- Przygotuj się! - Przygotowałem się.
[uderzenie]
Hm.
Nie, nie, nie!
Nie!
Aaa!
Co?!
Jak ciężka jest woda?
[okrzyki i oklaski]
Cześć, dziękuję.
Nazywam się Greg Davies i jestem pilotem telewizyjnego samolotu TM154.
Leci z nami tylko piątka pasażerów.
Ich fotele się nie rozsuwają
dla wygody, nie ma świateł prowadzących do
drogi ewakuacyjnej, bo stąd nie ma ewakuacji.
Działają na wyczucie,
a turbulencje są
- paskudne. - [śmiech]
Ale wszystko dobrze się skończy
dla jednego z nich, bo kiedy bezpiecznie wróci do domu, wygra tę
niewybredną pamiątkę.
Dziękuję za lot z Liniami TM i to, dzięki Bogu,
koniec tej nieudanej metafory.
Raz jeszcze powitajmy naszych rywali.
- To Frankie Boyle. - [okrzyki i oklaski]
- Ivo Graham. - [okrzyki i oklaski]
- Jenny Eclair. - [okrzyki i oklaski]
- Kiell Smith-Bynoe. - [okrzyki i oklaski]
- I Mae Martin. - [okrzyki i oklaski]
A po mojej lewej jest odpowiedź na pytanie
"Jak wyglądają zwłoki po tym, gdy włosy dalej
rosną po śmierci?"
- To... [piskliwie] mały Alex Horne! - [okrzyki i oklaski]
Dobry wieczór.
- Podwójne kciuki. - Podwójne. Jestem bardzo zadowolony.
- Czemu? - Spędziłem lato we Włoszech i było bardzo fajnie.
Jednego popołudnia, poszliśmy z rodziną
na pole.
O, było świetnie,
i nie uwierzysz - zobaczyliśmy konia...
...k.
Nie, zobaczyliśmy koniak.
- Zobaczyliśmy koniak. - [śmiech]
Byliśmy w kawiarni w Weronie, i jedna z tamtejszych kelnerek ogląda
Taskmastera na YouTube.
Cześć, Sylvio.
- Lećmy z zadaniem nagrodowym, Alex. - Tak jest.
Tak jak żądałeś, przynieśli
najfajniejszą rzecz, którą można założyć na głowę,
ale której nie powinno się nosić na głowie.
Greg przyzna 5 punktów najfajniejszej rzeczy, którą
można nosić na głowie, ale się nie powinno,
a zwycięzca odcinka zabierze do domu wszystkie rzeczy
z żalem, że nie ma pięciu głów,
jak dziecko Cerbera
i Zaphoda Beeblebroksa.
Cześć, Mae. Co przyniosłoś,
co można założyć na głowę, ale się nie powinno?
Musicie mi uwierzyć, że to super fajne
i tylko tak chcę to przedstawić.
- Oto, co przyniosło Mae. - O, Boże.
To ja, na mojej własnej głowie.
[śmiech]
Które z nich to ty?
Dokładnie.
Generalnie, zwycięzca dostanie
dmuchaną lalkę - super zabawa...
Oczywiście.
Nie mogę wymyślić, dlaczego jest dobre, albo słabe.
- Dobra. Cóż, to początek. - To początek.
- Tak. Frankie. - Cześć, Greg.
Co przyniosłeś, czego nie powinno się nosić na głowie, ale co nosisz?
Przyniosłem
dokładnie odwzorowaną scenę
Z Naszego cudownego samochodzika.
- [śmiech] - Którą zrobiłem z...
popularnych figurek
Sylvanian Families.
Oto, nad czym Frankie spędził swój czas. Zobaczmy.
[śmiech i oklaski]
Miałem nadzieję, że będzie tu złowrogi zwrot,
i podejrzewam, że to Łowca dzieci?
To jest Łowca dzieci, ale ze wszystkich filmów, gdzie
porywane są dzieci, ten jest najzabawniejszy.
- [śmiech] - Sam to zbudowałeś?
Nie, poprosiłem o to arteterapeutę.
Super. Ivo, pobijesz Łowcę dzieci?
Jednym słowem, nie. Ale myślę, że spełnia wymagania,
bo to zostało użyte jako żart w dwóch
najpopularniejszych serialach komediowych. To...
- Indyk. - [jęki publiczności]
Wszyscy śmialiśmy się
z Jasia Fasoli czy Moniki Courteney Cox w Przyjaciołach,
z indykiem na głowie.
Czy Monika w Przyjaciołach miała na głowie tak wilgotnego indyka?
- [śmiech] - W wywiadzie
o tym doświadczeniu, opisała je jako "obrzydliwe".
Nie chcę być za bardzo pedantyczny,
ale w zadaniu z najfajniejszą rzeczą,
jaką można założyć na głowę,
ty opisujesz,
jak kobieta nabawiła się traumy.
Bardzo trafne spostrzeżenie, Frankie.
Możesz być pewny, Frankie,
dostanie bardzo mało punktów.
- Mało punktów? - O Boże, tak.
Mniej niż Sylvanian Family?!
Tak, dużo mniej.
Tylko Kiellowi może pójść gorzej. Cześć.
Oczywiście, szklana kula.
Oto ona. Powiem, że można ją założyć na głowę,
głowa nie wejdzie do środka, bo dziura jest za mała.
To zależy od głowy.
- Może Mae? - Mae "Łebek od szpilki".
Nie musisz mówić "Mae może", tylko "może". [Mae/may - może]
Włożymy ją na Łebek od szpilki.
Byłoby fajnie, jakbyśmy wsadzili w to głowę Łebka od szpilki.
Wyobraź sobie to na głowie! Łjaaał!
Czekaj...
Mogę?
- Łjaaał! - A teraz spróbuj
z indykiem na głowie.
Jenny, masz coś gorszego od indyka?
Pewnie tak.
Są dwie rzeczy, których nie powinno się zakładać na głowę.
To banalne rzeczy.
Ocieplacz na dzbanek - oczywiście. Każdy tak robi, zakłada...
[ziewa]
- O, Boże! - Druga rzecz to pachołek.
[ziewa, Greg ziewa]
Ale połączmy je - zamówiłam
dziergany ocieplacz z pachołkiem. Fajne!
- Fajne! - Nawet niezłe.
- [śmiech] - Dobre.
W tę dziurę można włożyć nos.
Ale pasuje na głowę.
Wyglądasz jak fajna terrorystka z tym na głowie.
- Gotowy. - O, już zdecydowałeś?
- 1 punkt. - Dla kogo?
- Dla chłopca z indykiem. - Dobra robota, Ivo Graham.
Nie wierzę.
Jakbym chodził po Londynie z Mae Martin na głowie,
pewnie nie wyglądałbym fajnie. Daję ci 2 punkty.
- 2 punkty dla Mae Martin. - Co?!
Twoja kula była nawet fajna.
Nie, no. Można w niej umrzeć.
Nie będę wsadzał do niej głowy.
- Czyli 3 punkty dla Kiella. - 3 dla Kiella, tak.
Nasz cudowny samochodzik odtworzony na głowie?
Albo ocieplacz na dzbanek w kształcie pachołka.
Pachołka...
4 punkty dla...?
4 punkty dla Jenny, 5 punktów dla Frankiego Boyle'a.
- [okrzyki i oklaski] - Dobra robota, Frankie Boyle.
Przejdźmy do zadania, młody człowieku.
Okej, teraz uderzamy w to zadanie.
- O, proszę. - Cześć. - Cześć, Alex.
Ohohoho! [chichocze]
- Jesteś w tym dobre? - Bardzo.
[gra na perkusji]
Działają.
"Uderz w jak najwięcej membran i cymbałów
jednym rzutem piłki".
- Tak. - "Masz maksymalnie 20 minut".
Twój czas jest liczony od... [beatboksuje]
...teraz.
Solówka perkusyjna z piłkami. Dużo piłek.
Nie umiem rzucać piłek, nie umiem grać na perkusji.
- Dobra. - Trzeba o tym chwilę pomyśleć.
Użyję mojego sprytu i moich zdolności.
- [śmiech i oklaski] - A.
Którego z nich właśnie użyłoś?
- Właśnie? - Sprytu czy zdolności? - Sprytu.
Tak. Śmieszne. Zobaczymy zadanie?
Zobaczmy.
Są obok siebie w alfabecie i na naszych siedzeniach,
a teraz w filmiku. Kto by pomyślał? To Jenny i Kiell.
To jakby połączenie z koszmarów,
ale myślę, że bycie na wysokości by pomogło.
[donk!]
- [śmiech] - O, o, patrz na tą!
- Hmm. - Bardzo, bardzo trudne.
[donk!]
Potrzebny nam okrągły ruch.
[donk! donk!]
To dobry kąt.
- Duże piłki, dajcie mi duże piłki. - Tak.
- Odejdź, Alex, możesz oberwać. - Dobra.
- Ha ha ha, słyszałeś?! - Zrób tak jeszcze raz.
- Jeszcze raz? - Tak. - Dobra.
To trzeba przesunąć.
[gra na perkusji]
[donk!]
Zrobiłam tak, ale było za lekkie... Czemu się uśmiechasz?
Bo cały czas robisz to samo.
Pcham!
De-de da da-da da-da.
Siedem. No.
Myślisz, że możesz jakoś ulepszyć swój system?
Jest jakiś sposób. Jest jakiś logiczny sposób.
Byłby na to sposób.
Byłby jakiś cholerny sposób, którego nie znam.
[uderzenia w bębny]
Dobre.
To frustrujące, robić cały czas to samo
i w ogóle się nie polepszać.
Okej, te są ostatnie.
[uderzenia]
Nie słuchałem! Ktoś słuchał?
- Nagraliśmy to. - Ale czy słuchaliście?
- [gwizdek] - [śmiech]
Nie ma innego sposobu! Niczego innego nie mogę zrobić!
Ludzie będą krzyczeć na telewizor, "ty głupia krowo".
Nie aż tak głupia krowa!
[wiele uderzeń]
- [gwizdek] - [oklaski]
Co myślisz? Jesteś zadowolony ze swojej próby, Kiell?
- To były niezłe rytmy. - [śmiech]
Jenny, spędziłaś większość zadania robiąc
- to samo, rzucając piłkę na jeden bęben. - Tak.
- To definicja szaleństwa, nie? - Tak, i podoba mi się to,
że myślisz, że wszyscy będą
- krzyczeć na ciebie "głupia krowo". - Tak.
To jak ścieżka dźwiękowa z mojego życia.
Zawsze jest ktoś za mną, mówiący "głupia krowa, głupia stara krowa".
"Nie wie, co robi, głupia, stara krowa".
O dziwo, Jenny poszło lepiej niż Kiellowi.
Co?! Nie aż taka głupia krowa!
- O czym ty mówisz? - Policzyłeś do 7, ale trafiłeś tylko 5.
To nie może być prawda.
Liczyłeś uderzenia, które nie trafiły w membranę.
- Trafiły w bębny. Przykro mi. - [jęki]
No szczerze, Kiell, przeżywasz
- w tym odcinku cholerny koszmar. - [śmiech]
To koniec części pierwszej i czas, byśmy
z Aleksem poćwiczyli intensywną jogę, kiedy wy oglądacie reklamy.
Pierwsza poza, moja ulubiona, delfin.
- My razem? - Tak.
- Och... - [śmiech]
Do zobaczenia po przerwie.
[okrzyki i oklaski]
Witam ponownie w Taskmasterze. To część druga,
a ja jestem Greg Davies, a to jest Taskmaster.
O-o, w końcu stracił rozum.
Przed przerwą, uczestnicy starali się trafić
w jak najwięcej membran i cymbałów jednym rzutem piłki.
Mieliśmy już Jenny i Kiella,
zobaczmy, może pozostałej dwójce pójdzie lepiej?
To mocne "jeśli" [if], czyli I-vo i F-rankie. Zobaczmy.
Myślę, że byłoby fajnie, jakby Greg grał na perkusji.
Idziemy do niego, czy on przyjdzie do nas?
Idziemy do niego.
To wydaje
satysfakcjonujące dźwięki, nawet jak kopię je po ziemi.
To na razie najgorsza część.
[Frankie chichocze]
Statua jest bardziej odbijalna, niż się spodziewałem.
Bardzo spokojnie, Frankie.
Jestem bardzo spokojny, to uspokajające zadanie.
Na razie jedynie przesunąłem bębny. Tylko to zrobiłem.
O, całkiem nieźle.
Dwa.
Dwa...
Jeden, jeden.
[Frankie chichocze]
Greg siedzi i się ze mnie śmieje.
Ciągle trzy.
Chyba pierwsza próba.
Pierwsza rzecz, którą zrobiłem
była najlepsza.
Jakby mętne cztery.
- Tak, jestem zadowolony. - [gwizdek]
To nie może być ostatnia rzecz, jaką zrobię.
[śmiech]
Chyba żadna nie odbiła się więcej niż raz.
- [gwizdek] - [oklaski]
Miło zobaczyć, że wrócił uśmiech Kiella.
To było pierwsze zadanie, jakie wykonywaliśmy,
i po skończeniu, poszedłem do małego pokoju
i wysłałem kilka wściekłych SMS-ów do bliskiej rodziny.
[śmiech]
Potem przez tydzień myślałem o tym, co zrobił Frankie.
Frankie.
Podobało mi się, przypominało terapię sztuką.
Ten twój chichot
po pierwszej próbie uradował moje serce.
Byłbym smutnym człowiekiem, jakby nie cieszyło mnie rzucanie
gumowej piłeczki w cymbał.
To specjalny program na Channel 4,
Momenty radości Frankiego Boyle'a.
[radosny chichot]
[śmiech i oklaski]
Ale, Frankie, w końcu trafiłeś 8 z rzędu.
Ivo, 3 albo mętne 4,
ale w każdym razie, obecnie ostatnie miejsce.
Zobaczymy mętny numer pięć?
Mętny numer pięć, i przepraszam, nie spodoba wam się ten wstęp.
Czas na rytm marszowy,
przepraszam, rytm kwietniowy,
nie, rytm mae-jowy.
Ajjj!
Zobaczmy.
Jeden rzut, tak?
Poczekaj chwilę, masz sznurek?
Tak, mam sznurek.
- A. - No.
Dlaczego przyniosłoś kapelusz?
Żeby dobrze wyglądać przy solówce.
To nie... on ma na imię Slash?
- Greg. - [śmiech]
Jeden rzut.
- To jest solówka. - Dobra, super.
[Mae gwiżdże]
- Skończyłoś? - Tak.
- Dzięki, Mae. - Dziękuję.
- Pa pa. - Pa pa.
Myślałam, że to miała być tylko perkusja,
nie sznurek i perkusja.
Uuu!
Huu huu huu! Zaczyna się.
Współczułem ci, Mae,
bo chyba spodziewałoś się, że
wszyscy będą cię oklaskiwać z widowni,
ale cała publiczność siedziała tak.
- Tak, to... - Bo nie lubią sprytnych ludzi.
Wyglądam na zadowolone z siebie? Co się dzieje?
Ludzie chyba są zdezorientowani - to był jeden rzut?
Opuściła moją rękę raz, impet kontynuował,
i się poruszała.
Czy mogę hipotetycznie powiedzieć,
jakbyś poszedł do wesołego miasteczka
i usłyszał "Masz jeden rzut,
żeby strącić tego kokosa", ty mówisz, "dzięki stary",
po czym wiążesz sznurek do piłki,
rzucasz raz, a potem machasz
sznurkiem, aż nie strącisz
kokosa,
gość by was pobił.
Nie są aż tak pobłażliwi,
ludzie od strącanych kokosów.
Ja pewnie jestem bardziej wyrozumiały.
Jaki był wynik?
Zero!
To MUSI być zero!
To był jeden rzut.
Myślę, że potrzebuję definicji rzutu...
Pomyślałbym, że już wiesz, co oznacza to słowo.
Ale mogę sprawdzić.
Dobra, definicja rzutu. Zobaczmy.
"Wprawić coś w ruch siłą przez powietrze
ruchem ramienia i dłoni".
- Był tam w ogóle rzut? - Musi być
pierwszy rzut, bo jak nie, dyskwalifikacja.
- Chcecie zobaczyć pierwszy rzut? - Oczywiście.
Będziemy procesować się godzinami.
- Zobaczmy. - Jeden rzut.
- Widzicie? - A potem szarpnięcie.
- Nikt nie mówił o szarpnięciu! - Jeśli kontynuujesz impet
- rzutu... - Zrzucenie to nie rzut.
- Mówisz, że to zrzucenie? - Zrzucenie to nie rzut.
Na pewno był tam nadgarstek.
Na pewno nadgarstek, Greg, ale nie rzucam
swoim penisem przez pokój każdego ranka, nie?
[śmiech]
Używasz sznurka?
Jeśli rzucasz czymś na sznurku
i szarpiesz, to zarzucenie.
Ło!
Mam zobaczyć "zarzucenie"?
Definicja zarzucenia.
No.
To najlepsze ze wszystkiego.
Tyle razy się myliłem.
Ekscytujące, nie?
Wiesz,
co przerzuca to na twoją korzyść?
- To rzucanie czy przerzucanie? - [śmiech]
- Bardzo fajnie! - Cóż,
"zarzucić" oznacza poruszyć albo skierować rzutem.
- Czyli wracamy do początku. - Oooo!
Tu się myliłem przy wędkowaniu,
bo robiłem tak, kiedy powinienem był rzucać
jebaną wędką.
I tyle. Puszczam jenu to płazem!
[okrzyki i oklaski]
Co oznacza... podsumować wyniki, Greg?
Tylko upoję się twarzą Kiella.
[siorbie] Mmmm!
W takim razie, 1 punkt dla Ivo, 2 dla Kiella,
3 dla Jenny, 4 dla Frankiego, i 5 dla Mae Martin.
[oklaski]
Rzućmy okiem na punktację.
Okej, zwycięzca
poprzednich dwóch odcinków, Ivo, jest ostatni z 2 punktami,
a prowadzi Frankie z 9.
[okrzyki i oklaski]
Abstrahując od tej okropnej niesprawiedliwości,
zobaczymy kolejne zadanie?
Tak, czas na przetestowanie
ich umiejętności budowy żeglarskiej.
Cześć.
- A, szklana kula. - Tak.
Całe mokre.
[śmiech]
"Stwórz najszybszą łódkę dla jajka".
"Twoja łódka musi wyglądać jak łódka i przetransportować jajko".
"Jeśli twoja łódka zatonie albo zgubi jajko, zostaniesz zdyskwalifikowany".
Okrutne.
"Masz 3 minuty na zamówienie pięciu materiałów".
Ooo. "A potem 15 minut na zbudowanie łódki dla jajka".
"Wszystkie twoje materiały muszą zaczynać się na tę samą literę".
"Nie możesz zamówić niczego...
łódkowego".
Okej, "twój czas jest liczony od teraz".
Ludzie na pewno robią je z papieru, nie? Papier.
Polistyren.
Plastelina.
- Teraz muszę wymyślić inne na "p". - Tak.
Piłeczka, mała piłeczka, jak do golfa. Piłka do golfa.
Piłki, (ping pong).
Plastik, przez co mam na myśli folię spożywczą.
Plastikowe nadmuchiwane rękawki do pływania.
Rękawki. Zaczynają się na "p", tak?
- Plastikowe nadmuchiwane rękawki. - Okej.
Taśma, taśma... baśma, baśma klejąca.
- Dostanę baśmę klejącą? - Nie wiem, co to.
Jest jak taśma klejąca, ale lepsza.
Raczej nie mogę przynieść ci baśmy klejącej.
Balony.
Balon.
Biustonosze, fafnaście biustonoszy.
Przyniosę ci fafnaście biustonoszy.
- Banan. - Chleb.
- Roślina. - E... bekon?
- [gwizdek] - [oklaski]
Baśma klejąca i fafnaście biustonoszy?
- Świetny zespół muzyczny. - [śmiech]
Baśma Klejąca to wokalista, nie?
Chcesz zobaczyć, jak budują?
Chcę zobaczyć, jak budują łódki.
Pokażmy, jak budują łódki. Oto, jak budowali swoje jajeczne łódki.
Roślina, papier, wykałaczki, plastelina, plastik
Cześć. Masz 15 minut.
15 minut od teraz?
Piłka (golf), kosz, bekon, balon, niebieska czapka
Co mam budować?
Miałam nadzieję dostać większy bochenek chleba,
żeby włożyć wiadro do worka.
Chleb, wiadro, bungee, biustonosze, brązowy papier
Jeśli zmieści się piłka, zmieści się i jajko.
Numer jeden skończone.
Nie dostanę jajka?
Piłki (ping pong), blu tack, książka, banan, balony
Mam przy sobie jajko, jeśli chcesz.
Tak, myślę, że fajnie byłoby mieć jajko.
Dziękuję bardzo.
Super. Chciałobym, żeby było solidne,
Pierwszorzędna taśma, papier, polistyren, spinacz, plastikowe rękawki
wiesz, wzmocnione.
Spróbuję przypomnieć sobie łódki z origami,
które ostatnio robiłem może w wieku 7 lat.
Od tamtego czasu przydarzyło się sporo narkotyków i alkoholu.
Wiesz o tych piankowych miseczkach na cycki?
Pomogą utrzymać się na powierzchni.
[publiczność] Ooo!
Potrzebny mi będzie drugi balon.
Wezmę dwa, jak już idziesz.
- Jeszcze nie wygląda jak łódka. - Nie.
- Super. - Właź.
A, teraz wygląda jak łódka.
- Dlaczego tak robi? - [śmiech]
Jajko będzie tutaj, w czapeczce.
Włożysz koszyk do wody, w ten sposób.
Jak ciężka jest woda?
- Słucham? - Jak ciężka będzie woda?
Pytasz, jak ciężka będzie woda?
Tak. Ile będzie ważyć woda?
- [śmiech] - Co chcesz, żebym ci powiedział?
Chcę wiedzieć, jak ciężka będzie woda.
Cóż, użyjemy standardowej wody.
- Niegazowanej? - Niegazowanej, tak.
Tak, jestem z tego nawet zadowolony.
Nie potrzebowałem plasteliny,
ani rośliny.
Zostało mi tylko jedno...
zajebiście ją udekorować.
HMS Łódka.
Trochę zaniedbałem jajko.
[jęki]
Zły znak.
- Zjesz banana? - [śmiech]
Dobra, po pierwsze.
Łódka Jenny to dzieło szaleństwa, nie?
To chyba nie był najlepszy moment żadnego z nas.
Chociaż zapisałem cytat,
"Piankowe miseczki na cycki pomogą utrzymać ją na powierzchni".
Uważam, że
siedmioletni Frankie Boyle składający origami to urocza myśl.
- Dużo w tym odcinku rękodzieła, nie? - Tak.
W filmiku, powiedziałeś to,
ale szybko przeszedłeś do alkoholu i narkotyków.
W tym biograficznym fragmencie,
origami to był tylko początek.
Szkoda, że nie tym się zająłem podczas lat z używkami.
Kto wie, co bym stworzył?
Kiedy Kiell poprosił o dwa balony, zrobił zuchwałą minę.
TĘ zuchwałą minę.
Wezmę dwa, jak już idziesz.
[śmiech]
Łódka Mae wyglądała jak
najbardziej wyporny przedmiot na świecie,
ale to "gówniana łódka", to zapisałem.
Ivo, nie wspomniałem o twojej łódeczce. Byłeś z niej zadowolony?
Nie przeszkadzała mi, Greg.
To okropny odcinek, to nawet nie jest blisko mojego najgorszego momentu.
[śmiech]
Jeśli chcecie zobaczyć jajeczny wyścig na łódkach stulecia,
musicie siedzieć z założonymi rękami
przez kilka minut i cierpliwie czekać, dziękuję. Pa.
[okrzyki i oklaski]
Cześć! Witam ponownie w Taskmasterze, gdzie nasze łódki
czekają na sygnał do startu. Wyścig [też: rasa], Alex?
Biała, Greg. Ale...
- [śmiech] - nie o tym mówimy.
Wcale niezły żart, to muszę przyznać.
Teraz czas na wielki wyścig jajek na łódkach.
[okrzyki]
Gotowi...
Do startu.
Łódź!
[okrzyki i oklaski]
[publiczność] Ooo!
[melancholijna muzyka]
[okrzyki i oklaski]
Chyba nikt nie przejął się wyścigiem. A wy?
Nawet nie oni.
- Ja się przejąłem. A ty? - Tak, było super.
- Które miałeś miejsce, czwarte? - No.
Pierwsze w zabawie.
Czasy to: Mae - 3:25,
Ivo 2:04, Jenny 1:46,
Kiell 1:45. Blisko, ale, Frankie - 1:33.
- [okrzyki i oklaski] - Obejrzyjmy jeszcze raz początek.
Najfajniejsze jest, jak wyskakują.
Początek był super. Oto początek wyścigu.
Gotowi.
Do startu. Łódź!
[jęk publiczności]
- Jajko spadło? - Jajko spadło.
Jajko za burtą!
Generalnie to owinąłem
jajko papierem.
- [śmiech] - Nie mogę narzekać.
Nie śmiej się ze zdolności
origami siedmioletniego Frankiego Boyle'a.
Przez to, że Frankie został zdyskwalifikowany,
jajko spadło, dostaje 0 punktów.
No nie wiem, myślę, że i tak się liczy
i dam mu pięć.
- Hę? - Powiedziałem to,
żeby zobaczyć minę Kiella.
[śmiech]
- Czyli 0 dla Frankiego. - 0 dla Frankiego, obawiam się.
2 dla Mae, 3 dla Ivo,
4 dla Jenny,
5 punktów dla Kiella Smith-Bynoe.
[okrzyki i oklaski]
Jestem głodny kolejnego zadania, Alex.
Pozwól, że zaspokoję twój wielki apetyt
wieloma zadaniami złożonymi w jedno.
- Witaj w sali. - O, cześć.
- Bingo. - Bingo.
Na tablicy za tobą jest dziewięć zadań,
i jedno na kolumnie.
- Tak. - Otwórz to na kolumnie.
Otworzę to na kolumnie.
Zawsze trzeba sprawdzić tył.
"Wygrywa osoba, która jako pierwsza wypełni linię albo cztery rogi".
"Czas ruszy, kiedy ktoś krzyknie bingo".
- Będę wyciągał z tego liczby. - Okej.
Wyleci piłka, wtedy musisz otworzyć
zadanie odpowiadające tej liczbie.
Gdy je przeczytasz, krzyknę "bingo" i zaczynamy.
- Zagrajmy w bingo. - Z przyjemnością.
- O, nie! - Bramka była otwarta.
Chcę zagrać w bingo, bez wygłupiania się.
Nie tylko ty.
5,5 miliona ludzi w kraju gra przynajmniej dwa razy w tygodniu.
- Tak? - 8% kraju. Całość Finlandii.
Serio? To lecimy.
Dobra, pierwsi w bingo zagrają Kiell i Mae.
Zagrajmy w bingo.
Jest tu liczba?
Rodzaje keczupu, 57.
Dwie kaczuszki, 22.
Okej.
"Wrzuć oba swoje buty na różne dachy".
"Usiądź w szopie na 3 minuty
- i pomyśl o tym, co zrobiłoś". - Bingo!
Dach przyczepy.
Dach domku... z paneli.
Skończyłem!
Dobra, grajmy dalej.
Nie róbcie afery, 4.
To was przechytrzy, 63.
Dobra.
"Spraw, aby kosz bingo znalazł się za główną bramą".
"Całkowicie wejdź do śpiwora, potem wyjdź ze śpiwora
i całkowicie włóż śpiwór do wora na śpiwór".
Nie mam na sobie butów!
- Okej? - Jesteś całkowicie w środku. Całkowicie wyjdź.
O, rany!
[jęk] Nie mam na sobie butów!
Nie mam na sobie butów.
Dobra, masz dwa,
Mae, jak teraz będzie 60, masz całą linię.
To nie 60,
ale idziemy za ciosem, 38.
"Wlej dokładnie 4 pinty wody do butli".
- Nie mam na sobie butów! - [śmiech]
Czekaj, woda wylatuje dołem!
Równie dobrze mogę wylać ją na ziemię!
Tak! Wypad z baru!
5 pint, 3 pinty.
2000 dzielone przez 5 to 600, 600 razy 4...
No, daj mi 38.
Nie, mamy przybijcie pieczęć, 29.
"Krzyknij, «Byłem we wszystkich czterech pokojach w domu»
we wszystkich czterech pokojach w domu".
Byłem we wszystkich czterech pokojach w domu!
Byłem we wszystkich czterech pokojach w domu! 38, proszę.
To nie 38.
- 53. - "Przynieś banana z drzewa". - Bingo!
To brzmi jak coś na dworze. Nie mam na sobie butów!
To 2400.
- Dziękuję. - Mała pestka, trzydziestka.
"Przebij wszystkie bąbelki w folii, poza jednym".
- "Porozmawiaj z Johnem". - Bingo!
Kto to jest John?
To może być twoja linia.
Super nie jest.
John? Ał!
Nie mam na sobie butów!
John?
Alex, kim jest John?
Nie znam nikogo o imieniu John.
- O, teraz. Jesteśmy blisko? - O, tak.
- Zatrzymać czas? - No.
[dzwonienie]
Dziękujemy, że zadzwoniłeś do John Lewis.
To John?
- John Lewis. - Tak.
Obsługa klienta, tak.
Super, świetnie, dziękuję.
Zatrzymam czas.
- Linia. - Dziękuję, Mae. Gratulacje, Kiell. Pa.
[okrzyki i oklaski]
Kiell miał na sobie buty podczas tego zadania?
Ciężko stwierdzić.
Mae, jak zwykle skrupulatne.
Tak, spędziło trochę czasu na folii bąbelkowej.
- Sporo czasu. - 20 minut na samej folii.
Kiedy dowiemy się więcej o tej postaci,
gościa od "wypad z baru"?
Wypad z baru!
Podobał mi się.
Wyobraziłem sobie farmera po sześćdziesiątce.
- Tak. - Co jeszcze wywala, ten farmer?
Łajdaków.
Jest żonaty?
Był.
I co powiedział, jak brał rozwód?
Wypad z baru!
Czyli tak, Mae - 26:13.
Kiell, dużo szybciej, 20:30. Obecnie prowadzi.
[oklaski]
Teraz dwie osoby, które moglibyśmy znaleźć w sali do gry w bingo.
O, nie zniosę tego.
Nie zniosę tego gówna.
To Frankie i Jenny. Zobaczmy Frankiego i Jenny.
I to razem.
- Zaczynajmy, Jenny. - Zagrajmy w bingo.
Mam jedną.
Wychodzą szwy, 53.
- 53. - "Przynieś banana z drzewa".
Dobra, potrzebny mi kij. Kijek kij kij.
- Nie! - Banan. - Wow.
Karanie konusa jest nie fair.
Chodź do mnie.
Tak!
- "Wrzuć oba swoje buty... - na różne dachy".
- Bingo! - Nie ma sprawy.
Kurde.
Słabo.
"Spraw, aby kosz bingo znalazł się za główną bramą".
Dwa buty, dwa dachy.
[śmiech]
Przybijcie pieczęć, 29.
Teraz jeździmy po całej tablicy. Okrutne.
[okrzyki]
Dokonane, Alex,
ale jakim kosztem?
Byłam we wszystkich czterech pokojach w domu!
Świetne krzyki, Jenny.
Dziękuję. To jeden z moich talentów.
"Porozmawiaj z Johnem".
- Kim jest John? - Bingo!
John, John, pomożesz mi?
Znam Johna.
Jak leci, John, wszystko dobrze?
Wszystko okej, stary. Co się dzieje?
John? John?
Dobra, Frankie, zostało 5 liczb.
Trzy z nich stworzą linię.
Co mamy?
Dwa niedźwiedziątka, sześćdziesiątka.
Gdzie jest John? Nogi mnie bolą. Och, John.
"Przebij wszystkie bąbelki w folii, poza jednym".
Gdzie jest folia?
Pieprzony John ją ma?
To okropne, bo to nie jest ktoś, kogo znam.
Tu może być linia, Jenny.
Spróbuję usunąć kawałek folii.
[sygnał] Halo?
O, cześć, przepraszam, John,
właśnie wzięłam telefon Jeffa
i przypadkiem do ciebie zadzwoniłam, przepraszam.
Pa pa.
- Rozmawiałam z Johnem. - [śmiech i oklaski]
Linia! Bingo.
Potrzebuję tych.
- Zadań? - Tak.
Zaskakująco dobrze poszło.
Bingo, stary.
Zatrzymam czas.
[oklaski]
Chyba mieliśmy podgląd twojego zniszczenia, który
nastąpił później, kiedy miałeś wrzucić swoje buty na
dach, na co odparłeś "nie ma problemu".
Tak. W trakcie tego zadania,
zdecydowałem się wrócić na terapię.
Wtedy, kiedy rzucałeś kubłem
nad bramą, którą można otworzyć?
Jenny, najwyraźniej zagubiona w ogrodzie,
krzycząca "John, John",
"nogi mnie bolą, John".
Zazwyczaj po tym nastąpiłoby "wróćmy do środka".
O, nie.
Właśnie spojrzałam w moją przyszłość, jest okropna.
Żadne z nich nie przyniosło banana,
- przynieśli znak z napisem "banan". - Znak z bananem, tak.
Uznasz, że przynieśli "banana"?
Nie, nie liczy się jako banan.
Tak, dziękuję.
Nawet jeśli to był "banan".
- Na tym drzewie był banan? - Tak, był.
To powinni byli przynieść banana.
Mówisz, że słowo "banan" nie jest bananem?
Mówię, że słowo "banan" napisane na znaku nie jest bananem.
Oczywiście, że jest bananem.
To słowo "banan".
Przypomnę, że mieliśmy wrzucić buty
na dach, a Jenny położyła buta na...
Chyba wprawiła go w ruch ramieniem i dłonią.
[śmiech, oklaski]
Proszę, nie wracajmy do rzucania.
Tak, nienawidzę siebie.
Masz problem z tym bananem,
to co robimy? Bo byli szybcy.
Jenny zabrało to 8:12, Frankiemu 14:38.
Teraz są pierwsi i drudzy, a co z tym bananem?
Muszę to przemyśleć podczas przerwy.
- Nigdy tego nie robiłeś. - Nie.
Zazwyczaj idziesz się wysikać.
Pamiętaj, jeśli na czymś jest napisane
słowo "toaleta",
to nie oznacza, że to toaleta.
Nie będę sikał na drzwi.
Nie zjadłbym znaku!
Idziemy na przerwę.
Nie mamy tej wytrzymałości, co kiedyś, daje do myślenia.
Kiedy wrócicie, ktoś wygra surowego indyka
- i, następnie, salmonellę. - [śmiech]
[okrzyki i oklaski]
Cześć, słodziutcy ludzie, oglądacie
ostatnią część dzisiejszego odcinka
oraz zakończenie naszej gali bingo.
Tak, nie mogę się doczekać, chociaż
wiem dokładnie, co się stanie, dziwne, nie?
Została nam jedna osoba, i to wszystko jego wina.
To Ivo Graham.
Nie róbcie afery, 4.
"Całkowicie wejdź do śpiwora, potem wyjdź ze śpiwora
i całkowicie włóż śpiwór do wora na śpiwór".
Bingo!
Tu jest.
Co?
Wszedłem.
Dobra. Zagrajmy.
- 30. - "Porozmawiaj z Johnem".
[sygnał]
Cześć, Angie, jest może John?
Nie ma sprawy, później z nim porozmawiam.
Dziękuję bardzo, Angie. Pa.
Wylosuj znowu.
"Usiądź w szopie na 3 minuty". Wylosuj znowu.
- 60. - O, nie.
Ciężkie to. Wylosuj znowu.
53. 38. 22.
- Może to zostawię. - To was przechytrzy, 63.
"Spraw, aby kosz bingo znalazł się za główną bramą".
[okrzyki i oklaski]
"Przynieś banana z drzewa".
[śmiech]
Czas na buty.
- Zobaczymy ostatnią piłkę? - Tak.
Ciekawe, co to będzie?
Źle mi idzie. 29.
Byłem we wszystkich czterech pokojach w domu!
63 wypełni linię.
Każda liczba wypełni linię.
Pójdę posiedzieć w szopie.
Źle poszło.
[śmiech]
Chyba minęły 3 minuty,
ale nie miałem jak zmierzyć.
- Siedziałeś w szopie przez 3 minuty? - Tak. - Na pewno?
O, Boże.
Siedziałem w przyczepie.
Dzwonię do znajomego taty i mojego byłego lekarza.
O, cześć, Jonathan,
przepraszam, zadzwoniłem do ciebie przez pomyłkę.
Tak, ciebie też miło słyszeć.
O, cudownie.
O, tak.
Musisz krzyknąć "linia", kiedy skończysz.
Miłego weekendu. Pozdrów ode mnie chłopaków. Pa.
Linia!
[śmiech i oklaski]
Czasami, zamiast gadać,
można wszystko podsumować obrazem.
Zróbmy tak.
[śmiech]
- Dobra, rozdamy jakieś punkty? - Okej.
Ludzie od znaku z bananem dostaną punkt mniej.
Powiem, jakie są wyniki.
Mae 26:13, tylko jeden punkt.
Ivo - 25:27,
czyli i tak szybciej niż Mae. 2 punkty.
Kiell, 3 punkty ze swoimi 20 minutami,
Frankie i Jenny mieli dostać 4 i 5,
ale Jenny dostaje 4, Frankie dostaje 3, tak jak Kiell.
I tyle, Jenny wygrywa zadanie, ale dostaje tylko 4 punkty.
- [oklaski] - O, Boże!
Okej, dokonałem obliczeń.
- Gotowy na punktację? - O Boże, czy jestem gotowy?
Na samym dnie, Ivo Graham z 7.
Na samym szczycie, Jenny Eclair z 15 punktami.
[okrzyki i oklaski]
Znowu nastał ten czas, udajcie się na scenę na
- ostatnie zadanie odcinka. - [okrzyki i oklaski]
- Witaj, kapralu Dobry Chłopcze. - Dobry wieczór, kapitanie.
Kto przeczyta zadanie?
Tym razem Jenny Eclair przeczyta zadanie.
Przepraszam.
"Przesypcie piasek do drugiej butelki".
"Wygrywa osoba, która przesypie piasek najwolniej".
Musicie przesypać piasek
przynajmniej z 30 centymetrów nad drugą butelką.
Przerwa w strumieniu oznacza dyskwalifikację.
Odłożysz zadanie, Jenny?
U!
Przez cały czas, wasze butelki muszą być nad tablicą.
Mamy przesypywać jak najwolniej?
Tak, najwolniejsza osoba wygrywa.
Jeśli w strumieniu będzie przerwa, odpadacie.
Musicie zacząć sypać w ciągu 2 sekund
od gwizdka, bo chwilę zajmie, aż zacznie lecieć.
Elektryzująca telewizja.
Będzie jeszcze bardziej elektryzująco.
O Boże, nie ma na sobie butów!
Nie ma na sobie butów.
Nie chcę, żeby wpadło mi do butów.
Dlaczego miałoby wpaść ci do butów?
Bo nie trafię w butelkę!
Gotowi? Wygrywa ostatnia dalej przesypująca osoba.
[gwizdek]
[publiczność] Ooo!
- Ktoś przerwał strumień? - Nie.
[śmiech]
Ivo, musi być 30 centymetrów.
To jak zatrważająco długi sik.
W naszym wieku, taki strumień często się zdarza,
mnie i Frankiemu.
Wiecie, co? Myślałem, że to będzie lipa,
ale nawet mi się podoba.
To jak odcinek z motywem terapii sztuką.
Mae zakończyło zadanie.
Frankie ukończył.
Kiell też ukończył.
Nie syp niżej niż teraz, Jenny.
O, rozumiem. O, ty...
- [gwizdek] - Koniec.
Ogarniemy to i podliczymy punkty.
- Wróćcie do mnie na chwilę. - [okrzyki i oklaski]
Jako ktoś, kto tylko obserwował,
powiem, że będziemy mieli złamane serca.
Oczywiście, tak jak mówiliśmy,
przerwa w strumieniu piasku oznacza dyskwalifikację.
- Odpadacie. - Zanalizowaliśmy filmik
i mieliśmy wczesną dyskwalifikację.
Pokażę wam moment
pierwszej dyskwalifikacji, 3 sekundy po gwizdku.
- To Kiell. - Odwalcie się.
Kiell, pomiędzy butelkami nie ma żadnego piasku.
Nie widzę też niebieskiego piasku, jeśli mam być szczere.
Mae, dokładnie, obawiam się, że straciliśmy Kiella i Mae.
7 kadrów później, nie ma czerwonego piasku.
Frankie, w strumieniu była przerwa.
Szczerze, ten odcinek to była
emocjonująca podróż przez język i znaczenie.
2 sekundy po tym, jak przerwał się strumień Frankiego...
[jęki]
...przerwał się strumień Ivo.
Przetworzyłem to emocjonalnie jakieś pół godziny temu. Jest okej.
Została tylko Jenny, ale 6 sekund później, stało się to.
Wszyscy są zdyskwalifikowani,
zero, zero, zero, zero, zero.
- I koniec zadania. - [okrzyki i oklaski]
- Ależ emocjami kończymy. - I...?
- I musimy przeprosić widzów. - Sorry!
- [śmiech] - To oznacza, że mamy zupełnie nową zwyciężczynię.
Ivo był ostatni, ale z 15 punktami,
- Jenny Eclair wygrywa odcinek! - O!
Jenny Eclair dzisiaj wygrywa.
Podejdź i pobaw się rzeczami na głowie!
To czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Nauczyliśmy się, że jeśli Morrissey odzyska rozsądek
i przywróci kultowy zespół z lat 80., The Smiths, nie musi daleko
szukać okładki albumu.
IVO GRAHAM Posiedzę w przyczepie
Ale pod koniec czwartego odcinka mamy tylko jedną zwyciężczynię,
którą jest Jenny Eclair. Do zobaczenia następnym razem!
[okrzyki i oklaski]
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Red Bee Media
Tłumaczenie na polski: Hanny Time