Minuty ciszy.
Cześć, witam w Taskmasterze.
Przejdźmy do rzeczy, dobra?
Jesteście tu, żeby obejrzeć, jak wiarygodni komicy
dają z siebie wszystko, aby mi zaimponować.
Niczym rzymski cesarz, kąpałem się w oślim mleku
i miałem intymne relacje z moim osobistym asystentem.
Jestem gotowy na rozrywkę.
Wprowadźcie gladiatorów!
Daisy May Cooper!
Johnny'ego Vegasa!
Katherine Parkinson!
Mawaana Rizwana!
I Richarda Herringa!
A obok mnie, taka jakby brodata meduza.
Jego ulubiony film to Pretty Woman,
i zbiera czajniki w kształcie wiejskich chat.
To mały Alex Horne!
[okrzyki i oklaski]
- Jak leci? - Cóż, stworzyłem aplikację.
- Moją pierwszą aplikację. - O, dobra.
- Mogę ci ją sprzedać? - Tak, proszę.
Wiesz, kiedy z kimś rozmawiasz i ta osoba jest dla ciebie
niemiła, a tobie jest smutno, ale nie chcesz tego pokazać,
bo to pokazałoby twoją słabość?
- Tak? - Otwierasz aplikację na swoim iPadzie,
i przywiązujesz sobie do głowy.
I wtedy ta osoba nie widzi twoich uczuć.
[śmiech]
- [Greg] Spróbujemy? - [Richard] Patrzcie.
Tak, teraz możemy pogadać.
Kiedyś, twoja żona mi powiedziała, że często czujesz się samotny,
nawet jak jesteś wśród ludzi.
[śmiech]
Tak, to wczesna edycja.
Dobra! Zacznijmy. Zadanie nagrodowe! Mm.
Tak, a dzisiaj mierzymy wysoko, bo poprosiliśmy ich o przyniesienie
- najlepszej rzeczy ze skrzydłami. - Super.
Zawodnik z najlepszą rzeczą ze skrzydłami wygra rundę,
otrzyma 5 punktów, i prawie na pewno
będzie chodzić dumnym krokiem.
Pod koniec odcinka, osoba z największą liczbą punktów
zgarnie wszystkie pięć rzeczy i poleci do domu jak na skrzydłach.
Okej. Johnny, jaką masz najlepszą rzecz ze skrzydłami?
Frytki!
Okej.
- Oto jego frytki. - [Greg] O czym mówisz?
Skrzydełka. Frytki.
- Mówi, że dobrze smakują ze skrzydełkami. - Świetny dodatek.
O czym ty mówisz, ze skrzydełkami? Nikt nie mówi po prostu "skrzydełkami".
[śmiech]
To pierwsze, o czym pomyślałem,
i szczerze, nie mogłem tego pobić.
Zaufałem instynktowi, czyli skrzydełka, frytki.
- [Alex] Tak, chyba Johnny... - Nie mówi się "skrzydełka".
Jakbyś jadł skrzydełka, co byś do nich dodał?
Nie lubię jeść kurczaka z kośćmi, obrzydza mnie to.
Wiem. I trochę się boisz.
Richardzie. Masz coś lepszego?
Chyba mam coś lepszego od frytek.
Przyniosłem Histora, jednooką wronę-pirata
z programu z lat 90., This Morning with Richard Not Judy.
- O. Lubiłem go. - Dziękuję bardzo.
Tak. Dziwne, że kiedyś byłem fanem, nie?
[śmiech]
Oto Histor.
[Richard] Oto on. Trochę się rozpada.
To autentycznie dobra nagroda.
Muszę wygrać ten odcinek, bo nie mogę go stracić...
O, naprawdę? Jest cenny?
- [Richard] Tak, bardzo cenny. - O, rany. Katherine?
Chyba nie zorientowałam się, że rozdajesz punkty w tej rundzie.
- Więc byłam jakby... - To nasz ósmy odcinek.
[śmiech]
Em, okej, przyniosłam martwą osę.
[Alex] Oto ona, martwa osa.
- [Johnny] Super jest. - Tak, nie przeszkadza mi.
Myślę, że przedstawia naturę w bardziej wnikliwy sposób,
niż widać to na pierwszy rzut oka.
Bo martwa osa przedstawia życie i śmierć.
- [Greg] Tak bardzo. - Coś je osy?
- Borsuki. - Tak?
[Greg] O Boże, to...
Kolejny fakt o osach - jeśli zagubiona osa
wleci do pociągu, znajdzie drogę do domu po kilku przystankach.
Bo wygląda na krajobraz za oknem.
Okej, to nieprawda.
Musi być w tym trochę prawdy.
- [Daisy] Powiedziano mi... - Nie ma w tym prawdy!
- [Greg] Nie ma w tym prawdy. - Patrzą na krajobraz.
Mówi prawdę, tak,
osy potrafią rozpoznać miejsca i twarze.
Potrafią zapamiętać twarz.
Oficjalnie przepraszam.
- [Richard] Skąd wiedzą? - "Badania pokazują".
- Tak jest napisane. - "Badania pokazują".
To z The New Scientists. Na pewno prawda.
[Greg] Mawaan?
- Dobra, jesteś gotowy? - Lećmy z tym, bejbe.
Co skrzydlatego przyniosłeś?
Myślałem o skrzydełkach kurczaka.
Ale poczytałem.
- Wiem, że nie lubisz kościstego kurczaka. - Nie lubię.
Więc pomyślałem, "co mogę przynieść związanego ze skrzydełkami?"
I zdecydowałem się namalować moją ulubioną restaurację z kurczakami.
- Oto ona. - [Katherine] O, wow.
[Mawaan] Jest w niej mały Greg. Podający kurczaka.
- Podoba mi się. - To prawdziwa restauracja.
Nazywała się Perfekcyjny Usmażony Kurczak,
ale ktoś już zajął tę nazwę.
Najszybsze obejście to była zamiana P w F.
I użycie popularnego słowa, "Ferfekcyjny".
- Dokładnie. - [śmiech]
- Została liderka sezonu. Daisy. - Daisy?
Em, podpaski.
- Dziękuję. - Zobaczmy.
[Katherine] Przyznam, że pomyślałam o tym, ale za bardzo się wstydziłam.
- Nie powinnaś się wstydzić. - [Greg] W ogóle.
Dałabym mi 5 punktów, żeby nie wyglądać jak seksistowska świnia,
uprzedzona co do okresów.
Uprzedzona co do okresów?
[śmiech]
[Alex] Co było najlepsze, a co najgorsze?
Cóż, chcę zabrać do domu trofeum z okresu świetności Richarda.
- 5 punktów dla Richarda Herringa! - 5 punktów dla Richarda.
[oklaski]
Potem, chcę zabrać do domu piękne dzieło Mawaana.
- [Alex] No jasne. - [Greg] No.
- 4 punkty dla Mawaana Rizwana. - Proszę.
Na przekór wszystkiemu, kolejne, co chcę zabrać,
to martwa osa.
[śmiech]
Doceniam twoją podpaskę. Zgadzam się... za 2 punkty.
I oczywiście, nie chcę talerza zimnych frytek, które ktoś
polał tłuszczem ze skrzydełek.
- 1 punkt dla Johnny'ego Vegasa. - To zaczynamy.
[oklaski]
Dobra. Lećmy. Super.
To zadanie wiąże się z nalaniem napoju dla fajnego olbrzyma -
to ty, Greg Davies!
- Cześć, Johnny. - Cześć, Alex.
[Alex] Która godzina?
Twój zegarek kieszonkowy działa?
- Nie, jest dla pokazu. - [Alex] Okej.
"Wypełnij ten kubek tak, aby jego brzegi rozlały się".
- Ten kubek? - [Alex] Ten kubek.
"Kubek winien przez cały czas pozostać na tyczce".
"Tylko płyny mogą dotknąć czerwonej zieleni".
"Wygrywa najszybszy".
"Twój czas jest liczony od... teraz".
"Jego brzegi rozlały się..."
[Alex] Tak, co to twoim zdaniem znaczy?
E, nadmiar płynu?
- Dość dosłowne, nie? - [Alex] Tak.
Chyba popełniałem błąd w tych zadaniach,
nie wczytując się w... To jak zagadka, nie?
- Typu... odpowiedź jest w pytaniu. - [Alex] Okej.
Dobra. Najpierw chciałbym skarcić Aleksa za używanie wymyślnego języka.
O co chodzi z tymi "brzegami, winien"?
- To dla zabawy. - Okej.
Jak w Biblii, "winien wynagrodzić",
albo "zamienił wodę w winien".
[śmiech]
- Chcesz powiedzieć, kogo najpierw zobaczymy? - Tak.
- Okej. Proszę. - Johnny.
Nie, najpierw zobaczymy Mawaana.
[śmiech]
[Alex] To najdłuższy wąż, jaki mamy, Mawaan.
Mam wrażenie, że to oczywiste.
- [Alex] Co zrobisz? - Po prostu rzucę.
[Mawaan] Potrzebuję tego węża.
Przepraszam, to czyjaś herbata, ale kończy mi się czas,
więc to będzie najszybsze.
[Alex] Przepełnił się?
- [Alex] Nie. - [Mawaan] Jest do połowy.
"Brzegi rozlały się" nie było metaforą?
[Alex] Jak to miałoby działać?
[krzyk]
Brzegi rozlały się.
- [Alex] Zatrzymałem czas. - Mam to.
- [Alex] Dobra robota, Mawaan. - Dobra robota. Zupełnie nieźle.
Ciągle mam wrażenie, że nie zauważyłem metafory.
Mam wrażenie, że coś tam jeszcze było...
Jak kubek może się przelać metaforycznie?
To jak dużo się dzieje w życiu.
O, bo jest się zajętym?
- Tak. - Okej.
I jakie to ma zastosowanie do kubka?
[śmiech]
Nie wiem. Ale pytam, czy wszystko zrozumiałem? O to chodziło?
Powiem ci kilka rzeczy.
Na razie byłeś najwolniejszy - 12:38.
Miałem tego dnia metaforycznego kaca.
Według zasady, tylko płyny mogły dotknąć czerwonej zieleni.
[Greg] Tu jest bezpieczny.
Widziałeś, jak lejek ledwo chybi, nie?
Tak, sprawdźmy.
[publiczność] Ooo!
Tak, dotknąłeś. Dosłownie, jesteś zdyskwalifikowany.
Metaforycznie, ciągle masz szansę.
[śmiech]
Okej. Chcesz zobaczyć dwie opanowane osoby?
Czy chcę!
- [Alex] Daisy i Johnny'ego? - [Greg] Wiedziałem, że ich.
- [Alex] Zobaczmy. - [śmieją się]
Dobra. Tak.
Przytwierdzę to...
Tak! Teraz woda.
Nie włączyłem go!
[śmiech i oklaski]
Bo nie jest podłączony!
Aaa! Zaraz wracam.
- Dawaj, Alex! - Biegnę.
Dokąd biegniesz?!
Alex! Współpracuj ze mną!
[Daisy] O, wiatr!
Tak!
Tak! Tak! Tak!
[kaszle] Nie! Czekaj.
Dlaczego nie spytałem, gdzie jest wiadro?
- [Daisy] Rozlewa się. - [Alex] Zatrzymałem czas.
Zajebiste, co właśnie zrobiłam.
- [Alex] Dziękuję, Daisy. - Dzięki.
[Alex] Zatrzymałem czas. Dotknąłeś czerwonej zieleni?
Nie. Widziałeś, jak się rozkraczyłem, jakbym używał kibla za granicą.
- I się wywaliłem. - [Alex] Tak, widziałem.
- Cierpiałem dla sztuki. - [Alex] Tak. Dużo się działo, Johnny.
[okrzyki i oklaski]
Zazwyczaj, jak ktoś się przewraca, to z jakiegoś powodu.
Z tego co widzę, ty się po prostu przewróciłeś.
[Greg] Nie było żadnych przeszkód.
[śmieją się]
Dużo się wydarzyło w próbie Johnny'ego. Zajęło mu to tylko 3:47.
Ale jest zdyskwalifikowany, nie?
Wydawało się, że coś poza płynem dotknęło czerwonej zieleni.
- Tak, wielki młotek. - Wielki młotek.
Daisy - podręcznikowo.
- [Alex] Spokojnie. - To kobieta, która wie, że osy rozpoznają twarze.
To kobieta. Ukończyła w 6:55.
- To dobrze? - Na razie prowadzi.
[Mawaan] Nie chcę być hejterem, ale Daisy też powinna
- zostać zdyskwalifikowana. - O, okej.
- [Mawaan] Bardzo przepraszam. - Za co?
Nikt nie zauważył tego na czerwonej zieleni?
- Nie. - Tej kartki?
Powiedzmy, że zbadamy to na końcu.
- Wrócimy do tego. - Uwielbiam zdobywać przyjaciół.
[śmiech]
Widziałeś, jak zareagowała na rysunek hipopotama?
Tak, jestem przerażony, ale...
Tak, wpierdoli ci, stary.
[śmiech]
- [Greg] Patrzcie na jej minę. - [Alex] Patrzcie.
[Greg] Nie zapomni twojej twarzy, jest jak osa.
[śmiech]
No, to koniec części pierwszej.
O, cześć! Jak miło jest was znów zobaczyć!
Mam rację, wspominając o kubku na kijku, Alex?
Ależ tak. Próbowali wypełnić kubek na kijku tak,
aby się przelał,
ale nic poza wodą nie mogło dotknąć czerwonego koła.
Teraz zobaczmy, jak Katherine i Richard trzymają się cholernych zasad.
- To gdzie jest płyn? - [Alex] Gdzie jest płyn?
[Alex] Jaki chcesz płyn?
Muszę znaleźć jakąś ciecz!
Eem...
Łii!
[jęki]
Walić to!
Po co w ogóle jest jebana krowa?
[Alex] Chyba dalej nie pójdzie.
Dobra, oto mój świetny pomysł!
O, czekaj.
[Richard] Chyba działa!
To raczej nie będzie najszybszy czas, ale...
- [Alex] Chcesz rzucić wodą... - Może zadziała.
[jęk] Okej.
Skąd wiem, że jest pełny? Przeleje się, tak?
[Alex] Tak, zobaczysz to oczami.
- [Alex] Jesteś zdziwiony, że działa? - Tak!
[Richard] Dziwię się, że jeszcze nie spadło.
[Alex] Tak. Nie może dotknąć czerwonej zieleni.
To raczej nie będzie najszybszy czas.
Ale mogę wykonać zadanie.
O, ty... No...!
Mogłam się tego spodziewać.
- [Richard] Chyba jest pełny. - [Alex] Zatrzymałem czas.
[Alex] Brzegi się rozlały. Okej. Dziękuję, Richardzie.
- Dziękuję. - Pa!
Czekaj...
- Mogę go dotknąć? - [Alex] Wszystkie informacje są w zadaniu, Katherine.
Sprawdzę jeszcze raz.
Mogę go dotknąć! Na litość boską.
- Dobra, przelewa się. - [Alex] Zatrzymałem czas.
Tak!
- [Alex] Jak myślisz, jak ci poszło? - Myślę, że moja metoda była w porządku.
- [Alex] Podobało mi się. Okej, możesz już iść. - Dzięki.
- [Alex] Pa. - Pa!
- [oklaski] - [Greg] Super.
Straciłaś chyba wszelką powagę, którą miałaś na początku programu.
- No. - Od razu zaczęłaś przeklinać na krowę!
- Na jakim to jest kanale? - Channel 4.
- Szkoda. - Na jaki miałaś nadzieję?
Coś mniej popularnego.
To szaleństwo z hula hoop! No...
Ta twoja wybitna strategia, czyli nadzieja, że
woda nie przeleci przez siatkę.
Powiedziała, "mogłam się tego spodziewać".
No, na pewno mogła.
Wypełniła go - w 11:49.
- Nie najgorzej! - Nie.
Richard... bardzo z siebie zadowolony, nie?
- Kosz był... - [Alex] Bardzo dumny ze swojej zlewki!
5:37, aby brzegi kubka rozlały się.
Wow. Nieźle.
Zanalizowaliśmy materiał Mawaana dosyć dokładnie,
ze stopą na czerwonym.
Zobaczył coś u Daisy, co pewnie powinniśmy zanalizować...
Na pewno!
"Tylko płyny mogą dotknąć czerwonej zieleni".
"Twój czas jest liczony od teraz".
[jęki publiczności]
- [Alex] Jesteś płynem? - O, nie mogę na tym stawać!
- [Alex] Sprawdzam, czy jesteś płynem. - Cóż, jestem w 97% płynem!
Ocenimy na podstawie najlepszego czasu?
[śmiech]
Nie, no...
Nigdy w historii całego programu
nie gardziłem wszystkimi naraz.
To smutny dzień dla wszystkich tutaj.
Może czas na minutę ciszy.
[Greg wzdycha]
[tłumiony śmiech]
Po prostu zapomnijmy, że to się wydarzyło.
- [Alex] Chcesz zobaczyć punktację? - [Greg] Tak.
Niewiele się zmieniło po tej rundzie.
Richard ma 5, Mawaan 4, Katherine 3, Daisy 2, Johnny 1.
[Greg] Świetnie! Dobra.
Uszy do góry!
Chciałbym zobaczyć zadanie ze wszystkimi,
żeby znowu nas połączyć!
Wiesz, co - mam takie zadanie,
pokazujące świetne zdolności aktorskie wszystkich.
- Cześć, Alex. - O, cześć, Johnny.
Coś tu jeszcze jest.
Scenariusz.
O, nie! Nie! O, rany!
"Naucz się swoich kwestii!"
"Masz 10 minut na przygotowanie każdej roli".
- "Po tym, wszystko zagrasz raz". - "Wygrywa najlepszy występ".
"Twoje pierwsze 10 minut jest liczone od teraz".
- [Alex] Kogo grasz? - Sam i Boss są zaznaczeni.
"Boss - bezwzględna przedsiębiorczyni z południowej Walii".
Nie umiem mówić z walijskim akcentem.
Wey aye, man! Powiedziałem to?
- Do zobaczenia! - [Alex] Powodzenia. - [krzyczy]
- Australijskiego akcentu też nie umiem, Alex! - [Alex] Nie mogę się doczekać.
[mamrocze]
Której partii musisz się nauczyć, Richard?
Wszystkie są zaznaczone!
Sam, Nicky, Ross, dr Buckley, Parker.
- Okej. Powodzenia. - Dziękuję.
Czyli każde musiało się nauczyć po dwie role.
Richard - pięć ról. Bardzo przepraszam, Richard.
Mały błąd w administracji, nie? Powinno być dobrze.
Mieli 10 minut na naukę każdej roli,
i, oczywiście, zagrali je osobno,
ale zmontowaliśmy tak, jakby występowali razem.
- Sprytne! - Bardzo sprytne.
Ci ludzie występują zawodowo,
więc pewnie będzie co oglądać!
Cóż, oto pierwsza wersja mocnego filmu policyjnego
pod tytułem Sprytny stek.
Sprytny stek
[australijski akcent] Dobra, jestem. Chodźmy, lećmy z tym, wszyscy!
SAM: Samotny rybak z Australii.
Oto jestem. Dzięki, że przyszedłeś. Wszystko okej?
Nie, nie wszystko okej.
Nie, nie, nie. Nie. Och. Nie.
Przytulić cię?
Nie, ty drongo.
Nie chcę się przytulać, a nawet jakbym chciał, to nie ciebie!
Wolę usiąść w tej wannie.
- Taka jest kwestia? - E, "w tej syfiastej wannie".
- Wolę usiąść w tej syfiastej wannie! - No, dobra.
Noooo.
PARKER: Były zawodnik futbolu amerykańskiego.
NICKY: Nadpobudliwa szkocka policjantka z przeziębieniem.
- Mam kajdanki! - Psiakrew! Żartujesz sobie!
Dobrze panią widzieć, pani władzo. Dziękuję za przybycie.
- A psik! - Na zdrowie.
Wezwałeś tego głuptaka?
Tak. Przez telefon.
Chyba wiecie, dlaczego was wszystkich wezwałem.
- Ukrywanie się nie jest nielegalne. - Jeszcze nie.
[Walijski akcent] Będziecie cicho?!
BOSS: Bezwzględna przedsiębiorczyni z południowej Walii.
Próbuję... próbuję...
Próbuję ogarnąć umowę z ludźmi
ze Stanów Zjednoczonych!
- A psik! - Na zdrowie.
Hej! Zapomniałem, że tu mieszkasz. Ze mną. Jak leci?
- [Alex] Skarbie. Skarbie. - Hm?
Skarbie!
- Jak leci, skarbie? - Zamknij się, ty... idioto!
A teraz co się dzieje?
Chyba musisz spytać dra Buckley.
[akcent Geordie] Ha! Jestem! Chowałem się!
DR BUCKLEY: Tajemniczy i groźny lekarz Geordie.
- To nielegalne! - Hej, ukrywanie się nie jest nielegalne.
- Na zdrowie. - A psik! - Na zdrowie.
Ale cholernie niegrzeczne.
I jest niezgodne z prawem.
Nie jest.
Alex, mam nadzieję, że dostałeś dowody,
które opisałem, o które prosiłeś.
A tu są 3 tysiące z mojego konta!
Wiesz. To wszystkie moje pieniądze,
ale ty potrzebujesz ich bardziej, więc wyczyściłem całe konto.
Ładnie je dla ciebie zapakowałem... Alex.
Nie mogę, wiesz, nie mogę na ciebie czekać.
Powiesz nam, kto jest naprawdę mordercą?
Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo!
Wszystko mi się podoba. Jak mówiłam, mam tu kajdanki!
- Skończeni frajerzy z was! - Nie mów tak do nas!
[śmieje się]
- Wszyscy dobrze się czują? - [wszyscy] Tak.
Dobrze. Ale niedobrze dla wszystkich, bo teraz wyjawię, że mordercą jest...
Ciąg dalszy nastąpi...
- [Alex] To premiera. - [Greg] A, okej.
Jedyna gra, która absolutnie mnie urzekła
- była Richarda. - Dziękuję!
Były zawodnik futbolu, Parker, chowający się w krzakach.
Włożyłem w niego siebie!
Świetnie wyszedł ci niemy zboczeniec!
Ważne było, żeby ukraść uwagę.
Co się stało z zawodową aktorką
Katherine Parkinson i jej kwestiami?
Podczas nagrań, przygotowywałam się do
generalnie, monologu na scenie Royal Court w Londynie.
Uczyłam się tylu kwestii podczas przerw.
Powiedziałam, "Alex, nie każ mi uczyć się żadnych kwestii".
Tak? I obawiam się, że po prostu rzuciłam to na bok.
Okropne jest to,
że to elokwentne wyjaśnienie zostanie wycięte z programu.
I ludzie zobaczą tylko to. I wtedy, koniec z aktorstwem!
Przykro mi!
Wszystkie akcenty: australijski, szkocki, walijski, Geordie.
Mówcie, co chcecie o Mawaanie,
ale wie, jak konsekwentnie trzymać się akcentu.
- [Alex] Chcecie usłyszeć, jak Mawaan...? - Tak, chcę go przetestować!
[australijski akcent] Okej? Dawaj!
Byłem wiele razy w Australii, on przychodzi i odchodzi, okej?
Ale ogólnie, powiedziałbym... zawsze zamienia się w Brummie!
[Greg] Z Australii do Birmingham. Super!
Okej, czas na kilka reklam. Wróćcie za chwilę!
Cześć i witam ponownie po raz trzeci!
Jesteśmy w trakcie zadania z zapamiętywaniem kwestii
i zagraniem roli, i idzie dobrze. Dzięki wam.
Oto znowu oni, po nauce różnych kwestii,
poza Richardem, który ciągle siedzi w krzakach.
Zwróćcie uwagę na Katherine, która trochę tu improwizuje.
- [Alex] Zobaczmy. - [Greg] Hmm.
SAM: Samotna rybaczka z Australii.
Sam?
Sam.
Oto jestem. Dziękuję, że przyszłaś. Wszystko okej?
- Gdzie byłeś? - Nie...
Brakowało mi ciebie. Dziękuję, że nalałeś wody do wanny.
- Przytulić cię? - Tak.
- Nie, nie. - Minęło tyle czasu, i miałam ciężki dzień.
No, dobra.
[szkocki akcent] Heeeeej!
NICKY: Nadpobudliwy szkocki policjant z przeziębieniem.
PARKER: Były zawodnik futbolu amerykańskiego.
- Hej, wejdź do wanny. - Dobrze pana widzieć, panie władzo. Dziękuję za przybycie.
Oczywiście, że przybyłem. Wezwał mnie pan. Jestem, aby pomóc!
Wszyscy, uspokójcie się!
Wszyscy, uspokójcie się kuźwa!
Wejdź do wanny.
- [kicha] - Na zdrowie. Tak, wezwałem ją przez telefon.
Mogę zobaczyć? To mój telefon czy twój telefon?
Chyba wiecie, dlaczego was wszystkich wezwałem.
O, pada.
Wiem. I przyniosłem kajdanki, Alex. Nie mogę się doczekać.
[Walijski akcent] Będziecie cicho? Próbuję ogarnąć umowę z ludźmi
ze Stanów Zjednoczonych!
BOSS: Bezwzględny przedsiębiorca z południowej Walii.
- Kim ona jest? - Przepraszam panią.
- [kicha] - [Alex] Na zdrowie.
Naprawdę pada.
Zamknij się, ty...
idioto! A teraz co się dzieje?
- Chyba musisz spytać dr Buckley. - Dr Buckley!
Chyba... chyba musisz spytać dr Buckley.
Jestem! Chowałam się!
DR BUCKLEY: Tajemnicza i groźna lekarka Geordie.
- Ukrywanie się nie jest nielegalne. - [kicha]
Na zdrowie.
Ale cholernie niegrzeczne.
Kurde bele, tak.
Nie jest.
- Zostań w wannie, proszę. - Okej.
Powiedz, kiedy mam śpiewać.
Mam dla ciebie wszystkie dowody, Alex.
Zapisałam je tak, jak prosiłeś, i wyjęłam dla ciebie 3 tysiące z konta.
- Ja... och. - i wyjęłam dla ciebie 3 tysiące z konta.
Oto one. Patrz. To wszystkie moje pieniądze.
Ale ty potrzebujesz ich bardziej, więc wypłaciłam wszystkie...
i zapakowałam je, więc teraz możesz powiedzieć, kto jest mordercą,
i to będzie koniec sprawy, dziękuję panu, przepraszam pana.
Wszystko mi się podoba, przy okazji. Mówiłem, że mam kajdanki?
A psik!
Przepraszam panią.
- Skończeni frajerzy z was. - Słucham?
Nawet trafiłaś. Wszyscy dobrze się czują?
[wszyscy mówią naraz]
Dobrze. Ale niedobrze dla wszystkich, bo teraz wyjawię, że mordercą jest...
Ciąg dalszy nastąpi...
- To bardziej ci się podobało? - Tak.
Chyba się przyzwyczaiłem, jak bardzo są okropni.
Według mnie, Mawaan był tutaj gwiazdą.
- I nawet nie byłem w szkole aktorskiej. - Serio?
Tak, uwierzyłbyś w to?
Jakbym nie wiedział, uznałbym, że chodziłeś
do szkoły aktorskiej w południowej Walii.
Tak dobrze było.
Ludzie zawsze tak mówią!
Zdecydowałaś, żeby zostać przy walijskim przy postaci Geordie.
Właściwie zaczęło się jak jakby akcent z Yorkshire,
a potem... no.
Skupiła się na kwestiach, i je zapamiętała.
- Bardzo długa przemowa. - [Greg] Tak!
- [Alex] Obojgu dobrze wyszła. - Dobrze ją zapamiętała,
odwrotnie niż Katherine, która, wiecie,
rzucała przypadkowymi słowami. Ale wiemy, dlaczego.
- [Greg] Johnny, niezły akcent. - Naprawdę?
- [Daisy] Mhm? - Nie uważasz?
Naprawdę przyzwoity, mocny występ.
Niestety, przyćmiony przez...
- ...tego gościa. - [śmiech]
Chcesz zobaczyć trochę więcej Richarda, bo musiał nauczyć się też reszty postaci?
Och. Tak, okej.
Czas na naszego Eddie'ego Murphy.
To Rick, Rich, Richie, Dick i Richard Herring.
[australijski akcent] Dzień dobry, jestem. Lećmy z tym.
SAM: Samotny rybak z Australii.
Gdzie są wszyscy?
Oto jestem. Dzięki, że przyszedłeś. Wszystko okej?
Nie wszystko okej. Nie, nie, nie, nie, nie. Nie.
Przytulić cię?
Nie chcę się przytulać, ty drongo.
Nie chcę się przytulać, a nawet jakbym chciał, czego nie chcę,
na pewno nie takiego drongo, jak ty.
Wolę usiąść w tej syfiastej wannie, niż przytulać
takiego drongosa, jak ty.
Właściwie, usiądę w niej.
No, dobra.
PARKER: Były zawodnik futbolu amerykańskiego.
[szkocki akcent] Heeeeej!
NICKY: Nadpobudliwy szkocki policjant z przeziębieniem.
Psiakrew. Kto wpuścił tego głuptaka?
Dobrze pana widzieć, panie władzo. Dziękuję za przybycie.
Oczywiście, że przybyłem, wezwał mnie pan. Jestem.
Uspokójcie się, wszyscy. [kicha]
Na zdrowie.
Wezwałeś tego głuptaka?
- Tak, przez telefon. - Okej.
Chyba wiecie, dlaczego was wszystkich wezwałem.
Wiem. Mam kajdanki w gotowości, Alex.
Bardzo się cieszę.
- A psik! - Na zdrowie.
[Walijski akcent] Będziecie cicho? Próbuję ogarnąć umowę z ludźmi
ze Stanów Zjednoczonych!
BOSS: Bezwzględny przedsiębiorca z południowej Walii.
Przepraszam panią! [a psik]
- Na zdrowie. - Dziękuję.
Aaa... o! Nie wiedziałem, że tam jesteś.
Zapomniałem, że miałaś przyjść, kochanie.
- Tak jakby. - Zamknij się, ty... idioto.
A teraz co się dzieje?
Chyba musisz spytać dra Buckley.
Ha! Jestem! Chowałem się!
DR BUCKLEY: Tajemniczy i groźny lekarz Geordie.
Ale to nielegalne!
Ukrywanie się nie jest nielegalne. [kicha]
Na zdrowie, panie władzo.
- O, kuźwa. - [Alex] "Ale cholernie niegrzeczne".
Ale cholernie niegrzeczne!
I jest niezgodne z prawem.
Nie jest.
Mam wszystkie dowody, hej, Alex, mam dla ciebie dowody.
Ładnie je opisałem, jak prosiłeś.
Wypłaciłem 3 tysiące z konta i przyniosłem tutaj.
To wszystkie pieniądze, które mam,
ale ty potrzebujesz ich bardziej, więc wypłaciłem wszystkie
i zapakowałem je, i masz je tutaj. I teraz możesz
powiedzieć, kto jest mordercą, i sprawa zakończona.
O, dziękuję panu!
Przepraszam pana.
Wszystko mi się podoba. Jak mówiłem, mam kajdanki w gotowości. A psik!
- Na zdrowie. - Dziękuję.
Skończeni frajerzy z was.
Nie pamiętam... sam jesteś frajer, idioto.
O! Hej, nie mów tak do nas.
[śmieje się]
- Łup! - Wszyscy dobrze się czują?
[Richardzi] Tak!
Dobrze. Ale niedobrze dla wszystkich, bo teraz wyjawię, że mordercą jest...
Ciąg dalszy nastąpi...
[okrzyki i oklaski]
- [Alex] Uf. Majstersztyk. - Dziękuję.
- Tyle kwestii było poprawnych. - Sporo.
Robi wrażenie. Największe wrażenie zrobiło to, że Richard,
zagrał cztery postacie, wszystkie z nich i tak
przyćmione przez niemówiącą postać,
która najwyraźniej masturbuje się w krzakach.
To typ roli, którą faktycznie dostaję...
Z każdą nową rolą, robiłeś się fizycznie ciaśniejszy.
Z każdą nową postacią, było "jeeeee!".
Ale to ci wyszło...
[śmiech]
To ci wyszło, stary.
"Tak, pamiętam, jak w 2020
grałem Koniobijcę w krzakach..."
"To była trudna rola, i ludzie nie byli pewni,
czy Herring sobie z nią poradzi, ale..."
- [Alex] Dobra. Chcesz ocenić? - [Greg] Tak.
Niestety, przykro mi z powodu Katherine,
bo jest dobrą aktorką,
ale szanse zniweczyła jej udana kariera
i nie zapamiętała kwestii, a akcenty Mawaana były powalone,
więc dam im obu po 2 punkty.
- Och, okej. Po 2 punkty dla nich. - Ale występy mi się podobały.
Daisy, przez akcent drugiej postaci
traci punkt, więc daję jej 3 punkty.
- 3 punkty dla Daisy. - Może być.
4 punkty - akcent Johnny'ego był konsekwentny
i, oczywiście, wiecie,
Oscara dostaje...
...Olivier naszych czasów.
5 punktów dla Richarda Herringa.
[okrzyki i oklaski]
[Greg] Co teraz, mały Aleksie Horne?
To nasz stary znajomy, kokos.
[stukot kopyt]
[rżenie]
- Co jest? - [Alex] Słucham?
- Co jest? - [Alex] Cześć, Mawaan.
[wzdycha] Dobra.
Chyba będziemy otwierać kokosy.
"Wypij jedną pełną łyżkę wody kokosowej".
"Jeśli użyjesz tej samej metody wydobycia wody, co inny
zawodnik, oboje zostaniecie zdyskwalifikowani".
"Wygrywa najszybszy".
"Twój czas jest liczony od teraz".
Czyli powinna być niezwyczajna, chociaż to niczego nie gwarantuje.
Nikt w tym wstępie nie przekonał mnie,
że otworzy kokosa w chociaż trochę oryginalny sposób.
No cóż, zobaczymy kilkoro z nich razem.
Oto Daisy, Mawaan i Johnny.
Jeśli moja teoria jest poprawna, pozostali uczestnicy
przejmą się dyskwalifikacją,
więc ja użyję najprostszej metody,
przez co wygram.
Nieoczywistą rzeczą byłoby...
obranie go, aż dostanę się do wody?
Nie, to zabierze wieki.
Dobra, zgadnę, że użyli młotka albo tego.
Eee...
Tego nie użyją, bo pomyślą, że każdy tego użyje.
Właściwie, wiesz co?
Mam wrażenie, że nikt go po prostu nie rozwali,
bo pomyślą "to zbyt oczywiste,
ktoś jeszcze tak zrobił", ale w końcu nikt tak nie zrobi.
A!
Jest pusty.
O, cieknie.
Wyciekła.
Wszystko jest na stole.
No nic, dobra.
- [Alex] Zatrzymałem czas. - Świeża.
- [Alex] Okej, dziękuję. - Dzięki.
Dobra. Czyli generalnie, wszyscy wpadli na ten pomysł,
- i przez to było... - [jęk]
Ale nie, bo ja użyłem śrubokrętu i młotka.
I słomki. Techniki były trochę różne.
Tak, a ja użyłem torebki.
Czyli ta dwójka od razu sama się wyeliminowała.
Johnny prowadzi,
a po prostu zrobił w nim dziurę śrubokrętem.
- Był też szybki, 57 sekund. - Dobra.
- Chcesz zobaczyć próbę Richarda? - Wiesz, że tak.
"Wygrywa najszybszy. Twój czas jest liczony od teraz".
Założę te, na wszelki wypadek. To wygląda rozsądnie. Em...
To słomka, nie? Spróbujmy z nią.
[Alex] Bądź ostrożny.
Mam ją wypić.
Ale ktoś jeszcze może tak zrobić, nie?
Mój Boże, to jak oglądanie, jak emeryt w pensjonacie
je śniadanie.
[mlaszcze]
"Dobre, nie?" Okej.
Mija trzecia część, więc już niedługo szczęśliwy
zwycięzca zgarnie podpaskę Daisy i martwą osę Katherine.
TAK!
Cześć, i witam ponownie w Kto chce być niemądrym na antenie.
[śmiech]
Prawie skończyliśmy zadanie z kokosem, nie, Alex?
Ależ tak. Wszyscy się wczuli, wszyscy wypili,
wszystkim poszło nawet dobrze. Została jedna osoba. I, na szczęście,
tu nie musiała się uczyć żadnych kwestii.
To Katherine Parkinson.
Okej. Tu mam łyżkę.
Tu jest coś do obierania.
Tu jest rurka, to dobrze.
"Wypij jedną pełną łyżkę wody kokosowej".
Może... w kuchni jest jakaś?
To nie łamie żadnych zasad, nie?
Super.
Otwarcie lodówki chwilę mi zajęło.
Ale jak otworzyłam, to tam stało.
[Alex] Czyli jaka jest twoja metoda wydobycia?
Moja metoda jest taka, że poszłam do lodówki.
[Alex] A, rozumiem.
- [Alex] Dzięki, Katherine. Pa. - Dzięki.
[oklaski]
Powiedziałbym, że wykonała zadanie.
Reszta prób była absolutnie haniebna.
Ty przynajmniej to przemyślałaś,
bo tym, jak zmacałaś mandarynkę.
- Ta dwójka szybko odpadła. - Odpadają. Zero!
Ci dwaj otworzyli w ten sam sposób, ale wydobyli na różne sposoby.
Potrząsając i wysysając.
Tak, okej.
Richard był najszybszy, potem Johnny. Katherine była najwolniejsza,
ale jako jedyna użyła innej metody.
5 punktów dla Katherine, 4 punkty dla Richarda,
3 punkty dla Johnny'ego.
- [Alex] Katherine wygrywa stylem. - [Greg] Stylem.
[Alex] Bardzo niezwykłe.
[oklaski]
Rzućmy okiem na punktację.
Aktor wygrywa odcinek.
Richard ma 14 punktów.
[Greg] Wow.
Zasłużenie. Okej, wszyscy.
Udajcie się na scenę na ostatnie zadanie programu!
- Cześć. - Cześć, Greg.
- Co się dzieje? - Chcę, żeby Richard Herring przeczytał zadanie.
"Gapcie się na przeciwnika bez mrugania".
"Oboje musicie robić minę, jaką wybierze Taskmaster".
"Pierwsza osoba, która mrugnie, odwróci wzrok, albo zrobi złą minę, odpada".
"Każdy członek zespołu dostanie 2 punkty za zwycięstwo".
[Alex] To zadanie zespołowe. Ale zmieniliśmy zespoły, ten jeden raz.
Super.
Po ostatnich fajerwerkach, rozdzieliliśmy Daisy i Richarda.
Oh-ho-ho!
- Teraz są chłopaki kontra dziewczyny. - [Greg] Dobra, rozumiem.
To normalna bitwa na gapienie, poza tym, że Greg poda
wam coś do zrobienia, gdy się na siebie patrzycie.
Najpierw mamy Richarda kontra Katherine.
Co chciałbyś, żeby robiła Katherine?
Chcę, żeby Katherine się patrzyła, udając,
że jest zła na jakichś chłopaków, którzy hałasują na zewnątrz.
[Alex] Załapała.
[Alex] Co ma robić Richard?
Wszyscy wiemy, w czym jest dobry Richard.
Zmuszę go, żeby zrobił coś innego.
Chcę, żeby Richard wyobraził sobie,
że jest małą dziewczynką zagubioną w lesie.
- [Katherine] Ooo! - Wściekła pani kontra mała dziewczynka.
Zacznijcie na gwizdek. Powodzenia.
[gwizdek]
[śmiech]
[Greg] Zdolny jest.
- Chyba mrugnęliśmy jednocześnie. - Mrugnęliśmy jednocześnie.
- Mrugnęli jednocześnie. - Niesłychane.
- Okej, Greg. Zanalizowaliśmy materiał. - Tak?
Zwycięzca wygrał trzema kadrami.
- [Alex] Mrugnęła trzy kadry po nim. - [Daisy] Tak!
[Alex] 2 punkty dla dziewczyn.
Dobra robota.
Mawaan, podejdź do...
Miło zobaczyć, jak aktorka odzyskuje wiarygodność.
- Greg, mamy Mawaana kontra Daisy. - Okej.
Co chcesz, żeby robiła Daisy May Cooper?
Jest...
...licytatorką kurczaków...
[śmiech]
...która stara się wykonywać swoją pracę pomimo tego, że musi kichnąć.
- [Alex] Wow, sporo się dzieje. - Sporo warstw.
Co ma robić Mawaan?
Mawaan jest profesorem, który wpada na dobre pomysły.
[Alex] Okej, licytatorka kurczaków kontra profesor.
Powodzenia zespołom.
Wasz czas jest liczony od...
[gwizdek]
Popatrzyłam na ciebie, chyba mrugnęłam.
[Alex] Było mrugnięcie. Teraz 2 punkty dla chłopaków.
To przez diamenty. Przepraszam.
- Potwierdź tylko, co się działo? - Próbowałam powstrzymać kichnięcie.
Rozumiem, autentycznie nie wiedziałem, co robisz.
Ostatni pojedynek.
Do tej pory, każdy wygrał 2 punkty.
- [Alex] Vegas kontra Parkinson. - Przepraszam.
Greg, co ma robić Katherine Parkinson?
Katherine Parkinson jest nauczycielką, która stara się
zachować dyscyplinę, podczas gdy zorientowała się, że guma,
którą żuje, była faktycznie małą kostką mydła.
- [Alex] Żucie z obrzydzeniem, nauczając. - [Greg] Tak jest.
- Johnny Vegas? - Jest żabą, która potrzebuje snu.
- Jest. - Łatwe.
[Alex] Senna żaba kontra żująca nauczycielka. I...
[gwizdek]
Mieliśmy mrugnięcie od Parkinson. To kolejne 2 punkty dla chłopaków.
Senna żaba wygrywa.
[okrzyki i oklaski]
Zejdźcie, dodamy to do ostatecznych wyników.
Witam. Co się działo?
Było mruganie, była radość i był smutek.
- Był. - I wygrała senna żaba.
Chłopaki dostali 4 punkty, dziewczyny dostały 2 punkty.
Punktacja w sezonie jest nie do wiary.
Wszyscy w końcu mają trzycyfrowe wyniki.
Daisy prowadziła od trzeciego odcinka.
Teraz jest na drugim,
1 punkt za Richardem, z 124 punktami.
- [Greg] O, wow. - [Alex] Ekscytujące.
W tym odcinku może być tylko jeden zwycięzca.
[Alex] Ten zwycięzca, z końcowymi 18 punktami,
to Richard Herring!
Richard wygrywa. Podejdź i odbierz swoje zwycięskie skrzydła.
To czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Chyba najlepiej ujął to Szekspir, gdy powiedział
"Gdybyś był moim błaznem,
kazałbym cię oćwiczyć za to, że się postarzałeś przed czasem".
"Dlaczego?"
"Nie należało ci się starzeć, póki nie przyszedłeś do rozumu".
"Strzeż mnie, o Boże, strzeż mnie od szaleństwa!"
"Ocal mój rozum! Nie chcę być szalonym!"
Albo, jak to ujął Richard Herring,
"Huu!"
To koniec kolejnego odcinka! Pozostały dwa.
Ale teraz, zobaczmy, jak zwycięzca pławi się w blasku sławy.
To Richard Herring!
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Tribbletown
Tłumaczenie na polski: Hanny Time
Król Lear w tłumaczeniu Leona Ulricha