- Jał! - Muszę przeczytać jeszcze raz.
Och.
[okrzyki i oklaski]
Absolutna zapiekanka.
Cześć, nazywam się Greg Davies. Witam w Taskmasterze.
Macie robotę do wykonania?
Boicie się, że nikogo do niej nie znajdziecie?
Może jest zbyt poniżająca?
Może to robota, której wcale nie trzeba wykonywać.
Mam dobre wieści.
Znam piątkę ludzi, która zrobi wszystko za miskę ryżu
i szansę na wygranie trofeum, które, co wiem z własnego doświadczenia,
nie wzbudza zainteresowania na eBayu.
Kim są ci służalczy uczeni? Już wam mówię.
To Charlotte Ritchie!
[oklaski]
Jamali Maddix!
Lee Mack!
Mike Wozniak!
I Sarah Kendall!
A obok mnie siedzi człowiek, który sam jeden utrzymuje
branżę plastikowych wsuwanych butów przy życiu -
to mały Alex Horne!
Tak. Jestem z tego dumny.
- Zero wstydu. - Totalnie dziwne.
Są praktyczniejsze od tych na rzepy.
Nie wiem, czemu ty ich nie nosisz. Jestem w nostalgicznym nastroju.
Myślałem o dawnych wakacjach i przyniosłem kilka zdjęć.
- Jesteśmy na etapie pokazywania sobie zdjęć z wczasów? - No.
Kilka moich ulubionych, jak miałem 20 lat.
To ja w Champs-Élysées.
- [Greg] To faktycznie ty. - W Champs-Élysées.
Zrobiłem zdjęcie z żandarmami.
Czasem we Francji mają na sobie wrotki.
To ja w Szkocji na wyspie Iona,
na małym kamiennym cyplu.
- [Greg] Tak. - Fajne, nie?
I to dosłownie wszystko w tej sekcji.
Przyniósł mi kilka starych zdjęć do pokazania.
Zostałem o tym poinformowany,
więc mam ci do pokazania jedno moje zdjęcie rodzinne.
[Greg] Fajnie.
[Greg] Teraz możemy lecieć z programem.
Jak już podzieliliśmy się zdjęciami,
możemy zaczynać program.
Zacznijmy od zadania nagrodowego.
Oczywiście.
W tym tygodniu kategoria to "najbardziej irytująca rzecz".
- [fanfara] - Na przykład.
Greg przyzna 5 punktów osobie, która przyniosła najbardziej irytującą rzecz,
a pod koniec odcinka, zwycięzca zabierze do domu pięć irytujących rzeczy
i pewnie będzie dość zirytowany, że wygrał.
No, dobra.
- Saro. - Mm.
- [Greg] Zirytuj mnie. - Okej.
Przyniosłam coś, co nazywa się wykrywaczem profili.
Tak wygląda. Małe urządzenie.
Przesuwa się nim po ścianie,
i powinno zrobić "bip bip bip" -
co oznacza, że można się wwiercić.
"Biiiiip biiiiiip" oznacza instalację elektryczną,
- czyli nie powinno się wiercić. - Aaa.
Za każdym razem, jak przejeżdżam nim po powierzchni, daje mi
inny wynik.
[Sarah] Za każdy razem - inny wynik.
Irytuje mnie twój opis
i irytuje mnie samo urządzenie.
Ludzie uważają je za irytujące.
Prawie wszystkie recenzje brzmią
"Do bani. Możecie go nazwać wykrywaczem ścian".
"Piszczy na wszystko, nawet po przekalibrowaniu..."
- Piszczy na wszystko? - Tak, to gówno.
Lee? Pobijesz starego piszczacza?
Tak. Em...
[śmiech]
Pracuję przy programie telewizyjnym
w BBC One, o nazwie Not Going Out.
Poprosiłem o rekwizyt, gdy miałem być zaatakowany
przez moją serialową żonę
popularną bronią, metrowym Twixem.
Metrowy Twix - pokażmy.
Wróciłem do domu i powiedziałem dzieciom
"Dobre wieści. Mam metrowego Twixa".
Dzieci oszalały. "O jejku, jest super!"
Otworzyły go, ale w środku nie było Twixa.
Był kawałek drewna. Masz go?
- A-ha. - To było w środku.
Porządny kawałek drewna.
Ja jestem zirytowany, bo moje dzieci płaczą,
krzyczą, wariują.
- Dość irytujące, nie? - To jest irytujące.
[Alex] Wiesz, czemu Twix nazywa się Twix?
Nie wiem, ale mogę zgadnąć.
To wspaniałe... indywidualne...
[Alex] Na razie dobrze.
"I czekolada..."
Nie, to "twin", bliźniacze. Bliźniacze ciasteczka.
Co to było to ostatnie?
- "I czekolada". - "I czekolada".
Charlotte, co przyniosłaś?
Moim zdaniem, budzik to najbardziej irytujący przedmiot, jaki istnieje.
Charlotte przyniosła te budziki.
[Charlotte] Nie cierpię ich. Są mega irytujące.
Możemy posłuchać dźwięków. Oto, jak brzmią razem.
To rozumiem. To może sprawi...
[piski i brzęczenie]
I sam ten fakt, że mnie budzą.
- Czyli przyniosłaś koncepcję budzenia? - [Charlotte] Tak.
No, koncepcję czasu płynącego bez końca
i potrzeby nieustannego budzenia się.
[śmiech]
- Okej. Zadowolony, Greg? - Mniej więcej.
- Em, Jamali... co przyniosłeś? - Farby do malowania twarzy dla dzieci.
Czerwona, biała i niebieska. Oto, co przyniósł.
W pełni się z tobą zgadzam,
ale wyjaśnij, dlaczego ich nie lubisz.
Nie lubisz mieć pomalowanej twarzy?
- Czy nie lubisz, jak dzieci... - Wszystkiego.
- robią coś dla uwagi? - Wszystkiego.
Mam dwie siostrzenice, które bardzo lubię, ale jak podchodzą
i mówią "jestem tygrysem, mam pomalowaną twarz..."
- To irytujące. - Mam to gdzieś.
To nigdy nie wygląda prawdziwie.
Mam małego kuzyna. Mówił "patrz, jestem lwem", a był niebieski.
- Wkurzyło mnie to. - Zirytowałoby mnie.
- Niebieski lew! - No, no.
- Michaelu? - Przyniosłem symboliczny sutek.
[Alex] Oto symboliczny sutek.
[Mike] Dlatego, że mam fiksację oralną.
Pop psychologia sugerowałaby, że zaczęło się od sutka.
O ile coś bardzo nie odwraca mojej uwagi,
albo trzymam coś w ustach,
albo myślę o czymś, co mógłbym włożyć do ust,
czy jedzenie, napój, gumę nikotynową, długopis...
- Myślisz o czymś, co mógłbyś włożyć do ust? - Tak.
- [Alex] Co chciałbyś teraz włożyć do ust? - Coś miętowego.
[śmiech]
Jakbym minął cię trzymając kciuk w ten sposób,
- skorzystałbyś? - Skorzystałbym.
Jak szczur pod kiltem.
[śmiech]
To urocze szkockie powiedzenie!
[śmiech]
- Czas na oceny. - Jeśli chodzi o przedmioty...
Charlotte może świętować, bo nie jest ostatnia.
- Łuuu. - Bo nie uznałem twixowej deski Lee
za szczególnie irytującą.
[Alex] 1 punkt dla Lee.
Budziki - obudzić się trzeba,
nie można zatrzymać się w czasie. Jesteś wziętą aktorką.
Weź się w garść. 2 punkty.
[Alex] Podwoiła swoją zwyczajną taryfę. Dobra robota, Charlotte.
Uważam, że sutek Mike'a był urzekający.
Dostaniesz ode mnie co najwyżej 3 punkty.
Saro, miałaś dwie warstwy - ty byłaś irytująca, rzecz była irytująca.
4 punkty.
Przez to, że dzielimy się niechęcią
do dzieci wyrażających swoją osobowość,
Jamali zgarnia 5 punkcików.
- [Alex] Dobra robota, Jamali. - Dziękuję.
[oklaski]
Dobra. Lećmy z pierwszym właściwym zadaniem, Alex.
Właśnie tak.
Tutaj być może wystawimy kogoś do wiatru.
Uuu.
Usiądź. Witaj na pokładzie.
Dziękuję, Alex.
Hej.
"Pierdnij".
"Wygrywa najszybszy".
"Twój czas jest liczony od teraz".
Teraz za wiele się nie dzieje.
Spróbowałeś już?
Obecnie nie ma...
...paliwa w baku. Można tak to ująć.
[Alex] Jest sposób na umieszczenie paliwa w baku?
Zastanawiam się. W podstawówce był koleś...
Znał wiele pozycji do warzenia, w które wierzył.
Wiele z nich wiązało się z...
...przyjęciem pozycji w taki sposób. I tak dalej.
Może nie było paliwa w...
Zobaczę, czy mogę zachęcić go do wyjścia z drugiej strony.
Spróbować pomasować wewnętrznego...
...wewnętrznego Mike'a.
- [Alex] Nie wiedziałem, że tak potrafisz. - Ja też nie.
[Alex] Zostawię cię z tym na chwilę.
Ty kontynuuj. Zaczęła się nowa pora roku.
[ulewa]
[śmiech]
Czasami, w tym programie
dajemy zadanie tylko jednej osobie.
Pomyślałeś, że mógłbyś zobaczyć, jak Mike pierdzi.
Wiesz, co mi przeszkadza w tym zadaniu?
Zawsze mam w banku jednego, gotowego do wyjścia.
[śmiech]
Nie możesz go po prostu przywołać, nie?
No, to... to częsta sprawa, absolutnie.
Ale nie... no, nie mam jak Sarah Kendall -
"Teraz, tik tok, czas na bąka..."
[śmiech]
Polegam na, wiecie, wewnętrznych rewelacjach.
Będziemy rzucać okiem na jego warzenie bąka w trakcie odcinka.
- Super, będzie więcej? - Tak, jeszcze nie pierdnął.
Jest zadanie, które mogą wykonać wszyscy, razem z pierdzącym Mikiem?
Jest, a to zadanie jest trochę artystyczne.
Zobaczmy.
- [Alex] Cześć, Jamali. - Hej.
- Och. - [Alex] Jak było w środku?
Fajnie. Nawet niezła przyczepa.
- [Alex] Powodzenia z tym. - Dziękuję.
- Mogę? - [Alex] Tak, proszę.
Hmm-mm.
"Namaluj najlepszy portret Taskmastera na tych drzwiach
używając wyłącznie stóp".
"Masz 10 minut".
Czekaj, używając wyłącznie stóp?
Łącznie z odkręceniem butelek?
[Alex] Wszystkie informacje są w zadaniu.
"Twój czas jest liczony od teraz".
Dobra.
- Ale mogę podnieść? - [Alex] Stopami.
O, mam podnosić stopami?
[Alex] Interpretacja zależy od ciebie.
Mogę zdjąć buty?
Nie zdejmę butów dla nikogo.
Dobra.
O, Boże.
[śmiech]
Mój błąd.
Dobra. Kiedy nadepnąłeś na farbę z całej siły,
wyglądałeś na zdziwionego, że...
Tak, nie myślałem, że aż tak bardzo wystrzeli.
Zapominam, jaki jestem wielki.
[Greg] Wiesz, co zapisałem?
"Twoja łazienka jest cała w paście do zębów?"
[śmiech]
"Twoja mama pewnie nigdy nie pyta, czy odkręcisz
jej słoik z dżemem, bo zniszczyłbyś jej wszystkie ściany".
Zobaczmy kilka reakcji na to zadanie.
Okej, cóż, to proste zadanie.
Namalujcie obraz, ale możecie używać tylko stóp.
Oto zadanie. Namalujcie obraz, ale stopami.
Okej? Proste. Bez żadnych haczyków.
Stopami.
Wyraźnie zostało powiedziane w zadaniu.
W każdym razie, oto Lee Mack sam jeden.
Jakiego koloru buty zazwyczaj nosi Greg?
- [Alex] Czarne. - Nie ma czarnego.
Jaki kolor jest najbliższy czarnemu?
[Alex] Biały?
Nie, to przeciwieństwo czarnego.
[Alex] Dlaczego lejesz ją na na wierzch stóp?
Bo będę się ślizgać.
O, hej.
- Jakie spodnie ma zazwyczaj Greg? - [Alex] Czarne.
- Nie masz czarnego, nie? - [Alex] Nie.
A. Zaczekaj.
Polejesz mnie czerwonym od pasa w dół, pokrywając całe plecy?
- Tylko spodnie. Lejesz? - Tak.
[Lee] Dobrze pokryte?
[Alex] T... tak.
Dobra, lecimy.
Schodzę na dół. Uu, nie jestem taki młody, jak kiedyś!
Aaa!
- Co nosi na górze? - Czarną marynarkę.
Zróbmy znowu pomarańczowy.
- Okej. - Chyba będziesz zadowolony.
Chyba dobrze mi poszło.
Alex, podejdziesz i podniesiesz proszę drzwi?
Unieś tak, żeby poziom był na równi z górą spodni... Jeśli nie...
- Jest? Jest na równi z górą...? - Tak.
No to dawaj, szybko. Ał!
O, rany.
Podnieś.
- Proszę. - Podnieś, proszę!
Ta farba się zmywa?
- [Lee] Wygląda dobrze? - Tak.
Ta-daaa.
- Skończone? - Tak.
[gwizdek] Dziękuję, Lee.
[śmiech i oklaski]
Wow.
Twoja wizja mnie to ty z większym brzuchem.
Jeśli nie liczymy talentu, tak. I wyglądu.
- Bardzo fajnie. - Oto jego obraz.
To całkiem niezły obraz,
jako dzieło sztuki, i widzę, że natura zajęła się uformowaniem
mojego penisa!
Jaka szkoda, że nie trzymałeś się żadnych zasad...
- [Lee] Trzymałem się. - ...i w ogóle nie wygląda jak ja.
Trzymałem się zasad, bo użyłem tylko stóp.
To on nalał farbę na moje plecy.
No i stopami zarzuciłem je na plecy.
A co z nogami? Z nogami i rękami.
Tak, ale gdzie kończą się stopy?
- Mówisz, że to wszystko to stopa? - To nie jest jasne, nie?
Gdzie kończą się stopy, a zaczynają dłonie?
Dobra. To koniec części pierwszej,
ale też część na aktualizację postępu
bardzo osobistego zadania Mike'a Wozniaka.
Pompowanie.
[okrzyki i oklaski]
[śmiech]
Saga trwa dalej.
Cześć, witam ponownie w Taskmasterze.
- Co mieliśmy przed przerwą, Alex? - Przed przerwą
Lee Mack polał się farbą i ocierał się o drzwi.
W przeciwieństwie do zadania Mike'a, Lee o to nie prosiliśmy.
Mają namalować obraz Taskmastera - to ty -
na drzwiach, używając wyłącznie stóp.
Oto jak poszło reszcie w bardzo poruszającym zestawieniu.
To jak wygląda Greg?
Brwi. One są kluczowe, nie?
Dostanę zdjęcia dla porównania?
[Alex] Okej.
Mam okropne uczucie, że już źle zinterpretowałem instrukcje,
ale trzymam się zasad.
[jęk]
[śmiech]
Dobrze. Dziękuję.
Jako kształt jest bardzo pomocne, jeśli chodzi o... drzwi.
Dziękuję, zwłaszcza biorąc pod uwagę,
że jest czarno-białe, jest dobrze,
bo nie chcesz, żeby było za łatwo.
- [Alex] Jesteś zła? - Nie.
[śmiech]
Jeśli zmieszam to z białym...
Och...
[śmiech]
Poleciało na okulary.
Podstawę mam.
To... o, bardzo przypomina Grega.
[Charlotte] Robię różowy.
Zacznę od pewnego...
kluczowego detalu.
Proszę.
Szczęka jest ważna, nie? I głowa jak kwadrant.
Interpretuję to trochę w abstrakcyjny sposób.
Przepiękne włosy. O, rany!
Przepiękne.
Okej.
[Mike] Nie pamiętam, jakiego koloru ma oczy.
Zielone oczy są ładne, nie?
Proszę.
O, tak.
[Sarah] Można utonąć w tych oczach.
Co jeszcze jest na głowie?
Oczy, brwi, uszy...
Włosy to mieszanka...
Jest trochę siwego, nie?
Z całym szacunkiem,
dałem mu małomiasteczkową fioletową płukankę.
To usta.
Dajmy mu piracki kolczyk.
[śmiech]
[Alex] Czym jest niebieskie?
[Jamali] To jego aura.
To nie było częścią planu.
Mam nadzieję na prążkowaną klatkę piersiową.
- Och. - [śmiech]
No.
- [Alex] Co to? - [Jamali] Drzewo.
Siedzi pod drzewem, myśli o zadaniach i takich innych.
O Boże, krwawiącego nosa też nie ma.
- [gwizdek] - [Alex] Dziękuję, SK.
- Okej. - [Alex] Dziękuję, Mike.
Przepraszam za przyczepę.
[Alex] Skończyło się nie tylko na przyczepie, ale dziękuję.
[okrzyki i oklaski]
Super. Od razu mamy dwa cytaty
do taskmasterskiej księgi cytatów.
Wizja mnie siedzącego pod drzewem, myślącego o zadaniach i takich innych
oraz, oczywiście, klasyk Sary,
"co jeszcze jest na głowie"?
[śmiech]
Jamali, wyglądało jakbyś źle przeczytał zadanie
i zrozumiał je jako "namaluj obraz Grega
po tym, jak jego dom zniszczył atak dronów".
[śmiech]
Nie, to...
to abstrakcja, nie? Znacie sztukę,
kiedy rysują kropkę na ścianie i mówią...
- To robiłem, wiesz? - [Greg] No.
Podoba mi się trwająca kampania Charlotte na
zatrudnienie jako prezenterka programów dla dzieci.
Trwa dalej.
To może być koniec mojej kariery,
ale nie jako prezenterka programów dla dzieci.
[Greg] Nie z tymi ruchami!
Mówiła, że to z dyskoteki z szóstej klasy.
- Mówiłam tak? - [Alex] Mm-hm.
To był szczerze mój szczyt.
Zobaczymy je? Później możemy je omówić.
- Jasne, zaczniemy od obrazu Charlotte? - Tak.
- No, to... - Okej.
To prosto z CBeebies, nie?
[Charlotte] Ładne, nie? Tak, tu widać ożywienie.
To przypomina mnie mniej
niż obraz samego siebie Lee.
[Charlotte] Nie zgadzam się.
Tutaj stoisz na szklanej podłodze,
widać ślady twoich stóp, i pochylasz się do przodu,
a to twoje odbicie.
- Rozumiem. Jak to wyjaśniłaś... - Teraz rozumiesz.
- wygląda jak ja. - Czyli z punktu widzenia ryby
- pod łódką ze szklanym, dyskotekowym spodem? - Tak!
- Pokazać ci ten Mike'a? - Tak.
Weź pod uwagę, że powiedział,
że odzwierciedla surowość brwi,
całuśne usta i dość atrakcyjnego gościa.
[śmiech]
[Lee] Przerażający.
Dziwi mnie, bo kiedy wyciskał farbę stopami,
była w tym... pasja, jakby rodził.
Myślałem, że będzie niesamowite.
Oko... charakterystyczne brwi. Proszę.
- Nie no, co to?! - Chodzi o to,
że to rękodzieło... nie ma w tym żadnego talentu.
Mówił, że idziesz na imprezę, dlatego masz na sobie
muszkę i specjalne imprezowe czerwone spodnie.
[śmiech]
- Kto teraz? - Cóż, Sarah powiedziała "bułka z masłem".
"To jego mały, świński nosek", i namalowała to.
[śmiech]
- O, Boże. - Wow.
- [Greg] Nawet nieźle. - [Jamali] Wygląda jak bardzo złe dziecko.
[Greg] Coś w nim mnie przypomina.
Dlaczego namalowałaś kolczyk...?
- Myślałam, że masz kolczyk. - Och.
Myślałam, że masz duży, okrągły kolczyk.
Został jeden. Jamali uznał, że jest tak dobry, że można zabrać go do galerii
i sprzedać takie gówno. Oto on.
[śmiech]
- Energia. - Podoba mi się.
O, Boże.
[Jamali] Chodzi o to, co przedstawia, nie, czym jest, wiesz?
[Greg] A co przedstawia?
Niżej jest twoja niebieska aura,
która przedstawia jakby męskość.
A potem łączy się z czerwienią,
która przedstawia pasję, którą masz dla tego programu.
Mamy też zieleń,
która przedstawia twoją miłość do natury.
Boże, jak łatwo jest mnie przekonać.
Podoba mi się jako obraz.
Musisz ocenić tę piątkę swoich portretów.
[Greg] Cóż, Lee namalował cudowny obraz,
ale niestety, nie stopami.
- Dostaje 1 punkt. - Och. Okej.
Czyli 1 punkt dla Lee Macka.
A teraz zgadnijcie, kto dostanie 2 punkty.
Pewnie klaun z Tego.
Oczywiście, szajski klaun Wozniaka. 2 punkty.
Prezenterka programów dla dzieci, 3 punkty.
[Alex] Dobra robota, Charlotte.
Pytanie brzmi, czy mały dżin zgarnia 4 punktów?
Czy dam 5 punktów szaleństwu Jamaliego?
Serio, z ręką na sercu,
jakbym chciał pokazać ludziom artystyczne przedstawienie mnie,
wybrałbym obraz Jamaliego.
5 punktów.
[Alex] Jamali Maddix dostaje 5 punktów.
[oklaski]
Masz tablicę wyników?
Mam tablicę wyników.
To nie najlepszy odcinek dla Lee.
- [Greg] O, nie. - Ma 2 punkty.
Tragedia.
Z drugiej strony, Jamali Maddix ma 10 punktów
i jest drugi w sezonie. Dobra robota, Jamali.
Co?
[oklaski]
Co teraz, Alex?
Teraz niestosowne zadanie zespołowe.
[dramatyczna muzyka]
- [Alex] Cześć, zespole. - Cześć, Al.
- [Alex] Wow. Bardzo cool. - Tak, mój nie pasuje.
[Alex] Widzę.
- Chcesz przeczytać? - Czytaj. - Na pewno?
Jasne.
"Zwandalizujcie tę ścianę".
"Wygrywa najbardziej kreatywny wandalizm".
"Macie 20 minut. Wasz czas jest liczony od teraz".
Dobra. Tu muszę zdjąć kurtkę.
Możliwości są liczne, a płótno jest obszerne.
Co zrobią? Musicie poczekać, żeby się dowiedzieć.
Teraz puszczam was na przerwę,
ale czy to też czas na puszczenie wiatrów?
[smutna muzyka]
[śmiech]
[oklaski]
Cześć, witam ponownie w trzeciej części dzisiejszego odcinka.
Dzięki, Greg. Miło jest wrócić.
Próba Mike'a trwa już półtorej godziny.
Ekipa poszła na lunch.
Przed przerwą, graliśmy w wandalizm, chociaż,
oczywiście, wandalizm nie jest grą, jest bardzo zły
a to rozrywkowy program, który nigdy by go nie poparł.
Poza tym, pozdrowienia dla naszych świetnych prawników!
Oto jak nasze dwa zespoły starały się w kreatywny
sposób zdemolować naszą ścianę.
- Masz tag? Fajny tag? - Czym jest tag?
[Mike] Tag w graffiti, jakby podpis.
- O, podpis? - Tak.
- [Charlotte] Łoo! - [Jamali] Mogę zacząć to rozwalać?
A co z Aleksem? Namalujmy Aleksa.
- Wiem, że Banksy używa... - Szablonu?
Mógłbyś założyć maskę, żebyśmy obrysowali twoje ciało?
Mam pomysł.
Ooo!
- Wow, patrzcie. - Słodki jak brzoskwinia.
Użyjemy cię jako szablonu. Może być?
To dla mojej własnej uciechy.
Witam pana.
To, założę to...
Możemy to podpalić? Dostaniemy palnik?
[Lee] Odejdź, proszę.
- No, jest... - Słabe, nie?
[Lee] Żółty jest dobry. Jakbyś wypełnił te przerwy
żółtym, twoje żółte są bardziej... artystyczne.
Nawet jestem zadowolony. Bardzo relaksujące.
Napiszę jego imię i coś obraźliwego na dole.
[Lee] Wiem, a może "Alex Horne to..."?
I niczego nie napiszemy,
niech przechodnie sami sobie dopowiedzą.
- Och! - O, mój Boże!
- Epickie! - Tak, trafiło mnie w fiuta.
- [Lee] Super. - [Alex] Dziękuję, zespole.
To moje pierwsze graffiti.
- [Sarah] Koniec. - [gwizdek]
- [Alex] Okej, możecie iść. - Dzięki.
Lepiej chodźmy, zanim przyjadą gliny.
Uła-uła!
Wow.
Wyjaśnijcie swój dwuosobowy system.
Po prostu... zaczęliśmy.
Pojawił się pomysł z szablonem, i lecieliśmy.
Potem kierowaliśmy się natchnieniem.
Stałem się dziewczynką z balonami Banksy'ego.
[Alex] Ulubionym obrazem Wielkiej Brytanii, jak ostatnio zagłosowano.
[Lee] Chcę zaznaczyć, że to Mike napisał "Chuligani!".
A nie ja. Chcę się odciąć od "Chuliganów!".
- To nie ja. - To mój fajny tag.
Podoba mi się, że jest kolorowe i cieszy oko,
ale też dużo mówi o panach, którzy to namalowali.
Chcesz to porównać z trzyosobowym zespołem?
- Daj, zobaczmy. - Oto, co zrobili.
[Lee] O, to... okropne.
- [Greg] Ten zespół poszedł w Władcę much. - [Sarah] Tak.
Wandalizm to raczej prawdziwe zniszczenie stanu i własności, nie?
W to poszliśmy.
[Greg] A to wasz slogan?
"Mogę zacząć to rozwalać?"
Tak, bo to czyste, całkowite zniszczenie
- z uprzejmością. Wiesz? - No.
Uprzejmością zajęła się Charlotte.
- Zgadnij, kto? - Która, kiedy
rzuciła piłką z farbą prosto w twojego penisa, zareagowała "epickie!".
Nie było okropne, jak to powiedziałam?
- [Greg] Straszne. - "Epickie!" A potem ty powiedziałeś... nie, bo...
- No, no. - ...ał.
To nie było telewizyjne "o nie, trafiło mnie we fiuta".
- Nie, trafiło mnie prosto w fiuta. - Tak, zaraz po były chwile bólu.
- [Jamali] Było okropnie. - Nie wiem, czy potrafię sobie
- wyobrazić to uczucie, ale... przepraszam. - Nie było miło.
Fajnie nie jest.
Myślę, że jak macie coś zdemolować, to musi...
Wasz wandalizm był w takim stopniu, że
"naprawią to w przeciągu 24 godzin, bo paskudne to".
A u nas mogą pomyśleć "to sztuka? to wandalizm?"
- "Zostawmy to". - [Greg] No.
Nasz wandalizm to komunikat na dłużej.
- Jak Banksy. - Byliście bardziej jak Banksy.
To będzie na koszulkach.
Widzieliśmy tylko jeden kreatywny wandalizm,
i to ci dwaj tragiczni panowie w średnim wieku.
- [Greg] Dam im po 5 punkcików. - [Alex] Łoł!
Tym aspołeczniakom dam tylko po punkcie,
bo w trakcie Charlotte krzyknęła "epickie!".
[Alex] 1 punkt dla Sary, 1 dla Jamaliego, 1 dla Charlotte.
5 dla niegrzecznych, kreatywnych panów w średnim wieku.
Tak, proszę!
Dobra. Jeszcze jedno, Alex.
Oczywiście, i to zadanie pierwszej klasy.
- Hej. Jak leci? - [Alex] O hej, Saro.
[Alex] Witaj w pierwszej klasie.
- [Alex] Cześć, Lee. - Nabrałeś się.
Uuu.
Nie jestem do tego przyzwyczajony.
Poza tym, wiesz, jest tego warte, nie?
"Zidentyfikuj zawartość zapanierowanych rzeczy
w tym zamówieniu z knajpy rybnej".
"Możesz polizać i powąchać wszystkie rzeczy".
O, Boże.
"Dwie możesz ugryźć".
"Jedną możesz ścisnąć..."
o, "pomiędzy łokciami".
Pomiędzy łokciami?
"Na jedną możesz porządnie nadepnąć".
- "Porządnie nadepnąć". - "Porządnie nadepnąć".
"Porządnie nadepnąć".
Dlaczego nie "na jedną możesz nadepnąć"?
- [Alex] Musisz porządnie nadepnąć. - A.
"Na jedną możesz spojrzeć przez lupę".
"Jedną możesz włożyć do szklanki z wodą".
"Wygrywa najwięcej poprawnie zidentyfikowanych rzeczy".
"Masz 10 minut, twój czas jest liczony od teraz". Okej.
Em...
Na marginesie - chyba dam radę z poprzednim zadaniem.
- Właśnie go przestraszyłem. - [Alex] Na macie do deptania?
Na macie do deptania.
[Mike] O nie, przestraszyłem go.
Przestraszyłem go.
Za bardzo się rozochociłem i to ogłosiłem.
"Przestraszyłem go"?
Tak, czasem muszę się zamknąć.
- To może pomóc ci pierdnąć. - No.
Dobra. Chyba jasne, co tu mają zrobić.
Okej, znowu zobaczymy Mike'a i też Sarę Kendall.
Możesz powąchać wszystkie rzeczy
- Pachnie panierką. - [Alex] Och.
Pachnie panierką.
Na pewno czuję panierkę.
Możesz polizać wszystkie rzeczy
To smakuje panierką.
Zdefiniuj "polizać".
[Alex] Poczuć coś językiem.
Kusi mnie, żeby lekko nadepnąć na jedno.
Na JEDNĄ możesz spojrzeć przez lupę
Nie porządnie, ale lekko, wiesz...
[Alex] Dlaczego nie liżesz? Widzę, że liżesz.
- Co? - [Alex] Ło, porządnie polizałaś.
To winogrono.
[Alex] To było jedno duże polizanie, tak?
Tak.
- Nadepnę na ciebie. - [Alex] Porządnie, proszę.
Na jedną możesz PORZĄDNIE nadepnąć
Nadepniemy na...
- [Alex] Porządnie nadepniemy. - Porządnie nadepniemy...
Okej, na to.
[Mike] Porządnie na to nadepnąłem.
Jajko.
O, ty gnoju.
To chyba gotowane jajko.
- [Alex] Och. - No.
Tak, to...
Gołe łokcie...? O czym tu mówimy?
JEDNĄ możesz ścisnąć pomiędzy łokciami
Och!
- Hej. - [Alex] Hej.
Podejrzewam, że to kiwi.
To kiwi.
[Sarah] To pączek z dżemem.
Mogę to polizać?
O! Nie, może to tarta z dżemem.
DWIE możesz ugryźć
Pączek z dżemem.
To kiwi.
[mamrocze]
O, Boże.
Co to kurde jest?!
Czekaj, to...
Portfel?
O, Boże. To portfel.
To portfel. To portfel.
[wącha] Och!
- To najgorszy zapach, jaki w życiu... - [Alex] Tak?
Ciężko zobaczyć jakieś cechy charakterystyczne.
To może być grudka panierki.
JEDNĄ możesz włożyć do szklanki z wodą
Za wiele nie wyjawia.
[Alex] Rozumiem twoją metodę.
Wkładam ją tylko do wody.
Tak, jak mówią zasady.
Mam okropne przeczucie, że to tylko panierka.
A to jest...
em... nienadmuchany balon.
Ten zapach wewnątrz portfela,
nie wiem, jak otrzymano ten zapach.
W życiu nie wąchałam czegoś gorszego.
Zafascynowało mnie, że to powiedziałaś, obrzydliwy zapach,
- po czym powąchałaś jeszcze raz. - O, wiele razy!
Stałam tak przez jakieś 15 minut.
Wyraźny kontrast pomiędzy dwiema reakcjami.
- Ciebie to w ogóle nie ruszyło. - Jadałem gorsze.
Warto zaznaczyć, jeśli ktoś nie wie, że Mike kiedyś był lekarzem.
Wrzucałeś panierkę do szklanki po piwie
z powagą lekarza.
- To był kiedyś stary trik. - [Greg] Tak?
- Zanim mnie zdemaskowano. - [Greg] Jasne.
Mike był chyba zdezorientowany. Kiedy znalazł portfel, myślał,
że wszystko inne też będzie niejadalne. Więc...
...zgadł poprawnie 3,5 rzeczy.
- [Greg] Dobra. - [Alex] Z sześciu.
Sarze poszło lepiej.
Co myślisz o jej technice lizania?
Mieli je tylko polizać,
a ona wsadziła język i jakby...
...oderwała panierkę językiem.
Nie oderwałam panierki językiem.
- Cóż, agresywnie polizałaś. - Mocno polizałam.
[Alex] Wsadziłaś język.
Wsadziła język do panierki?
Tak, żeby odkryć winogrono.
Robiąc ruch lizania?
Cóż, odwróciła się do nas tyłem.
Nie chciałam, żeby to nagrano.
Ale uniosłam kawałek panierki liżąc,
więc zaczepiłam język pod panierkę, żeby...
[Sarah] Ale to był ciągle ruch lizania.
Masz chropowaty język, jak papier ścierny?
- Jak kot? - Mm.
Odpuszczę jej agresywne lizanie winogrona.
W takim razie, zgadła 5 z 6.
- Nie zidentyfikowała placka. - Okej. Kto teraz?
Czas na Lee Mack and cheese oraz Charlotte Rich Tea.
- Panierka. - Tak, to panierka.
To wygląda jak cytryna.
Okej. W ogóle mi to nie pomogło.
To nic mi nie powiedziało, więc spróbujmy ugryźć dwa.
Nazywam to niewegańskim jajkiem.
Ugryzę to, co może być złym wyborem,
ale mam też nadzieję, że to brownie.
Jeśli to będzie skóra, albo coś...
Nie zrobilibyście tego. To byłoby... okej.
Dobra.
To portfel.
To portfel, ty dziwaku.
Nie no, to portfel.
Dostaliście wiadomość, że jestem weganinem?
"Tak, dostałem wiadomość, że jesteś weganinem".
"To tylko jajko i skórzany portfel".
O, Boże.
Kiwi.
- [Alex] Pyszne? - Nie.
Poczułam strzępki włosów ze skórki.
Zgaduję, że to dżem.
Kościste, ale ostre.
Ooo, jajko!
O, Boże!
W ogóle nie pomogło!
[Alex] Musisz porządnie nadepnąć.
Porządnie depczę. To nie iluzja.
To kiwi.
[Charlotte] To chyba tylko panierka.
Panierka smażona w panierce.
Po co to?
Dlaczego nie napisaliście, "możesz dobrze się przypatrzeć"?
Ooo.
Szkoda, można by to zjeść.
Zgaduję, że to banan.
Czym jesteś?
[wzdycha] O, nie.
Mm, nie ugryzłem, polizałem.
[Alex] Liżesz, tak? Wewnątrz.
Można lizać wewnątrz, o ile się nie gryzie.
- Patrz, jest całe. - [Alex] Mm-hm.
Zgaduję, że to też cytryna.
[Alex] W końcu dwie cytryny?
Zgaduję, że to gumka.
[Alex] Gumka?
Tak. Nie, golarka.
- [Alex] A, golarka. - No.
[Alex] To maszynka do golenia?
Nie, nie.
Gumka, do mazania. Gumka.
- [Alex] Gumka? - Tak.
- Liczi. - [gwizdek] Dziękuję, Lee.
[oklaski]
- Wiedzieliśmy, że jest weganinem, tak? - Tak.
Powinienem wziąć za to odpowiedzialność.
Myślałem, że portfel będzie w porządku.
Tak, bo nie mają nic wspólnego ze zwierzętami, skórzane portfele?
Nie wydaje mi się, że zwierzę mogłoby być skórzanym portfelem.
[Greg] Ma dobry argument.
Powiem, że to nie był skórzany portfel.
- Był plastikowy. - Jajko wyraźnie nie jest wegańskie.
Ty jesteś za to odpowiedzialny?
Przepraszam, Lee, że musiałeś je zjeść.
Byłem... jestem nim w 99%,
Nie jestem jeszcze w pełni weganinem, bo wciąż...
Poliżę portfel.
[Greg] No.
Charlotte, bardzo się wczułaś, ani trochę nie
zniechęciło cię ugryzienie portfela.
Chyba powiedziałam, że
niemożliwe, żeby to była skóra.
Po czym wgryzłam się w skórę. Jakbym miała przeczucie.
Dobrze jej poszło, poza myśleniem, że schowaliśmy dwie cytryny...
z jakiegoś powodu. Czyli zgadła 4 z 6.
Lee zgadł kiwi, jajko, portfel.
Nie było dżemu, liczi ani banana, więc zgadł 3 z 6.
- [Greg] Okej. - Przyjmę.
Dobra. W kolejnej części ktoś wygra odcinek i, pamiętajcie,
to oznacza, że zabierze do domu wiele wkurzających nagród.
Ale mogło być gorzej. Hej, Mike?
- Cześć, Mike. - Cześć.
[Alex] Ktoś inny zarezerwował już samolot.
Musisz go opuścić.
Super. Wstyd mi. Przepraszam.
- Ciągle jest czas. - Będę nad tym pracował.
Cześć, i witam ponownie w ostatniej części odcinka,
i nigdy wcześniej naród nie był tak przejęty
walką jednego gościa z jego własnymi kichami.
Czy mu się uda?
Czy to sprawi, że Mike Wozniak stanie się powszechnie znany?
Czy jego wysiłki scalą nasz podzielony naród?
Czas pokaże. Na razie mamy zadanie do zakończenia.
Tak. Tajemnicze zadanie pierwszej klasy, smażone na głębokim tłuszczu.
Mają zgadnąć, co jest w środku panierki,
ale z ograniczonym dostępem do wnętrza.
Widzieliśmy, jak wszyscy atakują panierkę,
poza jedną osobą, która nazywa się Jamali.
Na to porządnie nadepnę.
[Alex] Musisz porządnie nadepnąć, Jamali.
Portfel?
O, w środku jest paragon.
To portfel z paragonem.
O, proszę.
W panierce jest...
Placek z jabłkami i jeżynami,
gotowane jajko, kiwi,
winogrono - jedno - i portfel.
To jest w środku.
[Alex] Chyba jest jeszcze jedna rzecz.
- Panierka. - [Alex] Och. W panierce?
Tak. W panierce jest panierka.
- [Alex] Dziękuję, Jamali. - Jasne, stary.
[śmiech]
- Brawo! - Niesamowite.
Absolutnie tu wymiotłeś.
Udawałem, że nie znam tego programu.
Jestem wielkim fanem programu i wiem...
Tu się ujawniłeś.
Tutaj ujawniłem, że naprawdę jestem wielkim fanem programu.
Myślałeś, że takie było zadanie?
Otworzyć portfel i lecieć dalej?
Nie, zorientowałem się, że znalazłem skrót,
ale jak widzę portfel, jak coś zobaczę,
muszę to otworzyć,
bo mam wrażenie, że w środku będzie jakaś wiadomość.
- Świetne zagranie. - Wygrywa.
Jamali zgarnia pełne 5 punktów.
Potem jest Sarah, dostaje 4,
Charlotte, 3, Mike 2,
- Lee tylko 1. - [wzdycha]
Ale głównie, 5 punktów dla Jamaliego Maddiksa.
W tym momencie zazwyczaj mamy ostatnie zadanie.
Ale jeszcze raz sprawdźmy, co u Mike'a.
Zobaczmy, co u bączka.
[Alex] Zobaczmy.
- [Alex] Możesz pójść się umyć, jak chcesz. - Dzięki, Alex.
[Alex] Nic więcej teraz nie zdziałasz?
Cóż... może, jak dostanę chwilę.
Może... może...
Może, jeśli coś się wydarzy.
No, to musi być możliwe, nie?
Co się zmieniło?
[Mike] To było świetne, prawdziwy wysiłek.
[CHLUP!]
Słyszałeś? Malutki, maluteńki dźwięk.
[Alex] Zatrzymałem czas. Wow.
Nie bardzo satysfakcjonujące.
[Alex] Tak, długi czas oczekiwania.
I chyba muszę pójść na kontrolę.
W każdym razie, zobaczymy się później?
[śmieją się]
Proszę, powiedzcie, że dodaliście dźwięk,
- czy to faktyczny dźwięk? - [Greg] To faktyczny dźwięk.
To jedna z najgorszych rzeczy, jakie w życiu słyszałem.
Mogę wyjaśnić wam, co się moim zdaniem stało.
Przyjemne nie jest.
Nie musisz, bo wyraźnie się zesrałeś.
[śmieją się]
Też tak myślałem.
Był przepływ powietrza,
więc gaz przeleciał przez... Zadanie wykonane.
Co się faktycznie stało, to to, że przemieścił się
hemoroid, który...
- O, Boże. - [Mike] ...siedział tam od dłuższego czasu.
- [Mike] Właśnie to słyszeliście. - [Greg] O, Boże.
Słyszycie, jak porusza się przez mój kanał odbytniczy.
[śmieją się]
To wyskakujący hemoroid?
Wyleciał na zewnątrz w pełnym rozkwicie.
Do tego dnia tam sobie łopocze.
Ciągle jest na luzie?
O, tam jest absolutna zapiekanka.
- [śmieją się] - O, mój Boże!
[Lee] O, rany.
Jak dostaje się zadanie, to robi się zadanie.
- Niezależnie od ceny. - [Lee] O, mój Boże.
Jak to zrobił, musiał wiedzieć, że coś wylazło,
ale i tak był zadowolony, że wykonał zadanie.
Jego minka!
- Popatrzcie na jego minkę. - Tak, zobaczmy.
[CHLUP!]
[śmieją się]
Sprzeczne z intuicją, nie?
Bo w każdej innej sytuacji, myślałbyś "mam nadzieję, że nikt nie usłyszał".
Tutaj jest przeciwnie. "Nagraliście to?"
[śmieją się]
Greg, chcesz mu w ogóle dać punkt?
[Greg] Rany, coś musimy mu dać.
No, jego rodzina z nim po tym nie zostanie.
Nikt mu tego punktu nie pozazdrości.
- [Alex] Ile mu damy? - Tylko jeden.
Jeden za każdy hemoroid może być.
Czyli jeden hemoroid i jeden punkt dla Mike'a Wozniaka.
Dziękuję.
- Dobra, rzućmy okiem na punktację. - [Alex] Okej.
Jakby cokolwiek jeszcze miało znaczenie.
W sezonie, ten punkt, chyba się zgodzi, był tego warty.
- Mike jest teraz drugi. - [Greg] Dobra.
Sarah ma 103, Mike 84, Jamali 83,
Lee wrócił na przedostatnie z 78, Charlotte ma 67!
Hej!
W tym odcinku, dwie osoby są na drugim miejscu.
To Sarah i Mike z 13, ale prowadzi Jamali.
Jeszcze nie wygrał odcinka, ma 16 punktów!
Dobra, wszyscy. Udajcie się na scenę na ostatnie zadanie odcinka.
Cześć wszystkim. Kto je przeczyta?
Niech Jamali Maddix przeczyta zadanie.
[Greg] Dobrze.
"Przywiążcie końce sznurka do zauszników okularów,
po czym załóżcie okulary. Wygrywa najszybszy".
Proste zadanie. Macie kłódkę z czterema cyframi.
Macie złamać kod.
Powodzenia. Tu wygrywa najszybszy.
Wasz czas jest liczony od... [gwizdek]
Taskmaster może wam dać wskazówkę.
Dasz nam wskazówkę, proszę, Taskmasterze?
MCMLXVIII.
[Alex] Uwielbia cyfry rzymskie. Zawsze tak było.
Możesz to wyrazić jako sumę, Greg?
Oczywiście. 123 razy 16.
Naprawdę, czy żartujesz?
- [Lee] 123 razy 16? - Podwój to.
Podwój, podwój, podwój jeszcze raz.
- O, bądź cicho! - [Alex] Co? Słucham?
Podwoić, podwoić i podwoić jeszcze raz?
- Jeśli chcesz. - 123 razy 16? - Tak.
Jaki jest twój ulubiony film, Greg?
Planeta małp.
[Alex] Pamiętam rok, w którym wyszedł.
[Greg] To w jakim roku wyszedł?
To 123 ra...
- Razy 16. - 123 razy 16?
Rok, w którym się urodziłem.
Rok, w którym się urodziłeś?
[pisk balona]
- Urodziłeś się w tym samym roku, co Lee, nie? - Tak.
Przydało się.
Nie umiem liczyć.
[śmiech]
[jęk]
Mam 52 lata.
Cofnijmy się. 2010...
[Alex] Tylko dwie osoby otworzyły skrzynki.
Teraz nie pamiętam końcówki.
Tak miało być?
Tak, jedna osoba skończyła.
[oklaski]
[Greg] O-ho!
- [Charlotte] O, nie. - [Lee] Och, ta przemoc.
Zniszczyłeś ją. Zeszło, zeszło.
- Wow. - [Alex] Mike, skończyłeś zadanie?
Chyba tak.
[Alex] Same końcówki sznurka, proszę.
Końcówki sznurka, tak?
Macie zawiązać końce sznurka.
Dobre to.
[Alex] Tu jest ekscytująco. Charlotte kontra Jamali.
Zależy, kto pierwszy znajdzie koniec sznurka.
Tu jesteś.
Zróbcie coś dla mnie.
[oklaski]
O, super cool.
[gwizdek] I mamy pięć zakończonych zadań.
[Greg] Różne metody. Punkty dla wszystkich.
Zejdźcie i zobaczymy, jak to wpłynęło na ostateczne wyniki.
[oklaski]
Złamali kod, przywiązali sznurek do okularów.
Tak jest. I?
[Alex] I Lee Mack zrobił to najszybciej.
- Brzmisz na zdziwionego. - Lee dostaje 5 punktów.
Najwolniejszy był Jamali, potem Charlotte,
Sarah dostaje 3 punkty, ale Mike Wozniak zgarnia 4 punkty.
- Co oznacza... - O! Ooo.
Był na prowadzeniu.
Jamali ciągle prowadzi, ale razem z Mikiem.
Mają po 17 punktów!
[wszyscy] Ooo!
- Dogrywka! - Dogrywka!
Jak odkryjemy zwycięzcę, Alex?
Tak, DOGRYWKĄ, Greg.
Dogrywką, w której byłem dzielnym chłopcem,
bo mieli wystrzelić jak najwięcej gumek
do mojej niebezpiecznie zlokalizowanej nerki.
Mieli 2 minuty, i oto jak im poszło.
O, kurde. No, dobra...
Nie, poleciało w drugą stronę.
- Przepraszam. - Nawet mocno.
[Alex] Uu.
Och. Obawiam się, że na razie ani jedna.
[Alex] Dobra, okej.
Raczej idzie mi coraz gorzej niż lepiej.
O, jedna wpadła!
- [gwizdek] Dzięki. - Możesz już iść.
- Okej. Do zobaczenia. - Na razie.
Tak, dwaj świetni strzelcy, Greg. Tu nie ma wątpliwości.
- Ale nie było blisko. - No.
Mike wrzucił jedną gumkę do mojej nerki.
Jamali wrzucił siedem.
- I tak. Jamali Maddix wygrywa. - [okrzyki]
Idź i zirytuj się swoimi irytującymi rzeczami.
Jej!
To czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Jakbyście nie wiedzieli.
Oto, czego się dzisiaj nauczyliśmy.
[CHLUP!]
Do zobaczenia wkrótce. Na razie, oto ponownie dzisiejszy zwycięzca.
Jamali Maddix!
[okrzyki i oklaski]
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Red Bee Media
Tłumaczenie na polski: Hanny Time