Sporo zupy.
Dziękuję i witam w Taskmasterze,
to ja, prowadzący, model dla trofeum i skromny tyran, Greg Davies.
Cześć. Dobra, zacznijmy piąty odcinek
i poznajmy naszą piątkę galopujących Goliatów.
To... James Acaster!
Jessica Knappett!
Kerry Godliman!
Phil Wang!
I Rhod Gilbert!
[oklaski]
A obok mnie, to zdesperowany człowiek-tik nerwowy,
ale jest mój.
O, kto to taki?
- [publiczność] Mały Alex Horne! - To mały Alex Horne!
[okrzyki i oklaski]
Pomyślałem, że dzisiaj możemy zagrać w...
Możemy zagrać w prawdę albo wyzwanie?
- Jasne. - Okej.
- Prawda-- - Prawda czy wyzwanie?
- Nie... Nie, ja... - Tak.
[śmiech]
- Prawda. Prawda? - Okej.
Chcę, żebyś zjadł to psie ciastko.
Albo możesz wziąć wyzwanie.
[śmiech]
Wyzwanie.
- Wyzwanie? Zjedz to psie ciastko. - Zjeść psie ciastko.
[Greg] Całe.
[jęki]
[Jess] Nie!
Ale jak lśniącą brodę będziesz po tym miał.
[śmiech]
Koniec wygłupów. Musimy zacząć odcinek.
Tak, czas na zadanie nagrodowe,
a w piątym odcinku, poprosiliśmy ich o przytaszczenie
najgorszego prezentu od nazwanego krewnego.
[wszyscy] Ooo!
Tak. Fascynująca reakcja.
Pod koniec procesu,
zwycięzca zabierze do domu najgorsze prezenty,
trochę jak w kiepskie urodziny, ale fajne. Okej?
Rozumiem.
- Okej. Kiepskie prezenty. - Kiepskie prezenty.
Rhod, co takiego przyniosłeś?
Przyniosłem prezent, który moja nazwana krewna, żona, Sian,
dała mi, i uważam, że ty, panie Davies, go docenisz.
[śmieje się]
[śmiech]
Docenię to, bo kupiłem to żonie Rhoda.
[śmiech]
Właśnie tak.
Dałem jej to ledwo dwa tygodnie temu, tej bezczelnej...
Autentycznie ci to dała?
Tak! A co miała z tym zrobić? Pieczołowicie przechować?
[śmiech]
Potencjalnie, dzisiaj będzie miało trzeciego właściciela,
w ciągu kilku tygodni.
Tak. W pewnym momencie do mnie wróci, nie?
Dobra. Jessica?
Wybrałam ten odzieżowy koszmar od mojej mamy.
Miałam 14 lat, kiedy to dostałam.
[jęki i śmiech]
Co się dzieje, kiedy zakłada się długie rękawice operowe
i boa z piórami na szkolną dyskotekę?
Nie zostaje się wymacanym.
[śmiech]
Zamiast tego, ogląda się, jak twoja koleżanka Nell...
[Kerry] Jest obmacywana?
...obściskuje się z gościem, z którym ty chciałaś się obściskiwać
- na szkolnym parkingu. - Tak, ale gdzie Nell jest teraz?
Nell jest szczęśliwa.
- Jest? - Tak.
To całkiem okropny prezent,
i przykro mi, że zepsuł twój wyjątkowy wieczór.
James?
Moja żona, Nell...
[śmiech i oklaski]
Em, nie. Ten prezent dostałem od mojego...
wtedy, 5-letniego siostrzeńca.
Zrobił dla mnie kalendarz na ten rok,
i na każdy miesiąc, wymyślił żart,
bo wie, że jestem komikiem.
I przy każdym narysował obrazek.
Brzmi fajnie.
Szczerze, brzmi uroczo.
Aa.
Em, lubisz, jak ludzie dają ci materiał, stary?
[śmiech]
Tak wygląda. To kwiecień.
[wszyscy] Ooo!
[James] "Co jeden brokuł powiedział do drugiego?"
"Śmierdzisz, bo masz kupę na twarzy".
[Kerry] To dobry żart!
- To dobry żart. - Świetny żarcik.
Nie wiem, co sądzą inni,
uważam, że jest bardzo uroczy,
a ty jesteś bardzo okrutny.
Chcesz mu coś powiedzieć do kamery?
Bardzo go lubię, jak mam być szczery.
[śmiech]
Kerry, co ty przyniosłaś?
Mój to kolczyki z łapaczem snów i symbolem yin yang.
[Alex] Oto one.
- [jęk publiczności] - [Jess] Super.
[Greg] Kto ci je kupił?
Moja mama mi je dała, zrobiła je jej koleżanka.
Połączenie symbolu yin yang i łapacza snów...
- [Kerry] No. - ...jest fantastyczne.
Bo jak jest się hipiską z New Age,
to mają podwójną moc, nie? Yin yang i łapacz snów.
Boże, wszystko załatwione.
Bo chcesz równowagi, z yin i yang,
ale chcesz, żeby twoje sny się złapały.
- [Greg] Oczywiście. - [śmiech]
No, są wstrętne.
E, Phil?
Nie dostaję wielu prezentów od bliskich.
- À propos niczego. - Ooo.
Jestem praktyczny. Proszę o przysługi.
Proszę ludzi, żeby wymienili mi pasek w zegarku
albo zapłacili podatek lokalny za rok, czy coś.
- Coś przydatnego. - [śmiech]
Więc poprosiłem moją siostrę,
która ma na imię Aimée,
żeby dała mi trochę zużytego papieru toaletowego.
- Oto on. Więc... - [jęk publiczności]
[Phil] Raczej nikt nie będzie miał gorszego prezentu
od dosłownie gówna na papierze toaletowym.
- Poprosiłeś ją o to? - Poprosiłem.
Jestem tu, żeby wygrać, a nie, żeby zdobyć przyjaciół.
[śmiech]
Ale to świetny prezent, bo jak się dostaje to, o co się prosi...
to idealny prezent, nie?
Ej-ej-ej-ej-ej!
[śmiech]
[Rhod] Tu ma rację, Phil.
- Dobra. - Podjąłem decyzję.
Okej. Ostatnie miejsce?
Dlatego, że to nie był szczery prezent,
- 1 punkt dla Phila Wanga. - Aaa!
2 punkty, i ma farta, że je dostanie...
Tak?
...bo uważam, że ten kalendarz był przeuroczy.
Ja też. Ha-HA!
Uwielbiam ten kalendarz. Wal się.
[śmiech]
Zapiszę to sobie.
Później pogadamy, co mam walić. Poza kamerą.
Dobra. 3 punkty daję Kerry.
- [Alex] 3? Okej. - Dobrze.
- Rhod, 4 punkty. - Drugie miejsce.
I dlatego, że uważam, że jest tragedia...
w myśli o... Jessice Knappett w długich rękawiczkach,
ignorowanej przez chłopaków...
5 punktów dla Jessiki Knappett!
- [Alex] Jess wygrywa zadanie. - [okrzyki i oklaski]
- Powolna zemsta. - Tak, warto.
Lećmy dalej, Alex.
Okej, już dostarczamy pierwsze zadanie.
Gdzie on jest?
Gdzie jest Alex?
"Dostarcz Aleksowi to zadanie w najbardziej spektakularny sposób".
"Alex jest w przyczepie".
"Masz jedną godzinę".
"Twój czas jest liczony od teraz".
W środku tortu.
Nie za dobre.
Nie za spektakularne.
Można włożyć je do tortu.
Jak się nazywają, te...?
Bertie Bassett. Jak się nazywają?
To ze śpiewaniem, tańczeniem...
Busby Berkeley, nie Bertie Bassett.
Myślę, że będzie spektakularne.
[oklaski]
Powiem wam, podwójne punkty, jeśli...
Kerry będzie przebrana za Bertie'ego Bassetta.
[maskotka producenta słodyczy]
- Chcesz zacząć od Kerry? - Tak.
Oto Kerry Godostawczyni. Zobaczmy.
[Kerry] Alex!
- Tak? - Wyjdź!
1, 2, 3, 4...
[Kerry śpiewa] ♪ Du-du-du ♪
♪ Du-du-du, du-du-du ♪
♪ Du-du-du-, dudy-du, du-du du-du, du-du ♪
[Kerry śpiewa i się śmieje]
♪ Duuuuu ♪
Phhh! Werble!
♪ Du-du-du, dudy-du, du-du du-du, du-du ♪
♪ Du-du-du, du-du, du-du ♪
Dawaj. Kręćmy się.
O, dobrze.
Patrz w górę, Alex.
I... du-duuu!
[Alex] Ooo!
- Jak długo będą tak robić? - No...
- Zostawmy ich na chwilę. - Dobrze. Dziękuję.
- [oklaski] - [Kerry śpiewa dalej]
[oklaski]
Muszę powiedzieć, że w sezonie
Kerry absolutnie miażdżyła konkurencję.
Rozgromiła ją, ale z ręką na sercu,
jeśli mam mówić prawdę,
to... to było do dupy.
[śmiech]
- Na wielu poziomach. - Serio?
- Naprawdę? Jakich poziomach? - Na wielu.
Wymienię je w przypadkowej kolejności,
ale ścieżka dźwiękowa.
O, nie! Ale zapada w pamięć.
No. ♪ Du-du-du ♪
♪ Du-du-du, du-du-du ♪
♪ Du-du-du, du-du-du, du ♪
Dobra, wal się.
[śmiech]
Powiem wam tyle, że nie będzie ciężko tego pokonać.
To koniec tej części programu. Do zobaczenia.
Cześć!
Jesteśmy z powrotem.
Jestem podjarany. Ty jesteś, Alex?
Jeśli to oznacza podłączenie do mikrofonu, to tak.
Cześć. Słyszycie mnie?
Przed przerwą--
- Uważam żarciki Aleksa za irytujące. - Irytujące.
Przed przerwą - dziękuję - siedziałem w przyczepie,
czekając na spektakularne dostarczenie zadania,
które otworzyli uczestnicy.
Phil Wang jest zaraz...
obok człowieka, którego zobaczymy teraz. To Rhod Gilbert.
[śmiech]
[Alex] Cześć.
- Alex. - Tak?
Słuchaj uważnie.
W tym kuble.
Rękawiczki, gogle ochronne, kask.
Papier toaletowy, jakbyś potrzebował.
Jakby poszło nie tak.
Tego można używać jako tarczy.
Musisz wejść do kubła,
pójść jak najdalej w tamtą stronę,
w tę stronę przyczepy.
- Skulisz się. - Dobra. Skulę się.
I przygotuj się na otrzymanie zadania.
Dziękuję, Rhod.
Jestem w kuble.
[Alex] Trzymam tarczę.
Chyba jestem gotowy.
Rany boskie.
[śmiech]
Dziękuję, Rhod. Zrobiłeś dziurę w mojej przyczepie.
Tak... przepraszam.
Przeleciała prosto na drugą stronę.
Dzięki, Rhod.
[oklaski]
Jezu Chryste.
Zły rzut wylądowałby
w złej części przyczepy i zabiłby Aleksa.
Robiłem wtedy w gacie.
Nie wiedziałem, że rzuci, a potem
byłem zdziwiony, że produkcja
mu na to pozwoliła.
Nie wydawało się, że gogle zrobiłyby różnicę.
To o czymś świadczy, widzieć taką wściekłość u kumpla.
Widzieć życie Aleksa w zagrożeniu.
Serce mi autentycznie waliło, a jednak,
ciągle myślę, jak bardzo do dupy była próba Kerry.
[śmiech]
[Greg] Kogo zobaczymy teraz, Alex?
Teraz mamy...
kółko. [a caster]
To--
[śmiech]
[Alex] James A--
[śmiech]
To James Acaster.
Muzyka.
[triumfalna muzyka]
[Alex] Halo?
Wyjdź.
[śmiech]
Fajerwerki!
Listonosz!
[okrzyki publiczności]
Richard Osman.
[oklaski]
- Koniec? - Tak!
Fajerwerki. Mikołaj.
Dlaczego tak robi?
Święta.
[okrzyki i oklaski]
Miejmy to z głowy.
- Wyglądasz na złą. - [Kerry] Jestem.
- Jestem wściekła. - Tak? Dlaczego?
Bo prosiłam o fajerwerki i ich nie dostałam.
A po drugie, ten koleś też tańczył u mnie.
U niego tańczy lepiej!
Dlaczego biedna Kerry nie dostała fajerwerków?
Kilka powodów. Zdecydowała, że chce fajerwerki
pod koniec godziny, kiedy nie było czasu.
On stwierdził od razu, "chcę fajerwerki".
Poza tym, jego nagrywaliśmy 2 listopada.
[Dzień Guya Fawkesa jest 5 listopada]
[Greg] Brzmi rozsądnie.
Dużo się działo, nie?
Fajerwerki.
- [Greg] Fajerwerki. - Łatwo dostać.
Mikołaja bez brody.
Mikołaj bez brody cudownie tańczył,
bo mówił, że niektórzy go nie poprosili ładnie, żeby tańczył.
[śmiech]
Łatwiej dostać Richarda Osmana niż
kogoś z brodą, odkryłem.
[śmiech]
Dobra robota. Kto teraz?
Została nam dwójka. Jess i Phil.
Kogo zobaczymy najpierw? Na pewno nie Phila,
więc zobaczmy Jess.
Alex!
Wyjdź teraz!
[Jess chichocze]
Super!
[Jess] O, kto to?
To malutki Alex Horne.
- [okrzyki i oklaski] - [Kerry] Oo, piękne.
Podobało mi się.
Na ekranie nie wyglądało tak spektakularnie, jak w mojej głowie.
To pierwsze spektakularne wydarzenie na świecie,
na które publiczność zareagowała ciszą.
[śmiech]
Mogłaś coś zaśpiewać.
Typu, ♪ du-du-du, du-du-du... ♪
To chyba nie polepszyłoby sprawy, dowiedzieliśmy się dzięki tobie.
Spektakularny oznacza "piękny w sposób dramatyczny i efektowny".
Prosiłam o cholerny balon powietrzny, ale mi go nie dali!
Ooo.
O, ja taki dostałem, ale go nie użyłem.
[śmiech i oklaski]
Zobaczmy jeszcze jedno.
Zostało jedno. Ostatnim człowiekiem jest Phil Wang.
- Tak, proszę. - Oto Phil.
Cześć, Alex. Jestem amerykańską celebrytką, Taylor Swift.
Dziękuję, Taylor.
[śmiech]
Hła!
[śmiech i oklaski]
O.
Jest napisane, "wal się, James Acaster".
[śmiech]
[okrzyki i oklaski]
Co to?
[oklaski]
Kiedy zaczęliśmy nagrywać,
myślałem, że James i ja będziemy ze sobą rywalizować.
Em, a potem o tym zapomniałem.
[śmiech]
Taylor Swift. Uważasz ją za wielką gwiazdę?
Cóż, po prostu wielka, słynna gwiazda.
Tak. On zdobył prawdziwego Richarda Osmana.
To była-- Uważasz, że to nie była...?
O, okej. Może to była prawdziwa Taylor Swift.
Instynkt mi podpowiada, że to osoba z produkcji,
która pochodzi z północnej Anglii.
- Chcesz je ocenić, Greg? - Tak, chcę.
[śmiech]
1 punkt, Kerry. Okropne.
2 punkty, Phil. Obłąkane.
3 punkty, Jess. Piękne i spokojne.
[śmiech]
4 punkty, Rhod.
Niesamowite. Niepokojące wściekłe.
To drugie miejsce, co oznacza, że na pierwszym mamy...
Cóż, tyle się działo. To Acaster.
[Alex] Okej. 5 punktów dla Jamesa Acastera.
[oklaski]
Alex, byłbyś uprzejmy i pokazał punktację?
Tak, jest ekscytująco. Phil jest z tyłu z 3 punktami.
Ale mamy dwójkę liderów. Jess i Rhod mają po 8 punktów.
[okrzyki i oklaski]
Bardzo dobrze. Dobra, rzucaj następne.
Okej. Tu mamy coś trochę innego.
O!
- [Alex] Cześć, Jess. - Hejo!
- Cześć, Alex. - Cześć, Phil.
- Cześć, Rhod. - Cześć.
[Alex] Cześć, James.
[śmiech]
"Zrób jak najwięcej białych kółek na tym celu".
"Musisz stać... za liną".
"Nie możesz ruszyć liny ani celu".
"Masz 5 minut".
"5 minut".
"Masz 20 minut. Twój czas jest liczony od teraz".
[oklaski]
- [Kerry] Co? - [Jess] Co?
[oklaski]
[Kerry] Co?
Mam wrażenie, że miałem tworzyć białe kółka
przez bardzo długi czas.
Tak, każdy miał to robić przez 5 minut,
a Phil, wyraźnie przez 20. Dlaczego tak?
Mamy tę czwórkę kontra Phil.
Są zespołem. Phil jest sam.
W teorii, masz tu przewagę, Phil,
bo możesz wymyślić plan, i masz więcej czasu...
na wykonanie.
To wygląda jak literówka, którą staracie się ukryć.
[śmiech]
O, proszę. Ciężko uwierzyć, że to już koniec drugiej części.
Ale zostały dwie części, więc łoooo!
Witam, witam, witam.
Witam wszystkich, nawet frajerów.
- Słuchajcie... - [śmiech]
To jest Taskmaster, więc pewnie mamy jakieś zadanie.
Zawsze masz rację. Bieżące zadanie polega na robieniu kółek
z odległości, na celu.
Trik polega na tym, że czwórka uczestników,
czyli James, Jess, Kerry i Rhod
mieli po 5 minut na wykonanie zadania.
Wang miał 20.
Okej, najpierw zobaczymy tę czwórkę.
To Jessie Caster i Gilbert O'Godliman. Gotowy?
Dawaj.
W pięć minut, mam znaleźć coś do robienia białych kółek?
[Alex] Tak.
Te są białe, ale się nie przyklejają, nie?
[Alex] Nie wiem.
- [Kerry] Nie, to... - [Alex] Nie.
Powinnam sięgnąć...
Muszę tylko przykleić.
[śmieje się] Nie zmieszczę się w czasie.
To niedorzeczne. Nie da rady!
Nie dosięgnie.
Do dupy.
[Alex] Jaki masz tu plan?
O, zobaczysz.
Mogę zrobić białą farbę z...
jogurtu.
To naprawdę...
- Potrzebuję więcej czasu, Alex! - Masz 1 minutę 20.
Ale to są małe kółka, nie?
[Alex] O, tak.
Teraz muszę tylko zrobić kółka.
[Alex] Uuu!
- Nie pomyślałeś o tym, nie? - Nie.
[śmiech]
Jest tu limit czasu?
[Alex] Wszystkie informacje są w zadaniu, Jess.
O Boże, mam 5 minut!
[Alex] Cóż, masz 34 sekundy.
- [śmiech] - A! O, nie!
O, nie! O, nie!
O, nie! Co mam zrobić?
[śmiech]
To kółko.
[Alex] Nie jest idealne.
O!
Tak!
- [gwizdek] - Nie!
[śmiech]
- Dzięki, Jess. - Nooo.
Pffffbt.
[oklaski]
Nie no, Jezu, od czego mam...
Nie wiesz, jak to jest! To panika.
Jest za późno na zmianę zespołu?
[śmiech]
Myślałem, że przechodzisz kolejne załamanie,
kiedy rzuciłeś w niego cały duży kubek jogurtu.
Nie, próbowałem stworzyć białe tło, a potem nanieść kółka.
I to było autentycznie sprytne, kiedy zacząłeś...
Tak, ale myślałem, że lepiej mi poszło.
Rzucałeś wiadrami. To był ten problem.
Założymy tutaj luźną definicję kółka, nie?
Tak, to nie musiało być idealne kółko.
Pokażę je. To ich cztery próby.
Chyba możecie zgadnąć, która jest Jess.
[śmiech]
Tak je policzyłem.
W sumie są 42.
[Greg] Czy jeden facet może ich pokonać? Oto jest pytanie.
Jak poszło Wangowi?
[Alex] Co tu masz, Phil?
Mam dwie puszki bitej śmietany,
i dwie butelki, przypuszczam, że majonezu.
Hy!
O, kurde! Nieźle!
[Alex] Jedno kółko.
- Patrz na to! - Tak, zupełnie niezłe kółko.
Może... machnę nadgarstkiem.
O, kurde. Nie było źle!
Ale kółko było za duże.
Okej...
Hłe! Hłep!
Hłep!
Prawie się wywaliłem na linę.
Jedna butelka się skończyła, ale idzie nieźle.
Nie wyobrażam sobie, żeby komuś poszło lepiej.
[Alex] Okej.
- U, jedno jest na ziemi! - [Alex] Tak, nie jest na celu.
Patrz na to! He he he.
Hup!
O, patrz na te wszystkie kółka!
Na tym skończę, bo teraz mógłbym
połączyć te kółka.
[Alex] Cóż, zostało ci 7,5 minuty.
Chcesz zobaczyć, czy zrobisz więcej?
- Nie. - Okej. Dziękuję, Phil.
Tu jest cały wszechświat kółek.
29... 33... 36... 37, 38...
Powiedziałbym, że 38.
- [Alex] 38. - Było więcej.
[oklaski]
Więcej czasu zajęło ci liczenie niż robienie.
[śmiech]
Ale to nie jest oficjalna liczba, to nie---
Uznałem, że je policzycie--
"Y'all"? [amerykańskie "wy"]
[Greg] Co tu się wydarzyło?
- "You all"? - Wiem, co znaczy "y'all".
A, dobra.
"My'all" policzyliśmy, i...
Też mieliśmy 38.
- A, rany. - [Greg] 38.
Powiem, że to byłoby nie fair
dać każdemu z nich po 5 punktów,
zwłaszcza Jess.
[śmiech]
I nie dać Philowi nic.
- [Rhod] Tak. - A jednak...
tak będzie.
Tak to już bywa, y'all.
[śmiech]
- Ooo. - Przykro mi, Phil.
[Greg] To co teraz?
Teraz zadanie. Zadanie wiążące się z innym człowiekiem.
- Cześć, Kerry. - Cześć.
- Ładny dzień. - Okropny dzień.
- Cześć, James. - Nazywam się Geoff.
- Cześć, Geoff. - Cześć.
- Cześć, Phil. Jestem Geoff.
Phil. Miło cię poznać. Jak się masz?
- Jestem Jess. - No.
- Ty jesteś Geoff. - Dokładnie.
Czasami ludzie nazywają mnie Geoff jako żart.
Bez urazy. To śmieszne, bo jestem dziewczyną.
Zauważyłem.
[śmiech]
"Pociesz tego byłego strażnika miejskiego".
"Masz 20 minut. Twój czas jest liczony od teraz".
Dlaczego trzeba cię pocieszyć?
Mam...
nastawienie do świata, obecnie,
które nie jest szczególnie pozytywne.
[śmiech]
Dobra.
Okej.
[Alex] Niełatwe zadanie.
[oklaski]
O, rany.
Było trudno?
Huu, tak.
Najpierw spróbują podnieść Geoffa na duchu dwie fantastyczne osoby.
- To Kerry i Phil. - [Greg] O, super.
Jaka jest twoja ulubiona część UK, w której byłeś?
Mieszkałem w Szkocji. Campbelltown w Argyll.
E, i potem...
Sporo zupy. Sporo zupy w Campbelltown.
Sporo zupy w Campbelltown.
[Geoff się śmieje] Jasne.
- Czas! - Dobre, dobre.
To był żart, Phil?
- Tak, to był żart o zupie. - Dobra robota.
♪ Jeśli jesteś szczęśliwy i o tym wiesz, zaklaśnij ♪
Tak, ale robiłem tak z wnukami.
Zatańczymy?
- Mam chore kolana. - Chore kolana. Okej.
Jeden z moich szefów z przeszłości...
- Autobusów? - Szefów.
O, okej.
...powiedział, że jestem filistrem.
- Że jesteś filistrem? - Tak.
- Ja jestem Phillipem Wangiem. - [śmieją się]
- Kolejny żarcik, Phil. - Kolejny żarcik.
To było filister, Phillip Wang, tak?
[Kerry] Masz łaskotki, Geoff?
- Nie miałbyś nic przeciwko, jakbym...? - Mogę nie mieć łaskotek.
[śmieje się] Nie ma łaskotek!
A na kolanach?
To mnie boli.
O, przepraszam. A drugie?
To też mnie boli.
- Okej. - [gwizdek]
- Dobrze się bawiliśmy. - Okej.
O, patrz, jak potrafię zrobić.
- [gwizdek] - Dziękuję bardzo.
- Trzymaj się. - Pa.
- Na razie, Phil. - Przepraszam za to.
[oklaski]
Było okropnie.
Powiedziałbym, Kerry, że go aktywnie irytowałaś.
[śmiech]
Nie wiem, o czym mówisz.
"Masz łaskotki, Geoff?"
"Nie. Mam chore kolana".
"Hee, hee, hee!"
Nie, łaskotałam go, rozmawialiśmy o jego wnukach, śpiewałam mu...
Nie, nie, nie...
Śpiewałaś mu, a on ponuro odparł,
"Tak, to coś, co mogę śpiewać wnukom".
Kerry mogła zaśpiewać gorszą piosenkę.
[śmiech]
[Jess] Z repertuaru.
♪ Dy dy dyy ♪
- Phil? - Lubiłem Geoffa.
Lubiłem jego energię.
Ma też dobre poczucie humoru.
Tak, dwa żarty od razu ci wyszły.
No.
I naprawdę rozśmieszyły Geoffa, na przekór wszystkiemu.
- [Greg] Ten żart z zupą... - Był bardzo zadowolony z żartu z zupą.
Założyłbym się o życie moich bliskich,
że go to nie rozśmieszy.
[śmiech]
Zobaczmy kogoś innego.
Oto dwie osoby na J. Acaster i Knappett.
- E, odegrajmy scenkę. - Mm-hm?
- Jak masz na imię? - Geoff.
Dziękuję, Geoff. Mogę kupić ci wczasy?
Dokąd chciałbyś pojechać?
- Na Teneryfę. - Dobra. Chwileczkę.
Usiądźmy na trawie i pośmiejmy się.
- Okej. - Rób to, co ja.
HA HA HA HA HA HA HA HA HA!
- Naprawdę mam tak robić? - Tak, Geoff!
- HA HA HA HA HA! - HA HA HA HA HA HA!
Tak...
- Dawaj, Geoff! - O, jeszcze raz?
- Tak, róbmy tak dalej. - O, tak?
- Ha ha ha ha ha ha! - Ha ha ha ha ha!
Udawaj, że się śmiejesz, aż się zaśmiejesz.
- Aha ha ha ha ha! - Chyba nie da rady.
O, Geoff.
Stań tutaj, Geoff, i zamknij oczy.
Złap go za ramię, jakbyś był jego żoną.
Jesteście na Teneryfie. Chciałeś usłyszeć wodę, nie?
[Geoff] No.
Co jeszcze lubisz robić na Teneryfie?
Jeść, pić i być szczęśliwym.
Spróbuj tego.
- [śmiech] - Cydr.
- Cydr? - Smakuje jak cydr.
Szampan.
Co jeszcze robisz na Teneryfie?
Czasem chodzę na wycieczki w góry.
Okej, w góry.
Wchodzimy na górę. Musisz się na nią wspiąć.
Spokój. Z dala od zgiełku...
- [syreny] - ...miasta.
Życie strażnika miejskiego jest za tobą. Teraz jest spokój--
[syreny]
Ciągle masz tu szampana, Geoff, jak chcesz.
[Jess] Posmutniałam trochę przez ciebie...
- Przygnębiłem cię. - ...Geoff, jak mam być szczera.
Tak. Widzę to.
Ale może przez to się uśmiechnę.
Cieszy cię to, kiedy inni ludzie są przez ciebie smutni?
- Trochę. - O, mam!
Odegramy scenkę?
Yyy, gdzie jest mój samochód?!
E, na parkingu policji.
Dlaczego?
Nie widziała pani znaku? Nie ma czekania, nawet dla niepełnosprawnych.
Potrzebny mi mój samochód, jadę na mecz!
Dostanie go pani po zapłaceniu 125 funtów.
- Podoba ci się to. - No.
[gwizdek]
W końcu nam się udało, nie, Geoff?
Tak.
Teraz czas na sen. Połóż się na tej poduszce, Geoff.
Twoja żona też może się położyć.
Przykryję was kołdrą.
Słodkich snów.
[gwizdek]
Dziękuję, James.
[śmiech i oklaski]
Muszę powiedzieć,
że nieważne, co myślicie o tym, co zobaczyliście,
o wariactwie, które Acaster wniósł do tego zadania...
Ten uśmiech na twarzy Geoffa pod koniec był prawdziwy.
Kiedy był w łóżku ze swoją "żoną".
[śmiech]
To był prawdziwy uśmiech.
Ale to ty chyba go rozszyfrowałaś.
Tak, chyba tak.
Bo sprytnie odkryłaś, że Geoff lubi
sprawiać, że inni są nieszczęśliwi.
[śmiech]
Powiedziałam, "Geoff, teraz mi jest trochę smutno".
"Zniżyłeś mnie do swojego poziomu, tak?"
A on na to, "he he".
Im smutniejsza byłaś, tym on był szczęśliwszy.
W jednym momencie mówiłaś o śmierci, i Geoff powiedział,
"Śmierć nie ma wpływu na zmarłych".
I prawdziwie się po tym uśmiechnął.
[śmiech]
- Została jedna osoba. - No.
Chcesz zobaczyć, jak Rhod radzi sobie z Geoffem?
- Tak. - Okej.
"Pociesz tego byłego strażnika miejskiego".
"Masz 20 minut. Twój czas jest liczony od teraz".
Głowa do góry, Geoff.
Okej.
Jak się czujesz? Lepiej?
Dobrze.
Dobrze się czuje. Udało mi się.
- [Alex] Skończone? - Tak, skończone. Zatrzymaj czas.
Spoko.
- Dzięki, Geoff. - Dzięki.
- Miłej reszty dnia. - Dziękuję.
- Dzięki, Rhod. - Dzięki, stary.
[okrzyki i oklaski]
Powiedziałem "zatrzymaj czas". To nie było na czas, nie?
Powiedziałem "zatrzymaj czas". Myślałem, że to na czas.
Ale jak teraz jak widzę, nie było.
- O, nie było. - [śmiech]
Powiem ci tak.
Jakbyś był w przyczepie ze mną, co byś wolał?
Żebym powiedział "głowa do góry" i wyszedł,
czy żebym siedział tam z tobą przez 20 minut?
Stanowczo wolałbym, żebyś wyszedł.
Tu masz rację.
Wyniki?
- Tak! - Okej.
Kerry pogorszyła nastrój Geoffa. Dam jej 1 punkt.
[Alex] Ale 1 punkt, Kerry.
Opuszczenie przyczepy uszczęśliwiło Geoffa bardziej niż
gdy Rhod z nim tam był. 2 punkty.
- Phil... - Co?
Świetny początek,
ale nie podobało mu się to z kciukiem.
3 są bardziej niż sprawiedliwe.
I nie mogę oddzielić Jess od Jamesa,
i oboje zasługują na 5 punktów.
Oboje mają taki sam język ciała. Dwójka zwycięzców.
- [okrzyki i oklaski] - Jess i James. Na J!
Alex, zobaczymy punktację?
Tak. Mamy Phila - i użyję tu słowa marniejącego -
z 6 punktami.
Ale Jess prowadzi 12 punktami z wynikiem 18.
- Tyle. - [oklaski]
Łooo!
Czas na przerwę. Do zobaczenia.
Cześć i witam ponownie w czwartej części Taskmastera.
Kolejne zadanie, proszę, Alex. Tak szybko, jak można.
Okej. Czas na szybką zmianę perspektywy.
- Długo się idzie, nie? - Tu jest.
- Cześć. - Cześć, Kerry. Cześć, Jess.
- Cześć, Rhod. - Cześć.
- Cześć, Phil. - Cześć, Alex.
Cześć, James. Wszystko dobrze?
Nie witasz się, James?
Chciałybyście otworzyć zadanie?
Okej.
- Malutkie. - Bardzo małe.
Masz dobry wzrok?
O, mój Boże.
[Alex] Otworzyłbyś zadanie, James?
No.
Może to zrobić.
[Alex] Fajnie.
Ma bardzo ścisłe reguły o tym, co dzisiaj zrobi, a co nie.
"Sprawcie, żebyście wyglądały na jak najmniejsze albo największe".
"Macie 20 minut. Wasz czas jest liczony od teraz".
Jak, kamerą?
[Alex] Zróbcie, co chcecie,
żeby wyglądać na jak najmniejsze albo największe.
[oklaski]
Pierwszy zespół, który zobaczymy
będzie średnio żył krócej.
Tak, to mężczyźni.
- [śmiech] - Zobaczmy.
Cześć, James!
[piskliwie] Cześć, Alex!
Jak leci, Rhod?
[piskliwie] Cześć, Alex!
Phil?
[grzmiącym głosem] Cześć, Alex!
Aaa!
Fi, faj, fo, Phil!
[oklaski]
[Alex] Fi, faj, fo, Phil.
Niesamowite. Uznanie dla was, było super.
Zgadnij, jak to zrobiliśmy.
[śmiech]
Jak to u diabła zrobiliście?
Rhod i ja...
nie byliśmy tak blisko kamery, jak wyglądało.
[śmiech]
Chcesz zobaczyć...
Chcesz zobaczyć zespół
z imponująco równą liczbą żeber?
[śmiech]
Jess i Kerry. Oto one.
Hej, Jess! Złap!
Fajna bransoletka.
Możesz ją wziąć.
Dzięki.
Mam dla ciebie wielką kaczkę.
Kerry, jest malutka.
Mam coś dla ciebie.
Co takiego?
Malutki portret Grega.
O! Nie, nie, jest za duży!
Jess, jest wielki!
Jess! Aaa!
Uuu.
- Wszystko okej? - Tak, dobrze, dobrze.
Jest super.
[okrzyki i oklaski]
Jak nagrywałyśmy, to było śmieszniejsze!
Bardzo fajne technicznie.
- Uważam, że jest bardzo blisko. - [Alex] Tak?
Bardzo, bo oba bardzo mi się podobały.
- [Alex] Jasne. - Tak?
[Rhod] Tak?
Wiecie, w kontekście moich umownych zobowiązań, tak.
Ocenię je na podstawie
tego, że chłopaki wyglądali na fizycznie mniejszych,
a w przypadku Phila, fizycznie większych od dziewczyn.
- Czyli ile punktów dla panów? - 3 punkty dla panów,
- i 2 punkty dla pań. - Okej.
[Alex] 3 dla panów, 2 dla pań.
[oklaski]
Dobra. Proszę, aby wasza piątka wstała
i udała się na scenę na ostatnie zadanie programu.
[okrzyki i oklaski]
Już cudownie wygląda.
Kto przeczyta zadanie, Alex?
Osoba, która wygląda najlepiej w tym stroju. Jessica Knappett.
Ooo.
"Podchodząc po kolei, każdy zespół musi zawiesić jedną rzecz na wieszaku".
"Za każdym razem musi wieszać inny członek zespołu".
"Po dotknięciu rzeczy, musicie ją zawiesić,
i musicie wieszać w przeciągu 20 sekund od poprzedniego wieszacza".
"Wygrywa zespół, który nie spowoduje spadnięcia wieszaka".
To pierwsze zadanie zespołowe na żywo.
Jasne.
Mamy panie kontra panów. Jakieś pytania?
- Tak. - Hej, Kerry.
- Nie rozumiem tego. - [Jess] Ja też nie.
Dużo tam słowa "wieszać".
- Wyjaśnię ci, Kerry. - Dziękuję.
Możesz podejść i wziąć wielką kaczkę,
i zawiesić ją na haczyku na pałąku.
Wtedy podejdzie jeden z panów i wybierze
inną rzecz, zawiesi ją na pałąku. Dobrze?
- Dobra, czyli zawieszamy rzeczy. - Zespół osoby, przez którą
wieszak spadnie, przegrywa, tak?
Dokładnie tak.
A! To Buckaroo z wieszakami.
To Buckaroo z wieszakami!
Czemu nie powiedziałeś, że to Buckaroo z wieszakami?
I Alex, po podniesieniu przedmiotu, nie można go odłożyć.
- Rozumiecie? - TAK!
Będę oglądać was jak pieprzony jastrząb.
Dobra, zaczynajmy.
Dosyć gruby jastrząb, trzeba przyznać.
[publiczność] Ooo!
Ma rację. Zapuściłem się.
- Co ty...? - [śmiech]
Wcześniej, Greg dał mi tę kartkę.
Nie wiem, czy chcesz ją przeczytać.
"Ja, Gregory Davies, będąc w pełni władz umysłowych,
niniejszym przewiduję, że w trakcie zadania z wieszakami,
Rhod Gilbert rzuci żartem o tym, jaki jestem gruby".
[śmiech i oklaski]
Zaczynają panie. Macie 20 sekund.
Zaczynając... [gwizdek]
- Niech jedna z was podejdzie. - [Greg] Jess, idź pierwsza.
[okrzyki i oklaski]
- Teraz musisz to zawiesić. - Musisz zawiesić.
- Jest ciężkie czy lekkie? - Oczywiście, ciężkie.
Wszystko jest dobrze. Wiem, co robię.
To 20 sekund. Musisz puścić.
Podejdźcie, panowie. Jeden z was.
Okej, podchodzi Phil.
- [Rhod] Phil, czas! - [James] Dawaj, Phil.
- [Alex] Uuu, ciężkie. - [wszyscy] Uuu!
- To wbrew intuicji, nie? - [James] Jest dobrze, Phil.
Masz 5 sekund.
[wszyscy] Ooo!
[Jess] Koniec gry?
- [okrzyki i oklaski] - [Jess] Koniec gry.
Myślałem, że sprawili, że ciężkie przedmioty wyglądają lekko!
Wygrywamy. To rozczarowujące, nie?
Zejdźcie i zobaczmy, jak to wpłynęło na ostateczne wyniki.
[okrzyki i oklaski]
[oklaski]
Największy zawód w historii Taskmastera?
Myślę, że ktoś zniszczył to dla wszystkich,
ale to nie jest niczyja wina.
Podaj mi jakieś statystyki.
To oznacza, że panie wzmacniają zwycięstwo.
Po 93 punktów dla Kerry i Jess.
Razem prowadzą w sezonie, więc dobra robota.
- [okrzyki i oklaski] - Tak! Razem na pierwszym jest super.
Najbliższy pan to Rhod z 85,
potem James z 82, potem Phil z... 68.
Ale w tym odcinku, na pierwszym miejscu
jest Jessica Knappett, która ma 25, zaraz po 20 Jamesa.
Jessica Knappett wygrywa!
[okrzyki i oklaski]
Gratulacje dla Jessiki Knappett.
Podejdź i odbierz swoje okropne prezenty!
Tak!
To czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Nauczyliśmy się, najwyraźniej, że jeśli chcecie pocieszyć strażnika,
nie celujcie w jego artretyczne kolana!
Ale teraz, oklaski dla dzisiejszej zwyciężczyni,
osoby lepszej od każdego z nas,
czyli Jessiki Knappett.
Do zobaczenia w naszym 50 odcinku!
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Tribbletown
Tłumaczenie na polski: Hanny Time