Średnia fasolka.
Cześć i cześć.
Nazywam się Greg Davies. Witam w kolejnym sezonie Taskmastera.
Mamy niesamowitą nową piątkę, cierpliwie czekającą,
aż rozpocznę ten sezon. Jesteście gotowi?
[publiczność] TAK!
Powitajcie pięć osób, rywalizujących o mój ogromny, pozłacany łeb.
To... James Acaster!
Jessica Knappett!
Kerry Godliman!
Phil Wang!
I Rhod Gilbert!
[oklaski]
A obok mnie, człowiek od cyfr i faktów,
ale to ja sprawiam kontrolę nad jego wypłatą...
Jest mały, nazywa się Alex,
to Alex Horne...
[piskliwie] To mały Alex Horne.
[okrzyki i oklaski]
- Dziękuję. Cześć, Greg. - Cześć.
Dziękuję, że mogłem wrócić.
Byłem bardzo zajęty...
- od ostatniego czasu. - Tak? Co robiłeś?
Ściągnąłem sporo internetu.
No.
I czytałem trochę o tobie.
- Jesteś komikiem! - Prawda.
Kiedyś byłeś nauczycielem.
[śmiech]
Masz więcej niż 180 cm wzrostu.
Nie masz... żadnych zwierząt. Jeszcze.
[śmiech]
Jesteś spod znaku byka.
Okej, zaczynajmy program.
[śmiech]
Zaczniemy od zadania nagrodowego.
- Jeśli można, Greg. - Tak.
Każdy uczestnik przyniesie coś do puli nagród,
a pod koniec odcinka, zwycięzca zabierze wszystkie rzeczy do domu.
Tak to działa.
Pierwsza kategoria nagród dla naszych nieopierzonych rywali to
rzecz, którą większość ludzi chciałaby dotknąć.
- Zacznę od Jamesa. - Cześć.
[Greg] Jaką rzecz, którą chciałbym dotknąć przyniosłeś?
MC Hammera.
[śmiech i oklaski]
Wydał piosenkę pod tytułem...
"Can't Touch This". [Nie dotykać tego].
O, "Can't Touch This"! [Nie dotykać tego].
I przez to, wielu ludzi chciało tego dotknąć.
Nie mamy prawdziwego MC.
Mamy coś, co przedstawia MC.
- Tak. - [Alex] Czyli to.
[śmiech]
[James] Jakbyście zobaczyli to na ulicy, myślelibyście, że to on.
O Boże, oczywiście. Zwłaszcza jeśli byłby jednowymiarowy
- i w ogóle by się nie ruszał. - No.
Chyba jest dwuwymiarowy.
Tak, jest dwuwymiarowy, masz rację.
Jak myślicie, czym było "to", o którym mówił MC Hammer?
Dwuwymiarowe własne zdjęcie?
[śmiech]
Chcesz zobaczyć, co przyniosła Jess?
Tak, tak.
Uważam, że dobrze pasuje do rzeczy Jamesa.
Hmm. Instynkt mi podpowiada, że nie.
[Greg] Zobaczmy?
Nie dotykać
Nie powiesz mi, że nie chcesz tego dotknąć!
Ten znak oznacza "nie dotykać znaku",
czy oznacza "nie dotykać czegoś innego"?
Bo inaczej, nie widzę w nim sensu.
- [śmiech] - Myślałam o tym.
Zazwyczaj, byłby obok czegoś,
nie, czego nie można dotykać, ale...
Tak, to chyba bardziej prawdopodobne,
od znaku przechodzącego kryzys egzystencjalny.
[śmiech]
Chyba ja przechodzę przez kryzys egzystencjalny.
Czyli, "nie dotykać" sprawia, że chcę to dotknąć... Nie bardzo.
[Greg] Kerry, co ty przyniosłaś?
Kołyskę Newtona.
- Ciekawe. - To z klikaniem.
- Wiem, co to. - Okej.
[śmiech]
[Alex] Możemy zobaczyć zdjęcie kołyski Newtona,
zwanej także dyrektorskim klikaczem kulek,
tak, jak nazywasz ty mnie.
[śmiech i oklaski]
[Alex] Tak się nazywa.
Ciekawe. Jestem z nią osobiście związany,
bo w 1981 poprosiłem o taką moją mamę,
i odmówiła, bo uważała, że jest bez sensu.
- O to w niej chodzi. Jest bez sensu! - [Greg] Prawda.
O to w niej chodzi, staruszko.
[śmiech]
Kiedy dostałem pierwszą pracę w 1990, kupiłem ją,
i, tragicznie, koniec tej historii jest taki, że była bardzo rozczarowująca.
- [śmiech] - Nie.
Powiem ci, że to na razie najlepsza rzecz.
- [śmiech] - Nie, no!
O, nie no, ostatnie miejsce.
- Phil? - [śmiech]
Wybrałem coś klasycznego,
i mam zabawkowy rydwan z kierowcą.
- Absolutny klasyk. - [śmiech]
Oto zabawka.
[Phil] Z boku jest mały przycisk.
Tak, jest przycisk, który zwłaszcza chce się dotknąć.
Każdy przycisk chce się przycisnąć i zobaczyć, co się stanie.
No.
Pokazać, co się stanie po przyciśnięciu?
- Oczywiście. - Okej.
[śmiech]
[Kerry] To jest coś.
Kupiłem go w Indonezji.
- [Greg] Tak? - Więc jest egzotyczny.
[śmiech]
Targowałem się o niego.
Gość na rynku powiedział "100 tysięcy rupii".
Ja na to, "50 tysięcy".
A on, "100 tysięcy". Ja na to, "70 tysięcy".
On na to, "100 tysięcy".
Więc zapłaciłem 100 tysięcy...
[śmiech]
Rhod?
Zobaczmy pierwsze zdjęcie, bo to seria zdjęć.
To podróż.
[Alex] To pierwsze.
[śmiech i oklaski]
- Okej, to ty. - [Greg] Tak.
Ile tam masz lat?
- Jakoś 17? - Jakoś 17.
- Zobaczmy następne. - [Alex] Okej.
- [Rhod] Bo... - [Greg] Uch!
Zadałem sobie trud...
stworzenia repliki...
[śmiech]
...twojej maskotki z dzieciństwa, o imieniu...?
- NT. Niebieski Ted. - NT, Niebieski Ted.
I wiem, jak bardzo lubiłeś dotykać...
[śmiech]
Wyjaśnię, dla tych, którzy nie rozumieją.
[Rhod] Wyjaśnij, proszę, Greg.
Kiedy byłem nastolatkiem,
podczas szczególnie niespełnionego okresu w moim życiu,
wszedłem w relację z miśkiem...
[śmiech]
...którego zrobiła dla mnie mama.
[śmiech]
Możemy zobaczyć rejon, którym byłeś zainteresowany.
[śmiech]
Okropne jest to, że nie wiem, co się stało z NT.
Może ciągle gdzieś jest.
Chyba wszyscy wiemy, co się stało z NT!
[śmiech]
Dobra.
Gdzie chcesz zacząć? Pierwsze czy ostatnie?
Na ostatnim...
To tylko znak.
Od razu chcę powiedzieć,
że Jess powiedziała mi przed programem,
że jej tato uważa,
że karam kobiety w tym programie,
- i... jak ma imię? - Peter.
Peter, wygląda, że to kuźwa prawda, nie?
[śmiech i oklaski]
Na przedostatnim miejscu razem,
- z 2 punktami... - Po 2 punkty, tak?
Dam Kerry...
bo nie cierpię kobiet.
[śmiech]
Razem na przedostatnim, dam ją z MC Hammerem Jamesa,
bo nie chcę dotknąć MC Hammera,
albo kartonowego zdjęcia MC Hammera.
Na drugim, z 4 punktami, bo nie mogę zaprzeczyć przeszłości,
jest Rhod Gilbert, bo gdziekolwiek jesteś, NT,
brakuje mi dotykania ciebie.
Na pierwszym miejscu, niewytłumaczalnie,
bo nie wiem, dlaczego chcę dotknąć tej zabawki,
jest Phil Wang!
[okrzyki i oklaski]
Dobra, lecimy. Masz dla nas coś fajnego, Alex?
Myślałem, że czas się przebrać.
- Okej. - Okej.
Cześć, Rhod.
- Dobra? - Dobra.
- To peruka? - Moja czapka?
O, to czapka, tak? Przepraszam.
- Cześć, Kerry. - Cześć, Alex.
- Jak leci? - Dobrze.
- Cześć. - Cześć.
Podoba ci się?
- To wskazówka? - Tak.
- Oooł. - Gotowa?
Okej, gdzieś tu je mam.
Proszę.
- To... - Tak?
To... było super!
Wezmę...
[Phil chichocze]
Absolutnie, na 100%.
- Fajna czapeczka. - Dziękuję.
Dobra, co tu się wydarzyło?
Świetne.
"Zaprojektuj i zademonstruj najlepszą szybką zmianę stroju".
Nie wiem, co to znaczy.
"Wygrywa najlepsza i najszybsza zmiana stroju".
"Masz jedną godzinę".
"Twój czas jest liczony od teraz".
- Rzepy będą tu kluczowe. - Okej.
Dobra, wiem, co zrobię.
Niech pomyślę. Mogę pomyśleć przez kilka minut?
[mamrocze] Płap, płap, i wtedy...
[śmiech i oklaski]
"Płap, płap"?
Em... to mandaryński.
- Płap, płap? - Płap, płap.
Kto jest pierwszy?
Zobaczymy je w czasie rzeczywistym, zmiany stroju.
- Płap, płap? - Weźcie to pod uwagę.
Płap, płap. Będą w czasie rzeczywistym,
i pierwsza - mam nadzieję, że mogę tak ją nazywać -
jest Jessica Knappett.
- Jesteś gotowa, Jessico? - Jestem gotowa.
Możesz dodać do tego coś teatralnego, Alex?
Nie do wiary. Włóż w to trochę energii.
- [werble] - Zaczynam.
[okrzyki i oklaski]
O, tak.
Było niesamowite.
Absolutnie świetny początek.
Dziwna sprawa, ale naprawdę miałam to na sobie
pod suknią, kiedy brałam ślub.
Ciekawe,
bo nie pomyślałem, że pierwszy strój to panna młoda.
- Miałam ogromny welon na twarzy! - [Greg] To tylko ja?
A myślałeś, że co to?
Myślałem, że to jakaś zjawa.
[śmiech]
Było w czasie rzeczywistym? To szybkie przebranie.
Dokładnie 4 sekundy.
- [James gwiżdże] - [Greg] To był czas rzeczywisty?
Tak. Motylom zajmuje to dwa tygodnie.
[śmiech]
Z przyjemnością oznajmiam, że czas na pierwszą przerwę na reklamy w tym sezonie.
Wróćcie do drugiej części i zobaczcie szybkie przebranie Kerry i Phila.
Pa pa!
Cześć i witam ponownie
w pierwszym odcinku siódmego sezonu Taskmastera.
Przebierają się, Alex.
Kazałeś im, Greg. Czyli, tak.
Nowa ekipa demontruje sztukę szybkiego przebrania.
- [Greg] Kto teraz? - To próba Rhoda. Zobaczmy.
[śmiech]
[Rhod] Alex.
To, co zrobię...
- [śmiech] - To...
Obaj przebierzemy się z bikini...
w jednoczęściowy strój kąpielowy.
- Czyli jeden z nas ściągnie górę. - Mm-hm?
I jeden z nas ściągnie dół.
- Dół? - Tak.
Teraz pewnie myślisz,
że to pewnie ty ściągniesz dół, nie?
Nie myślałem tak.
To powinieneś zacząć.
- [śmiech] - O, nie.
Dobra. Tak?
Zdejmę ci... majteczki.
[śmiech]
Tak.
A ty zdejmiesz moją górę.
Tak, co będziesz ściągał?
Ja będę ściągał twoje majteczki.
I będę nazywał je majteczkami.
Słyszałem.
- Okej, gotowy? - Nie.
To, czyli... Czekaj!
Przebranie musi być jak najszybsze,
więc jak złapiesz sznurki...
Jeden jest chyba na górze, a jeden na plecach.
- Trzymam. - Trzymam.
Na trzy, szybkie przebranie.
Mm-hm. Jestem gotowy.
Na trzy.
1, 2, 3, dawaj!
[śmiech]
Zatrzymaj czas. Jak poszło?
Wydawało się szybkie.
Moje od razu spadło. Z twoim było gorzej.
Tak, ja miałem trudniejszą część.
Zrobione.
- Podamy sobie ręce? Nie- - Nie, nie.
[okrzyki i oklaski]
Znam cię od wielu lat,
i zdziwiłem się, że nazywasz
dolny strój kobiecy "majteczkami".
"Dolny strój kobiecy" nie brzmi lepiej.
- Nie. Masz rację. - [śmiech]
Dobra, podobało mi się, chociaż oczywiście było niedorzeczne.
Twierdzę, Rhod, że to nie szybka zmiana stroju.
Co? Dlaczego?
Byli artyści zajmujący się szybkim przebraniem
w telewizji w latach 70, jak dobrze pamiętam.
Wiem, że--
Pamiętałbym, jakby ktoś wszedł i po prostu ściągnął majtki.
Mr Benn byłby dużo lepszym programem, jakby tak zrobił.
[śmiech]
Ale, było szybko. Trochę poniżej 4 sekund, 3,8.
- Zapisz to, Greg. - Zapiszę.
Zapiszę, i złożę ten papier na policji.
Kto teraz?
Szybko myśli. Ale czy szybko się przebiera?
- Teraz James Acaster. - Aaa.
Witam w kuchni.
Przebiorę się w coś wygodniejszego.
[werble]
O, cześć!
Nie zauważyłam cię.
Witam w kuchni.
Przebiorę się w coś wygodniejszego.
[werble]
Trzeci strój.
Trzy stroje.
[śmiech i oklaski]
[śmiech]
To było przebieranie się, myślisz?
Tak?
- Przebrałeś się? - Ja...
Zacząłem jako pan młody, i zmieniłem się w pannę młodą.
Jest tu trochę fabuły, to...
[śmiech]
Na początku jest koleś, i mówi, "witam w kuchni".
No.
A potem wychodzi seksowna pani, a potem rodzi się chłopiec.
Pod koniec.
To było dziecko...?
Tak, pod koniec byłem małym chłopcem.
Naprawdę była taka fabuła czy właśnie ją wymyśliłeś?
Musiałem ją wymyślić. Chcę zdobyć punkty.
[Greg] Tak. Kto teraz?
Teraz mamy Kerry Godliman, która, o dziwo, jest naprawdę moją kuzynką...
Ulubioną komiczką mojej kuzynki.
[śmiech]
Gotowi, do startu, start!
[werble]
[oklaski]
I tyle!
I o coś takiego mi chodziło.
To jest szybkie przebranie.
- Rzepy są kluczowe! - [Greg] Są.
Nie wiem co powiedzieć, poza tym, że było... perfekcyjne.
- Absolutnie bezbłędne. - Wow.
[okrzyki i oklaski]
Podejrzewam, że mogłaś zaoszczędzić masę czasu,
zakładając bikini i ściągając dół.
[śmiech]
Ciężko będzie to pobić.
Tak, Rhod miał 3,8 sekund.
To było 3,6 sekundy, więc do tej pory najszybciej.
- Blisko, nie? - [Alex] Ale ciągle został Phil Wang.
Phil Wang. Czy wpadnie i wygra rzutem na taśmę?
Zobaczmy. Musi pobić 3,6 sekundy.
To jeden, jedyny Phil Wang.
[śmiech]
Cześć, Alex. To...
Kojarzysz wyścigi konne w Ascot?
Panie mają zawsze wymyślne stroje.
Więc tu mamy kapelusz na Ascot.
Ładną letnią sukienkę i pończochy.
- Rozpocznę czas... - Okej.
- ...kiedy wejdziesz do środka. - Kiedy wejdę.
I... przebranie!
[śmiech]
[jęki Phila]
[cicho] ...to ponczo. Ha-ha-ha!
[mamrotanie]
Rękawiczki...
[werble]
- Strój numer 2. - [śmiech]
To strój do pracy w ogrodzie.
Mamy wygodną spódnicę ogrodową, ponczo,
a pończochy... stały się rękawicami ogrodowymi.
Dziękuję, Phil.
- Dziękuję, Alex. - Dziękuję.
[oklaski]
Był nie tylko najszybszy, ale też najlepszy. Ja...
To słownikowa definicja fłap-fłap.
[śmiech]
Moim celem była największa zmiana stroju.
Mówiąc geograficznie.
Przeszedłem od wyścigów w Ascot do meksykańskiego ponczo.
Tak robią w Meksyku? Zamiast rękawic, używają pończoch?
[Greg] W Meksyku.
Nie wiem, nie byłem tam. Ale podejrzewam...
O, Boże, było-- Było do bani.
[śmiech]
Zero poczucia pośpiechu.
Podaj mi czas. Chyba raczej pójdziemy według czasów,
bo większość z nich robiła wrażenie.
Philowi zajęło 45 sekund, a potem spadamy do 5 sekund Jamesa,
4 sekund Jess, 3,8 Rhoda, i 3,6 Kerry.
Dobra, chyba sprawiedliwie będzie ukarać Rhoda w pewnym stopniu,
Nie.
...bo tylko ściągnąłeś facetowi majtki.
- Spada oczko niżej. - [Alex] Okej.
Chyba tak jest sprawiedliwie.
- Czyli, 1 punkt dla Phila? - 1 punkt dla Phila,
2 punkty dla Jamesa, 3 punkty dla Rhoda,
4 punkty dla Jess, i 5 punktów dla Kerry.
- Taka jest decyzja. - Okej. Kerry wygrywa zadanie!
[oklaski]
Jestem przeszczęśliwa!
Możemy zobaczyć pierwszą tablicę wyników w siódmym sezonie, Alex?
[Alex] James ma 4, ale Kerry i Rhod prowadzą z 7 punktami!
[okrzyki i oklaski]
Kolejne zadanie, proszę, Alex.
Okej. W tym, zabraliśmy dzieci do lasu.
- [Alex] Cześć, Kerry. - Cześć.
[Alex] Cześć, Phil.
Cześć, Alex. Jak leci? Au!
- Uważaj na ostrokrzew. - No.
- [Alex] Cześć, James. - Cholerne kolce.
Tam są pokrzywy, tam cholerny ostrokrzew i kolczate gałęzie.
- Witaj na polanie. - Jak stąd wyjść?
[Alex] Witaj na polanie.
Ooo!
"Zbuduj najwyższą wieżę".
"Masz 5 minut od momentu, kiedy złożysz pierwszy karton..."
"...i maksymalnie 20 minut od teraz".
[wzdycha] Nie cierpię składać kartonów.
[Alex] Dlaczego?
Po prostu wiem, że nie bardzo umiem.
[oklaski]
Powinniśmy wdrążyć się w twoją przeszłość ze składaniem kartonów.
Właściwie... trzeba nabrać wprawy.
Dlaczego miałaś je składać?
- Em, praca. - No.
Czasem mówią, wiecie, "Jess, idź na zaplecze".
- "Złóż pudełko". - Co?
[śmiech]
Kiedy pracowałam w szpitalu, okej?
- Wtedy musiałam składać pudełka. - O, Boże.
"Idź na zaplecze i złóż pudełka".
Jesteś pewna, że byłaś zatrudniona w tym szpitalu?
Nie...
Okej, Phil. Jako pierwszy się do tego odniosę.
[śmiech]
Po raz pierwszy widzieliśmy twój strój w pełni.
No.
Co o nim teraz sądzisz?
[śmiech]
To strój Bruce'a Lee z filmu Gra śmierci.
Tak, a jednak, nie to widzę.
[śmiech]
Widziałem grę śmierci.
Po prostu chciałem uhonorować
jednego z najlepszych azjatyckich aktorów w historii,
i poza tym, możecie zobaczyć mojego fiuta.
[śmiech i oklaski]
[gwizdanie]
O-o, czas na przerwę! Powodzenia, pa pa!
Cześć, widzowie. To trzecia część siódmego sezonu Taskmastera.
Alex, co się działo?
Cóż, Greg, najpierw szybko się przebierali,
a teraz budują wieże.
To praktycznie żłobek.
Mamy powtórzyć zasady?
Em, jeśli chcesz.
Bo mieli 20 minut na zbudowanie wieży,
ale tylko 5 minut od momentu poprawnego złożenia pierwszego pudełka.
No.
Mogli się nie śpieszyć, mieli 20 minut,
i nie składać, ale jak złożyli pudełko,
od wtedy mieli tylko 5 minut.
- Jasne. - Okej.
Tak, dziękuję. Rozumiem.
Okej, zaczniemy od Jamesa i Kerry.
Inne płcie, agenda taka sama.
1.
[Alex] Okej, od teraz masz 5 minut.
Mogę złożyć pudełko, wejść na drzewo, i położyć je na drzewie.
Mogę wbiec na te?
Szybko wbiegnę.
Nie, absolutnie nie.
Tak, teraz nie sięgam do szczytu.
Mogę nim rzucić.
Mamy jakiś... sznurek?
Jak mam spłaszczyć klapy?
Masz jakąś taśmę?
[Alex] Przy sobie?
Potrzymasz drugi koniec?
Dziękuję, Alex.
♪ Taśmosznurek to nie żart ♪
♪ Do pudełka go przywiążę ♪
♪ Wciągnę go nad drzewem ♪
♪ Najwyższa wieża dla mnie i dla ciebie ♪
Nie!
[Alex] Masz 5 minut.
O, kurde. Za wysoko.
[śmiech]
Nie!
Taśmosznurek!
Ga!
Musi być inny sposób.
Lepiej już chyba nie będzie.
- [gwizdek] - No.
Co mam zrobić? Przerzucić sznurek i wciągnąć pudełko?
Większość ludzi by tak zrobiła, nie?
Oczywiście, po to zrobiło się sznurek.
[śmiech]
[Alex] Masz 40 sekund.
Proszę!
[Alex] 10 sekund, James.
Aa, Boże! Nadepnąłem na sznurek!
- Zostań tutaj! - [gwizdek]
Zmierz.
[Alex] Kiedy gwizdałem, leżało na ziemi, James.
[oklaski]
Chyba po pierwsze musimy
ustalić, czym jest wieża.
Wieża to wysoki, wąski budynek,
samostojący albo stanowiący część budynku,
takiego jak kościół czy zamek.
- Dobra. - Wysoka i wąska.
Dziękuję. Kerry?
- Co on robił? - [Alex] Nie wiem.
[śmiech]
Uwierz mi, przejdziemy do tego.
[śmiech]
Myślę, "źle zrozumiałam!", ale...
- Nie, nie. Dobrze. - Jasne.
- O tym mówię. - Okej.
Mówię, że to było najprostsze podejście.
Pomyślałaś, "złożę pudełka, bo
na pewno mogę położyć je jedno na drugim".
- Podejrzewam, że tak myślałaś. - Co innego mogłam zrobić?
Dochodzimy do tego.
Co jest z tobą nie tak?
[śmiech]
Pierwsze, co próbowałeś zrobić,
i autentycznie uważam, że próbowałeś to zrobić,
to wbiec na drzewo.
- [śmiech] - Tak.
Nie wyszło, a potem wynalazłeś taśmosznurek.
To ci przyznam, podobała mi się twoja piosenka.
No.
To było na poczekaniu.
- Niemożliwe. - Tak, tak.
Co próbowałeś zrobić?
- Samo pudełko byłoby wieżą. - [Greg] Tak.
- Wtedy wrzucam je na drzewo. - No.
I wtedy jest wyższe niż wieże pozostałych.
I wtedy jest najwyższą wieżą.
Jakbyś szedł przez las i zobaczył pudełko w...
Pomyślałbyś, "o, patrzcie na tę wieżę"?
- [James] Tak. - [śmiech]
Zupełnie jak, Rhod, jakbym widział, jak ktoś ściąga majtki,
nie pomyślałbym, "niezłe przebranie".
To jest bardziej wieża niż to, co zrobiłeś jemu.
[śmiech i oklaski]
Kto teraz?
Następnie mamy dwóch gigantów ze świata fallicznych przydomków.
To Rhod i Wang.
[śmiech]
Studiowałem inżynierię.
[Alex] Co otrzymałeś?
Skończyłem studia.
[Alex] Nie rozpocząłem czasu, bo jeszcze nie ma pudełek.
Wiem o tym.
Tylko głupol szybko złożyłby pudełko.
[Alex] To pudełko?
Nie, to nie pudełko, bo jest...
- otwarte z tej strony. - Okej.
Potrzebne nam...
naturalne wewnętrzne rusztowanie.
[Alex] NWR?
Tak, NWR.
[Alex] To na pewno nie otwarte pudełka?
Nie, otwarte pudełko to nie jest w pełni pudełko.
Jak otwiera się drzwi od samochodu, to...
technicznie nie samochód, aż drzwi się zamkną.
A, jest cholernie krzywa.
To ma znaczenie, że jest krzywa?
O... kurde.
NWR to psuje.
[Alex] Zostało 10 minut.
Aaa!
Okej.
O, nie!
[okrzyk publiczności]
O... jeszcze raz, szybko!
Oo...!
Włóż w listowie!
W listowie!
Nieźle, nie?
Całkiem wysoka.
- [Alex] Skończone? - Skończyłem.
To jest... Samo. Stojąca. Wieża.
[okrzyki i oklaski]
Wyczuwam tu kontrowersje.
Wieża Rhoda nie stała sama.
Wieża nie musi stać sama.
Nie słyszałeś, jak Alex Horne podawał definicje?
To dlaczego pod koniec powiedziałeś,
- "Jest samostojąca"? - Dla śmiechu.
- [śmiech]
Nie no, Phil. To było pudełko.
- Nie było. - Tak, było, stary.
Wpadłeś we własna pułapkę z analogią z samochodem, i wiesz o tym.
To zrobiłem dla śmiechu, ale...
[śmiech i oklaski]
Greg, mogę coś powiedzieć,
bo jestem tu po stronie Phila, nie uważam, że to było pudełko.
Jestem po twojej stronie.
Dziękuję, Rhod, a ja nie uważam, że to była wieża.
[śmiech i oklaski]
Tak się dzieje.
Dobrze, Michaelu Gove. [polityk]
[śmiech]
Otwarte pudełko to pudełko. Przepraszam, Phil, ja...
5 minut po złożeniu pudełka,
ciągle złożył tylko jedno pudełko.
Czyli wysokość pudełka.
Z otwartymi klapami, czyli 75 centymetrów.
Boże, to brzmi brutalnie.
Czekajcie, co?
Po 5 minutach, złożyłeś tylko jedno pudełko,
pomimo ostatecznie ogromnej wieży.
O rany, tak bywa, jak się jest kompletnym ciulem.
[śmiech]
Gnojkiem wbijającym nóż w plecy.
- [śmiech] - O, rany!
Dobra, Rhod stworzył NWR.
Naturalne wewnętrzne rusztowanie.
- Coś takiego. - [Greg] Było bezbłędne.
Ale...
Zapewne...
Zawodowa składaczka pudełek pokaże nam, jak to się robi.
Nie byłam dobra w składaniu pudełek
w życiu zawodowym, kiedy mnie o to proszono.
A jednak, ciągle byłaś wysyłana na zaplecze szpitala.
- [Greg] Zobaczmy. - Oto Jessica Knappett.
O, Boże.
To jest oczywista metoda.
Ten dam tutaj.
Żeby dodać stabilności.
Nie, nie dam. Em...
Co zrobiłby architekt?
Wykopałby dziurę. Nie mamy czasu.
Mamy drzewa.
- Tak! - [Jess] Dyy!
[śmiech]
Dostanie się tam stanowi problem.
[Alex] Mogę pomóc.
Okej, okej.
I połóżmy tutaj.
- Gotowa? - Uwaga na stopy!
Alex!
Zazwyczaj jest na 1, 2, 3...
Dobra.
Teraz będzie trochę wyższa.
Dość wysoko.
Zostawiam tak. Nie obchodzi mnie, co powiesz.
- [jęk publiczności] - [śmiech]
[Alex] 4 minuty.
Jednak użyję pudełka.
[Alex] 2 minuty 10 sekund.
Dobra.
- Ło! - Zostało ci 15 sekund.
Okej... na tym skończę.
[gwizdek] Dzięki, Jess.
[publiczność] Ooo.
[oklaski]
Wzbudziłam wiele współczucia, więc...
- To ciekawy zwrot. - Tylko na podstawie tego!
Nie no, okropnie ci poszło, a jednak...
[Jess] Tak źle!
Wszyscy otwarcie się śmiali z Jamesa i Phila.
Ja dostałam tylko "aaa".
Czyli Greg, Jamesa była najniższa, bo była tylko pudełkiem,
więc dostaje 1 punkt. Phila była pudełkiem z klapami, czyli 2 punkty,
potem mamy Jess, 3 punkty,
Wieża Kerry miała 3 metry, ale to 4 punkty.
Wieża Rhoda Gilberta miała 4,28 metra,
więc wygrywa zadanie i dostaje 5 punktów!
[okrzyki i oklaski]
Dobra. Zobaczmy następne zadanie.
Okej. To wiąże się z jednym z twoich ulubionych zajęć.
- Z szacowaniem obwodu. - Mmm.
[śmiech]
U!
Cześć.
[Alex] Cześć, James!
Nie podoba mi się to.
"Oszacuj obwód przyczepy w fasolkach".
"Oszacuj obwód przyczepy w fasolkach"?
"Masz 3 minuty".
"Wygrywa odpowiedź najbliższa poprawnej".
"Twój czas jest liczony od teraz".
Nie pamiętam, co znaczy obwód!
- To chyba znaczy... wokół. - [Alex] Okej.
[oklaski]
No właśnie.
Obwód przyczepy w fasolkach. Oczywiste, nie?
Tylko szaleńcy fizycznie wyjęliby fasolki
i używaliby ich przy tej przyczepie.
- Co ty byś zrobił, Greg? - [Jess] Właśnie, Greg!
- Zmierzyłbym długość fasolki. - O, zmierzyłbyś fasolkę?
I użyłbym innej metody oszacowania obwodu--
Aaa, technika innej metody!
- [śmiech] - Nie pomyślałem o tym!
Bawi cię to, tak?
Technika "innej metody", oczywiście!
- Chcesz ich zobaczyć? - No.
Jamesa i Kerry znowu zobaczymy razem. Oto dlaczego.
Mogę je wylać?
[Alex] Możesz wykonać to zadanie, jak chcesz.
Czyli, obwód to...
ile fasolek zmieści się wokół przyczepy?
[Alex] Tak uważasz?
Obwód przyczepy w fasolkach...
Ile fasolek jest w całym...?
Dobra.
[śmiech]
Czyli...
Sprawdzę, ile fasolek zmieści się tutaj.
- Dobra, jakoś 15. - [Alex] Jasne.
Zjeżdżają.
Czyli co najmniej 4.
1, 2, 3, 4, 5, 6...
16.
20.
15 razy 50.
- Nie jestem dobry z matmy! - Została ci minuta.
Ile to 15 razy 50?
[Alex] Musisz obliczyć sama, Kerry.
Odpowiedź to wynik 15 razy 50!
[Alex] Ciągle masz 45 sekund.
15 razy 50. 10 razy 50 to 5000.
[śmiech]
700.
700... 7000.
To około 7050 fasolek.
Albo 750.
- [Alex] Muszę mieć jedną odpowiedź. - To nie może być 700.
- 700. - [śmiech]
- [Alex] Dokładnie 700 fasolek? - Tak.
To zbieg okoliczności, tak okrągła liczba?
Jeśli to 15...
To 750 fasolek!
[oklaski]
Wstyd mi za to.
Jesteś wkurzoną matematyczką, nie?
To dlatego, że nie jestem dobra z matematyki,
więc mnie to wkurza.
Masz rację, brzmiałaś jak psujący się cyborg.
[śmiech]
Oboje dali podobne odpowiedzi.
- 700 i 750. - Tak.
- To nie może być przypadek. - Musi być blisko.
Musi być blisko.
Ale czekaj, ty okrążyłeś przyczepę.
- Ja doliczyłam ogródek. - Okej.
- Nie dotykałaś przyczepy? - Nie.
Co do ch--
[śmiech]
To koniec części trzeciej. Zobaczymy jeszcze Jessicę, Rhoda i Phila,
plus jeden uczestnik zabierze do domu masę rzeczy,
których aż chce się dotknąć. Do zobaczenia.
Mamy czwartą część Taskmastera,
mamy siódmy sezon Taskmastera,
mamy pierwszy odcinek Taskmastera. Niesamowite.
Dzięki, Greg. Dobrze wiedzieć.
Przed przerwą, nasza nowa i naiwna ekipa
próbowała oszacować obwód przyczepy w fasolkach.
Chcesz zobaczyć Jess, znowu całkiem samą?
- Tak. - Proszę was!
Hej, słuchaj. Musimy odizolować słabszych.
Tak się dzieje w naturze.
Dodajcie współczujące "aaa" w edycji.
[Alex] Zobaczmy.
18, 19, 20, 21, 22...
55, 56, 57...
78, 78 razy 2 to...
Jestem słaba z matmy.
Czyli, to 256... razy dwa...
Trzy... sta... Tak się liczy?
[Alex] Zostały ci 27 sekundy.
Em, 600 i...
689.
[Alex] Fajnie zobaczyć, jak działasz.
- Mam sobie iść? - Dziękuję.
[oklaski]
Zawsze zapisujesz obliczenie sokiem fasolowym?
Sokiem fasolowym na oknie.
Proszę. Komu potrzebny kalkulator?
"Proszę. Nie ja". Nie ty.
Wiem, że jeszcze jest wcześnie...
jesteśmy do tej pory najgłupsi?
[śmiech i oklaski]
Dlaczego mówisz "my"?
Kolejni są Phillip i Rhod... ney.
Rhodney.
Em, gdzie jest miarka?
To niedorzeczne. To...
[wzdycha] Uch, ja... Patrz...
Absolutnie niedorzeczne. W ogóle nie ma sensu.
[śmiech]
Tu jest o wiele za mało fasolek!
To tylko jedna puszka.
Obwód przyczepy to cztery puszki fasoli.
[Alex] Ile fasolek jest w puszce?
Nie, no. Wiedziałem, że o to spytasz. Miałem nadzieję, że nie.
Przyczepa ma 500 i... Gdzie jest kalkulator?
Podejrzewam, że w puszce jest około sto fasolek.
Więc powiem, że 400 fasolek.
510 cali, obwód przyczepy,
razy 2,5 centymetra, to 1275.
To 1275 fasolek,
jeśli fasolki są ułożone poziomo.
Jeśli fasolki są ułożone pionowo, dwa razy tyle.
Razy dwa... 2550 fasolek.
[oklaski]
- Jestem zafascynowany, Phil. - Mm-hm.
Jesteś wykwalifikowanym inżynierem, tak?
Tak.
Czy ty częściowo myślałeś,
"Wszyscy tak się skupią na moim fiucie,
że nawet nie zobaczą, co robię".
E, ty... bardzo naukowa metoda.
Tak, mogłem użyć tego, co było dostępne...
- Nie, nie! To komplement. - Dziękuję.
Myślałaś, że możemy użyć kalkulatora, kiedy liczyłaś
- sokiem fasolki na oknie? - Oczywiście, że nie!
Ja liczyłam w głowie!
Chcecie powiedzieć, że nie wykorzystałyście niczego z domu w żadnym zadaniu?
Widzę, o czym mówisz.
[śmiech]
To zły znak, kiedy Rhod jest tym mądrym.
[śmiech i oklaski]
Ma rację.
Świetne jest to, że Rhod zmierzył przyczepę
bardzo szybko, ale bardzo dokładnie.
Wtedy zmierzyłeś, że fasolka ma 1 cm.
Tak. Długości.
Średnia fasolka ma naprawdę 1,3 cm.
Możemy zobaczyć na wannie.
W metrze jest 76 fasolek,
co oznacza, że Rhod, bardzo przeszacowałeś ze swoimi 1275 fasolkami.
Bardzo mi przykro.
Ja...
Jesteś przedostatni, bo nie zmierzyłeś dobrze średniej fasolki.
- [śmiech] - Dokładnie tak.
Moja fasolka była bardzo, bardzo średnia.
Problem jest taki, że kiedy zmierzyłeś fasolkę, sok wysechł.
A fasolka w sosie nigdy nie jest sucha.
To mówisz...
Liczysz sok na końcówkach w długości fasolki?
- Trzeba. - Trzeba.
[śmiech]
Myślę, że nawet w to nie wierzysz, Greg.
Wiesz o tym! Patrz na swoją twarz!
Patrz na swoją twarz.
[śmiech i oklaski]
Jaki jest fasolkowy obwód przyczepy?
Fasolkowy obwód przyczepy...
to 965 fasolek.
[Greg] Super.
Co oznacza, że Phil jest ostatni, potem Rhod,
- z 310 fasolkami za dużo. - Bzdury.
Potem mamy Jess, potem Jamesa, i Kerry wygrywa zadanie!
- [Greg] Bang! - Ło!
[okrzyki i oklaski]
Totalny fart!
To są kpiny!
To są kpiny nie tylko z tego odcinka,
ale z całego programu.
Możemy zobaczyć punktację, zanim przejdziemy do ostatniego zadania?
Cóż, walka jest pomiędzy tą dwójką.
Jest pomiędzy Kerry i Rhodem, więc jest pysznie.
- [Rhod] Jakoś. - Kerry ma 16, Rhod ma 14.
- [Greg] Jest pysznie? - [Alex] Jest pysznie.
[okrzyki i oklaski]
Dobra. Po raz pierwszy w tym sezonie,
podejdźcie na scenę na ostatnie zadanie programu!
[okrzyki i oklaski]
Już wszyscy jesteście zwycięzcami.
Kto przeczyta zadanie, Alex?
- Kerry ma zadanie. - [Greg] Kerry.
"Stwórzcie najlepszy kapelusz z owocami".
"Nie możecie dotykać kapelusza ani w niego ingerować".
"Owoce możecie podnosić wyłącznie chwytakami".
"Chwytaki możecie trzymać tylko za rączkę".
"Wygrywa najlepszy kapelusz z owocami".
"Macie 100 sekund".
Jakieś pytania?
Jakie pytania mogliby mieć?
To normalne sekundy, czy trochę dłuższe niż normalnie?
[śmiech i oklaski]
Okej, rozumiecie wszystko?
Możecie trzymać chwytaki tylko za rączkę,
i tylko chwytaki mogą dotykać owoce.
Macie 100 sekund, zaczynając...
- [gwizdek] - [Greg] Zróbmy kapelusze.
- Będziemy współpracować? - [Jess] Nie da się...
- [Kerry] Musimy współpracować. - Jasne.
[Jess] Tak to się robi.
To jest zepsute. Zablokowało się!
- Dawaj, Kez! - Przepraszam, złapałam winogrona.
Nie działa!
- [Alex] Wszystko dobrze, James? - Nie działa!
- James, to działa. - Działa, tak.
- Nie działa! - Działa.
Tak.
- [Alex] Bierzesz ananasa? - Dobre to.
[śmiech i oklaski]
Nadchodzą banany.
Po to poszliśmy na studia.
- [Jess] Studiowałaś, Kez? - [Kerry] Myślisz, że powinnyśmy...
Budowanie zespołu...
Wynocha od moich owoców, Acaster!
[okrzyki i oklaski]
[Alex] 5, 4, 3, 2, 1...
[gwizdek]
Odłóżcie chwytaki!
[Alex] Zadowolony, Greg?
Trochę pomyślę, kiedy schodzą, dodamy
i zobaczymy, jak to wpłynęło na program.
- Okej. - Zejdźcie!
[okrzyki i oklaski]
Dobra, oto co zdecydowałem.
Powinniśmy ich ocenić zgodnie
z różnorodnością owoców
- na kapeluszach. - Na własnych kapeluszach.
Własnych kapeluszach.
- Czyli... - Przez to...
Nie, no.
Oczywiście, James jest na ostatnim miejscu, ale...
- Powiem ci tak. - Okej?
Widząc, jak walczył na podłodze,
jak desperacko krzyczał,
było w tym coś radującego serce.
Przez to, dam ci 2 punkty.
- Gratulacje. - To dużo znaczy. Dziękuję.
[okrzyki i oklaski]
Jess, 3 punkty.
Kerry i Phil, po 4 punkty.
To jest na podstawie różnorodności owoców.
- Podobne ekspozycje. - Tak.
Tak, to prawda.
- I Rhod Gilbert, pomimo wszystko, - Nie ma za co.
zabiera 5 punktów za najbardziej bogaty kapelusz.
- [okrzyki i oklaski] - Rhod Gilbert wygrywa zadanie.
- Co oznacza? - Ostateczne wyniki, cóż...
Wszyscy osiągnęli dwucyfrowe liczby, niektórzy bardziej od innych.
James ma 11, ale na prowadzeniu...
Rhod ma 19,
- Kerry ma 20! - Co?!
[okrzyki i oklaski]
Kerry Godliman wygrywa pierwszy odcinek sezonu.
Idź dotknąć swoje niedotykalskie rzeczy!
[okrzyki i oklaski]
To czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Nauczyliśmy się, że jeśli chcecie zbudować dom,
nie słuchajcie rad Jamesa.
Albo Jessiki, albo Kerry.
Albo Phila, albo Rhoda. Nie słuchajcie ich rad.
Ale co ważniejsze, Kerry Godliman wygrywa pierwszy odcinek.
Ależ imponująca z niej osoba.
Dziękuję za oglądanie. Zobaczymy się następnym razem.
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Tribbletown
Tłumaczenie na polski: Hanny Time