Cześć!
Dziękuję. Dziękuję za oklaski.
Wiecie, o co chodzi. To Taskmaster, ja jestem Greg Davies,
i śmieszni ludzie wykonywali jakieś zadania,
a ja ocenię ich wysiłki.
Jezu Chryste! Możemy po prostu zacząć?
Nasza piątka zawodników to...
James Acaster!
Jessica Knappett!
Kerry Godliman!
Phil Wang!
I Rhod Gilbert!
[oklaski]
A tutaj, mający trochę poniżej 150 cm wzrostu,
to mój wystarczający asystent...
[piskliwie] Uuu, to...
Mały Alex Horne!
[okrzyki i oklaski]
- To... - Tak? Napisałem wiersz.
[okrzyki publiczności]
Zdałem egzamin na prawo jazdy.
[okrzyki publiczności]
Obejrzałem zagraniczny film.
- Tak? - [rozproszone okrzyki]
Użyłem... talku.
To twój wielki moment. Wiesz o tym, nie?
Czytam moje CV. Spotkałem...
[śmiech]
Spotkałem dwóch dżokejów.
- [Greg] Nie! - [śmiech]
Powiem ci, czemu mnie to irytuje.
Bo to wygląda, jakbyśmy to zaplanowali. Wcale nie.
To chwila, aby Alex powiedział, co chce,
a on kuźwa wybrał właśnie to.
Rhod, proszę?
Nie wygląda, jakbyście to zaplanowali.
[śmiech]
Chyba będziemy musieli zacząć program, Alex.
Okej. Zacznijmy od zadania nagrodowego.
Dzisiejsza kategoria to najbardziej dezorientująca rzecz.
Brrr?
Ty, lordzie Davies, ocenisz, która rzecz jest najbardziej dezorientująca.
Osoba z najbardziej dezorientującą rzeczą wygra maksymalne punkty.
Pod koniec odcinka, zwycięzca zabierze do domu masę rzeczy,
która zamącą mu w głowie. Tak to działa.
- Brrr! - No.
Dziękuję, mały człowieczku. Dobra.
Jessico Knappett, jaka jest twoja dezorientująca rzecz?
Koszulki.
[okrzyk widza]
- Dziękuję! - [śmiech]
- 5 punktów. - Świetny początek!
Na tym zakończmy!
Szczegóły?
Uważam, że kiedy kupuje się koszulkę, zakłada się koszulkę,
warto wiedzieć, dlaczego się ją nosi,
a przynajmniej, co jest na niej napisane.
Rozumiem. Co przyniosłaś?
Przyniosłam koszulkę, którą kupiłam w hiszpańskiej wiosce.
"IUF! CHODZI KRUK!"
[śmiech i oklaski]
Starałam się zrozumieć, co jest na niej napisane.
"Iuf! Nadchodzi kruk!"
Nie rozumiem.
[Rhod] "Nadchodzi kruk"?
"Nadchodzi kruk", ale co z tego?
[śmiech]
IUF oznacza Międzynarodowy Związek Żywności, albo...
odporny płyn maciczny, który może wabić...
Może wabić kruki.
To wyjaśnione.
Wow, pokażę wam, jak bardzo jestem skołowany.
Brrr!
James Acaster, co dezorientującego przyniosłeś,
i dlaczego mnie zdezorientuje?
Matrixa na DVD.
[śmiech i oklaski]
Każda osoba, z którą rozmawiałem o Matrixie, mówiła
"Nie mogę tego ogarnąć, stary!"
"Spróbuj obejrzeć Matrixa, stary!"
I...
Kim byli ci ludzie?
To moi rodzice.
[śmiech]
Ale o to chodzi, nie?
To jak, "to nie jest rzeczywistość. Istnieje inna rzeczywistość".
"Jesteście podpięci do Matrixa, i jesteście maszyną".
"Albo jesteście maszyną? Nie jesteście. Wyobrażacie sobie coś".
I ludzie nie wiedzą, o czym jest Matrix...
- i go nie rozumieją. - James, nie widziałem Matrixa,
ale z tego, co mówisz, rozumiem, że
ludzie w Matrixie myślą, że istnieją w jednej rzeczywistości,
ale naprawdę, są podpięci do maszyn,
i doświadczają zupełnie innej rzeczywistości.
Greg, możesz wrócić do początku? Nie zrozumiałem go.
[śmiech]
- Chcesz przejść do Kerry? - Jezu Chryste, tak.
Kerry, co kołującego przyniosłaś?
Przyniosłam kable zza mojego telewizora.
- [śmiech] - [Jess] Haha, tak!
[oklaski]
Smutne jest to, że kupiłam to Wii U mojemu synowi ponad rok temu.
Nie może w niego grać od 6 miesięcy, bo nie mogę go podłączyć.
[śmiech]
Czasami nie mogę obejrzeć filmu, typu Matrix,
bo nie chciałoby mi się tego podłączyć. Nie da rady.
- [Greg] No. - Nie dam rady.
Zapiszę ten cytat. "Nie chciałoby mi się tego podłączyć".
[śmiech]
Godliman znowu wszystko podsumowuje.
"Bosz! Nie chce mi się".
Bosz!
[James] Nie chciałoby mi się tego podłączyć.
Rhodri, co dezorientującego przyniosłeś,
i dlaczego cię zdezorientowało?
Kiedyś poszedłem do sklepu z koszulkami,
gdzie moja prosta prośba spotkała się z dziwnym zakłopotaniem.
Okej.
Spytałem,
"Nadrukujecie mój ulubiony obrazek na koszulce?"
- [Greg] No. - I zrobili to.
[śmiech i oklaski]
Nie wiem, czy widzicie oryginalny obrazek, ale...
O, ciekawe!
[okrzyki i oklaski]
Dziwi mnie to, że ciągle używasz tego samego zdjęcia...
i ciągle się z tego śmieją, ty gnido.
Przygotuj się. Zostało jeszcze 6 odcinków.
[śmiech]
Jestem skołowany twoją obsesją na punkcie półnagiego mnie.
E, Phil?
Moją dezorientującą rzeczą jest dezorientujące pudełeczko.
- Chcesz zobaczyć jego zdjęcie? - [Phil] Tak.
Okej, oto zdjęcie.
To dziwne pudełeczko, którego nie można otworzyć, ale można.
Ale nie można go otworzyć. Ale można je otworzyć.
To tajemnicze pudełko, które kupiłem w Tajlandii od tajemniczego gościa.
- Targowałem się. - [śmieją się]
Targowałem się o nie.
Okej, jak przebiegło targowanie się?
Powiedział, "300 batów".
Ja na to, "150".
Odpowiedział, "300".
Ja na to, "200".
Na co on, "300".
Więc zapłaciłem 300 batów...
[śmiech]
I to było absolutnie tego warte.
- [Alex] Myślisz, że mógłbyś je otworzyć? - [Greg] Nie mogę otworzyć zdjęcia.
Nie, możesz otworzyć pudełko.
Chcesz spróbować?
[Phil] To dziwne pudełeczko.
Świetna telewizja, nie?
[śmiech]
[James] Po prostu je otwórz, ty cipo.
[śmiech i oklaski]
Nie wiem, skąd to się wzięło.
[Alex] Nie, nie.
- Nie wiem, skąd to się wzięło! - [Jess] Walczcie!
Nie wiem, skąd to się wzięło. Byłem niecierpliwy.
[śmiech]
[cicho] O co w tym u diabła chodziło?
Przepraszam, ja--
- Myślałem, że mówię to w głowie. - Nie, nic się nie stało.
[Greg] Nic się nie stało.
O, mój Boże.
Dopiero co dostałem to pudełko.
Jakbym próbował przez jakieś 20 minut,
rozumiałbym twoją irytację,
ale i tak nie spodziewałbym się takiego języka.
Przeproś i na tym zakończmy.
- Bardzo przepraszam. - Nie ma sprawy.
[okrzyki i oklaski]
Chcesz spróbować otworzyć? Proszę.
[publiczność] Uuuu!
[śmiech]
Jest otwarte.
Wszystko dobrze, Phil?
To 300 batów, których nikt mi nie zwróci.
To frustrujące, nie, Greg,
kiedy musisz wykonywać zadania pod presją
i ogląda cię masa ludzi.
[okrzyki i oklaski]
Chcesz je ocenić?
Mam nadzieję, że te oklaski były warte 3 punktów, które właśnie straciłaś.
Przepraszam, James, i to nie dlatego, że nazwałeś mnie cipą.
A może? Kto wie, co jest rzeczywistością.
To tylko film. Zrozumiałem go z twojego opisu. 1 punkt.
- 1 punkt dla Jamesa. - Tak.
Sprawiedliwe.
Kerry, to tylko kilka kabli.
- Bosz. 2 punkty. - Okej, 2 dla Kerry.
3, i masz farta, że tyle dostajesz.
Skąd ta obsesja na moim punkcie, ty dziwaku?
3 punkty.
Dam Philowi 4 punkty,
bo ta koszulka ciągle mąci mi w głowie.
5 punktów dla Jess.
[okrzyki i oklaski]
Okej. Czas na wyświetlenie zadania na dużym ekranie, Alex.
Okej, w takim przypadku, nacisnę ten przycisk...
i zaczynamy.
Cześć.
A.
Gdzie on jest?
O, nie.
"Dowiedz się, co się dzieje, kiedy naciskasz ten przycisk".
"Nie możesz wynieść przycisku z pokoju".
"Twój czas jest liczony od teraz".
Tu jest przewód pod napięciem, przewód neutralny,
idzie tędy, jest przyklejony do tego...
O, czyli mogę go nacisnąć?
[oklaski]
Nie podobało mi się to zadanie.
Całkiem proste. Lećmy z tym, Alex.
- Lecieć? - Tak.
Okej, zaczniemy od trójki uczestników,
którym nieszczególnie podobało się zadanie.
To dwie dziewczyny, jeden wang. Gotowy?
[Alex] Zobaczmy.
Jest napisane "wyłączone".
Włączone.
Zobaczmy.
Ciekawe, czy to może światło na dole...
Nieee.
Kran jest włączony.
Byłbym pod wrażeniem, jakby udałoby się wam...
Nie.
Wiatrak jest włączony.
Ooo!
Trudne to.
A, reflektor. Nie zauważyłam cię.
[Alex] Cześć, Kerry.
Dobra. Miej na to oko.
Nie, noooo!
To te lampy?
Ciągle włączone!
Wszystkie światła są włączone.
Ha. A!
Aaa, ciągle włączone!
Nie.
Wyłączam.
Teraz...
Nieee!
Włączone.
To nie zraszacz, wyłączyłam, a on ciągle działa.
Włączam znowu.
Nie.
Chcę mieć wyłączone.
[śmiech]
O!
Stresuje mnie to!
Tak! Nie, to nie to.
Cześć, Phil.
Był odwrócony w inną stronę.
Ruszył się. Był odwrócony w inną stronę, nie?
O, mój Boże. Odwrócił się!
Teraz jest wyłączone.
To on!
- Ollie? - Tak!
Aha!
Mam! Ollie się odwraca.
[Alex] Zatrzymałem czas.
[Alex] Podobało ci się?
- Nie. - Nie.
[śmiech]
[oklaski]
To było na czas, tak?
- Wygrywa najszybszy. - Wygrywa najszybszy.
Uważacie, że może dałoby się
efektywniej rozwiązać to zadanie?
Tak, można było wyjść z listą.
Najbardziej efektywne byłoby wyjście...
na zewnątrz i powiedzenie, "to ta statua".
[śmiech]
- Mądrość po fakcie. - Po fakcie, tak.
Cudowna rzecz, tak.
Lepiej byłoby wyjść z listą.
- [Alex] Z listą. - [Greg] No.
Wyjść...
- Powiedzieć, "to jest włączone, i to, i to". - [Greg] Mogę ci przerwać?
Potem wrócić--
Może ja zacząłem ten ton rozwalając to pudełko,
ale wydajesz się być zła.
Szczerze, tego zadania najbardziej nie cierpiałam ze wszystkich.
Tego? Dlaczego?
Byłam przez nie zła. Zmęczyło mnie.
Zestresowało mnie. Mieszało mi w głowie.
[śmiech]
Byłaś najszybsza z tej trójki.
Teraz lepiej się czujesz?
Może.
[śmiech]
Philowi zajęło to 10 minut, 50 sekund.
- Jezu Chryste. - 10:50.
- Kerry, 9:26. - Przepraszam.
I Jess... 11:49.
Dosyć podobny czas wszystkich.
Dobrze. To koniec części pierwszej, przyjaciele.
Jeśli nie wiecie, na co wydać swoje pieniądze,
oglądajcie uważnie przez następne 3 minuty.
Potem wróćcie, proszę. Potrzebuję was.
Cześć!
Dziękuję.
Właśnie wpadliście na Taskmastera,
ale nie martwcie się, nie jesteśmy nieśmiali.
Przed przerwą, mieliśmy podchwytliwe zadanko.
Masz rację. Próbowali odgadnąć,
co kontroluje przycisk w laboratorium. Okej?
Teraz zobaczmy małego staruszka. To Rhod Gilbert.
[śmiech]
To...? Czyli to-- Ale to idzie tu.
Co to jest...?
To coś jakby...? To jest związane z zadaniem?
Czy to coś kompletnie-- O, tu jest druga wtyczka.
Powiem wam tyle, jak wyłączę to,
to nic się nie stanie, jak przycisnę to.
Nic się nie dzieje, jak przyciskam ten przycisk. Zatrzymajcie czas.
Ostateczna odpowiedź. Nic się nie dzieje.
Nie, może to nie jest ostateczna odpowiedź.
Nic się nie dzieje. To...
Chyba że coś się dzieje gdzieś indziej.
[śmiech]
Mam nadzieję, że ten gad jest rażony prądem w studiu, kiedy to wciskam.
Masz, ty syczący gnoju.
Syczy na tym krześle.
Syczy na swoim betonowym klozecie potęgi.
A masz.
Mam nadzieję, że te zęby wypadną ci z gęby.
Dużo nie potrzeba.
Mam nadzieję, że odpowiedź to
po wciśnięciu przycisku Greg jest rażony prądem,
a te zgniłe pistacje, które nazywa zębami
grzechoczą i wypadają mu z gęby.
To moja ostateczna odpowiedź.
[śmiech i oklaski]
Musiałem ci coś zrobić w okolicach 2009 roku.
Bo większość twoich wypowiedzi...
jest o moich zgniłych zębach.
Które wyleczyłem jakieś osiem lat temu.
Był najszybszy.
Zatrzymaliśmy czas na 3:37.
Dziękuję bardzo.
Ale nie jestem pewny, czy zgadł--
Nie, hej! Nie zgadł.
- Zgadłem! - [Kerry] Nie zgadłeś!
Kiedy włączyłem główny przycisk, ten przycisk nic nie robił.
Nie, jakbyś zostawił-- Ustaliliśmy już--
Hej! Hep-bep-bep-bep!
Bep-bep-bep!
- [Greg] Bup bup! - Bap-bap-bap!
[Alex] Teraz...
Przejdziemy do ostatniego uczestnika. To James Acaster.
W bardzo irytującym miejscu jest ten włącznik.
[śmieje się] Kuźwa mać.
Wiatrak...
- Cześć, Alex. - Cześć, James.
- Dobre to. - Dziękuję.
Okej.
[okrzyki i śmiech]
A-HA!
[James] Ten przycisk operuje tobą.
[okrzyki i oklaski]
Zadowolony z siebie?
Bardzo zadowolony.
Miał farta, że cię złapał.
Sprawdził wszystko.
Sprawdził cały obszar naraz, zamiast...
Powiem ci, o co tu chodziło, Kerry. O pośpiech.
[śmiech]
Ten człowiek wiedział, że liczy się czas,
więc szybko się poruszał.
Biegałam po domu!
[Greg] "Hmm, to nie kran".
- "Przejdę się do włącznika!" - Tak się śpieszyłem, Kerry...
Nie przechadzałam się.
- Biegłem... - Wszyscy biegaliśmy!
Nie, Kerry, nie biegaliście!
Zobacz jeszcze raz! Biegałam!
[Jess] O Boże, proszę, nie.
Biegłaś może raz. Głównie spacerowałaś.
[śmiech]
A potem brzmiałaś jak Phil Mitchell,
kiedy dostałaś uprzejme "podobało ci się, Kerry?"
"Nie kuźwa, nie podobało".
[śmiech]
To ile to zajęło Jamesowi?
Jess zajęło ponad 11 minut,
Philowi, ponad 10, tobie, ponad 9.
Jamesowi, 5:35.
[oklaski]
- Rozdajmy jakieś punkty. - Pewnie na podstawie czasu.
Oczywiście.
Wiemy, że James Acaster dostaje 5 punktów za wygraną.
[okrzyki i oklaski]
Potem jest 4 dla Kerry, 3 dla Phila,
2 dla Jessiki, ale co z Rhodem?
Dobra, damy mu punkt.
- [okrzyki i oklaski] - Rhod Gilbert dostaje 1 punkt.
Alex, rzucimy okiem na punktację?
Mamy dwójkę liderów.
Phil i Jess mają po 7 punktów.
[oklaski]
Masz jakieś zadanie podnoszące na duchu?
Mamy zadanie obniżające na duchu.
- Może być? - Chyba tak.
Ha.
Czeeeeeść.
- Cześć. - [Alex] Cześć, Jess.
Przyglądam się otoczeniu. Uu.
[Alex] Cześć, James.
O, nie dotykaj tego.
Chociaż możesz, jeśli chcesz.
"Dramatycznie zmień swój wygląd".
"Wygrywa najbardziej dramatyczna zmiana".
"Możesz zacząć zmianę, kiedy wejdziesz do windy..."
"...i kiedy zamkną się drzwi".
Nie lubię wind.
"Musisz skończyć zmieniać swój wygląd, kiedy drzwi..."
znowu się otworzą".
Dobry sposób na zmierzenie.
Sprawiedliwy.
- To jakieś... - [Alex] 18 sekund.
[śmieje się]
"Możesz sprawdzić zawartość walizki..."
"...w ciągu 5 minut, zanim drzwi windy otworzą się pierwszy raz".
Zacznij czas!
Okej.
Ooo.
Dobra, super.
Wata.
Mm, podoba mi się.
Super.
Filc.
Dżem.
O, Boże.
Nie.
Peruka...
Nie.
Peruka...
Tyle rzeczy...
Wąsy?
Piersi.
Musztarda?
Nie jestem makijażystą.
Ooo.
Raczej nie użyję musztardy.
- Ile mam czasu? - 2 minuty i 20 sekund.
Aaaa!
Czysta panika. Nie wiem, co robić!
Mogę wziąć twoją marynarkę?
Daj mi swoją marynarkę, proszę, Alex.
[Alex] Wezwę windę za 10 sekund.
Uf!
- [gwizdek] - [ding windy]
[Alex] Powodzenia, Kerry.
Boję się!
[oklaski]
W niektórych zadaniach kluczowe są słowa,
i tutaj chyba kluczowe jest "dramatycznie".
- "Dramatyczna" zmiana wyglądu. - Mhm. Tak.
Podać ci przykład?
To normalna twarz Aleksa.
A teraz...
Dramatyczna twarz!
[śmiech]
Kuźwa mać.
[śmiech]
Zobaczmy, jak dramatycznie nasi kumple z windy zmienili swój wygląd.
Okej. W windzie mieli 18 sekund.
Każdą ich próbę zobaczymy osobno.
Najpierw, Jessie K, która już pokazała, że
potrafi się szybko przebrać w pierwszym odcinku,
który można obejrzeć na UKTV Play.
[śmiech]
Oto ona.
[Alex] Naciśnij G.
- Tak. - Powodzenia.
Pa.
[śmiech]
[rozproszone oklaski]
Nie mogę się ruszyć, bo spadnie.
[Alex] Co spadnie?
Podoba mi się twoja koszula i krawat.
Nie do poznania.
[oklaski]
[Alex] Tak.
Koszula i krawat.
"Ach, pan Bond".
- Całkiem dramatycznie, nie? - [Greg] Aa...
- Nie no, niesamowite. - [Jess] Dramatyzm.
Kiedy spadła ci broda, pomyślałem...
wtedy strój zaczął robić wrażenie,
bo nawet zrobiłaś sobie krawat.
- Tak, z filcu. - [śmiech]
To był filc na papierze.
Zrobiłaś go przed windą, czy w...?
- Tak, przed windą. - Przed?
- Tak, to część moich przygotowań. - [Alex] Mieli 5 minut na przygotowania.
Mogę też powiedzieć...
Autentycznie mam fobię przed windami.
[Rhod] Naprawdę jest taka poważna,
- jeśli pokonałaś ją w 5 minut? - [śmiech]
To było 18 sekund.
Wiedziałam, że to będzie 18 sekund,
i wiedziałam, że mnie wyciągną, bo muszą,
bo jestem w telewizji.
- [Greg] No. - [śmiech]
I tak po prostu, bam, to koniec części drugiej.
Bam, tak po prostu! Bam!
Dzięki, dzięki, i jeszcze raz dzięki.
To trzecia część Taskmastera,
gdzie piątka komików walczy o kabel HDMI Kerry Godliman.
[śmieją się]
W trakcie jakiego zadania byliśmy, mały Aleksie Horne?
Zadania, które naprawdę wzniosło program na wyżyny, Greg.
[rozproszony śmiech]
[śmiech]
- [jęki] - O, Boże. Łamie serce.
[śmiech]
Bardzo przepraszam. Próbują zmienić swój wygląd
jak najbardziej w ciągu 18 sekund, kiedy
winda zjeżdża z góry na dół.
Mieli 5 minut na przygotowanie, i walizkę pełną rekwizytów.
Zobaczymy, co się stało z Philem Wangiem.
[Alex] Naciśnij G.
[śmiech]
NIE PHIL WANG
[Alex] Kim jesteś?
[śmiech i oklaski]
Okej.
E, zadowolony?
Tak, nie mogłem różnić się jeszcze bardziej.
Zauważcie też...
że kiedy wszedłem, nie trzymałem słoika dżemu.
To jedna z rzeczy, którą chcę omówić...
bardziej niż resztę, naprawdę...
to to, jak twoim zdaniem trzymanie słoika dżemu zmienia wygląd.
- Mm, zmienia się z... - [śmiech]
Na początku nie wyglądam, jakbym miał dżem, a później wyglądam.
- Tu cię popieram, Wang. - Dziękuję, Rhod.
Nie miał dżemu, jak wchodził. Miał dżem, jak wyszedł.
[śmiech]
Uważam, że większym problemem było to, że...
Jest w tobie jedna rzecz, w całym sezonie,
która jest wyraźnie twoja.
[śmiech]
Na twoim miejscu, trzymałbym dżem tutaj...
i całkowicie się przekształcił.
Chcesz zobaczyć, co zrobił Rhod?
Miejmy nadzieję, że Rhod zrobił coś mniej absurdalnego
niż tylko trzymanie słoika dżemu.
- [Alex] Oto, co zrobił Rhod. - [Greg] Zobaczmy.
[Alex] Wejdź do windy i naciśnij G.
Nacisnąć G?
[Alex] Tak. Powodzenia.
[śmiech]
- [Alex] Boli? - Musztarda w oczach strasznie boli.
Nie będę udawał, żałuję, że nie użyłem majonezu.
[Alex] Pa.
[okrzyki i oklaski]
Tak dramatycznie zmieniłem swój wygląd.
Zaraz po poszedłem do damskiej toalety.
Wiedziałem, że się rozbierzesz,
więc to mnie nie zaskoczyło.
Ale absolutnie nie musiałeś...
nie musiałeś smarować twarzy musztardą.
[śmiech]
To była peruka. Miał perukę, która wyglądała jak jego włosy,
- ale to była peruka. - [śmiech]
Nawet nie zauważyłem, że miałeś perukę. Autentycznie.
Autentycznie, myślałem, że zdjąłeś ciuchy
i posmarowałeś twarz musztardą.
Greg, to oznaka dobrej peruki.
[śmiech]
[Greg] Kto teraz?
Co zrobi Kerry Godliman?
Zobaczmy próbę Kerry Godliman,
żeby poznać odpowiedź na pytanie...
co zrobi Kerry Godliman.
- Co mam nacisnąć? - [Alex] G.
Mówiłeś już. Przepraszam.
1.
[Kerry] 2... 3... 4... 5...
6... 7... 8...
9... 10...
Nie! Nie jestem gotowa!
To nie było 20 sekund!
[Alex] Mogłabyś wyjść z windy?
To nie było 20 sekund.
Dużo więcej miało się wydarzyć.
[Alex] Super wyglądasz.
Nie, bo miałam uklęknąć na butach,
i założyć ciemne okulary.
- Dziękuję, Kerry. - Okej.
[oklaski]
A tak cieszyłam się na to zadanie.
Tak. To kim miała być ostateczna postać?
Miałam tylko dramatycznie-- Czy ty próbujesz--
- Nie wiem, o co mu chodzi. - O co ci chodzi?
Zastanawiam się tylko...
kim miała być twoja ostateczna postać.
Zadanie nie polegało na stworzeniu postaci,
tylko na dramatycznej zmianie--
Nie, nie, wiem.
Jaki masz z tym problem, Greg?
Nie mam problemu, pytam tylko--
Wyobraź sobie, jakbyś był pół metra niższy, jak dramatycznie... byłbyś nikim.
Poza tym, wyglądałam dramatycznie... Bardziej niż ci dwaj.
Tak, to my...
- Nie wyglądałaś-- - Wyglądałam.
Właśnie cię poparłem!
Niczego się nie nauczyłeś?
Ty tylko wsadziłaś sobie gąbkę w cycki.
[śmiech i oklaski]
Nie to zrobiłam.
Popierałem cię, a ty--
Musisz nauczyć się nie pomagać ludziom, bo zawsze
- wsadzimy ci nóż w plecy. - Zawsze!
Chciałbym zaznaczyć, że kiedy Rhod
oskarżył cię o wsadzenie sobie gąbki w cycki,
James Acaster zrobił tak.
[śmiech]
To głównie przez słowo "cycki".
Ostatnią osobą jest James Acaster. Oto on.
[alarm windy]
O, nie. Nie!
Nie!
Nie, nie, nie!
[śmiech]
[Alex] Wyjdź proszę z windy, James.
O, będę ostatni.
Będę ostatni w tym zadaniu.
[Alex] Dzięki, James.
[oklaski]
Tak się dzieje, kiedy wierzysz filmom.
Bo nacisnąłeś guzik awaryjny
i myślałeś, że się zatrzyma.
- No. - Mogłeś się nie śpieszyć...
Myślałem, że przejmę kontrolę.
- Tak. - Nacisnę, zatrzyma się.
Zabrzmiał tylko jakiś dziwny alarm i jechałeś dalej.
[śmiech]
[Alex] Punkty?
1 punkt. James Acaster.
Przedostatnie dramatyczne przebranie?
Nie ma znaczenia, ile trzyma się słoików dżemu...
Znowu to!
I tak wiem, kto to jest,
zwłaszcza, jak ten ktoś sam się opisał.
- Jako nie on. - 2 punkty dla Phila Wanga,
i podziękuj mi za nie.
Głównie dlatego, że nie ma poczucia czasu,
- to włochate zderzaki... - [śmiech]
- Kerry dostaje 3 punkty. - Okej.
[Alex] Jest pomiędzy Jess a Rhodem.
Kiedy Jess wyszła z windy,
- nie miałem pojęcia, kto to. - Nie.
Wtedy, niestety, spadła jej broda,
i wiedziałem... że to...
na pewno Jessica Knappett.
Żartujesz? Przegram z Musztardową Gębą?
[śmiech]
Na przekór wszystkiemu, z 5 punktami,
wygrywa stara, dobra Musztardowa Gęba.
- [Greg] Pan Rhod Gilbert! - 4 dla Jess, 5 dla Rhoda.
- Ty! - Tak?
- Co teraz? - Cóż, dziękuję.
To zadanie bardzo mi ciążyło.
Oto one.
"Spraw, aby ta waga wyświetliła 31,770 kg".
Kilograma.
"Waga musi wyświetlić 31,770 kilograma".
"Przez przynajmniej 5 sekund".
"Wygrywa najszybszy".
"Twój czas jest liczony od teraz".
- [piszczenie] - Okej, zepsułem.
- Co to? - To znaczy, że jesteś za ciężki.
Nie mogę być. To tylko moja noga.
[Alex] Jesteś za ciężka na tę wagę.
- Spadaj. Poważnie? - Tak.
Wkręcasz mnie?
Strasznie chamskie.
[śmiech]
[oklaski]
Musieli sprawić, żeby waga wyświetliła dokładnie 31,770 kg.
Wszyscy najpierw spróbowali na nią wejść, i...
I?
To waga rzeźnicza, więc jest bardzo wrażliwa.
Musieliby odciąć część ciała.
Okej, pierwszy przy wadze jest Phil Wang.
Co?!
Ile to jest 37?
[lanie wody]
[śmiech]
[jęk]
- [piszczenie wagi] - O, kurde!
Cholera! Coś mamy. Okej.
[Alex] Gratulacje. Zatrzymałem czas.
Super. Mogę sobie zrobić z nią selfie?
[oklaski]
To najbardziej nerdowska
reakcja na zadanie, jaką mieliśmy.
Selfie?
Wyglądało jak przesłuchanie do Teorii wielkiego podrywu.
Dobrze mu poszło. Wiadro...
Miał za dużo tylko o 345 gramów kiedy je najpierw położył,
czyli tyle, co waga chomika w albo na piłce do koszykówki.
[śmiech]
Powiem, że nie było tak szybko, jak wyglądało.
Napełnienie wiadra i przeniesienie go zajęło mu 6 minut.
Teraz do pobicia jest 8 minut, 28 sekund.
Tyle osiągnął.
Zapomniałem, że liczył się czas.
Dobra, została tylko jedna część, z zadaniem w studiu
i dezorientującymi rzeczami do wygrania.
Do zobaczenia za chwilę.
Cześć. Witam w ostatniej części tego odcinka Taskmastera.
Tak, a ja nazywam się Alex.
Przed przerwą sprawiali, aby przemysłowa waga
wyświetliła dokładnie 31,770 kg.
Chcesz zobaczyć, jak poszło dwóm rodzicom?
- Tak. - Okej. Oto Kerry i Jess.
[Kerry] Niespecjalnie to przemyślałam.
O...!
Przepraszam.
Dobra.
O, zabierze wieki.
1? Mogę wyjść i wrócić?
Czy muszę wszystko robić tutaj?
[Alex] Wszystkie informacje są w zadaniu, Jess.
[wzdycha]
Mogę dostać od wszystkich buty?
Będę potrzebować 31 par butów.
O, dlaczego to zrobiłam?
Nie ma tu otwartego okna.
Strasznie śmierdzi.
[wzdycha]
Przydałoby mi się coś ciężkiego.
Mogę zebrać coś ciężkiego. To kluczowe, nie?
- [Alex] Coś ciężkiego? - Nie tak ciężkiego, jak ja!
Nie rozumiem, co mam robić.
[Alex] Dlaczego użyłaś tylko butów?
[śmiech]
[Alex] Jest napisane, że musisz zostać w pokoju?
Brzmiałeś, jakby tak było!
[Alex] Powiedziałem, że wszystkie informacje są w zadaniu.
[wzdycha]
Jaja sobie robisz.
To niepraktycznie. Powinnam była użyć tylko cegieł.
O!
O mój Boże, strasznie tu śmierdzi.
- Dobra. Teraz jesteśmy blisko, nie? - [Alex] Tak.
Ile waży woda?
A! O...
O, nie! Dobrze.
[Alex] 1, 2, 3, 4... Zatrzymałem czas.
Chwilę zajęło, nie?
Ta-a-ak!
- Co?! - [Alex] Musi być 5 sekund.
1, 2, 3, 4, 5!
[Alex] Zatrzymałem czas.
[oklaski]
Rzadko kiedy mamy cytaty,
które być może będą dręczyć uczestników.
Pomyślałem, że "mogę użyć czegoś ciężkiego, ale nie tak ciężkiego, jak ja"
było trochę żenujące, ale zostało przysłonięte przez
"Ile waży woda?"
[śmiech]
Zakończyła z czasem 1 sekundy i 16 minut.
- Co?! - [Alex] Nie najgorzej.
Twoje podejście przypominało mi tył twojego telewizora.
Absolutna masakra.
Kerry-- Wiemy, że Philowi zajęło to 8 minut 28.
Kerry, 8 minut i 13 sekund.
- Była szybsza od Phila. - [wszyscy] Ooo!
Czyli nie tak do dupy.
[śmiech]
- Wiedziałem, że było nieźle. - Dzięki.
Tak. Następni są Rhod i James.
Musi być łatwiejsza metoda od tego.
Wystarczy? 31,6?
[Alex] Nie. Musi być 31,770.
Jezu. Musisz być koszmarem rzeźników.
Dlaczego taka liczba?
Hę?
[Alex] Nie podoba ci się ta liczba?
To bardzo konkretna liczba, nie?
[Alex] Tak.
0,065 gramów.
[pluje]
[jęk publiczności]
W ogóle się nie podniosło.
[charka]
- [okrzyki i śmiech] - O, nie!
[pluje]
O!
Fiu. Łatwe.
- Dziękuję, James. - Dziękuję.
[oklaski]
Stare, dobre balony i ślina, e?
Problem był taki, że źle przeczytałeś miarę.
Myślałeś, że potrzebujesz jeszcze 0,065 gramów,
ale potrzebowałeś 65 gramów śliny.
Kiedy zacząłeś pluć, potrzebowałeś 65 gramów.
- [śmiech] - To piłka tenisowa.
To ślina wielkości piłki tenisowej.
- Udało mi się. - [Alex] W końcu.
Rhod, 7:07.
James, 5:44. Wygrywa zadanie.
[okrzyki i oklaski]
Podsumuję tylko,
James ma 5 punktów, Rhod 4,
Kerry 3, Phil 2,
i Jess, której zabrało to wieki, 1 punkt. Okej?
- [oklaski] - [Greg] Super.
James, twój dociekliwy umysł pytał,
"Jakie jest znaczenie liczby?"
I wiem, że Alex chce to wszystkim zdradzić, nie?
[Alex] Odkryłeś znaczenie liczby?
Ollie! To Ollie do góry nogami.
Oooo.
[Alex] Ollie.
[oklaski]
- Punktacja? - Tak, podam ci punktację.
Punktacja w sezonie...
nie jest aż tak bliska, jakbyśmy chcieli,
ale mamy Jamesa na ostatnim miejscu z 57,
potem Phila z 58. Idąc dalej,
63 u Rhoda, 64 u Jess.
Bosz, ciągle na szczycie z 72. Kerry obecnie prowadzi.
- [okrzyki i oklaski] - O, rany.
Sprytne!
Jakkolwiek, powiem wam, że w tym odcinku jest blisko.
Tylko 2 punkty oddzielają całą piątkę.
Prowadzi Rhod, Phil ma 11,
a na drugim miejscu są razem trzy osoby.
Więc jest o co grać.
W takim przypadku, czas abyście wstali z krzeseł
i udali się na scenę na ostatnie zadanie programu!
[okrzyki i oklaski]
Kto przeczyta zadanie?
James Acaster przeczyta zadanie.
O, mają na sobie kajdanki.
- [śmiech] - O, nie!
O, nie. Potrzymać ci?
Tak, proszę.
- "Alex". - Alex.
"Załóżcie poprawnie jak najwięcej ubrań".
"Macie 100 sekund".
"Wygrywa najwięcej poprawnie założonych nowych ubrań".
Okej?
Gwiżdż. Zakładajcie.
100 sekund, licząc od teraz.
[gwizdek] Powodzenia.
[okrzyki publiczności]
[Alex] Za plecami...
[Alex] Okulary założone.
Jak je założysz?
O, nie da rady.
[Rhod] O, da radę.
Założone!
Dobra. Została wam minuta.
[okrzyki i oklaski]
Została jedna rzecz.
Bardzo fajnie.
Ja założę ci czapkę, ty załóż mi.
Tak?
- [okrzyk publiczności] - O, spadło.
[Alex] Skończyłeś, Phil? Jeszcze nie.
[okrzyk publiczności]
[Greg] Macie ostatnie 20 sekund. Dawajcie, finaliści.
[okrzyki i oklaski]
5, 4, 3, 2, 1...
[gwizdek]
[okrzyki i oklaski]
Zejdźcie. Zobaczmy, jak to wpłynęło na ostateczne wyniki.
Dobra.
[oklaski]
- Obejrzeliśmy materiał. - Tak.
Policzyliśmy tylko poprawnie założone ubrania.
- Okej. - Okej.
- Phil jest ostatni. Dostaje 1 punkt. - Okej.
Jess, Kerry i Rhod założyli poprawnie 4 ubrania.
- [publiczność] Ooo! - Dostają po 4 punkty.
Ło!
James Acaster poprawnie założył 5 ubrań.
Dostaje 5 punktów i wygrywa zadanie.
[okrzyki i oklaski]
To zrobi...
nawet dramatyczną różnicę w punktacji.
- Podobało mi się. - Dziękuję.
Tak jest. To oznacza, że ostateczna punktacja wygląda tak.
Mamy dogrywkę!
[wszyscy] Ooo!
NIE!
Jak odnajdziemy naszego zwycięzcę?!
Cóż, oczywiście za pomocą fajnego zadanka, Greg.
Musieli tylko
złożyć najlepszy samolot z papieru toaletowego.
Mieli 5 minut i jedną próbę.
Wygrywa najdłuższy lot.
Oto oni.
Nie potrafię robić samolotów z normalnego papieru.
Nie słyszę cię.
- Gotowy? - No.
Dziękuję, James.
[oklaski]
Powiem, że nic nie jest gwarantowane po tej próbie.
Kolejny jest Rhod Gilbert.
Złóż samolot z papieru toaletowego.
[śmiech i oklaski]
[Greg] O, rany.
James osiągnął lot o długości 3,9 metra, nieźle,
ale Rhod osiągnął lot o długości 22,7 metra.
[okrzyki i oklaski]
Bardzo dobrze.
Gratulacje dla dzisiejszego zwycięzcy, Rhoda Gilberta!
Podejdź proszę na scenę i odbierz swoje dezorientujące rzeczy!
[okrzyki i oklaski]
To czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Nauczyliśmy się, że wszystko może być konstruktem.
Może nic z tego nie jest prawdziwe.
To program telewizyjny? A może rzeczywistość?
Łoo-hoho!
- To rzeczywistość! - To rzeczywistość!
I na wypadek, jakbyście już zapomnieli,
Rhod jest dzisiejszym zasłużonym zwycięzcą.
Nagrodźmy go brawami,
a potem ignorujmy się aż do następnego razu!
Miłej nocy. Dobranoc!
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Tribbletown
Tłumaczenie na polski: Hanny Time