- Jał! - Muszę przeczytać jeszcze raz.
Och.
Pokusa melasowych szczeniaków.
[oklaski]
Cześć! Nazywam się Greg Davies.
Witam w Akademii Taskmastera.
W tym edukacyjnym przybytku
uczymy rozwiązywania problemów, przebiegłości i odporności na wyśmiewanie.
Pod koniec kursu, czwórka z nich zniszczy
swoją karierę i nigdy nie wróci do pracy w telewizji.
Jeden szczęśliwy zwycięzca zdobędzie moje złote trofeum.
I także zniszczy swoją karierę
i nigdy nie wróci do pracy w telewizji.
To jak życie -
okrutne i bez znaczenia.
Publiczność obejrzy odcinek później,
więc zacznijmy i poznajmy naszą piątkę uczestników.
- To Charlotte Ritchie. - [oklaski]
- Jamali Maddix. - [oklaski]
- Lee Mack. - [oklaski]
- Mike Wozniak. - [oklaski]
- I Sarah Kendall. - [oklaski]
A obok mnie siedzi człowiek, który, jak posłuszny szczeniaczek,
natychmiastowo i czule reaguje na wszystkie moje komendy.
I, jak posłuszny szczeniaczek,
zawsze wypija własne brudy.
To mały Alex Horne!
[okrzyki i oklaski]
- Cześć. - [Greg] Jak leci, brudasku?
- Mam zagadkę. - Uuu.
Czym jestem?
Jestem mała, ale potrafię latać, a ty...
Jesteś muchą?
- [śmiech] - Jest jeszcze coś.
Moja pierwsza jest w "masie", ale nie w pizzy.
- Jesteś muchą? - Moja druga...
Im bardziej jestem mokra, tym cięższa.
Jestem małym owad... Jestem muchą.
No.
Lećmy dalej. Czas na zadanie nagrodowe.
Wiadomo. W tym tygodniu, kategoria to najlepsze naczynie na napój.
Wiadomo.
Ocenisz, które naczynie jest najlepsze, Greg, i ta osoba
rozpocznie odcinek z pięcioma zdrowiutkimi punktami.
Pod koniec, osoba z największą liczbą punktów
zabierze do domu wszystkie pięć naczyń i w końcu będzie mogła
zaprosić kilka osób na napoje.
Dobra.
Michael Wozniak.
- Zrobiłem kubek. - Co?
To moja pierwsza próba w struganiu z drewnie.
- Struganiu w drewnie? - Struganiu w drewnie.
Jeszcze nie wszystkie rany się zagoiły.
Chciałem stworzyć coś orientalnego do zupy.
Wyszło coś pomiędzy tym a... łyżką miłości.
- Oto łyżka miłości. - Wow.
- O, wow. - Twarz, co wyraźnie widać,
jest twoja.
[Mike] Krew została starta.
Powinieneś mieć mały skórzany naparstek.
[śmiech]
Nie mam dzieci, jak wiesz.
Ale jakbym miał siedmioletnie dziecko i by to przyniosło,
pewnie szukałbym dla niego pomocy.
[śmiech]
- [Greg] Pewnie bym... - A 40-letniego faceta?
[śmiech]
[Alex] Zaliczasz to jako naczynie na napój, Greg?
[Greg] Podejrzewam, że można pić z wszystkiego, nie?
- Czyli mogli przynieść cokolwiek? - [Lee] Nie z sita.
- Pewnie można wypić resztki
z krawędzi sita.
- Jak jest się szybkim. - [śmiech]
Em, Saro. Pobijesz to?
Cóż, kiedy powiedziałeś
"Jakby siedmiolatek przyniósł coś takiego do domu" -
co jest dobrym punktem wyjścia, bo moja córka miała
w szkole garncarstwo, i to był kubek.
- [Alex] Oto on. - [Greg] Wow.
- Em, nie... - [śmiech]
Pamiętaj, kategoria to "najlepsze naczynie na napój".
Rzecz polega na tym, że nie pełni funkcji
kubka, ale postawiłam na styl.
Słuchaj. Po ostatnim odcinku, miałaś prawo skupić się na show biznesie.
- Naprawdę przyniosłaś Broadway do programu. - Dziękuję.
Jamali, pobijesz je?
Tak, no, tylko trzymałem się zasad programu, i...
Mogę coś powiedzieć? Twój ton sugeruje, że będzie do bani.
Nie uważam, że jest do bani, tylko przyniosłem plastikowy kubek.
[Alex] Tak, tylko przyniosłeś plastikowy kubek.
Tak! Niebiodegradowalny, nie do recyklingu,
tylko stary, dobry plastik.
[chichoty]
Widziałeś, co się stało w poprzednim odcinku,
- kiedy Sarah jeździła naprawdę wolno? - [Jamali] Tak.
Ale wygrała ostatni odcinek.
- [Greg] Aaa. - Zdecydowałem, że chcę wygrać.
Mam dosyć bycia typu
"O, przyniosę but, który śpiewa". Nie robię już czegoś takiego.
Wiem, jaki to program, ta cała fantazja, i
"patrzcie, to naczynie", i podobne bzdury.
Już nie robię czegoś takiego, dobra?
Plastikowy kubek, nie do recyklingu, to dostajecie.
Okej, czyli teraz będziesz grał jak najprościej?
Teraz po linii najmniejszego oporu. Skończyłem.
Jeśli wygrasz sezon z tą techniką, to będzie pusta korona.
Lee.
Wybrałem coś, czego pieniądze nie mogą kupić.
To kubek Simona Cowella.
- [Alex] Oto on. - [Lee] Kubek z jego stołu...
z brytyjskiego "Mam Talent".
Na nieszczęście, ciągle dajemy go arboryście
- o imieniu Simon. - Tak.
Chyba myśli, że to miłe.
Na co my, "nie powiedzieliśmy, że nie jest dla niego",
- zrobiliśmy to z dwa albo trzy razy. - Niech Simon go zatrzyma.
- Wiem. - Jak często potrzebujecie arborysty?
Wiem. Co roku.
Podcinacie je co roku, nie? To nie tylko ja?
- [Greg] Podcinamy? - Tak.
Nie wpuszczą cię z powrotem na północ.
[śmiech]
- Okej, Charlotte. - Okej.
Generalnie, mam kufel.
Uważam, że to najlepsze naczynie do picia.
Jest mojego dziadka.
Pod spodem jest szkło.
Mogę pokazać szklany spód.
Fajne jest to, że szklany spód jest przez to,
że w XVIII wieku, marynarze wrzucali szylingi
ludziom do kufli, żeby po wypiciu znaleźli je
i pytali "co to?".
I zostali powołani do marynarki - więc zaprojektowano kufle
ze szkłem, żeby ludzie mogli sprawdzić, czy zostaną
powołani do marynarki, przez długie lata.
- Ha. - To dobra nagroda.
- ♪ To dobra nagroda... ♪ - Chciałoby się ją.
[wszyscy] ♪ To dobra nagroda To dobra nagroda ♪
♪ To dobra nagroda ♪
♪ Faktycznie dodała historyczne informacje ♪
[śmiech]
[Alex] To punkty, proszę, Greg?
Przykro mi, Jamali.
1 punkt. To plastikowy kubek.
Przedostatni, wiecie, ogólnie
muszę podać moją reakcję
na kubek, który najmniej chciałbym mieć.
To kubek Simona Cowella. 2 punkty.
Dlatego, że podejrzewam, że za trzy lata
jej talent znacząco się polepszy,
- dam twojej córce 3 punkty. - Fantastycznie.
O dziwo, za jedną z najgorszych rzeczy, jaką widziałem w życiu
daję ci 4 punkty.
Chyba dlatego, że ci współczuję.
- I, ee... - [Mike] Dziękuję.
piękny kufel dziadka wygrywa. Wyraźnie.
- Cieszę się. - [Greg] 5 punktów.
- 5 punktów dla Charlotte Ritchie. - Oceniłem!
- [oklaski] - Okej, właściwe zadanie, Alex, proszę.
[piskliwie] Oczywiście. Zobaczmy.
- Cześć, Alex. - [Alex] Cześć, Mike!
- Ładny dzień. - [Alex] Nie?
[Lee wzdycha]
- [Alex] Dobry dzień. - No.
Powiedziałeś "dobry dzień"?
- [Alex] Testowałem to. - Tak?
[Alex] Nie podobało mi się.
"Spraw, aby ten balon unosił się nieprzytwierdzony przez 20 sekund".
Jaki balon?
"Podczas unoszenia się,
góra balonu nie może być powyżej twojej brody".
"Dół balonu nie może być poniżej twojej talii".
[Mike] "W trakcie tych 20 sekund musisz mieć szyderczy wyraz twarzy".
"Wygrywa najszybszy. Twój czas jest liczony od teraz".
Dobra.
Pierwsze pytanie brzmi... gdzie jest balon?
[Alex] Pewnie prawie możesz go usłyszeć.
Prawie mogę usłyszeć balon?
[Alex] Jeśli uważnie posłuchasz.
Jiii... ba, ba, ba, ba, ba... eee!
Dobra.
Jak mam go ściągnąć?
Dobra.
"Spraw, aby the balon..."
O, tu jest!
Serio - był tam przez cały czas,
czy ktoś go tu właśnie dał?
[Alex] Przez cały czas był pół metra od ciebie.
- Niesamowite. - [Alex] Dwa razy prawie cię uderzył.
Nie mogę...
Dobra.
Mam go odwiązać?
- [Alex] Twoja decyzja. - Mm.
- [Alex] W środku są nożyczki. - Tak! Dobry pomysł.
Dobra. Chcę ustalić dwie rzeczy.
Pierwsza, Charlotte Ritchie nie potrafi zdjąć balonu ze sznurka.
- Nie. - Druga, Lee Mack nie ma widzenia obwodowego.
- Nie ma. - Dobra, lećmy dalej.
Mieli sprawić, żeby balon się unosił,
i w trakcie mieli mieć szyderczą minę.
Najpopularniejszy szyderca [sneerer] to oczywiście Cyril Sneer,
który jest różowym mrównikiem.
Najpierw zobaczmy Charlotte, Ritchiego, Lee i Macka.
[Alex] Powodzenia!
Dobra, to...
Och, okej.
Jest z helem.
Dobra.
Och! Jest z helem.
Muszę znaleźć idealny ciężar.
Nie za ciężki, nie za lekki.
Nie, to za ciężkie.
To chyba nic nie daje.
- [Alex] Jest nieprzytwierdzony? - Tak.
Och. Rany.
Spróbuję z gąbką.
Gąbka może być idealnej...
- [Alex] Nieźle. - Blisko, nie?
Tak jest nieprzytwierdzony?
- [Alex] Unosi się? - Tak.
- [Alex] Tak? - Tak.
[Alex] Tak? Okej.
Dobra. Och.
Nie wiem, jak to zrobić.
[Alex] Widzę.
O, ty dupku!
[Lee] O, ty... gnoju!
O-ho-ho, Boże!
Musi być gdzieś jakiś inny. Nie mów, że to koniec.
- [Alex] To koniec, Lee. - Nie, no!
Na pewno go nie ma? Tak, nie ma go.
O czym mówisz, "nie ma go"?
Mówisz o tym balonie z helem, który poleciał w niebo?
Tak, raczej go nie odzyskam.
- [Alex] Chyba po nim. - [Charlotte] Okej.
[Alex] Dziękuję, Charlotte.
Jestem załamany. Totalnie załamany.
Ach. Skołowany staruszek.
[śmiech]
Ale jego logika była świetna. To z ciężarem.
- Zadziałałoby, nie? - [Charlotte] To mnie strasznie zaskoczyło.
Autentycznie myślałam, "to jest nie do zrobienia".
Musiało chodzić tylko o to, żeby poleciał w powietrze.
Myślałaś, że zadanie miało się nie udać?
To po prostu nie było możliwe, no.
- [Greg] Och. - Oczywiście, że jest możliwe!
Lee pokazał przykład, jak to jest możliwe.
[Greg] Zaintrygowałaś mnie.
Wybrałaś stary szkolny trik z elektryzowaniem.
- Zorientowałaś się, że jest tam hel. - Tak.
I wiedziałaś, że musisz wymyślić nowy system.
Po czym prosto wróciłaś do starego systemu.
[śmiech]
Okej. To koniec części pierwszej.
- Czas na przekąski! - [śmiech i oklaski]
Cześć wszystkim. Witam w drugiej części
dzisiejszej prezentacji Taskmastera.
Nie mieliśmy jakiejś błazenady z balonami, młody Aleksie?
Boże, tak. Balony z helem Charlotte i Lee niestety zostały uznane za zaginione,
więc teraz Jamali i Sarah spróbują, aby ich balony
unosiły się nieprzytwierdzone, z szyderczą miną.
Widzisz? Jest nad moją...
- [Alex] Jest przytwierdzony? - Nie.
- [Alex] Co go utrzymuje? - Ja.
To nie zadziała.
Odpuszczam.
[dźwięk korby]
[piłowanie]
Jeśli wejdę do miejsca bez powietrza.
O, dotknęłam. Dotknęłam.
[tarcie]
- Wszystko dobrze, Jama... och. - Tak?
Jak się elektryzuje balon? Pocieraniem?
Elektryzuje? Tak, ja pocieram.
- Potrzebny jest dobry materiał. - Jaki to materiał?
- Wełniany sweter. - Masz wełniany sweter?
- Mogę przynieść. - Przyniesiesz mi proszę wełniany sweter?
- Kto mierzy czas? - [Alex] Kto ma mierzyć? - Ty.
- A, nie. Zacznę od nowa. - [Alex] To były 3 sekundy.
- To były 3? - [Alex] Tak.
- Przyniosłem ci wełniany sweter. - [Jamali] Dziękuję.
To się liczy? Nie jest przytwierdzony, jest wsadzony.
- [Alex] Unosi się? - [Jamali] Tak.
Technicznie, to unoszenie się.
- To unoszenie się, tak? - Technicznie.
To będzie...? Nie, to...
Och!
- Jest ciepły w dotyku. Ściągnąłeś go z kogoś? - Tak.
- Jest ciągle ciepły. - Tak. Tej osobie było ciepło.
Dobra, wejdźmy do środka.
Tak jest lepiej. Już jest lepiej.
- Pomyślałam o czymś. - [Alex] A-ha?
Co z elektryzowaniem się? To unoszenie się?
[Alex] Ty będziesz musiała uargumentować to w studiu. Nie mogę...
Nie poradzę sobie z Gregiem. Jest okropny.
Mam zacząć teraz?
Okej, e...
1, tak?
[Alex] Robisz szyderczą minę do kamery?
[Alex] Rób dalej minę.
Proszę.
- Uważasz, że to unoszenie się? - To unoszenie się.
- Nie uważasz, że to unoszenie się? - Nieważne, co ja myślę.
To jaka pracę wykonujesz? Co to za praca?
- Nie rozumiem. - Jestem asystentem Taskmastera.
Tak, ale jako asystent, wiedziałbyś, co...
Tak. Nie mam prawa mieć opinii.
Dobra.
- Mierzę rzeczy. - Niezła robota.
To 20 sekund?
Alex? Zatrzymasz czas?
[Alex] Przepraszam, myślałem, że ty zatrzymasz. Jest 45 sekund.
[Greg] Wydaje mi się,
że kiedy dostajesz niecodzienne zadania, jesteś zdziwiony.
Nie wiedziałeś, co tam robię.
Zadaje mu się proste pytanie, na co on "cóż, nie wiem".
- To twoja praca, stary. - No.
- To na czym polega twoja praca? - Pomagam mu, nie wam.
Jesteś bardziej agresywny jak siedzisz koło Grega, nie?
- Pewniej się czuję. - Okej.
Twoja taktyka polegała na pójściu do miejsca,
i tu cytat, bez powietrza.
[Greg] Do słynnej komory powietrznej, czyli szopy.
Szczerze, to? Ten ruch?
Sprawił, że garncarstwo twojej córki wyglądało kompetentnie.
- Już zostało wyjaśnione. - [Lee] Muszę powiedzieć,
że jesteś surowy, bo to przez chwilę działało.
Hel kontra wiatr. Ale potrzeba dużo wiatru.
Spróbowałam z dmuchawą,
ale nie mogłam machać w tym samym tempie, co dmuchawa.
Za dużo wiatru.
Sarze udało się w 21:18...
- Brzmi jak ja. - A Jamaliemu udało się
- w 4:50. - Super.
I technicznie, jak mówił, balon się unosił.
[Greg] Dobra robota. Kto teraz?
W końcu, jest zwinny, jest beztroski, dobrze wygląda w krawacie.
To Mike Wozniak.
Przepraszam na chwilę.
[Mike] O wiele za dużo. Wielki wybór.
Heja. Spróbuję zrobić jakby ciężarek.
Nie jest przytwierdzony.
Dobra, lećmy.
Szydercza mina.
O, ty mały...
[Mike] To raczej nie było 20 sekund.
[Mike] Jest na nim twoja klamerka do prania.
Ciągle mam szyderczą minę.
[Mike] Myślę, że już po wszystkim.
[Alex] Dobrze.
- [Alex] Och! - [Mike] O...
[jęk]
[Mike] A!
Tu jesteś.
Odzyskałem twój balon.
1 szydera, 2 szydera,
3 szydera, 4 szydera, 5 szydera...
...20 szydera.
[Alex] Cóż, dziękuję.
Cieszę się, że odzyskałem twój balon, Alex.
Nie chciałbym go zgubić.
Jakbyś go potrzebował.
- Dzięki. - [Alex] Dzięki, Mike.
Nawet po zwycięstwie, kiedy wyszedłeś z tej budki,
wyglądałeś jak przewodniczący działu samorządu lokalnego,
którego właśnie zwolniono.
Opowiedz nam o początkowym greckim tańcu.
- Greckim tańcu? - Tym...
Miał się unosić nad pewnym obszarem, więc starałem się
utrzymać ten obszar we właściwym miejscu.
I... to nie było... to tylko...
To nie było częścią planu, tylko...
- Podobał mi się twój taniec. - Dziękuję.
- I poleciał. - I poleciał. I tu się robi ciekawie, bo
dwójka uczestników, których balon poleciał, po prostu się poddała.
- Ale nie Mike Wozniak. - Nigdy się nie poddaję.
- Mentalność z czasów Blitzu. - Tak jest.
[Alex] Nikt nigdy nie przeskoczył przez ten płot.
Nikt nigdy nie skoczył. Jak się z tym czujesz?
Dobrze, i jak przeskoczyłem, ucieszyłem się,
że była tam tylko ziemia.
Dopiero jakoś w połowie zorientowałem się,
- że nie wiem, co jest na dole. - Mógł być szyb górniczy.
To byłoby wielkie zakończenie tańca.
Niesamowite. Musiał to zmiażdżyć.
Nie był tak szybki, jak Jamali. Spędził sporo czasu
- goniąc balon przez pół pola golfowego. - O tak, skoczył przez płot.
Jamaliemu zajęło to 4:50, Mike'owi - 8 minut.
Podsumowując, 0 punktów dla Lee
i Charlotte, Sarah dostaje 3,
Mike dostaje 4 punkty, ale zwycięzcą z 5 punktami jest Jamali.
Hej!
- [Greg] Spojrzymy na punktację? - Mam dla ciebie punktację.
Lee jest ostatni z 2, Mike jest pierwszy z 8.
- To kolejne. No, dawaj. - Okej.
Zgadnij, co? Czas na zadanie zespołowe,
a jak lepiej stworzyć więź niż fajną kłótnią?
- Cześć, Jamali. - Jak leci? - Dobrze.
- Cześć, Alex. - [Alex] Cześć, Mike.
- [Alex] Nie boisz się wysokości? - Takich wysokości?
- [Alex] Tak. - Takie są okej.
- [Alex] Masz jakieś fobie? - Szczury.
- I piana. - [Alex] Piana?
Tak, sucha piana.
Wiesz, kiedy zmywasz naczynia, masz gąbkę?
- Nie, gąbki. Nie piana, gąbki. - Wykreślić pianę?
Tak, wykreśl pianę. Napisz "gąbka". Sucha gąbka.
- Myjki ci nie przeszkadzają? - Myjki nie.
[Jamali] Em, dostanę zadanie?
[Alex] Nie. Nie możesz zejść z pudła.
- To podasz mi je? - Jeszcze nie.
- Okej. - [Sarah] Hej!
- Hej, co jest? Kopę lat. - Jak leci?
Wszystko dobrze, u ciebie?
- Ooo! Cześć. - O, cześć.
- Lee, otwórz proszę zadanie. - Tam jest zadanie.
Nie możecie zejść z pudeł.
Masz pasek? Nie, nie masz.
Mam kurtkę.
No i buty i sznurówki.
To doda nam trochę dystansu.
Zawiązałem supeł, żeby było łatwiej coś przywiązać.
Super.
Nie uważacie, że jest łatwiejszy sposób?
- Heja. - Hej, jak tam?
- Miło cię poznać. Jestem Jamali. - Jestem Charlotte. - Jestem Sarah.
Nie mam już sznurówek w bucie.
"Przeprowadźcie kłótnię. Musicie po kolei gniewnie przedstawić opinię
używając maksymalnie 10 słów,
i zawsze zakończyć ją innym czteroliterowym słowem".
"Podczas kłótni, musicie patrzeć na siebie,
a mówiąca osoba musi gniewnie machać palcem".
"Kłótnia zakończy się po 10 sekundach ciszy
albo gdy ktoś odwróci wzrok".
"Wygrywa najdłuższa kłótnia".
"Musicie rozpocząć kłótnię 3 minuty od teraz".
Chcesz pokłócić się o coś konkretnego?
Bo wyglądasz tak ulegle i sympatycznie.
Cóż, to... nie wiem. Taki staram się mieć wizerunek.
Wiesz? Pod tym wszystkim,
- mogę być niezłym łajdakiem. - Tak.
Ale ostatnie słowo musi być czteroliterowe.
Znam kilka takich.
"Ręka". R-Ę-K-A. Tak. Okej.
Mam w głowie słowo "kaczka" i poza tym, żadnych innych słów.
Ciągle odświeżam, i ciągle wraca kaczka.
Kto odświeża umysł?! Dziwnego języka używasz.
Myślałem tylko "kaczka, kaczka, kaczka",
i starałem się powiedzieć sobie, wiesz...?
Ale w środku, myślałeś "odśwież".
- "Kaczka, odśwież, kaczka". - Wyłączę, włączę, zobaczę, co się stanie.
- Wracało to samo. - Dziwne. Strasznie dziwne.
Podobało mi się, jak wymyślali nowe zadania ze sznurówkami.
I podobało mi się, jaki był z siebie zadowolony.
"Nie wiedzą, że przyjdzie Charlotte!" Jest ktoś jeszcze.
I powiedział, "jesteście pewni, że nie ma lepszego sposobu?"
Tak, tak.
Mam uczucia.
- [Greg] Zobaczmy. - Zwyczajne zasady kłótni.
Nie więcej niż 10 słów na stronę,
i ostatnie słowo musi być czteroliterowe.
Najpierw zobaczymy reżysera filmu i teatru, Mike'a Lee.
- Dobre. - Dziękuję.
[gwizdek]
Muszę ci powiedzieć, brzydkie wąsy.
To cenny włos.
Może być, ale dobry nie jest.
Ani mi się waż obrażać mój wygląd.
Będę obrażał cię... m.
Dostaniesz zasłużoną karę, ty durniu.
Dureń? Ja? Ja ci pokażę, ty gnoju.
Zazdrościsz mi...
...ty...
...śliwko.
Nie nazywaj mnie tak, Mike.
Masz twarz jak kaczka.
O czym ty...
...gadasz...
...powiedz?
Nad zębami, masz pusto.
Poniżej pasa też.
Poniżej pasa powinno wyglądać jak u niedźwiedzia.
O tym mówię.
Gadasz bzdury.
Pokażę ci pałę.
Chciałbym zobaczyć twojego fiuta.
[Alex] To ma być kłótnia.
Dobra! Oto i on.
Zmieniasz temat.
Mogę go schować, jest ciężki, jest duży.
Przepraszam!
- [gwizdek] Muszę zagwizdać. - Przepraszam.
- [Alex] Świetna kłótnia, ale... - Powiedział "temat" i się wtrąciłem.
Zawahałem się.
Mogę powiedzieć, że to było lepsze niż niektóre sztuki,
które widziałam w National Theatre?
To była poezja i jestem zaintrygowany, że
zakończyło się przez Lee oferującego pokazać swoje genitalia.
I ty, wyraźnie tego chcący.
Kłótnia się zakończyła, znaleźliśmy wspólny język i...
Zaoferowałeś, że pokażesz Mike'owi penisa,
a ty oświadczyłeś, że jest, i tu cytat, "duży i ciężki".
A nie ciężki i duży, kończąc czteroliterowym słowem?
"Mogę go schować, jest ciężki i duży?"
- Ciężki i duży. - Dziękuję.
Może jestem prostacki, ale zasady znam.
Kółka odpadły z części drugiej
i wpadamy do rowu z reklamami.
Musicie przez kilka minut kręcić kołami w błocie,
zanim wróci część trzecia, żeby wyciągnąć was z bagna
i uratować od ruchomych piasków konsumpcjonizmu.
Nie potrzebujesz kolejnego gadżetu kuchennego!
Nie gotujesz!
Witam w początku części trzeciej.
- Jestem zły, Alex. - Tak, ja też,
bo dzieją się tu straszne kłótnie.
Teraz czas na trzyosobowy zespół, Jamaliego, Charlotte i Sarę.
Rzecz polega na tym,
tak, Jamali,
że dobrze prowadzisz.
Nie zgadzam się. Nie cierpię tego. Kuźwa.
Nie masz pojęcia,
jak Jamali się zachowuje.
Ale fart!
Dziękuję, że to zauważyłeś, ale jestem zła.
Ładny pierścionek.
Nie.
[Sarah] Ooo-ho-ho!
To...
...po...
...prostu...
...nie...
...istnieje.
Nie... dam... rady.
Kiedy... ty...
- Przepraszam. - [Alex] Gniewnie, proszę.
...przestaniesz?
Nigdy!
N-I-G...
...nie przestanę.
Nie mogę.
O, haha!
- [Alex] Jak to zapisujesz? - H-A-H-A.
Tylko... czekaj.
Na co...
mam czekać...
miasto?
Dajcie spokój!
To, co mówicie, nie ma sensu, i tyle z tego.
Idź do banku.
Skończysz na tym słowie?
Lepiej się pilnuj,
bo... ostrożnie.
Tam, gdzie jest wola...
- ...jest wola. - [gwizdek]
[Alex] To chyba więcej niż 10 słów,
jak się je doda.
Dlaczego nagle powiedziałeś "miasto"?
Bo miasto to slang, którzy używamy na... wiecie.
To przekleństwo? Możemy puścić "miasto"?
No, wiecie. To Channel 4, więc, wiesz. Ryzykowne.
[oklaski]
To wyglądało jak trójka ludzi,
- która po raz pierwszy odkryła język. - Mieliśmy tylko
machać palcem, kłócić się i skończyć na czterech słowach poniżej 10...
Nie było napisane, "musicie pozostać w temacie".
"Musicie wybrać temat".
Nie, uznałem, że to zdrowy rozsądek.
Mogliśmy zrobić wielką listę zasad typu
"Nie mówcie słowa «miasto» bez żadnego powodu".
Język został przez kogoś wymyślony. Wiesz o tym?
Zajrzałem później do Urban Dictionary
i wygląda na to, że tam też nikt o nim nie słyszał.
Dla nas coś znaczyło.
No, Urban Dictionary nie zna kultury, nie?
Ludzie tracą rozum podczas kłótni.
Często nie mają sensu.
- Twoja pierwsza opinia to "dobrze prowadzisz". - [Charlotte] Dokładnie.
A ty doprowadziłeś mnie do szału.
Musisz pojechać do banku, stary.
Musisz iść do banku i się ogarnąć.
- Podać ci czasy? - Jestem gotowy.
Trzyosobowy zespół przetrwał 3:08,
podczas gdy ci dwa kłócili się przez 5:35
bez żadnych błędów.
Chcę dać tym legendom kłótni
po pełne 5 punktów.
[Alex] Łoł. A co z zespołem z miastem?
Dam im po 2 punkty.
[Alex] Po 2 punkty, okej, ale Mike i Lee wygrywają zadanie.
Co mamy teraz?
Teraz nawiedzimy zwyczajny dom.
- [Alex] Cześć, Jamali. - Jak leci?
- Mogę? - [Alex] Tak, proszę.
- To otworzę. - [Alex] Okej.
"Spraw, aby dom był nawiedzony".
"Wygrywa najbardziej nawiedzony dom".
"Masz godzinę".
"Twój czas jest liczony od teraz".
Przepraszam. Pójdę poszperać.
- [Alex] Poszperać? - Poszperać.
[Alex] Jakieś pierwsze myśli?
- Szperanie. - [Alex] Szperanie.
Dziękuję.
Potrzebuję białego prześcieradła i martwej osoby.
Co jest nawiedzone? Mamy duchy i poltergeisty.
Ruszające się przedmioty.
Myślę o poltergeistach. Włączające i wyłączające się światło.
Jakieś generalnie straszne rzeczy.
Potrzebuję sporo dużego sznurka.
- [Alex] Sznura? - Sznurka. - [Alex] Dużego?
- Dużego, długiego sznurka. - [Alex] Sporo dużego sznurka?
Widzisz ilość sznurka, którą chciałeś mi przynieść?
- Więcej sznurka. - [Alex] Razy dwa?
- Trzy. - [Alex] Wow.
To sporo sznurka. Powiedz, kiedy będziesz miał sznurek.
- [Alex] Zapukam. - Przynieś sznurek.
- [Alex] Okej, pa. - Pa.
[oklaski]
Uu.
Dużo klasycznych strasznych wyrażeń.
Lee poprosił o białe prześcieradło dla klasycznego ducha, zwłoki,
i, oczywiście,
najstraszniejsza rzecz ze wszystkich:
duży, straszny sznurek.
- No. - [Greg] Taki duży.
Tak, tak. Chciałem wykupić cały sznurek,
bo nie ma nic straszniejszego, niż gdy potrzebuje się sznurka, a jego nie ma.
Myślałbyś, "jestem Greg Davies, potrzebny mi sznurek".
- Jamali wykupił cały. - Wszystkie twoje myśli zaczynają się od
- "jestem Greg Davies", a potem myśl. - Zawsze.
Gra w serialu o nazwie Duchy, ale czy potrafi stworzyć duchy?
Zobaczmy. Najpierw Charlotte Ritchie.
[wycie wiatru]
[skrzypienie]
[krzyk]
Bu!
To nie ja.
[oklaski]
Przestraszyłem się, bo myślałem, że to ty siedzisz na krześle.
- Ja też. - Tak? O, to dobrze!
Jeśli kiedykolwiek nakręcisz swój własny horror,
nie powinnaś się pokazywać,
po strasznym odkryciu pod koniec filmu,
nie powinnaś się pokazywać i mówić "cześć!".
To trochę wszystkiemu umniejsza, nie?
Najgorsze było to, kiedy zorientowałem się,
że ta książka nie spadła sama, że użyła sznurka.
Jest jeszcze straszniej. Chciała kupić sznurek.
Poszła do sklepu. Nie było sznurka.
Co? Ale dlaczego? Jestem Greg Davies!
- Kto teraz? - Chcesz zobaczyć gościa od dużego sznurka? - Czy chcę?
Oto on. To jeden, jedyny Jamali Maddix.
[brzęk]
Duch?
[chichocze]
[oklaski]
Nie wiedziałeś, jak to wszystko się ruszało, nie?
- Zgadnij, co to było? Sznurek! - Tak, tak.
Było tak przerażające, że zapomniałem o sznurku.
Już byłem przerażony tym, że rzeczy leciały ze ścian,
ale kiedy te dwie kapusty poleciały z biurka,
to klasyczny horror.
[Greg] Zobaczmy kolejny horror, proszę.
Okej, chcesz zobaczyć, jak Sarah Kendall
- sprawia, że dom jest nawiedzony? - Najbardziej na świecie.
[przerażająca muzyka]
[obie] Cześć, Alex.
Pobaw się z nami.
Pobaw się z nami, Alex.
Na zawsze i zawsze i zawsze.
[oklaski]
- [Greg] Autentycznie straszne, Saro. - Dzięki.
Klasyczny horror Lśnienie.
Nakręcenie Lśnienia zabrało pięć lat i 900 tonów soli,
czyli tak jak ten program.
Po co 900 ton soli?
Bo pod koniec jest scena ze śniegiem,
- do którego użyli soli. - Serio?
Ach, Kubrick.
Uważam, że twój filmik był świetny.
- Dzięki wielkie, Greg. - I tu spoiler...
Przestraszył mnie bardziej niż dwie kapusty.
Dziękuję, to najmilsza recenzja, jaką dostałam.
Bez powodu rzucasz wielkimi stwierdzeniami.
Po prostu zirytował mnie brak sznurka w kraju.
Dobra, prawie koniec.
Została jedna część,
a potem ktoś wygra zakrwawioną, wystruganą łyżkę Mike'a Wozniaka.
Hej. Witajcie z powrotem w Taskmasterze.
Zdążyliście na ostatnią część programu.
[gwizdek] Tak.
To było w dechę. Przed przerwą mieliśmy straszne zadanie,
gdzie uczestnicy starali się sprawić,
aby taskmasterski dom wydawał się nawiedzony.
Kolejny jest nieziemski Mike Wozniak.
[dzwony]
[ochrypły głos] Mały Aleksie Horne.
Mały Aleksie Horne.
Wejdź.
Nie ma się czego bać, mały Aleksie Horne.
Mam szczeniaki skąpane w melasie.
Dobrze.
[głos wzdycha]
[warczenie]
[beknięcie]
- [oklaski] - Wow.
[Sarah] Przerażające.
Niezły sposób na zwabienie ofiar,
- szczeniaki skąpane w melasie? - Chciałem wziąć dwie rzeczy
i sprawić, że razem będą lepsze.
Tak, ale jak połączysz dwie rzeczy, to nie oznacza...
Poza tym, to raczej nie są dwie rzeczy.
Ludzie mówią, "chodź zobaczyć szczeniaki".
Raczej nie mówią, "chodź zobaczyć melasę"!
Mike był zdeterminowany, żebym został przecięty na pół,
tak jak on był przecięty, i nazwał to hemisekcją.
Hemisekcja. Jest takie słowo. To prawdziwe słowo.
Zanim przejdziemy dalej, skupimy się na fabule historii?
- Cały dom jest nawiedzony... - [Greg] Tak.
Podchodzi niewinny, przemiły asystent Taskmastera.
- Ten gość. - Czuje żądzę krwi. Chce cię pożreć.
Zrobić hemisekcję. I wypluć z powrotem.
- Dlaczego postać małego... - Przemiłego.
...Aleksa Horne'a, przemiłego asystenta,
dlaczego nie zauważył shemisekcjonowanego ciała na zewnątrz?
Może zauważył, ale przesłoniła to...
- Pokusa melasowych szczeniaków. - Pokusa melasowych szczeniaków.
[Greg] Kto teraz?
Finalnie... to finaln-lee.
- Cześć, Lee. - Łatwo cię przestraszyć?
- Raczej nie. - Dobrze. Zaraz...
Aa! Chciałem sprawdzić.
[Lee] Mówisz, że nie łatwo, ale trochę skoczyłeś.
Znasz historię przyczepy?
Zawsze zastanawiała mnie historia przyczepy.
Wiele lat temu, żyła pani o imieniu Amy.
Typowa 21-latka, lubiła muzykę, imprezy...
Ale ponad wszystko, chciała mieć własną przyczepę.
Dostała swoją przyczepę.
Oto ta przyczepa.
Cztery dni później...
...nie żyła.
Była... nieżywa.
Teraz się dowiem, za pomocą mojej tablicy Ouija,
co dokładnie stało się tamtej nocy.
[Lee] Amy? Jesteś tu, Amy? Amy, jesteś tu?
Daj nam znak, jeśli tu jesteś.
Mówi do mnie. Masz jakieś pytania, które chciałbyś zadać Amy?
Jesteś w niebie, Amy?
- Super. - Alex...
- Tak? - Mogę być szczery? - Okej.
- Ja to robiłem. - Tak myślałem.
- Ja za to ciągnąłem. - Widziałem twoją rękę.
Zawiodłem cię. I żałuję.
I przepraszam za to.
Nie jestem żadnym medium,
więc przyjmiesz moje przeprosiny?
Dużo tu dymu.
- To Am... ty jesteś Amy? - Z kim rozmawiasz?
- Nie widzisz? - Nie, to byłem ja.
To byłem ja. To ja robiłem to i pociągałem za...
- Nie podoba mi się to. - To ładna szafka.
- Możemy już iść, Lee? - Dokąd idziesz?
Szczerze, tu jest za dużo dymu, by oddychać.
- Jest tu też martwa pani. - [Lee] Nie widzę jej.
- Dobra. Pa pa, Lee. - Nie jest prawdziwa.
Co robisz? To nie ja, ja to ustawiłem.
Chyba nam się udało.
[oklaski]
Widzicie, tego potrzebują filmy. Zwrotu akcji.
Wyglądałeś na przestraszonego.
Nie powiedziano mi o tym.
Byłoby dziwne, jakby ci o tym powiedziano.
Ale chyba w horrorach mówią aktorom, co się stanie.
O, uważasz się tu za aktora?
Twój filmik bardzo mi się podobał.
- [Greg] Mam rozdać punkty? - [Alex] Straszne punkty.
[Greg] Uważam, że wszystkie były świetne,
więc nikt nie dostanie jednego strasznego punktu.
[Greg] Nikt nie dostanie dwóch strasznych punktów.
- Ktokolwiek dostanie punkty? - 3 straszne punkty...
...dostają filmiki Jamaliego i Charlotte.
[Greg] Na drugim miejscu, z 4 punktami, jest
Król Melasowych Szczeniaków, a wygrywa...
żartobliwy filmik z okropnym zwrotem akcji.
[Alex] 4 punkty dla Lee Macka i Mike'a Wozniaka.
Ale najstraszniejszy i nastrojowy był filmik Sary.
- [Alex] Dobra robota, Saro Kendall. - Dzięki.
[oklaski]
[Greg] Rzućmy okiem na punktację, proszę, Alex.
Charlotte jest na spodzie z 10, Mike znowu na szczycie z 17.
[oklaski]
Lider Wozniak i jego puszka melasy.
Dobra, wszyscy, udajcie się na scenę na ostatnie zadanie odcinka.
[Greg] Cześć.
- Cześć, Greg. - Hej.
Kto je przeczyta, Alex?
Chciałbym, żeby Jamali Maddix przeczytał zadanie.
"Poprawnie zgadnijcie swoje miejsce w grupie".
"Taskmaster przeczyta kategorię".
"Wy musicie unieść liczbę, która przedstawia wasze miejsce w grupie".
"Wygrywa najwięcej poprawnych odpowiedzi".
Greg przeczyta kategorię,
na przykład, najstarszy uczestnik.
Jeśli taka byłaby kategoria, oczywiście, Lee unosi 1,
a potem reszta też zgaduje swój wiek w grupie.
- Oczywiście, tak? - Kiedy usłyszycie kategorię,
musicie unieść liczbę w ciągu 20 sekund.
Jak ją uniesiecie, nie możecie zmienić zdania.
Usłyszycie 5 kategorii, wygrywa najwięcej poprawnych odpowiedzi.
- Jesteście gotowi na pierwszą kategorię? - Tak, proszę.
[Greg] Kategoria numer 1.
Miejsce urodzenia najbardziej na północy.
[Alex] Jeśli uważacie, że wasze było najbardziej na północ, unieście 1.
Jeśli najbardziej na południu, unieście 5.
W którą stronę jest Australia?
- Na południu. - Nie mówi się "tam na górze", nie?
[Jamali] Bardzo na południu. Okej.
Okej. Lee uważa, że jest najbardziej z północy, Sarah uważa, że jest najbardziej z południa.
- [Alex] Oboje mają rację. - [Greg] Po 1 punkcie.
Kolejność - Lee, Southport, potem Mike, Oxford.
Powinien trzymać numer 2. Potem Jamali, London wschodni.
Powinien trzymać numer 3.
Potem Charlotte, Clapham South, powinna trzymać numer 4.
Potem Sarah, która trzyma numer 5. Newcastle. Tam na dole.
[Alex] Druga kategoria, Greg.
Najwięcej litrów mleka wypijanych w miesiącu.
[Alex] Przed programem poprosiliśmy was o podanie, ile litrów mleka
pijecie w miesiącu.
Jeśli uważacie, że pijecie najwięcej, unieście numer 1.
Nie wiem tego o tobie, Mike,
ale instynkt mi podpowiada, że je żłopiesz.
Jestem absolutnie cholernym mlekożłopaczem.
[Alex] Wszyscy unieśli. Charlotte i Jamali
oboje myślą, że piją średnią ilość mleka.
Mika Wozniak żłopie dużo mleka.
Pije 21 litrów miesięcznie.
Co? Poważnie? Pół litra dziennie?
Więcej niż pół litra, jestem pewny, tak.
- Jesteś cielakiem? - Ktoś cię karmi butelką?
Jest w płatkach. Dużo w herbacie i kawie.
- I też pite na czysto. - Na czysto? Codziennie? Mleko?
Mike ma rację. Lee też ma rację.
Jest weganinem, więc pije zero litrów miesięcznie.
[Alex] Kolejność to Mike najwięcej z 21,
Sarah druga z 4 litrami miesięcznie.
Jamali jest trzeci z 3.
Dostaje punkt.
Charlotte czwarta z 2, Lee piąty z 0.
[Greg] Teraz będzie najkrótsza kategoria.
Najmniej kontaktów w telefonie.
- Najmniej znajomych, numer 1. - Jestem najstarszy.
Nie zauważyłeś, że w ciągu ostatnich 10 lat
zacząłeś pomniejszać to grono?
- Sugerujesz, że jestem tak stary, że poumierali? - [Greg] Nie.
[Alex] Okej, mamy wszystkie liczby. 4, 4, 3, 2, 2.
Nikt nie uważa, że ma najmniej albo najwięcej.
Osoba z najmniejszą liczbą znajomych to Jamali, 150.
Saro, masz rację.
Jesteś druga najmniej popularna, z 315 kontaktami.
- Ma sens. - Charlotte jest trzecia z 1065.
Mike, czwarty, bez punktów,
z 1144, najwięcej kontaktów ma Lee - 3065.
- Nie masz...! - Tak, ale problem jest taki,
mój telefon... Próbuję...
Jestem bardzo lubiany.
Będę szczery, jeśli ktoś prosi o selfie,
proszę o jego numer.
- Nie mam wstydu. - [Greg] Dobra.
Kategoria numer cztery.
Ciekawe ujawnienie o higienie osobistej.
Najczęstsze pranie ręczników miesięcznie.
Najczystsza osoba uniesie numer 1, proszę, to Charlotte, od razu.
U, prawie mieliśmy 1, 2, 3, 4, 5.
Wiecie, co jest trudne,
to, że nie wiem, ile to dużo,
- bo mam dużo ręczników. - Nie ma się czym chwalić, stary.
Wszyscy mamy dużo ręczników.
Mam ręcznik dla każdego z moich kontaktów.
Charlotte uważa, że najczęściej pierze swoje ręczniki.
12 razy miesięcznie, prawie co trzy dni pierze ręcznik.
Kolejny najczystszy jest Jamali. Niestety znowu nie zgadłeś.
Potem Lee, 6 razy w miesiącu, a potem robi się rozpaczliwie,
Sarah pierze je tylko dwa razy w miesiącu.
Mike, dostajesz punkt, bo pierzesz je tylko raz w miesiącu.
Absolutna fleja. Absolutny brudas.
[Alex] Ostatnia kategoria, Greg.
Najwięcej jajek w dłoni.
Spytaliśmy, ile jajek im zdaniem
potrafią trzymać w jednej dłoni. Też to przetestowaliśmy.
[Alex] Od razu, Jamali.
Chyba mam największe ręce.
[Alex] Dwóch panów uważa, że może trzymać sporo jajek.
- Z odwagą, nie? - [Sarah] Tak.
Nikt nie uważa, że potrafi trzymać najmniej jajek.
Kto twoim zdaniem trzymał mniej jajek od ciebie?
Nie musisz odpowiadać.
Jako twoja adwokatka, nie musisz odpowiadać.
Chcę się dowiedzieć, to część gry.
Uważasz, że ktoś ma mniejsze dłonie od ciebie?
- Nie wiem, czy chodzi o rozmiar. - Absolutnie chodzi o rozmiar.
Cool.
- O technikę też. - Charlotte ma najmniejsze ręce.
Potrafi trzymać tylko 7 jajek, więc powinna unieść numer 5.
- [Greg] Powinna. - Sarah uniesie tylko 8 jajek.
Powinna trzymać numer 4.
Na trzecim miejscu, Mike z 11 jajkami.
To który z panów potrafi trzymać najwięcej jajek?
Nie wiem czemu, myślę, że Lee Mack potrafi unieść najwięcej.
Powiem ci, że Jamali potrafi trzymać w rękach 12 jajek.
Lee Mack potrafi trzymać w rękach 17 jajek.
- [Greg] Wiedziałem. - Lee słusznie trzyma numer 1.
- Jestem znany z trzymania jajek. - I tak, Greg, kończymy zadanie.
Zejdźcie, dodamy te punkty i ogłosimy, kto wygrał.
[oklaski]
- Cześć znowu, Greg. - Super. Cześć.
To musiało jakoś wpłynąć na punktację.
Nie tylko potrafi utrzymać 17 jajek, ale też zgadnąć, który
jest w grupie, bo cztery razy odpowiedział prawidłowo, Lee.
- Wow. - Czyli Lee dostaje 5 punktów.
Potem, Mike i Sarah byli drudzy, dwie poprawne
odpowiedzi, i razem na czwartym, Charlotte i Jamali, po jednej.
Czyli Charlotte i Jamali dostają po 2 punkty,
4 dla Mike'a i Sary, ale to Lee Mack dostaje 5 punktów.
[Greg] Zna siebie.
Oto ostateczna punktacja, Sarah jest druga z 17,
ale odcinek wygrywa Mike, lider także w sezonie,
który ma 21 punktów.
[oklaski]
Mike Wozniak wygrywa! Podejdź po swoje zwycięskie naczynia!
Dziękuję.
To czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Od jakiegoś czasu wiemy,
że zmiana klimatu to największe zagrożenie
dla ludzkości, i wiemy też, że krowy
w dużym stopniu przyczyniają się do tego globalnego kryzysu.
50% tych krów podsyca mleczny nałóg Mike'a Wozniaka.
Czyli dzisiaj się nauczyliśmy,
że Mike Wozniak rujnuje naszą planetę.
Nauczyliśmy się też, że wygrał dzisiejszy odcinek
i teraz ma więcej naczyń do wypełnienia mlecznym dobrem.
Mike Wozniak!
[okrzyki i oklaski]
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Red Bee Media
Tłumaczenie na polski: Hanny Time