktów.
- Okej. - Super.
Zagrajmy.
Powodzenia. Podaję słowo najmłodszemu graczowi, Nishowi Kumarowi.
Taskmaster.
Regret. [żałować]
[śmiech]
Table. [stół]
Elephant. [słoń]
Tom.
Maybe. [może]
Ecclesiastical! [eklezjastyczny]
[śmiech]
Loser. [przegrany]
Radish! [rzodkiewka]
Hat! [kapelusz]
Ch-ch-cha--!
- [śmiech i oklaski] - [Alex] Straciliśmy zawodniczkę.
[Greg] Czekajcie!
Muszę się upewnić, że tego słowa nie używa się w Islandii.
[śmiech]
Nie, Sally, dostajesz 1 punkt.
To, Nish, teraz dostaniesz słowo "hat".
Terrible! [okropny]
Egg! [jajko]
Greenland! [Grenlandia]
Doberman!
E- No! [nie]
[śmiech]
On! [na]
A-o- Co?
On, on, on.
Dobra. Nugat!
Theatre! [teatr]
Theatre.
Excellent! [wspaniały]
Teriyaki!
Iceland! [Islandia]
Daft. [głupi]
Terrible! [okropny]
Excellent! [wspaniały]
- Mieliśmy już "excellent". - Mieliśmy "excellent".
No.
To nie możemy powtarzać słów? Czy to było w...
Jakbyście mogli, to nigdy byśmy nie skończyli, ale to nie było powiedziane.
Nie powiedzieliście tego.
Powiedzmy, że od teraz nie możecie powtarzać słów.
Dobra.
Wasza dwójka tam, wasza dwójka tam.
Była przerwa w grze. Zaczniemy od nowa.
Bob dostanie słowo wybrane przeze mnie. Dobra?
Phoenix. [feniks]
E- Ach.
[śmiech i oklaski]
To było wredne.
Podaję do Aisling, bo po tej stronie mamy tylko dwóch,
- Okej. - Więc piłka musi pójść do Aisling.
Speedboat. [motorówka]
Tank. [czołg]
Kiss! [pocałunek]
Septic. [septyczny]
Cosmopolitan! [kosmopolita]
- A, bip bip! Mieliśmy "septic". - Mieliśmy septic.
Ktoś inny podał "septic".
- Mark kończy grę. - No, proszę.
Nish Kumar, słowo daję.
Zawsze wiedziałem, że tak się skończy.
Kumar.
Ro-o-bot!
[śmiech]
O, cholera!
[śmiech]
Torture. [tortura]
Eccl-ee-siastical! [ekl-ee-zjastyczny]
Już to mówiłem!
[okrzyki i oklaski]
Tak! Tak!
Bardzo mocna gra. Mamy zwyciężczynię.
Zejdźcie do mnie na dół i zobaczmy, jak to wpłynęło na wyniki.
[oklaski]
Sport i oratorstwo trzymające w napięciu.
- Miałem to mówić. - Tak?
Bardzo trzymało w napięciu. Było ekscytująco, nie?
Tak, bardzo.
Często używasz słowa "feniks"?
[śmiech]
Podejrzewam, że możesz czuć się oszukany.
Cóż, przykro mi, ale...
Im więcej się w to gra, tym lepiej jest się przygotowanym na feniksa.
To jeden z sekretów gry, ale...
Aisling wygrała zadanie. Gratulacje.
[okrzyki i oklaski]
Alex, podaj mi proszę wyniki.
Pomimo heroicznej gry
finalistów Aisling i Nisha, pozostają na czwartym i piątym miejscu.
[śmiech]
Był przedostatni, nie poradził sobie z feniksem,
ale wygrał dzisiejszy program.
Z 17 punktami, jak widzicie, Bob Mortimer.
[okrzyki i oklaski]
No proszę.
To jedyny słuszny rezultat, bo, wiecie,
Bob potrzebuje tej rurki, żeby przeżyć.
Tak to rozumiem.
Idź i zabierz swoje wydzieliny ze sobą do domu.
Bob, jesteś zwycięzcą i dumnym właścicielem masy rzeczy.
- Dziękuję. - Powinieneś być dumny.
- Podejdź po swoje nagrody! - [oklaski]
Alex.
Mm-hm?
Śliń się.
[publiczność] Ooo!
Niesamowite.
To, czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Nauczyliśmy się, że jeśli chcecie zobaczyć kogoś szybko biegającego,
patrzycie na Usaina Bolta.
Jeśli chcecie obejrzeć profesjonalny tenis,
oglądacie Serenę Williams.
A jeśli chcecie zobaczyć, jak ktoś rzuca galaretką do wiadra,
dzwonicie do Sally Phillips.
[okrzyki i oklaski]
Panie i panowie, nie zapomnijmy, że dzisiejszym zwycięzcą jest pan Bob Mortimer!
[oklaski]
Do zobaczenia następnym razem. Dobranoc!
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Tribbletown Tłumaczenie na polski: Hanny Time