- Przygotuj się! - Przygotowałem się.
[uderzenie]
Hm.
Nie, nie, nie!
Nie!
Aaa!
Co?!
Uwielbiam łamać obietnice.
[okrzyki i oklaski]
Cześć, i witam!
Nazywam się Greg Davies, a to jest Taskmaster.
Upewniając się, że nasze zadania są właściwe,
spróbowałem skonsultować się z wieloma mądrymi i wpływowymi osobami.
Ludzie Ursuli von der Leyen powiedzieli,
że nie ma czasu na spotkanie.
Z przerażeniem odkryłem,
że Nelsona Mandeli już z nami nie ma.
Dalajlama zaś szczególnie uparł się,
że nie udzieli mi audiencji.
Więc to Steven Seagal, gwiazda filmowa z lat 90., musiał dać mi radę,
która stała się podstawą całego programu.
W 90-minutowej rozmowie na Zoomie, powiedział tylko dwa słowa.
"Zniszcz ich".
Poznajmy tych, którzy zostaną zniszczeni.
- To Frankie Boyle. - [okrzyki i oklaski]
- Ivo Graham. - [okrzyki i oklaski]
- Jenny Eclair. - [okrzyki i oklaski]
- Kiell Smith-Bynoe. - [okrzyki i oklaski]
- I Mae Martin. - [okrzyki i oklaski]
A obok mnie jest człowiek, który powiedział, że nie wie za wiele o polityce,
ale uważa, że biedni ludzie powinni "przestań jęczeć
i wziąć się do cholernej roboty". To...
[piskliwie] mały Alex Horne!
- [okrzyki i oklaski] - Powiedziałem tak?
Cześć wszystkim.
- To, dobra. - To o czym rozmawiamy?
Pomyślałem, że mogę odpowiedzieć na kilka e-maili od widzów,
- jeśli można? - No.
Wciąż napływają, te pytania.
Dziękuję za wiadomość, Maxine.
Tak, iPad jest prawdziwy, kontroluje ekran,
a także ogrzewanie w tronie Grega.
Patricia, wygrywasz nagrodę pieniężną w tym tygodniu, 40 funtów,
bo jako jedyna poprawnie podałaś lokalizację mojego trzeciego sutka.
Możecie zobaczyć, jak chcecie.
Tutaj.
I to koniec mojej sekcji. Tak!
[oklaski]
Przejdźmy do zadania nagrodowego.
Tak, proszę, lećmy.
Nie mogę się kurde doczekać.
W trzecim odcinku, mieli przynieść coś, co ich zdaniem
jest najbardziej heroiczną rzeczą. Tak?
Greg je oceni,
a najbardziej heroiczna rzecz powinna otrzymać 5 punktów -
chyba że on coś powali z punktacją.
9 punktów, nie, 1 punkt.
Nie wiem, wszyscy dostają po 17 punktów.
Jest wspaniałym szefem.
Zwycięzca odcinka oczywiście zabierze do domu
wszystkie pięć heroicznych rzeczy.
- O rajuśku. - [okrzyki i oklaski]
Ivo, jak leci?
Bardzo dobrze, i bardzo ekscytuje mnie moja nagroda.
Stworzyłem model twojej twarzy z cukierków Herosi.
- Tak. - Wygląda, jakby ktoś zabierał 5 punkcików.
- Zobaczmy. - Zobaczyłbym. Oto on.
[śmiech]
[oklaski]
Całkiem niezły początek,
zrobienie mojej twarzy z czekoladek.
- Heroiczne. - Heroiczne.
- A ty jesteś moim bohaterem. - No.
[publiczność] Ooo.
Trochę desperackie. Ale trzeba...
Trzeba zrobić, co się da,
zanim przejdzie do kogoś innego.
Cześć, Jenny. Co przyniosłaś?
Największym bohaterem w moim życiu był mój ojciec, który już nie żyje,
więc oczywiście, dostanę za to punkty.
- [śmiech] - Mam trochę jego DNA.
Przyniosłam jego DNA.
Oto one. DNA ojca Jenny Eclair.
To jego włosy.
O, Boże.
Jak mógłbym ocenić twarz z czekolady wyżej niż to?
Niesamowite zadanie nagrodowe.
- Dziękuję. - Niesamowite.
W najprawdziwszym tego słowa znaczeniu.
- Kiell. - Okej, to... [śmiech]
Chociaż najpierw, jeśli dostaje się punkty
za zmarłego tatę, zapisz i mnie.
[śmiech]
Em...
Zmarły tato ma coś wspólnego z tym heroicznym zadaniem?
Może mieć, jeśli to pomaga?
- Mam nacisnąć przycisk? - Tak.
Dobra, Kiell przyniósł to.
To peleryna, zrobiona z owcy,
zrobiona z twarzy syna Julio Iglesiasa.
To Enrique.
[śmiech]
Dziwny sposób przedstawienia Enrique Iglesiasa.
Powiedz, dlaczego jest heroiczna.
Bo może być twoim bohaterem, bejbe.
O, to dosłowna...
[tekst piosenki "Hero"]
Czasami, proste pomysły wygrywają.
- Czasami. - Czasami.
Nie zawsze.
Kto teraz? Frankie, wszystko dobrze?
Przyniosłem ten fanart z superbohaterami.
Okej. Głęboki oddech. Gotowy?
To Wolverine i Kapitan Ameryka...
CENZURA
[śmiech]
...będący heroiczni.
Kuźwa mać.
Dlaczego to jest heroiczne?
Wiem, że to dosłownie herosi.
To wielki krok naprzód.
W zeszłym roku mieliśmy Supermana geja,
co bardzo mi się podobało.
Chodzi o to, że trzeba podchodzić ostrożnie
- do superbohatera geja. - Tak.
Bo jak Superman wam obciągnie,
- może wyssać was na lewą stronę. - [śmiech]
Frankie chyba już nie chce być w tym programie.
W tym programie i tak jest sporo fan fiction
- o mnie i o tobie, Greg. - Tak. Wiecie?
Jest w sieci dużo historii,
opisujących Aleksa i mnie jako kochanków.
Niektóre tytuły to Chcę zepsuć naszą przyjaźń,
Sprośna fretka, Czułość,
Mistrz zadań...
Czekaj, daj mi się nacieszyć Sprośną fretką.
[śmiech]
Cześć, Mae. Lecimy.
Bohater to ktoś, kto opiekuje się mniejszymi,
- wiesz, o czym mówię? - Tak.
W związku z tym, stworzyłom
Okulary tchórza.
Uf. To jest bezpieczne.
Oto okulary tchórza.
- O, dzięki Bogu. - Tak, to...
Powiedzmy, że Ivo jest na randce z odważną kobietą.
Pierwszy tchórz, który przychodzi na myśl.
Jeśli potrzebujecie tchórza, jestem.
Albo powiedzmy, że próbuje zaimponować swojemu tacie,
Frankiemu, będąc twardym, oglądając mecz
i boi się, że ktoś dostanie kontuzji,
i chce zamknąć oczy -
zamyka okulary... w taki sposób.
[śmiech]
Nikt nie zauważy, że jesteś tchórzem.
Wszyscy zauważą.
Dobra, teraz musisz je ocenić, Greg.
- Przejdę od góry do dołu. - Powinieneś.
[śmieje się]
Oczywiście, ojciec Jenny, RIP, dostaje 5 punktów.
- 5 punktów dla Jenny Eclair. - Tak!
- [okrzyki] - Dobra robota.
No, i teraz.
Dajmy rzeźbę nad...
...nad Wolverine'em.
Okej, czyli 4 punkty dla Ivo, 3 dla Frankiego.
Tak jest.
- No. - [oklaski]
Czyli zostały okulary...
[śmieje się]
- i gówniana peleryna. - Tak.
[śmiech]
Nie uważam, że jest gówniana.
Ja nie uważam, że moje są gówniane, i samo je zaprojektowałom.
Nie zrobiłeś tej peleryny.
Uważam, że zrobiłoś te okulary.
Tak.
2 punkty dla Mae, 1 dla Kiella.
- Co?! - I tyle, proszę.
[oklaski]
Zobaczmy zadanie.
- Dobrze poszło, Greg. - Dziękuję, dobry chłopcze.
A jeśli chcecie zmierzyć własne czaszki, to zadanie jest dla was,
bo zawiera specjalne czaszomierze.
- A, spierdalaj. - To gra słów.
- Hej. - Cześć, Mae.
- Pobaw się w moim domu. - Dziękuję.
- Kiell. - Dobra?
Możesz wejść do mojego pałacu zabawy.
Zajebiście.
O-ho, wilgotno tu, nie? Ej? Wilgotno!
- Podoba ci się? - Bardzo fajnie.
"Opuść przyczepę dokładnie 20 minut po wejściu do przyczepy".
"Poza tym, aby ukończyć zadanie,
musisz zapisać i powiedzieć 40 słów".
"Każde słowo musi być albo takiej samej długości,
albo krótsze od poprzedniego słowa".
"Wygrywa osoba najbliższa 20 minutom".
Kiedy się zaczyna?
Zaczęło się, kiedy weszłaś do wilgotnej przyczepy.
O, co?! Już się zaczęło?
- To minuty? - Nie wiem.
Problem jest taki, kiedy opracowujesz metodę,
czas upływa.
Robi, co może.
[oklaski]
Myślę, że wszystko jasne, więc lećmy dalej.
- Lecimy? - Tak, najpierw dwie osoby,
dla których czas upływa najszybciej,
bo są starsze od pozostałych. To...
- [śmiech] - Wiedziałam.
To Jenny i Frankie, oczywiście. Zobaczmy.
Przez wiele lat byłem komikiem stand-upowcem,
gdzie występuje się w 20-minutowych setach,
więc może wiem, ile trwa 20 minut.
Zaufam tu mojemu wewnętrznemu zegarowi
i poszukam długopisu.
Dobra, skupię się na słowach. To 40 słów.
- Skupiasz się na tym, zamiast na czasie? - Tak.
Myślę o 20-minutowym secie stand-upu.
O, to dobry pomysł.
"Postępy". Napisałem na górze, to... 11.
Jakie masz pierwsze słowo, Jenny?
- "Wyobraźnia". - Super.
"Postępowe" też ma 11.
Właśnie o czymś pomyślałam.
Gdzie jest napisane, że to nie może być to samo słowo?
To może być to samo słowo 40 razy.
Ile czasu już siedzisz w przyczepie?
Jakieś 5 minut.
Upłynęło
[publiczność] Ooo!
Jakie słowo zapisujesz 40 razy?
Cóż, podoba mi się "wyobraźnia".
- Ironiczne, zapisanie "wyobraźnia" 40 razy. - Wiem!
Ile mamy słów?
- 9. - 9, okej.
Największy problem jest taki, że to może zająć
dużo dłużej niż 20 minut.
Ile czasu zostało?
- Ile myślisz, że zostało? - Jakieś 12 minut.
Zostało
Mogę sprawdzić, jak długo już jesteś w przyczepie?
Pewnie jakieś 9 minut.
Upłynęło
[okrzyk publiczności]
Publiczność zaczyna odwracać się przeciwko tobie.
Czyli zostało 9 minut, tak.
Ile czasu zostało?
- Ile czasu zostało? Znowu pytasz? - Tak.
Nie, ciągle nie mogę ci powiedzieć.
Pomyślałam, że wezmę cię z zaskoczenia.
Zawsze jestem czujny.
- To nie działa, nie? - Jesteś w środku.
O, to ma znaczenie?
Powiem teraz 40 słów.
Wyobraźnia, wyobraźnia, wyobraźnia.
Wyobraźnia, wyobraźnia, wyobraźnia...
Wesoły, lizak, przeprosiny, głupiutki, fiutek...
Nie chciałem przejść od "głupiutkiego" do "fiutka".
Chciałem się powstrzymać, ale zatoczyłem koło.
Wyobraźnia, wyobraźnia...
Lampa, barany, baran, nie...
Wyobraźnia, wyobraźnia,
zepsuta.
Potężne.
Dobra, albo jest około 20, albo spanikowałem przy 17.
Pewnie minęło 20 minut.
To 20-minutowy występ w klubie Bear Cat, 1993.
"Dziękuję bardzo! Oklaski dla Jenny Eclair! Tak!"
Myślę, że siedziałam tam z pół godziny.
Zawsze zostaję za długo.
- Nie zgadzam się. - Przepraszam.
- Pa pa. - Pa pa.
[oklaski]
To coś wielkiego w świecie stand-upu,
dobre wyliczenie tych 20 minut.
Wydaje się, że wewnętrzny zegar przynajmniej jednej osoby
ciągle dobrze działa.
Żadne z nich nie użyło żadnych czasomierzy, które...
Nawet nie zauważyłem, że tam były.
- Nie. - Nie potrzebowałeś ich.
To trochę przerażające, jak dobrze ci wyszło.
Wyszedł po 23:21.
Nieźle.
[oklaski]
A co z Jenny Eclair w Bear Cat, około 1993 roku?
Obawiała się najgorszego - tego, że siedziała tam pół godziny.
Naprawdę, to było 10:57.
- [śmiech] - Nie!
Tylko tyle?! 10 minut. Tylko tyle tam siedziałam?
- Trochę ponad. - Znudziłam się sama sobą, nie?
Bardzo mi przykro.
W końcu, czas na oddech.
Super. Pa!
[okrzyki i oklaski]
Cześć wszystkim!
Witam w drugiej części programu, gdzie uczestnicy starają się
opuścić przyczepę po dokładnie 20 minutach, bez oczywistego sposobu
na zmierzenie upływającego czasu.
Muszą też zapisać i powiedzieć 40 słów,
każde z nich musi być tej samej długości lub krótsze
od poprzedniego.
Czas na Mae i Kiella.
Nie wiem, jak się tego używa.
Uuu. To ciekawe.
Można pomyśleć, że gdzieś może być...
...ukryty zegar.
Ooo!
- Co tam masz? - Lusterko.
Może mogę coś stąd zobaczyć.
A-ha. Na co patrzysz?
Na nic. A ty?
- Mogę wejść na zlew? - Możesz.
O, tak!
Teraz jest 13:31. Dobra.
Kiedy długa wskazówka będzie gdzieś tutaj.
Tak działają zegary?
"Takiej samej długości, albo krótsze".
W literach czy w sylabach?
To chyba zależy od ciebie.
Wiesz, co mogę zrobić? Zajrzeć do książki.
Mogę zajrzeć... jeśli gdzieś jest książka.
Tak, są tu książki. Pełne słów.
Rozwiązłość... Roz-wiąz-łość.
Ile liter ma słowo "balon"?
To żart?
"Mizantropijny".
"Profiterole".
19, 20 - muszę przyspieszyć, ale sprawdzę czas.
- Idziemy na górę, tak? - No.
O-o.
Nie rusza się.
Zegar się nie rusza.
- Zegar się nie rusza? - Nie.
Dobra.
Irytujące, że kamerzysta właśnie zdjął zegarek.
To spowodowało pewne problemy.
Zauważyłeś zegarek kamerzysty?
No.
Już go nie ma.
Teraz nie podchodź!
Zepsułeś.
Super.
Co teraz?
Chyba jestem tu od jakichś 20 minut, tak uważam.
Muszę szybko zapisać więcej słów,
i wyjść, chyba.
"Oburzające" - zapisuję.
Tak jest.
"Upokorzenie".
40 słów.
"Podłe". Za długo zabiera.
Herb, krzyż, punkt, kurs, odznaka.
Zatrzymaj czas, proszę.
Zabierzcie mnie stąd!
Dziękuję, Kiell.
Dziękuję.
[oklaski]
Jak się czujesz z tym, że Alex zamontował niedziałający zegar
na dachu przyczepy?
Muszę podkreślić, że zegar działał,
ale podczas próby Mae padało, i przestał działać.
O! Myślałem, że to jedno z tych twoich przebiegłych rzeczy, przez które
gotuje ci się pod kołderką.
- To było irytujące. - Tak.
Powiedzieć, ile czasu spędzili w przyczepie?
Powiedz, ile czasu spędzili w przyczepie.
Pamiętaj, że Frankie siedział tam trochę ponad 23 minuty.
- Kiell, 24 minuty. - Mm.
Mae opuściło przyczepę po 19 minutach i 48 sekundach.
[oklaski]
Bardzo blisko.
Kolejny jest Ivo.
Powiedzmy, że minęło 80 sekund.
Teraz pewnie z 2 minuty.
Zepsułem czaszkę.
[grzebanie]
Co robisz?
Szukam czegoś, co mierzy czas.
O, okej.
Pewnie minęły z 3 minuty.
Mogę ogarnąć, jaką jednostkę czasu mierzy to.
Oczywiście. Jeden Missisipi.
Dwa Missisipi. Trzy Missisipi.
Osiem Missisipi.
40 Missisipi.
21 Missisipi.
25 Missisipi.
48 Missisipi. Wygląda na minutę.
Dobra, czyli to minuta.
Mogę sprawdzić jeszcze raz.
Zobaczmy, czy to zestaw wielokolorowych
jednominutowych minutników do jajek.
Jeden Missisipi. Dwa Missisipi.
30 Missisipi.
40 Missisipi.
35 Missisipi.
39 Missisipi.
E... 40 Missisipi.
E, 41 Missisipi.
42 Missisipi.
Tylko 45 sekund.
Te dalej lecą.
Można to jakoś ogarnąć.
Może to jest minuta.
Nie mogę znowu narazić was na te Missisipi.
Straciłem rachubę.
Liczyłem po cichu Missisipi.
Na dachu jest zegar.
Wcale nie jest łatwiej.
Zbliżamy się do opuszczenia przyczepy.
Przepraszam! Która jest godzina?
25 po!
25 po piątej! Dziękuję!
Czyli, 13 minut po zaczęciu była 17:25.
Czyli zadanie zakończy się o 17:32.
Lepiej zabiorę się za słowa.
"Założenie".
"Założyć".
To minuta.
"Zadanie. Góra. Siad."
To kolejne minuta.
"Szkodnik. Poczta".
Aaa!
To 40.
Przepraszam! Jaka jest dokładnie godzina?
17:30! Dziękuję.
Teraz to jeszcze raz.
Prawie koniec.
Teraz jest 17:32. Minęło 20 minut.
Chyba świetnie poszło.
[śmiech]
[oklaski]
Czasami, wystarczy tylko pewność siebie, nie?
Z perspektywy czasu,
żałujesz systemu Missisipi?
Tak. Oczywiście, oglądanie czterech filmików
innych osób, nieużywających minutników było irytujące...
...wiedząc, jak byłem od nich emocjonalnie zależny.
[śmiech]
Ale potem, sprytnie zacząłeś krzyczeć na golfistów?
Krzyczałem na golfistów.
Uważa, że świetnie poszło.
Tak. Wiesz, co? Zgadzam się.
- Co? - Poszło nawet świetnie.
Mae, oczywiście, 19:48.
Frankie, 23:21.
Ivo, 23:17.
- [okrzyk publiczności] - Nieźle.
Dałeś mu uwierzyć, że wygrał.
Tak, ale dlatego, że musiałem sprawdzić coś jeszcze.
Jeszcze raz sprawdziłem długość słów niektórych uczestników.
Muszę ci to pokazać.
Każde słowo musiało być tej samej długości albo krótsze od poprzedniego.
Nie potrzebuję tego.
Boleśnie, dyrektor, kierownik, wyznania, niepokojące
oburzające, upokorzenie, kanonizacja, bogaty
Balon, chipsy, sukienka, krzyż, punkt, kurs, odznaka
stracić, wet, myszy, but, klaskać
Jajko, mokre, kot, pies, czapka...
[okrzyk publiczności]
Poza tym, Kiell podał tylko 39 słów.
- Czyli... - [śmiech]
Kiell odpada z wielu powodów.
Mae, co ciekawe, wybrało długość słowa
- według sylab, nie liter. - Tak.
"Upokorzenie" jest na pewno dłuższe od "oburzające".
Nie wierzę, że to to słowo.
Nie wiecie, jak to słowo jest wymawiane w Kanadzie.
A. Jak jest wymawiane w Kanadzie?
Z pominięciem litery?
Jak aluminium?
Upokrzenie.
Kiell zamierza obronić swoje 39 słów, w tym "myszy"
- krótsze od "weta"? - [wzdycha]
Jest krótsze, według wysokości.
[śmiech]
Co niesamowite, to oznacza, że Jenny,
z 10 minutami, dostaje 3 punkty.
0 dla Mae, 0 dla Kiella. Frankie dostaje 4,
ale Ivo wygrywa zadanie, i 5 punktów!
[okrzyki i oklaski]
- Chcę zobaczyć punktację, Alex. - Jasne, że chcesz.
Co dziwne, Kiell ma tylko 1 punkt po dwóch zadaniach.
- Ivo ma 9! Prowadzi. - Wow.
[okrzyki i oklaski]
Więcej zadań, proszę!
To zadanie zobaczymy rzutem na taśmę.
Cześć, Alex.
Cześć, Ivo.
- Cześć, Frankie. - Hej.
Cześć, Mae. Stań proszę w niebezpiecznej dziurze.
Super.
Łooo! Nabrałem cię.
O, ekscytujące.
To styl przemysłowy, nie?
- Tak, bardzo niebezpieczny. - O, wow.
O, rany.
Tak niebezpieczny, że musisz założyć ten ziemniaczany kapelusz.
Okej, dobra.
Z tego, co wiem o swojej głowie, nie będzie pasował.
- Jak wygląda? - Cudownie.
Dziękuję.
Patrz, tu są kartofle i małe zwierzątka.
Chyba nie widziałem cię tak podekscytowanej.
Uważam to za bardzo ekscytujące. Serio.
- Mam to przeczytać? - Tak.
"Złap ziemniaki do ziemniaczanego kapelusza".
"W ziemniaczanym kapeluszu musisz siedzieć na stołku łapacza,
i w żadnym momencie nie możesz niczego dotykać".
Niczego nie dotykać?
"I w żadnym momencie nie możesz niczego dotykać".
"Każda rzecz w kapeluszu niebędąca ziemniakiem zostanie odjęta
od twojej ziemniakosumy".
"Każda rzecz w kapeluszu niebędąca ziemniakiem zostanie odjęta
od twojej ziemniakosumy".
"Wygrywa najwyższa ziemniakosuma..."
Ziemniakosuma.
"Wygrywa najwyższa ziemniakosuma".
"Taśma ruszy za 3 minuty od teraz".
Okej. Kuźwa!
O, brzmi super.
Będę w tym okropna.
Kto z tej piątki, twoim zdaniem, i tak nosiłby
- ten ziemniaczany kapelusz? - W wolnym czasie?
Na trzy? Raz, dwa, trzy.
Jenny Eclair.
[śmiech]
To jedna z najlepszych chwil w moim życiu, to zadanie.
Było super.
Bardzo polecam.
Zróbcie je w domu. Świetna zabawa.
Dobra, zobaczmy tych głąbów w ziemniaczanych kapeluszach.
Dobra, pierwsze głąby to Jenny, Frankie i Kiell.
Mam 3 minuty na przemyślenie tego.
Dobra, powinienem zapamiętać kolejność.
Nie ziemniak, dwa ziemniaki, nie... och.
Nie, zie, zie, nie, nie, nie, zie.
Ziemniak, ziemniak...
Ominąć trzy.
A potem, nie, zie, zie, nie, nie, zie, nie.
Dostałabym papier i ołówek?
Jeśli chcesz.
Mam długopis, czy coś.
Nie, zie, zie, nie, nie, zie, zie.
Ziemniak, ziemniak, nie, nie, nie.
Włączy się za 30 sekund.
Oki doki.
Strasznie ekscytujące.
Chcę ominąć pierwszy, więc się pochylam.
Jak poleci, wkraczam do akcji.
Włączę maszynę za 5 sekund, Kiell.
No. Zie, zie...
- Powodzenia. - Dziękuję.
Lecimy.
A!
Ten mam ominąć. Gdzie jest?
Uderzył we mnie.
Pierwszy nie!
Zie. Zie.
O, kurde...
Nie wlatują do cholernego kapelusza!
A, Boże!
Aaa!
[śmieje się]
Właściwie tylko ziemniaki nie wlatują do kapelusza.
Nie! A, to był!
Teraz nie, a teraz, te dwa są.
Gdzie jesteśmy w serii?
Mogę się zsikać!
Od lat się tak dobrze nie bawiłam.
Zie. O, jeszcze jeden?
O, kurde!
A, kurde! Co to jest?
Ciągle pamiętasz schemat, Kiell?
Tak, ale już się skończyło.
Może się powtórzyć.
Powtórzyć?!
Dużo tu tego.
Leci dalej po tym, co zobaczyłem? Rozumiem.
Nie, tego nie chciałam!
O, Boże! Brzmiało jak ziemniak.
Nie chcę złapać ostatnich dwóch.
Na tym etapie cieszę się, że mam cokolwiek w czapce.
Jak tak twój system?
System jest taki.
O, bolało.
O nie, to było lekkie! Tego nie chcę.
Wytrząsam.
Uhu!
- To było ostatnie. - Hm.
- Koniec! Dziękuję bardzo, Kiell. - Dziękuję.
Oddałbyś mi ziemniaczany kapelusz?
Rozczarowująca suma.
O, rany.
Właściwie można to zjeść. Dobrze poszło.
Przebiegłe to.
Bardzo przebiegłe.
[śmiech]
[okrzyki i oklaski]
Szczerze, to nawet nie wiem, od czego zacząć.
To była zbiorowa katastrofa.
Kiell, jak bardzo byłeś pewny systemu nie-zie-zie-nie?
Myślałem, "zmiażdżę to",
i byłem pewny, że nigdy inny na coś takiego nie wpadnie.
I nie wpadli.
Zanim usiadłem, myślałem, "wygrałem".
[śmiech]
Nie przewidzieli, że schemat się powtórzy.
Nie ostrzegliśmy ich, i to był niecny trik.
Ale powtórzył się dokładnie, więc jakbyś trzymał się
systemu zie-zie-nie-zie-zie,
mogłeś odzyskać zwycięstwo.
Teraz mi to mówisz.
Okej, Frankie, który załadował kapeluszem wszystkim,
21 ziemniaków i 23 zwierzęta.
[śmieje się]
Ziemniakosuma: -2.
- [oklaski] - Dobra robota, Frankie.
Pozostała dwójka ma dodatnią ziemniakosumę.
Kiell, 22 ziemniaki, 19 niemniaków.
Jenny, 10 ziemniaków, 6 niemniaków,
czyli obecnie Jenny 4, Kiell 3, Frankie -2.
- O Boże, jakie napięcie. - Dobra robota.
[oklaski]
Poważne sprawy.
Dobra, czas na przerwę.
Ty - wstawaj z kanapy, padaj na ziemię, dziesięć pompek.
Zapuściłeś się, popatrz na swój szlafrok.
Dziwisz się, że zaproponowała osobne pokoje?
To nie ma nic wspólnego z twoim chrapaniem!
[okrzyki i oklaski]
Cześć! Witam ponownie.
Zgaduję, że to początek części trzeciej.
Dobrze zgadujesz! Gratulacje, Greg.
Przed przerwą, próbowali złapać jak najwięcej ziemniaków
do ziemniaczanego kapelusza.
Wszelkie nie-ziemniaki będą odjęte od ziemniakosumy.
Widzieliśmy trzy osoby, i jasne, spróbowały,
zostało nam dwóch pyrotytanów,
to Mae i Ivo.
Nie, tak, tak... Nie, nie, nie, tak.
Nie, tak, tak, nie, nie, nie.
Nie. Tak, tak.
Nie, nie, nie. Tak.
Nie, tak, tak...
Nie nauczę się tego na czas.
- Minuta. - Masz długopis?
- Chcesz długopis? - Tak, proszę.
O, nie. Nie mogę niczego dotykać w żadnym momencie!
Będziesz siedzieć tutaj, twarzą w tę stronę.
Hej, co to jest?
Nie, tak, tak, nie, nie, nie, tak.
- [oklaski] - Tu są! Tak!
Davies jest ziemniakiem.
Nie, czekaj.
Davies, tak.
Leci.
Nie, nie.
Kuźwa!
To Greg - ziemniak.
To nie ziemniak.
Dwa ziemniaki, proszę.
A, zgubiłom się.
Tak, tak. Tak. Nie.
Nie, to było tak. Och!
Wracamy do nie-ziemniaka.
Aa! Teraz nie mam pojęcia, oczywiście.
Czyli to ziemniak, to ziemniak, to nie ziemniak,
właśnie był podwójny ziemniak.
Te trzy minuty to była strata czasu.
Całkowita strata czasu.
Tak, tak,
nie, nie,
tak, nie,
tak, tak.
Nie naprawię już tego.
Nie, tak, tak.
Patrz, tu też jest.
- Może użyj schematu. - Tak, ale...
To ziemniak, czyli to oznacza...
...pewnie będzie więcej. Aaa!
Nie, nie,
kuźwa, zgubiłom się. Tak.
To chyba moje najmniej ulubione zadanie.
To wszystko, to jest, co, co...
wszyscy powinniśmy się wstydzić.
To koniec.
Chyba nieźle mi poszło.
Twój plan zadziałał?
- Nie. - Nie.
Ale mam to gdzieś... bo strasznie to głupie.
[śmiech]
[okrzyki i oklaski]
Ale było obiecująco, Ivo.
Odgadłeś system.
Tak, uwielbiam łamać obietnice.
Ivo odmówił długopisu, bo myślał, że jakby go dotknął,
zostałby zdyskwalifikowany. Nie mieli dotykać niczego.
Oczywiście, Frankie i Jenny dotknęli długopisu.
Co o tym myślisz?
O, Boże w niebie, nie zniosę tego!
[śmiech]
Nie chcę wiedzieć.
- O, nie! - To był jeden z najlepszych dni w moim życiu,
a on teraz chce wszystko zepsuć.
- I jej tato nie żyje! - No!
Powiedzieć najpierw, jak poszło Ivo i Mae?
- Tak, później zadecyduję. - Okej.
Mae - odgadło system i się go trzymało,
i nie zbiło je z tropu powtórzenie schematu, jak Ivo.
Nie było paniki.
7 zwierząt w kapeluszu, ale 22 ziemniaki!
[okrzyki i oklaski]
- Ivo, z drugiej strony... - No.
11 ziemniaków, 10 zwierząt. Ziemniakosuma: 1.
Dodatni wynik.
Bez kwestii długopisu,
to byłby 1 punkt dla Frankiego,
2 dla Ivo, 3 dla Kiella, 4 dla Jenny,
i 5 - stanowczo 5 punktów dla Mae Martin.
[okrzyki i oklaski]
Zmieniamy liczby?
W tym przypadku, odpuścimy im.
Co?!
Odpuścił nam? Odpuściłeś nam?
Tak? Odpuścił nam. Odpuścił nam?
Tak! Odpuścił nam! [śmieje się]
Dostanę zadanie z
moją ulubioną rzeczą, proszę, Alex?
Masz na myśli nieuzasadnioną i długotrwałą przemoc?
- Tak, proszę. - Jest twoje!
- Jeden za wszystkich... - Ał! Uderzyłom się w głowę.
Szkoda, że się uderzyłoś. Cześć, Mae.
- Cześć, Jenny. - Cześć.
- Cześć, Kiell. - Yo.
- Cześć, Ivo. - Cześć, Alex.
- To jest Frankie. - Cześć.
Jesteście gotowi?
- Tak. - Tak jakby.
Jesteście gotowi?
Bardzo.
Nadchodzi.
[krzyczą]
Ło!
- Dokładnie na wysokości jaj. - No.
Z powrotem do ciebie?
- Uwaga! - [uderzenie]
"Opracujcie jak najbardziej złożoną i efektowną scenę walki,
a potem odegrajcie ją w zwolnionym tempie".
"Wasza scena walki musi trwać 5 minut,
potem zostanie przyspieszona tak, aby trwała minutę".
"Macie w sumie 30 minut. Wasz czas jest liczony od teraz".
Może ty będziesz walczyć z nami oboma?
Jak, wy zaatakujecie mnie razem? Okej... dobra.
Jak tam twoja walka?
Jestem słaby... i tchórzliwy.
Z przyjemnością odegram ofiarę.
Okej. Łaaha!
- Całkiem nieźle. - To jedno. - Dotąd sięgało.
Moja pierwsza myśl, że zaczniemy od walki wręcz,
i potem przejdziemy do broni.
E, tak.
Mówisz to w każdym zadaniu.
[śmiech]
[oklaski]
Cóż, bardzo chcę to zobaczyć.
Pomyślałem, że prezentacja Ivo i Frankiego
wyglądała jak złowrogi program dla dzieci.
[śmiech]
"Witajcie w przyczepie".
"Witajcie, dzieci".
"Dzisiaj będziemy coś robić z grubą taśmą".
[śmiech]
Czas na walkę?
Tak, bardzo chcę zobaczyć walkę wręcz,
która przechodzi do broni.
W pierwszej walce zobaczymy, jak Kiell i Mae
odważnie stawiają się Jenny Eclair.
[głośne chrapanie]
Przyda się.
O, nie!
Aaa!
To był zły pomysł.
- O! - Ał!
Miałem plany na wieczór.
[śmiech]
[oklaski]
Bardzo interesuje mnie fabuła waszej walki,
jeśli można? Kim byliście?
- Byłaś po prostu panią? - Byłam czarnym charakterem.
- Byłaś czarnym charakterem? - Super złoczyńcą.
- O, tak! - Super złoczyńcą, tak.
Zakradliście się do złoczyńcy w szopie, ale się obudziła,
otworzyła drzwi,
i szybko obu was powaliła.
- Upokrzyła nas. - Tak.
[śmiech]
[oklaski]
Dobra! To koniec części trzeciej.
Ale pełno cudów czeka w części czwartej - mam na myśli
jedno z tych gamoni świętujących na scenie
z peleryną z Enrique Iglesiasem i włosami taty Jenny!
[okrzyki i oklaski]
Cześć! No i mamy część czwartą.
Byliśmy w środku bijatyki, Alex.
Widzieliśmy, jak Jenny spiera Mae i Kiella,
aż się poddali, a teraz czas na walkę Frankie Boyle kontra Ivo Graham.
O, dzień dobry.
Nie.
[muzyka hardrockowa]
[gwizdek]
[alarm]
[okrzyki i oklaski]
No, to było mocne.
Frankie był Taskmasterem w innym świecie, tak?
Byłem komornikiem, który przyszedł eksmitować Ivo,
a Ivo przywołał jakąś armię klonów.
Niektóre z nich to były moje prawdziwe dzieci.
- Twoje prawdziwe dzieci? - Moje prawdziwe dzieci, które,
szczerze, skopały leżącego.
To cudowny moment, kiedy dzieci Frankiego Boyle'a zgodziły się
pomóc go pobić.
[śmiech]
Kryteria mówiły o najbardziej złożonej i efektownej scenie walki.
I cóż, obie były złożone,
i obie były...
obie były dla mnie efektowne, jedna trochę bardziej od drugiej.
Ale dam im obu wysokie noty.
- Dam Frankiemu i Ivo po 5... - Gratulacje.
...ale ich też bardzo mi się podobała, więc dostaną po 4.
Nie przeszkadza mi to. 5 punktów i 4 punkty!
[okrzyki i oklaski]
- Rzućmy okiem na punktację. - Oczywiście.
Nie uwierzysz.
Dwie osoby mają dwa razy tyle samo punktów, co Kiell,
obie prowadzą,
Ivo i Jenny mają po 16 punktów!
[okrzyki i oklaski]
Teraz udajcie się na scenę na
ostatnie zadanie programu!
To jak scena ze współczesnego Olivera.
Kto przeczyta zadanie?
Kiell Smith-Bynoe przeczyta zadanie.
"Zapamiętajcie jak najwięcej faktów o kiełbasie".
"Macie 100 sekund na zapamiętanie kilku faktów o kiełbasie".
"Wygrywa najwyższy wynik na kiełbasianym egzaminie".
W biurkach macie kartę z faktami o kiełbasie.
Mają 100 sekund na zapamiętanie ich,
a potem Greg Davies poprowadzi kiełbasiany egzamin.
[śmiech]
Tak, Frankie.
Jeśli już dużo wiemy o kiełbasie,
mamy się wycofać?
Im więcej wiesz od początku, tym lepiej, Frankie.
Okej, macie 100 sekund na zapamiętanie faktów o kiełbasie,
które zaczynają się...
- [gwizdek] - Kiełbasa!
MINIMALNA ZAWARTOŚĆ MIĘSA W KIEŁBASIE WIEPRZOWEJ W UK TO 42%
KRÓLOWA WIKTORIA LUBIŁA KIEŁBASĘ Z RĘCZNIE SIEKANYM MIĘSEM
OSŁONKA KIEŁBASY JEST ZROBIONA Z JELIT
Co Frankie zapisuje?
NAJDŁUŻSZA KIEŁBASA ŚWIATA MIERZYŁA 63 KM
To chyba jego przygotowania.
Och!
REKORD KIEŁBAS POŁKNIĘTYCH W CAŁOŚCI W MINUTĘ WYNOSI 12
[śmiech]
GENE COURTNEY ZOSTAŁA KRÓLOWĄ KIEŁBAS W 1955 R.
KIEŁBASA DEMOKRATYCZNA POCHODZI Z AUSTRALII
SŁOWO "SAUSAGE" POCHODZI OD ŁACIŃSKIEGO "SALSUS", CZYLI "SŁONY"
[gwizdek]
Odłóżcie karty.
Włóżcie z powrotem do pudełka.
Nie piszcie już.
Czas na kiełbasiany egzamin. Ding ding!
[śmiech]
Dobra, zaczynamy. Pierwsze pytanie.
Jak miała na imię kiełbasiana królowa z 1955 roku?
Jeśli znacie odpowiedź, nie mówcie jej.
Drugie pytanie.
Jakie mięso w kiełbasie lubiła królowa Wiktoria?
Trzecie pytanie.
Jaka jest minimalna zawartość mięsa w kiełbasie wieprzowej
w Zjednoczonym Królestwie?
Tu podajcie procent.
Czwarte pytanie.
Jakiej narodowości jest kiełbasa demokratyczna?
I w końcu, piąte pytanie.
Z czego zrobiona jest osłonka kiełbasy?
Ding ding! [gwizdek]
Odłóżcie tablice.
[oklaski]
Połóżcie tablice z przodu biurka.
Powieście je.
Tak, super.
Poproszę Ivo, żeby podał mi poprawne odpowiedzi.
Podasz mi poprawne odpowiedzi, Ivo?
Chyba wiesz, gdzie były.
Kujonie?
- Wiesz, co zrobiłeś. - Wiem, co zrobiłem.
I to było kujońskie.
Tu są kiełbasiane fakty,
a tu jest zdanie
"Gene posiekała 42 australijskich jelit".
O, mój Boże!
[oklaski]
Okej. Oto wyniki.
[oklaski]
Spostrzeżenie - Kiell wygląda na autentycznie wkurzonego.
[śmiech]
Dodamy to do waszej końcowej punktacji.
Zejdźcie do mnie!
[okrzyki i oklaski]
Jak poszedł kiełbasiany egzamin?
Ivo jako jedyny odwrócił kartkę z egzaminem.
Zawsze powinno się ją odwracać.
To nieprawda. Też odwróciłem kartkę.
Myślałem...
Myślałem, że to będzie sekretne pytanie,
i że to będzie odpowiedź na ostatnie pytanie.
[Alex parska]
[śmiech]
Mogę powiedzieć, że w sezonie, przez to wszystko,
Kiell jest teraz ostatni ze sporą różnicą.
W tym odcinku, no, proszę.
Drugi raz z rzędu,
Wygrywa Ivo Graham z 21 punktami!
- Co?! - [okrzyki i oklaski]
Ivo Graham wygrywa odcinek!
Czeka na ciebie heroiczny łup!
To czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Jeśli przerosną was stres i trudy życia,
być może upokrzyli was w pracy, znajdźcie chwilę,
oddychajcie, wróćcie do tego programu,
i jeszcze raz nacieszcie się tym pięknym momentem.
[śmieje się]
[oklaski]
Ale jeszcze nie kończymy!
Najpierw musimy świętować dzisiejszego zwycięzcę,
- czyli Ivo Grahama! - [okrzyki i oklaski]
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Red Bee Media
Tłumaczenie na polski: Hanny Time