Hemoroid Boga.
Cześć i w końcu witam w Taskmasterze.
Nazywam się Greg Davies, i jestem Taskmasterem.
Jestem potężny i w szczytowej formie fizycznej.
Co takiego? Oglądacie pierwszy raz?
Wyjaśnię proste założenie.
Piątka zabawnych ludzi dostała masę niedorzecznych zadań,
a my nagraliśmy, jak usiłują je wykonać.
Przez kolejne tygodnie, będę oceniać ich wysiłki
z tego cudownego tronu.
Pod koniec dziesiątego odcinka,
osoba, która zebrała jak najwięcej punktów
zabierze do domu największą nagrodę.
Moją piękną głowę,
odlaną z czystego złota.
Co do przegranych...
Cóż, obawiam się, że to koniec ich kariery.
[śmiech]
Obiecaliśmy, że nie będzie zmian po przeniesieniu do Channel 4,
ale usunąłem publiczność ze studia.
To nie ma związku z ostatnimi wydarzeniami.
Po prostu nie lubię przebywać z członkami społeczeństwa.
Podczas gdy oni oglądają w sąsiednim pokoju,
w komorze rywalizacji będę tylko ja i uczestnicy.
Zapnijcie pasy. Będzie intensywnie.
W tym sezonie dołączyli do nas niesamowici...
Daisy May Cooper!
Johnny Vegas!
Katherine Parkinson!
Mawaan Rizwan!
I Richard Herring!
A, obok mnie,
człowiek odpowiedzialny za wszelkie statystyki.
Jest moim asystentem od blisko sześciu lat,
mimo tego, spotkaliśmy się prywatnie trzy razy.
Jego szyja jest takiej samej szerokości, co jego głowa,
nosi plastikowe, wsuwane buty,
i kiedyś powiedział mi, że prawie każdego dnia,
płacze.
To mały Alex Horne!
[okrzyki i oklaski]
Miło jest tu być.
Byłem zajęty.
No. Co robiłeś?
Robiłem bransoletki przyjaźni.
Okej.
Przedstawiają różne aspekty naszej przyjaźni.
Kiedy się poznaliśmy, i kiedy zwróciłeś na mnie uwagę...
pierwszy raz, kilka lat później.
No.
- Ta to przyszłe wydarzenia. - Jasne.
Pierwszy raz, kiedy pójdziemy na basen.
- No. - Święta.
Jeśli spędzimy razem Święta...
Mam przedstawić wszystkie?
- Nie. - Okej.
To był dokładnie format twoich żarcików na otwarcie,
czyli, "pozornie normalna wypowiedź..."
"...dziwne wyjaśnienie".
Tak, taki jest format.
Dobra. Przejdźmy do pierwszej części programu.
- Zadanie nagrodowe. - Tak.
To pierwsza część programu.
Każdy uczestnik przyniósł coś swojego
do puli nagród odcinka.
Pod koniec odcinka, zwycięzca zabierze wszystkie rzeczy do domu.
[Greg] Tak.
Żeby dobrze zacząć sezon, poprosiliśmy ich o przyniesienie
najfajniejszej rzeczy, którą można włożyć do ust.
Okej? To nawet nie jest taki rodzaj programu.
Osoba, która przyniosła najfajniejszą rzecz, którą można wsadzić do ust
otrzyma 5 punktów i dobrze zacznie.
Pod koniec odcinka,
zwycięzca zabierze do domu wszystkie fajne rzeczy
i przyniesie je w gębie.
Daisy, jaka jest najfajniejsza rzecz, którą można włożyć do ust?
Wino. Po prostu białe wino.
[Alex] Po prostu białe wino.
[Greg] Okej.
I zaczęliśmy, Greg. Zaczęliśmy.
Ale emocje!
[śmiech]
Będziesz musiała to podrasować, Daisy,
chyba że chcesz wylądować prosto na ostatnim miejsce.
Białe wino... jest świetne, nie?
Alkohol jest super.
Za dwa miesiące urodzę dziecko.
Nie mogę się doczekać lampki białego wina.
Nie byłem przekonany winem.
Wiesz, przypomniałem sobie, jak fajne jest picie,
więc dalej jesteś w grze.
Johnny, co fajnego lubisz wsadzać do ust?
Leki na zgagę.
- [śmiech] - Wyglądają tak.
[Greg] Tak, dobrze wiem, jak wyglądają.
Tak jest. To jak pistolet w Plutonie.
To moja zgaga, to moja spluwa.
To palenie, to mój brzuch.
[śmiech]
Niespecjalnie fajnie się wkłada do ust, nie?
Nie, nawet lubię ten smak.
Miałem kolegę, też komika,
który, gdy kupował kebaba,
polewał go tym.
Kiedy pytają, "jaki sos?"
- Polał tym kebaba? - Polał tym kebaba.
- Totalne bzdury. - Nie musiał już wstawać w nocy.
- To nieprawda. - Prawda!
Ktoś polewał Gavisconem cholernego kebaba?
Miał bezpośredni efekt!
Katherine, co fajnego można włożyć do ust?
Trochę to przekręciłam, jak Johnny,
bo mojej rzeczy nie wkłada się "fajnie" do ust,
ale efekt włożenia do ust jest super.
To ta rzecz.
- [jęki] - [Alex] Aparat.
[Greg ] Nosiłaś kiedyś aparat?
Kilka razy.
Moje zęby, kiedy byłam młodsza...
[odchrząkuje] w latach 80.,
były praktycznie pod kątem prostym.
Dosłownie rosły prosto.
Nie przesadzam, naprawdę...
Przesadzasz.
[śmiech]
Pamiętam, jak ortodonta zobaczył mnie pierwszy raz,
i powiedział do siebie, "biedactwo".
- [Greg] No. - Były okropne.
Nie wiem, czy noszenie aparatu jest "fajne".
Zgadzam się, że łatwiej jest nam patrzeć na ciebie,
gdy nie masz zębów bezpośrednio przed sobą.
- Cześć! - [Mawaan] Tak?
Powiedz, Mawaan, co przyniosłeś
fajnego do włożenia komuś w usta.
To gryzak do ząbkowania w kształcie skrzydełka.
[Greg] Zacznijmy od podstaw. Nie wygląda jak skrzydełko.
Wygląda!
Nie wygląda. Wygląda jak ślimak, albo gówno.
[śmiech]
Kiedy ktoś chce przejść na weganizm,
i brakuje mu uczucia skrzydełek w ustach...
- No. - To jest zamiennik.
Jest w nas coś genetycznego,
przez co chcemy gryźć mięso.
- To je wyparło. - Dlaczego nie gryźć gumy?
Instynkt mi podpowiada, że tego się
wcale nie wkłada fajnie do ust.
Tak, ale to fajne uczucie, Greg!
- Przejdźmy do Richarda. - [Richard] Tak.
Ja wybrałem coś,
czego inni zdali się nie wybrać,
to coś, co fajnie jest mieć w ustach.
- Ciekawe. - [śmiech]
Przyniosłem ser halloumi z chili.
[Greg] O, Boże.
Trzeba go usmażyć,
podgrillować, i coś z nim zrobić,
ale jest przepyszny.
To na pewno coś z klasy średniej.
[śmiech]
[Alex] Oto on. Przed usmażeniem.
U, taki nie jest dobry.
[Greg] Podoba mi się, że jest z klasy średniej,
ale też to, kiedy o nim powiedziałeś,
Katherine zrobiła tak: "U!"
[śmiech]
[Alex] To wszystkie, Greg.
Obawiam się, że ocenię je jako
rzeczy, które dosłownie jest fajnie włożyć do ust.
- Tak zdecydowałem. - Nie dziwię się.
Nawet jeśli nie są zbyt kreatywne,
jak było widać po... halloumi Richarda.
Okej.
Na pierwszym miejscu daję Daisy.
Kto nie lubi lampeczki wina?
- [Alex] 5 punktów. - Super!
Na drugim, o dziwo, chłopiec z halloumi.
- [Alex] Richard Herring. - [Greg] Na trzecim, Johnny.
Na czwartym miejscu, aparat Katherine.
Aparat.
A na piątym, co za niespodzianka, Mawaan.
Mawaan, dostajesz 1 punkt.
Wolałbyś włożyć do ust jej aparat niż moje skrzydełko?
- Dziwi mnie to. - [Greg] Tak jest.
W jakim my świecie żyjemy?
Dobra, czas na zadanie.
Czym zaczniemy ten wspaniały sezon?
Mamy... kokosa.
[Greg gwiżdże]
O! Haha.
- O, cześć, Katherine. - Cześć!
- Cześć, Johnny! - Cześć, Alex!
- Dobra, Alex? Co mówisz? - [Alex] E, cześć.
[Alex] Cześć, Daisy.
To mi przypomina wiejskie fety.
- Cześć. - O, cześć, Richard.
"Strąć kokosa z kija".
"Wygrywa najszybszy".
"Twój czas jest liczony od teraz".
[Alex] Łuu.
[śmiech]
- Gratulacje. - [śmiech]
Gratulacje, Richard!
[oklaski]
- Wygrałaś... - A!
...tego miśka.
[śmiech] Dziękuję bardzo!
Ooo, super!
Wow!
- Dobra robota. - Mogę go zatrzymać?
- [śmiech] - No, dawaj!
- Jest! - [okrzyk publiczności]
Dobra robota, Johnny. Twoja nagroda...
- Wygrałeś miśka. - Oo!
Gratulacje.
Mogę wziąć go do domu?
Nie, musisz zabrać go do budki,
i otworzyć drugie zadanie. Dziękuję.
O.
O. Wiedziałem, że nie będzie tak łatwo.
[Alex] Tak?
"Zanieś wszystkie napoje na stół w przyczepie..."
[Katherine] "...nie wylewając ani kropli".
[Daisy] "Przez cały czas musisz trzymać miśka".
- Masz teraz trzymać miśka? - Tak.
[Alex] Dziękuję, Katherine.
Uch!
"Trzymając napoje, nie możesz iść po trawie".
"Wygrywa najszybszy. Twój czas jest liczony od teraz". Co?!
- Ale... jak mam nie iść po trawie? - [Alex] Tak.
Idziemy z miśkiem na popijawę.
Irytujące, kiedy są zadania, które nie są właściwym zadaniem.
To zadziałało na korzyść Johnny'ego.
System był taki, jeśli strąciło się kokosa
pomiędzy 0 a 10 sekundami,
wygrywało się dużego miśka, za bycie szybkim.
10-20 sekund, średni misiek...
Tak, wiemy, jesteś z siebie bardzo zadowolony.
No.
Bycie pierwszym oznaczało wielkiego miśka,
przez co było trudno, njaha.
Nie.
"Patrzcie, jak przewróciłem rywalizację!"
Nie no, szczerze.
[Greg] Daisy, zanim zobaczymy zadanie,
chciałbym zapytać cię o twój strój.
Po prostu "Kobieta Osiągnięć", wszystko, co osiągnęłam.
Miałaś osiągnięcia na pelerynie?
Tak, nie widziałeś?
Widziałem niedorzeczny strój z naklejkami,
nie wiedziałem, że były tam detale.
Chciałbym poruszyć pewien temat.
W ostatnich sezonach, byłem oskarżony
o bycie niewystarczająco surowym,
więc w tym sezonie, będę bezlitosny.
Zauważyłem, że według zasad,
nie mogliście rozlać ani kropelki.
Zanim obejrzę, powiem wam,
że to poskutkuje dyskwalifikacją.
O.
Dobra, zaczniemy od Richarda i Johnny'ego,
dwóch starszych gości. Zobaczmy.
[śmiech]
[jęk]
Tatuś misiek.
Mamusia misiek.
O!
- [Alex] Duży miś. - Duży. I nieporęczny.
[jęk]
[Alex] Z miśkiem dobrze?
Nie jest zadowolony przez mamę i tatę.
Wygląda, jakby tu wróciła wkurzona Złotowłosa.
- Uf! - [śmiech]
O, tu jest taca!
Ło!
[jęk]
- [Alex] To wszystkie napoje? - To wszystkie napoje.
[Alex] Zatrzymałem czas.
- Okej, są na stole. - [gwizdek]
- [jęk] - Dziękuję, Richard.
[Alex] Dzięki, Johnny.
Życie to z tobą zrobi.
Nie patrz, dziecko. Nie patrz.
Super. Totalne załamanie nerwowe, pierwsze zadanie.
- Richardzie? - Tak?
- Po jednej szklance? - Nie zauważyłem tacy.
Zobaczyłeś ją, i powiedziałeś, "o, tu jest taca".
"Teraz życie będzie ciekawsze".
[śmiech]
[Greg] Ile rozlali?
Richard... tylko kilka kropel
na stole, było widać pod koniec.
O, rany.
Nie mieliśmy rozlać "kropelki",
a ja wylałem cztery albo pięć kropelek.
Sprytna semantyka nic ci nie da w tym programie.
Johnny powiedział, "raz barman, zawsze barman".
Co nie jest prawdą. Można znaleźć inną pracę.
- Rozlał pół szklanki. - Tak?
Zobaczmy jakichś lepszych ludzi.
Okej, teraz zobaczymy jedną osobę.
Daisy Tacę Cooper, tak ją nazywam.
Podoba się? Gra słów? Jemu się podoba.
[śmiech]
O, Boże. Okej, em...
Dobra.
Dobra, okej.
Zobaczmy, co tu mam.
[jęk publiczności]
Okej.
[Alex] Duży misiek.
- [jęk publiczności] - O, nie!
[Alex] Jeden napój spadł.
[jęk]
O, Boże! Ciężkie.
[Alex] Tak.
[Alex] Idziesz na sanki?
Próbuję zrobić ścieżkę.
A, dywanik! Tak!
[sapie]
A!
[sapie]
- [jęk publiczności] - Nie! Nie!
[jęk]
[Alex] Wszystkie cztery, tak?
- Wszystkie cztery. - [Alex] Czemu nie?
[śmiech]
[Alex] Wszystkie stoją?
Tak, minus jeden.
- [Alex] Minus dwa? - Dwa?
- [Alex] Chyba tak. - O, kuźwa.
[śmiech]
Niesamowite, jak szybko Kobieta Osiągnięć
zaczęła wyglądać jak pijana kobieta w Magaluf.
[śmiech]
Najgorszy wieczór panieński, z Kobietą Osiągnięć.
[śmiech]
"Nie wylej ani kropelki"?
Wylała szklankę w pierwszej sekundzie zadania!
Wolna nie była. Była szybsza od Richarda.
Wszyscy bylibyśmy szybcy, jakbyśmy rzucali szklanki na podłogę
i krzyczeli "o, dywanik!" na cały głos.
[śmiech]
Nikt nigdy nie krzyczy "dywanik!"
jakby to był klucz do zadania, które już jest zrujnowane.
To koniec pierwszej części nowej ery Taskmastera.
Nowy kanał, te same odrażające reklamy.
Nie potrzebujecie nowych rzeczy.
Po prostu trzymajcie się nawzajem. To koniec czasów!
Cześć! Witam ponownie w Taskmasterze.
Mam nadzieję, że przemyśleliście, co zrobiliście.
Alex, przypomnij nam, co działo się przed przerwą.
Szczerze, ta twoja pamięć, Greg.
Starali się przenieść szklanki napojów do przyczepy, nie chodząc po trawie,
trzymając wielkiego miśka, poza Johnnym,
który miał małego miśka, ale i tak miał problemy.
Na końcu, będziemy się dobrze bawić
z Katherine Parkinson i Mawaanem Rizwanem.
"Nie możesz iść po trawie".
To znaczy, że mogę biec po trawie, trzymając napoje?
[Alex] Co jest napisane?
"Trzymając napoje, nie możesz iść po trawie".
Dobra, najpierw zajmijmy się tym.
[śmiech]
- Chyba wystarczy. - Tak?
[Alex] Idziesz, Katherine?
- Nie, robię tak. - [Alex] Co to takiego?
Bieganie na paluszkach.
- [Alex] To nie chodzenie? - Tańczenie.
Dobra, to tutaj.
Chyba przeniosę budkę telefoniczną.
O, ciężka jest.
Jak mam...?
Piłki?!
Piłki.
Są tu z jakiegoś powodu.
Uuu!
Bieganie na paluszkach.
Okej.
[śmieje się] Gdzie są drzwi?
U!
Aaa, strasznie ciężkie!
Okej, teraz powoli.
- Leci. - Tak, tak.
To nie moja wina, rura jest dziurawa.
O! Aaa!
[Katherine] Rozlała się kropelka. Mam nadzieję, że kamera nie uchwyciła.
Nalewam z powrotem.
[Alex] Dziękuję, Katherine. Zatrzymałem czas.
[Alex] Zatrzymałem czas.
[Greg] Dobra, Mawaan.
- Najpierw zajmijmy się tobą. - No.
- Najpierw pomyślałem... - "Geniusz".
"Mam co do niego nadzieję", przez taśmę, super.
Poprosiłeś tego klauna, żeby przykleił do ciebie miśka. Świetne.
Wiesz, skąd wiem, że było świetnie?
Bo kiedy to oglądał, Richard Herring powiedział
"Nieźle!", bez żadnej ironii.
No.
Potem przeszedłeś, od przywiązania miśka, super,
do próby podniesienia budki telefonicznej.
Tak, bo zawsze jest jakiś sprytny sposób.
Kiedy zorientowałeś się, że nie przeniesiesz budki,
popatrzyłeś cicho na trzy piłki na trawniku,
i powiedziałeś, "Może to piłki..."
Ale dlaczego tam były?
Rzuciłeś je tam, na początku.
O, kurde!
Zadziwiły cię własne piłki.
To nie pierwszy raz.
Kiedy byłem dzieckiem, mama często mi mówiła,
"Leć do sklepu".
Tak się składa, że po papierosy.
Jeśli oglądasz, staruszko - odrażające.
Albo mówiła, "Idź do sklepu. Kup mi papierosy".
Nigdy nie mówiła, "Idź do sklepu..."
"I idź tam na paluszkach".
[śmiech]
Czym różni się to na paluszkach od chodzenia?
Jasne.
Myślę, że różni się tym...
że używa się bardziej śródstopia.
- [Greg] Tak jest. - Nie wiem, czy stepujesz.
Chyba ma rację.
Kiedy tancerz stepuje, nie chodzi.
- Mh-hm. - To nie... tak?
Chodzenie to "poruszanie się w regularnym tempie",
"poprzez podnoszenie i odkładanie po kolei każdej stopy".
Okej, kto na pewno rozlał kropelkę?
Mawaan rozlał najwięcej i był najwolniejszy.
Daisy May Cooper rozlała przynajmniej dwie szklanki,
Johnny, pół szklanki.
Richard trochę rozlał, ale skończył w 9:12.
Katherine skończyła w 11:12, z jedną kropelką.
Nikomu się nie udało. Zobaczmy punktację.
Czekaj!
Dużo się nie zmieniło po tym zadaniu.
Wygląda tak.
[Alex] Prowadzi Daisy May Cooper.
[Greg] Kobieta Osiągnięć!
[Alex] Dobra robota, Daisy.
Zobaczmy kolejne zadanie, Alex.
Okej, i tak samo, jak wywołuję twoje tajemnicze plamy,
to wiąże się ze znikaniem.
- Hej, Alex. - [Alex] Cześć, Johnny.
Jak leci?
[Alex] Dziękuję, że pytasz. Nikt nigdy nie pyta.
- [Alex] Dobrze się dogadujemy. - Tak.
Jest między nami więź.
"Spraw, aby największa rzecz rzeczywiście zniknęła".
"Wygrywa największa znikająca rzecz".
"Nie możesz korzystać z trików w montażu".
Nie znam żadnych trików w montażu.
"Masz godzinę. Twój czas jest liczony..."
[Alex] Powinno coś jeszcze być.
Zniknęło. Stary, sprytne to.
To nie musi być w tym pokoju, nie?
"Spraw, aby największa rzecz rzeczywiście zniknęła".
Czyli ja?
Nie. Ta sofa jest większa ode mnie.
Omówmy, co znaczy "rzeczywiście zniknęła".
Okej, zniknąć...
Czyli znowu zero punktów dla wszystkich, Greg.
Bo wiesz, że nie można sprawić, żeby coś naprawdę zniknęło.
Twoim zdaniem.
Dlatego musimy to teraz omówić, Richard.
Zniknąć to "nagle i zupełnie stać się niewidocznym".
Ustalmy, że...
Musi wyglądać, jakby zniknęło,
bo inaczej znowu będzie bez punktów.
To będzie najgorszy sezon ze wszystkich.
Daisy wygra, bo przyniosła butelkę wina.
[śmiech]
"Oglądaliście ten program, który leciał przez dziesięć tygodni?"
[śmieje się] "I taka jedna..."
"Taka jedna wygrała nagrodę, bo przyniosła wino".
[Greg] "Nawet jej nie odebrała, bo rodziła!"
[Greg] Dobra, zobaczmy coś.
Okej, ostatnio zaczęliśmy najpierw od Richarda,
a tym razem, zaczniemy najpierw od Richarda.
- [oklaski] - Jak to zrobiłeś?
Nawet robi wrażenie.
Fajny był lubieżny uśmiech Richarda na końcu.
Zawsze warto jest skończyć trik zastygłym grymasem.
[Alex] Jak myślisz, jak to zrobił?
Podejrzewam, że Richard postawił lustro pod stołem,
a ty się za nim schowałeś.
[Alex] Okej, oto metoda kryjąca się za magią.
Ruszające się lustro to zdradziło,
ale to tego nie umniejsza.
- Było zupełnie nieźle. - Dziękuję.
[Greg] To ci mogę powiedzieć.
[oklaski]
- Super. Kto teraz? - Teraz Katherine.
Cześć. Teraz sprawię, że największa rzecz w tym pokoju zniknie.
Nie jestem magiczką, ale opracowałam sposób, aby
największa rzecz w tym pokoju zniknęła.
Zniknęła z oczu. "Puf!"
Jak to się stanie, nie pstryknę palcami,
bo nie jestem w tym dobra, ale zaklaszczę. To...
Co się stało z dużą kanapą?
- [śmiech] - Zniknęła.
Jak sprawiła, że największa rzecz w pokoju zniknęła, Greg?
Cóż, dwie rzeczy odwróciły moją uwagę.
Jedna, sposób, w jaki mówisz "pokój".
"Pokój"?
- Tak, zawsze mi przeszkadza. - Pokój?
Od długiego czasu chciałem ci to powiedzieć. "Pokój".
Mówisz też "chusteczka", czego też nie cierpię.
W pokoju jest chusteczka.
"Cześć, to ja, Alex Horne. W pokoju jest chusteczka".
"Mamusiu, zostawiłem chusteczkę w pokoju".
To pierwsza rzecz.
Pierwsza rzecz, która odwróciła moją uwagę.
Druga to styl prezentowania Katherine,
czyli coś w stylu "Judith Chalmers z połowy lat 80.".
- Dziękuję bardzo. - [śmiech]
Jak sprawiła, że kanapa zniknęła?
Odwróciła moją uwagę, mówiąc jak prezenterka z lat 80.,
i podczas tego, kamera przeniosła się z kanapy,
która została usunięta przez ekipę.
- Boże, sprytny jesteś. - Oto moja teoria.
No, to zobacz to.
Cześć. Teraz sprawię, że największa rzecz w tym pokoju zniknie.
Nie jestem magiczką, ale opracowałam sposób, aby
największa rzecz w tym pokoju zniknęła. Zniknęła z oczu.
[Greg] Nie spodziewałem się, że została w pokoju.
- [śmiech i oklaski] - Tyle wam powiem.
Efekt był taki sam, ale było bardziej skomplikowanie
niż prostsze wyniesienie jej za drzwi.
Wyjawienie było ekscytujące.
- Okej! - Okej.
Dwie dobre próby!
Nieźle. Zaraz ktoś musi schrzanić.
Dobra, po przerwie więcej znikających trików,
gdy ktoś zbliża się do wygrania leków na zgagę Johnny'ego Vegasa.
Wrócimy z przytupem. Z przytupem!
Chodź, chodź! Idź, idź!
Chodź! Spokojnie. Chodź! Dobry piesek.
Cześć i witam ponownie.
Przed przerwą, przydarzyło się znikające zadanie.
Przydarzyło się. Dwa razy "rz".
Tak, a teraz kolej Johnny'ego Vegasa,
który tak naprawdę nazywa się Johnny Las Vegas.
[Alex] Zobaczmy.
Po wyborach.
Corbyn... mierzący się ze swoją największą porażką.
Ale ma jeszcze jednego asa w rękawie.
60-metrowego zmutowanego kurczaka!
Ma dosyć niepłacących podatków!
Chce zniszczyć wszystkich laburzystów,
którzy odeszli i głosowali na torysów, a kościół nigdy nie zjednoczy się z państwem!
BAM!
Morderczy kurczak szaleje po Londynie!
Co możemy zrobić? Siły zbrojne zostały wezwane!
I kiedy myślimy, że już nie ma nadziei...
[cicho] ...znika w Tamizie.
[śmiech i oklaski]
Pozwoliłem, żeby polityka sprawiła, żeby coś zniknęło.
Tak, omówmy to.
Wyobraź sobie, że to był 60-metrowy kurczak.
- Sprawiłem, że 60-metrowy kurczak zniknął. - [Greg] No.
Był na tyle duży, żeby zniszczyć Parlament.
Uważam, że Johnny wyraził ważną, socjalistyczną opinię.
Tego dnia, po tym zadaniu, dali mi pójść wcześniej do domu.
Oczywiście, że tak. Martwili się o ciebie.
Przejdźmy dalej.
Chciałbyś zobaczyć próbę Daisy May Cooper?
Czy chciałbym?
Spróbuj zgadnąć, jak to zrobiła.
Taskmaster jest najbardziej znany z wielkiej krowy.
Która tutaj była.
Znajdziecie ją? Bo zniknęła.
Nie ma jej za rogiem? Nie.
Nie.
Gdzie jest?
Nie ma jej. Zniknęła.
Jak myślisz, jakiej metody użyła?
Nie wiem, ale...
Znudziło cię trochę?
Sprawienie, że coś zniknęło miało robić wrażenie.
Na razie prezentacja jest nijaka.
Będzie nijaka, jak zobaczysz to?
Okej.
Zobaczmy.
- Dalej. - [Alex] Naprawdę?
Bardzo do środka.
Teraz dobrze. Stąd dobrze wygląda.
[Alex] Zniknęła!
Nie rozumiem, czemu patrzysz na mnie w ten sposób.
Mieliście sprawić, ze coś zupełnie zniknęło...
Tak zrobiłam. Duża rzecz, zniknęła.
Było zasugerowane, że macie to zrobić w sprytny sposób, a ty...
Ty tylko wepchnęłaś krowę w krzaki.
[śmiech]
Myślisz, że tak Siegfried i Roy zdominowali Vegas przez tyle lat?
"Mam białego tygrysa. Co z nim zrobić?"
"Wsadź go w cholerne krzaki".
[śmiech]
[Greg] Wsadź go w krzaki.
[Alex] No.
Dobra, kto teraz? Musimy...
Muszę się pozbyć tego niesmaku.
Ostatnią osobą jest Mawaan.
- Zobaczmy. - [Greg] Dawaj, Mawaan.
Zobaczcie, duże zwierzę.
Teraz je widzicie...
Teraz ciągle je widzicie. Lecz...
...patrzycie nie na to zwierzę.
Co się stało z krową?
[oklaski]
[chichocze]
Widziałaś?!
Teraz rozumiem, co mieliśmy zrobić.
[Richard] Jak udało mu się tak szybko wepchnąć ją w krzaki?
Już pobiłeś Daisy, chowając kaczkę za głową.
[śmiech]
- Ale jak on to zrobił? - Pokażę, jak.
To nie był trik w montażu. To był taki trik.
Patrzycie nie na to zwierzę.
[Mawaan] Co się stało z krową?
- [Alex] Krowy tam w ogóle nie było. - Super.
Nie, no.
Zazwyczaj nie doję aż tak pomysłów, ale...
Hej, krowi żarcik!
Nawet się nie zorientowałem.
Widziałeś już wszystkie.
Poza ostatnim miejscem, jest ciężko.
- [śmiech] - 1 punkt dla Daisy.
[Mawaan] Wow, nie spodziewałem się.
Nikt na czwartym.
Na trzecim, Katherine Chalmers...
...i Richard, Król Drżących Luster.
Na drugim miejscu, Johnny Socjalistyczny Cud,
i spokojnie na pierwszym, Mawaan.
5 punktów! Mawaan wygrywa.
[okrzyki i oklaski]
Więcej, proszę!
Okej, panie Duży i Napakowany.
To zadanie wiąże się z wyborem, jajkami, patelnią
i drastyczną zmianą lokalizacji.
Cześć.
- [Alex] Witaj. - Witaj, dziękuję.
- [Alex] Wszystko okej? - Tak. Fajnie tu, nie?
- [Alex] Tak? - Tak, stary.
Dlaczego?
- Nie wiem, obszerne to. - "Obszerne".
Dlaczego to zapisujesz?
[Alex] Jak coś powiesz, muszę to zapisać.
Grzanki.
Będziemy coś budować.
Pudełka, rury, drewno, jajka.
"Traf jajkiem do patelni".
[Johnny] "Jajkami nie możesz rzucać".
"Musisz zostać na tym balkonie..."
"...i możesz użyć zawartości tylko jednego z tych pudeł".
"Masz 20 minut, albo dopóki nie skończą ci się jajka".
[wydycha]
Porąbane!
E, "twój czas jest liczony od teraz".
Gdzie jest patelnia, Alex?
Butla z helem.
Jest w jednym z tych pudełek, tak?
- [Alex] Nie schowaliśmy patelni. - Okej. To gdzie jest?
W tym jest tylko karton i jakieś śrubki.
Jajka-roboty szybciej latają?
- [Alex] Jajka-roboty? - Jajka-roboty, tak.
Jakbym zrobił z nimi... Jakbym położył więcej...
Nie ma Blu Tacka.
Jest pod tym? Nie.
[Alex] Możesz sprawdzić, jak chcesz.
O, coś typu wędka.
"Traf jajkiem do patelni".
A! Tutaj jest.
- Wiedziałeś? - [Alex] Tak.
O, Boże.
Jak się z tym czujesz?
Trochę smutno.
[śmiech]
- Nie zapowiada się dobrze, nie? - Nie.
Zaczniemy od Kitty i Ricky'ego.
- [Greg] Tak jest. - Zobaczmy.
Chyba spróbuję z Pudełkiem C.
Hm, tak zrobimy.
Stworzymy otubowanie i je stoczymy.
[Alex] Bandażem?
Nie wiem, czy samo się nie rozpadnie.
Tu nie ma dobrego i złego wyboru, nie?
[Alex] Pewnie.
To chyba wystarczy, żeby bezpiecznie spuścić tam jajko.
- Nie wiem, jak się tego używa. - [Alex] Okej.
Trzeba po prostu spróbować.
[śmiech]
Trochę mi smutno.
- A! - [Alex] Tak, dobrze.
Właśnie tak. Dziękuję.
Na dole nikogo nie ma, nie? O!
[śmiech]
Właśnie stłukłem wszystkie jajka.
Ale... to nie zniechęci mnie do próbowania dalej.
- Wystarczy. - Tak?
Mam zostać w pobliżu...?
- [Katherine] Chyba będzie dobrze. - [Alex] Tak?
- [Richard] Ciągle mam czas. - [Alex] Tak, twoim problemem nie jest czas.
- Widzę ją. Gotowy? - Tak.
- Tak? - Mm-hm.
Lecimy.
[śmiech]
Zauważyłaś jakieś problemy?
- Wpadło? - Nie.
Gdzie poleciało? Prosto na dół?
[pękanie drewna]
[jęk publiczności]
Tak blisko!
[Alex] Robimy dokładnie to samo?
- To samo, tak. - Dobrze.
[Alex] Lepiej.
- Lepiej? - Tak.
- Zostały ci jajka? - Zostało mi trochę jajka.
Nie jestem dobry w samolociki.
[Alex] To twoje ostatnie jajko.
O!
[Alex] To było najgorsze.
Stłukło się w rurze.
- Tak? - Tak.
[Alex] Dobra robota.
Nie klaszczcie protekcjonalnie.
Nie no, znasz definicję szaleństwa, nie?
Tak.
Z tego, co widziałem,
przywiązałaś kilka rur do siebie bandażem,
po czym wpuściłaś trzy jajka, dokładnie pod tym samym kątem, na ziemię.
[śmiech]
My, Alex i ja, szarpnęliśmy...
Nie podoba mi się to "my".
Próbowaliście szarpnąć rurą pod koniec?
Tak, chyba próbowałam, wiesz,
zmienić jej kierunek...
Miałem wrażenie, że jajka lądowały na ziemi,
metry od patelni, za każdym razem.
Drugie nie wylądowało daleko. Z trzecim miałaś pecha,
bo wrzuciłaś je do rury, i od razu pękło.
Tak, ale jakby nie pękło,
bylibyśmy bardzo blisko patelni.
I znowu... nie "my". Ty. Ale tak.
To nie był super początek, Katherine.
Jednakże, Richard był jeszcze bardziej tragiczniejszy.
- Dobrze! Okej. - Dobrze.
W jednym momencie,
powiedziałeś, "stłukłem wszystkie jajka".
Moim zdaniem, przez resztę zadania, wyglądałeś, jakbyś miał 12 lat.
Było bardzo desperackie, nie?
Ale wyglądałeś jak zdeterminowany chłopiec,
który chce się udowodnić przed tatusiem.
To nie o to chodzi w tym programie?
"Wiem, że stłukłem jajka, ale i tak dam radę, tatusiu!"
Potem spróbował wrzucić jajko do patelni
samolocikiem, jak dwunastolatek.
I robiłeś tak.
[śmiech]
Nie będzie ciekawiej od tych dwóch. Dobra robota.
[Alex] Kolejny jest Mawaan Rizwan.
Okej, z tym chyba będzie najfajniej,
więc wybieram to.
Czasem decyzja jest lepsza od braku decyzji,
nawet jeśli jest zła.
[Alex] Tak.
Cool.
Coś mi przyszło do głowy.
Co, jeśli zrobię dziurę w jajku...
i wypełnię je helem?
- [śmiech] - Okej. Zmarnowałem jajko.
Okej, nic z tego nie będzie.
Zawsze będzie za ciężkie dla balonu.
[Alex] Może można przywiązać więcej balonów?
Tak, dobry pomysł!
To nie musi być całe jajko, nie?
[Alex] Jakiekolwiek będzie dobre, Mawaan.
Tu jest trochę jajka.
Okej, w tym balonie jest trochę jajka.
Śmierdzi.
[śmiech]
Okej, dobra.
Pojemnik je przeciąża.
- Coś nie tak? - Stłukło się.
- Jajko się stłukło? - To było moje ostatnie jajko.
[Alex] O, rany.
[Alex] Przełożyłeś sznurek przez jajko...?
To ciągle jajko, stary. Ciągle jajko.
[Alex] Została ci minuta.
- Łoho! - [śmiech]
Okej, teraz potrzeba więcej ciężaru,
więc dam to z powrotem.
Tak, ale właśnie to zdjąłeś, bo było za ciężkie.
Tak, ale jak już nie ma żółtka...
Żółtko jest najcięższą częścią jajka.
Okej.
Nie, nie! [krzyczy]
[wdycha] Mogę po nie pójść?
[gwizdek]
- To tyle? - To tyle.
[oklaski]
Kiedy ludzie będą wspominać ten sezon,
będą jednogłośnie mówić,
"To ten sezon, w którym dorosły człowiek..."
"...próbował napełnić jajko helem".
[śmiech]
Przypuszczalnie z nadzieją, że jajko poleci.
[śmiech]
Kiedy mówisz to w ten sposób, brzmi głupio.
Ale kiedy jest się w pokoju...
Z jajkiem, pełnym własnego jajka.
Myślałam, że to natchniony pomysł, który mógł zadziałać.
To bardzo miłe, ale nie wierzysz w to.
Nie wierzysz w to, że ktoś może napełnić jajko helem,
i to jajko poleci. Nie wierzysz w to, Katherine.
- Katherine, wierzysz w to. - Nie mogę na ciebie patrzeć, przepraszam.
Nigdy tak otwarcie się nie śmiałem z czyjegoś nieszczęścia!
O Boże, wiecie, która godzina? To koniec części trzeciej!
Witam ponownie w ostatniej części programu.
Przed przerwą, próbowali trafić jajkiem
do patelni, używając zawartości pudełka.
Teraz czas na mojego ulubionego DJ-a. To Daisy Johnny.
Oho ho ho!
[dźwięki ekscytacji]
Myśl, myśl. Chcę ten.
Jest najbardziej rozsądny?
Wybieram balony.
Ale nie ma shotguna, żeby zestrzelić balony.
Co jest tutaj?
Ooo!
Wybieram to, wybieram to!
Nigdy nie byłem bardziej szczęśliwy!
Jakby mieli to na spotkaniach dla bezrobotnych,
to byłbym zainteresowany, naprawdę!
Czy ktoś mógłby zacząć pompować dla mnie balony?
Dobre to.
Wiesz, że mówią, "nie wkładaj wszystkich jajek do jednego koszyka"?
Powinno się, bo jak pójdzie nie tak,
to oczywiste, że nie powinno cię być na tym świecie.
Tak, dobrze.
Chcę zobaczyć, czy to uniesie.
Nawet nie blisko.
Wiesz, co? Spróbujemy przywiązać wszystkie trzy jajka naraz.
Chociaż... ups.
[śmiech]
Idealnie!
Oooo!
Tchnąłem życie w moje dzieło!
- [pękanie balonów] - [krzyk Daisy]
Nie, nie!
Masz półtorej minuty, Johnny.
Musimy się upewnić, że wśród balonów jest to.
Zabierze też jajko?
- O, Boże! Nie! Nie! - [jęk publiczności]
Nie!
Kurde!
[Alex] Masz jedną minutę, Johnny.
Na co?!
Hemoroid Boga, nie?
- Tak, okej. Dobra, jedziemy! - Okej.
Pamiętaj, tu chodzi o wzniesienie.
Gotowi, do startu...
Straciłem główne balony, teraz tylko próbujemy...
Myślę, że jeśli jest...
[śmiech]
Leć!
Ku wolności, moje piękne!
- [gwizdek] - [śmiech]
[Daisy] Dalej, dalej!
[Daisy] Tak! Tak!
- Tak! TAAAAK! - [okrzyki i oklaski]
[Alex] Zostało ci 30 sekund.
Triumfalny taniec.
[oklaski]
[gwizdek] Koniec czasu.
Patrz na to.
Super toooo!
[oklaski]
Tu masz rację, "super toooo!"
Świetne, i dobrze zorganizowane, jak na kobietę, którą
w tym programie widzieliśmy, jak leniwie wpycha krowę w krzaki.
Byłaś bardzo skupiona.
Zobaczyłam balony i pomyślałam, "to może się udać".
I udało się.
Dziękuję.
[śmiech]
Pomyślałem podobnie, "to może się udać".
I się nie udało.
[śmiech]
Szczerze, to najbardziej złamało mi serce od lat.
Kiedy krzyczałeś na sufit, to był jak kadr z "Plutonu".
Ale Daisy, i dlatego, że to pierwszy odcinek sezonu...
Daisy, niesamowite. Serio, świetne.
Chcesz zobaczyć jeszcze raz? To bardzo fajny moment.
- Ja chcę. - Dobra, zobaczmy.
Tak!
Tak! TAAAK!
[jęk publiczności]
O, mój Boże! Żartujecie sobie!
To okrutne, pokazanie jej tego.
Daisy, dam ci ekstra punkt...
- Dziękuję. - ...za tę świetną próbę.
- Dziękuję bardzo. - [Alex] Dobra robota, Daisy.
Dziękuję.
Rzućmy okiem na punktację.
Dobra, jej jajko wylądowało najbliżej patelni,
co oznacza ekstra punkt dla niej,
a punktacja wygląda tak.
[śmiech]
7, 7, 7, 6, 5. Mamy trójkę liderów.
- [Greg] Wow, blisko jest. - [Alex] Jest blisko.
Okej. Po raz pierwszy w tym sezonie z niewieloma punktami,
udajcie się na scenę na ostatnie zadanie odcinka!
- [Greg] Cześć! - [Alex] Cześć, Greg!
Cześć wszystkim.
- Cześć. - Hej.
Kto przeczyta zadanie?
Richard Herring przeczyta zadanie.
Tak?
"Wrzućcie jak najwięcej piłek do wiadra".
"Pod koniec zadania, wszystkie piłki w waszym wiadrze
muszą być tego samego koloru".
"Za każdą piłkę innego koloru stracicie 5 punktów".
"Możecie dotykać tylko chwytaków,
i przez cały czas musicie pozostać na swoim miejscu".
"Macie 100 sekund".
Proste zasady. Dotykacie tylko chwytaków, nie opuszczacie miejsca.
Pod koniec sprawdzę, czy wszystkie piłki są takiego samego koloru.
Nie muszą być w kolorze waszego wiadra,
tylko wszystkie jednego koloru.
Macie 100 sekund, licząc od... [gwizdek]
[Greg] Zaczynamy.
- [śmiech] - Odważnie!
Zostań na miejscu, Daisy!
Ooo.
- [Alex] Dosięgniesz...? - Kto chce żółtą?
- Nikt? - Ja, ja!
[Johnny] Zamienię się na pomarańczową!
Kto chce czerwoną?
[Alex] Macie być przeciwko sobie.
- [Mawaan] O, tak. - Kto chce czerwoną?
Potrzebuję niebieskiej, jeśli ktoś ma.
[Johnny] Nie, ale mam dodatkową żółtą.
- Żółtą? Daisy ma żółte. - Masz żółte, Daisy?
Tak, dzięki.
- Proszę. - Dziękuję.
O, przepraszam.
[Greg] Macie pokonać się nawzajem, przestańcie być miłymi!
Solidarność!
- [Greg] Wszystko okej, Daisy? - Tak.
O, tu jest jedna. Nie dajcie mu uciec!
Dlaczego gadam do plastikowych piłek?
O, kuźwa! Przepraszam.
[Alex] Tu jest jedna, Daisy.
[Greg] Nie no, to po prostu...
O, kurde!
[gwizdek]
- [Greg] To koniec. - [oklaski]
- [Alex] Mawaan. - Co?
- Johnny. - Nie mam gdzie iść!
[śmiech]
Dobra, policzymy je i zobaczymy, jak to wpłynęło na wyniki.
- Zejdźcie do mnie na dół! - [Alex] Tędy, proszę.
- Wszystko dobrze, Alex? - O, podobało mi się.
Było super. Co się stało?
Mam dla was liczby.
Jak wiecie, tracicie 5 punktów, jeśli mieliście
w wiadrze piłkę innego koloru.
Wiem, słuchałem.
Tylko jedna osoba miała w wiadrze piłki innego koloru.
Ta osoba. Katherine.
- [Greg] O. - [Alex] O, rany.
Co to dla niej oznacza, jeśli chodzi o punkty?
- Oznacza, że dostaje -1. - Ooo.
Ta dwójka ze sobą współpracowała.
No.
To zadziałało na jej korzyść. Była druga.
Ło!
Wszyscy byli mili i pomocni, i...
Zwłaszcza ty byłeś miły.
Tylko ja byłem obok ciebie. Widziałaś podwójnie?
Zebrała do wiadra 8 żółtych.
Tak.
Johnny, 6 pomarańczowych.
Mawaan, 5 pomarańczowych.
Ale wyraźnym zwycięzcą, który zgarnia 5 punktów,
jest Richard, który zebrał do wiadra 12 żółtych piłek!
- [Greg] Co? 12! - [okrzyki i oklaski]
12 żółtych piłek.
Napracował się, jak grzeczny chłopczyk.
[Alex] Był bardzo pracowity, nie?
- Ale grzeczny chłopczyk. Dobra robota. - Dziękuję, tato.
Chcę, żebyś był ze mnie dumny.
[Greg] Tatuś jest zadowolony.
Będziesz jeszcze bardziej zadowolony.
- Chcesz zobaczyć końcową punktację? - Czy chcę?
Z 12 punktami, mały chłopiec jest małym zwycięzcą!
- Richard Herring! - [Greg] Mały chłopiec wygrywa!
- [okrzyki i oklaski] - [Greg] Niegrzeczny mały Richard. Dobra robota.
Dziękuję.
Richard Herring wygrywa. Podejdź i śliń się nad pysznymi nagrodami!
[okrzyki i oklaski]
Na tym etapie, zazwyczaj wspominam coś, co się wydarzyło.
Coś, co ludzkość może rozważyć. Może coś zyskać.
Dzisiaj, to łatwe. Czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Nauczyliśmy się, że nie da się wypełnić jajka helem!
Dziękuję za oglądanie. Ponowne gratulacje dla dzisiejszego zwycięzcy,
Richarda Herringa!
[okrzyki i oklaski]
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Tribbletown
Tłumaczenie na polski: Hanny Time