- Przygotuj się! - Przygotowałem się.
[uderzenie]
Hm.
Nie, nie, nie!
Nie!
Aaa!
Co?!
Teraz to moje mleko.
[okrzyki i oklaski]
Cześć! Nazywam się Greg Davies.
Witajcie w Taskmasterze i, uwaga, spojler,
nie wiem wszystkiego.
Nie wiem, jak zbudowano piramidy,
nie potrafię wyjaśnić fuzji nuklearnej,
nie wiem, czym jest masło. Co to jest?
Właściwie nikt nie wie. Skisłe mleko?
Posmarujcie swoim dzieciom chleb skisłym mlekiem.
Nie pójdą do szkoły przez dwa tygodnie, idioto.
- [śmiech] - To dlaczego piątka komików
ryzykuje wszystkim dla trofeum, które nikogo nie przypomina?
To nie ja - ja od pięciu lat mam brodę.
Nieważne.
Chodzi o to, że nie mamy odpowiedzi na wszystko.
Czasami potrzebujemy tylko...
się tym upoić.
Wznieśmy więc toast...
- za Frankiego Boyle'a. - [okrzyki i oklaski]
- Ivo Grahama. - [okrzyki i oklaski]
- Jenny Eclair. - [okrzyki i oklaski]
- Kiella Smith-Bynoe. - [okrzyki i oklaski]
- I Mae Martin. - [okrzyki i oklaski]
A obok mnie siedzą
frytki do mojej ryby, ochy do moich achów,
deska klozetowa do mojego sporego lunchu z wołowiną...
- [śmiech] - To...
[piskliwie] mały Alex Horne!
[okrzyki i oklaski]
Cześć, Greg. Wszystko okej? Chcesz pograć w Szpiega?
- Tak, proszę. - To zagrajmy.
Jaki to placek?
Lodowy placek. [czytane tak samo]
To lodowy placek, nie? [czytane tak samo]
Masz zgadnąć nadzienie.
Taka jest gra.
Wtedy go otworzymy i zobaczymy, czy zgadłeś.
Jest bardzo mokre.
[śmiech]
Myślę, że to placek z kurczakiem.
To jest placek z kurczakiem.
Wygrał lodowy placek/Szpiega!
[okrzyki i oklaski]
Lećmy z zadaniem nagrodowym.
W dzisiejszym zadaniu nagrodowym,
zażądałeś, żeby komicy przynieśli najlepszą rzecz,
którą można bawić się w łazience.
Zwycięzca odcinka ma zagwarantowaną
autentycznie najlepszą łazienkową zabawę.
[publiczność] Uuu!
Kiell, zacznę od ciebie.
Czym lubisz się bawić w łazience?
- Lubię grać na pianinie. - [śmiech]
Oto one.
[śmiech]
Zagłusza niefortunne dźwięki?
Zależy, jak głośno się ustawi.
Czyli możesz zapewnić ścieżkę dźwiękową do momentu?
Tak to nazywasz...? "Momentem"?
- Ty nie nazywasz tego "momentem"? - [śmiech]
Zawsze nazywał to "momentem".
Jakie melodie można zagrać na tym szajsie?
O, Trzy ślepe myszy, em...
[śmiech]
Koniec zdania.
Do dupy.
[śmiech]
To... rozczarowujący początek.
Mae.
Jeśli ktoś nocuje w moim domu,
chcę, żeby dobrze się bawił,
a samo lubię żyć niebezpiecznie, na krawędzi.
Więc zrobiłom rosyjską ruletkę z pastą do zębów.
- [śmiech] - Zobaczmy zdjęcie.
- Rosyjska ruletka z pastą do zębów. - [śmiech]
W każdej tubce jest coś innego.
W jednej jest majonez, w innej serek topiony,
w jeden krem do twarzy... A w jednej pasta do zębów.
Najbardziej niebezpiecznie się czuję, szorując zęby serem.
- Tak. - [śmiech]
- Ale w jakiś sposób to fajne. - Fajne, i postarałoś się.
- Tak. - Tak.
Tak.
Frankie.
Wiesz, kiedy bierzesz kąpiel,
stawiasz wokoło świeczki, tworzysz atmosferę?
- Czemu nie? - Tak się robi.
Czemu nie...?
Czemu nie wykorzystać tej atmosfery do kontaktu ze zmarłymi...
[śmiech]
...z laminowaną planszą Ouija, specjalnie zaprojektowaną,
żeby skontaktować się ze zmarłymi członkami grupy Bee Gees.
- [śmiech] - Wow.
Oto wodoodporna plansza Bee Gee Ouija.
[śmiech]
[oklaski]
Bardzo mi się podoba, Frankie. Ale pewnie nie powinno.
I jestem wielkim fanem Bee Gees.
RIP. RIP.
Cześć, Barry!
[śmiech]
Ivo.
Greg, przyniosłem nagrodę, która łączy
fajną muzykę, fajne niebezpieczeństwo,
i nawet trochę śmierci.
To model Titanica.
Oto on.
[śmiech]
- No, Greg. - Boże...
Nie chcesz się z nią wykąpać?
Nie chcę...
odtworzyć jednej z najgorszych katastrof morskich w historii.
Ale nie musisz jej odtwarzać.
Twój model Titanica może pływać w wannie.
Oto piękno tej nagrody.
Możesz zmienić historię na lepsze.
Chyba nie da się zmienić historii.
[śmiech]
- Cześć, Jenny. - Cześć, chłopaki.
Cześć, wy dwaj.
Nie wiem, czy wy, albo moi rywale,
jesteście zaciskaczami, czy zgrzytaczami - świat jest podzielony.
- Zaciskacz czy zgrzytacz? - Zgrzytacz.
Zgrzytacz.
Ja jestem zaciskaczką. Okropną zaciskaczką.
To urocza nakładka na zęby, którą noszę w nocy...
mogę ją włożyć...
Straciłaś rozum?
[śmiech]
Mówiłam... okej.
Zaczynam tak, i...
[śmiech]
obrzydliwe.
Nie można tego dobrze umyć.
Więc, powstał
elektroniczny czyściciel nakładek, który można kupić.
W skrócie, Jenny przyniosła kapsułę dentystyczną.
No.
- [śmiech] - Nie...
Żeby bawić się w łazience?
[śmiech]
Są dosyć drogie,
więc nie kupiłam sobie takiej.
Pomyślałam, "Jeśli poproszę, żeby taką kupili,
- wrócę z nią do domu". - [śmiech]
"Nawet jeśli nie wygram".
Będziesz musiał je ocenić, Greg.
Jenny na pewno mi pomogła.
1 punkt dla Jenny Eclair.
2 punkty dla Mae.
3 dla Ivo, chyba.
4 dla Kiella.
Czyli Frankie Boyle zabiera 5 punktów.
Plansza Ouija, Frankie Boyle, 5 punktów.
[okrzyki i oklaski]
Dobra, zobaczmy właściwe zadanie.
Tak, wiem.
Masz rację.
Okej, oto zadanie.
[śmiech]
[kwakanie]
[muczenie]
Cześć.
Cześć wszystkim. Usiądźcie.
Hmm.
Dwa krzesła. Złowrogie.
A, mam serduszko.
O co tu chodzi?
[śmiech]
"Stwórz wymyślonego towarzysza".
Codziennie to robię.
"Potem wykonaj domową czynność z wymyślonym towarzyszem".
"Wymyślony towarzysz musi być od ciebie dużo wyższy
albo dużo mniejszy".
"Wygrywa najbardziej przejmująca scena". Ciekawe kryteria.
"Masz 20 minut. Twój czas jest liczony od teraz".
Miałeś kiedyś wymyślonego przyjaciela?
Tak. Mieliśmy taką samą kurtkę.
To właściwie dramatyczna scena tylko ze mną.
Praktycznie każda historia 49-latka
z wymyślonym przyjacielem będzie w jakiś sposób przejmująca.
- O czym myślisz? - Zmywanie. Przejmujące.
Jak poleci mi łza, to musi być warta punktu.
- Tak pomyślałbym. - Tak, okej.
Chcę delikatnego, wysokiego gościa,
czy malutkiego...? W kieszeni?
Mogę trzymać go w biustonoszu...
Proszę. Jest tutaj.
A.
- To idziemy do kuchni? - Jasne.
Będę w kuchni.
Wszystko tam okej? Dobrze ci tam, nie?
Dobrze ci.
Idziemy na spacerek do kuchni.
Chodź. Zróbmy tak.
[śmiech]
Kiell, opowiedz o swoim przyjacielu z dzieciństwa. Jak się nazywał?
Chicago.
[śmiech]
I co robiliście razem z Chicago?
Jeździliśmy na desce, wymyślaliśmy piosenki...
Pamiętasz jakąś?
Wszystkie zaczynały się od "Nie wiem, jak bardzo".
- [śmiech] - Kuźwa mać.
Typu...
♪ Nie wiem, jak bardzo chcesz z nią być... ♪
To najbardziej przejmujące zadanie w tym programie.
- Jesteś gotowy je obejrzeć? - Zobaczmy.
Dobra, zaczniemy od trzech prawdziwych przyjaciół
o imionach Frankie, Kiell i Mae
i ich nieprawdziwych przyjaciół,
o imionach Andy, Louis i Salvatore.
Zobaczmy.
Piekę ciasteczka dla mojego przyjaciela, Wymyślonego Andy'ego.
To jego pierwszy dzień w szkole dla wymyślonych przyjaciół.
Uwielbia ciasteczka.
Andy zrobiłby wszystko dla ciasteczek.
Trochę się spóźnia.
Salvatore.
Mm. Tak, proszę. Dobre, nie?
Tu jesteś.
Patrz na nas - najlepsi kumple, Kiell, Louis,
zaczynający zmywanie.
Mm. Przepraszam za moją rodzinę.
Nie rozumieją, co jest między nami.
Ale odkąd znalazłom cię pod muchomorem,
czuję, że w końcu wszystko ma sens, wiesz?
Opowiedz mi o swoich planach na życie.
Naprawdę?
Też zawsze chciałem pojechać do Nowej Zelandii.
Długa podróż, ale zaopiekowałbym się tobą.
Wiesz, że zawsze cię wspieram. Na zawsze. Najlepsi kumple.
[telefon dzwoni]
Słucham? Przepraszam, nie mogę rozmawiać.
Tak. Nie, czekam, aż wróci Andy.
Tak, trochę się spóźnia. Tak.
Odłożę je, okej? Nie ruszaj się.
Tę zupę trzeba bardziej przyprawić.
Salvatore?
A jeśli...
Louis?
Louis? Gdzie jesteś...?
Louis?
O, wrócił.
Gdzie jest?
Andy! Andy, nie!
Andy!
Nie, Andy!
O, Jezu Chryste!
- [łka] - [śmiech]
O, Boże! Sal!
Kotku! O, Boże!
To mój najlepszy przyjaciel!
Nigdy nie pojedziemy do Nowej Zelandii!
Nie!
O! O, Boże.
Aa!
Nie!
[płacz]
Andy!
Nie chcę nikogo innego. [łka]
Nikt tak nie wstrząsnął moim ciałem ani światem, jak Sal.
[śmiech]
Kocham cię, Sal.
[okrzyki i oklaski]
- O, mój Boże. - Mm.
Uważam...
Niektóre z tych momentów były porażające.
Salvatore ugotował się na śmierć.
- W zupie. - Louis został wciągnięty.
Nigdy nie pojedzie do Nowej Zelandii.
[śmiech]
No i Frankie, kuźwa mać...
To...
[śmiech]
To "Jezu Chryste" to było autentycznie za wiele.
[śmiech]
Zapytam, dlaczego w żadnym momencie
nie otworzyłeś drzwiczek piekarnika,
tylko pozwoliłeś, żeby się piekł.
[śmiech]
Tańsze od kremacji.
[śmiech]
Em, Mae, horrendalne.
Jedyne, co sprawiło, że zapomniałem o fabule
i przez chwilę oddaliło mnie od tragedii
była kwestia tego, że Salvatore, i tu cytat,
"wstrząsnął twoim ciałem".
Chciałbym, żeby więcej ludzi podczas pogrzebów
przemawiało o tym, jak będzie brakować im seksu.
[śmiech]
Czekajcie, to koniec części pierwszej
i moja okazja, by dowiedzieć się, jak to jest siedzieć komuś na kolanach.
Do zobaczenia.
Nie, nie, nie.
- Nieee! - [okrzyki i oklaski]
[okrzyki i oklaski]
Cześć!
Witajcie ponownie w Taskmasterze
i końcówce zadania z wymyślonymi przyjaciółmi.
Miałeś wymyślonego przyjaciela, Alex?
Nie, Greg. Nie chcieli się ze mną bawić,
ale nie przejmowałem się, bo trzymałem w domu robaki.
[śmiech]
Tak, obecnie zadanie
wiąże się z przejmującą sceną
z albo bardzo małym, albo bardzo wysokim wymyślonym przyjacielem.
Mieliśmy trzech maluchów,
a teraz czas na olbrzyma Jenny Eclair.
[śmieje się]
Ed, jesteś taki zabawny. Rozśmieszasz mnie.
Dobrze się razem bawimy, nie?
Wiem, że nie zawsze możemy patrzeć sobie w oczy.
To raczej niemożliwe, nie,
bo jesteś tak strasznie wysoki.
To ciężka i męcząca praca.
Napiłabym się czegoś zimnego,
- albo czegoś. - [muzyka furgonetki z lodami]
Czekaj. Lody!
Och, Ed!
- Twoja głowa! - [śmiech]
[jęczy]
[łka]
[śmiech]
[łka]
Och, Ed!
Przepraszam!
Teraz muszę znaleźć kolejnego wymyślonego przyjaciela!
- [śmiech] - Aaa!
[łka]
Chyba w życiu nie byłem mniej przejęty.
[śmiech]
Zmieniłam zdanie.
Miałam małego kumpla z biustonosza,
a potem... nie wiem, co się z nim stało.
- Udusił się. - Wdała się czysta panika.
Nie ma w kraju sądu, który nie oskarżyłby cię o morderstwo.
[śmiech]
Kolejny jest Ivo.
Nie ma nic lepszego.
Gorący dzień, dwóch kumpli myjących swoje auta.
Myj dokładnie.
Patrz.
Umyj każdą część, widzisz?
O, super wygląda.
Jestem z ciebie dumny.
Jestem z nas dumny.
Większość ludzi nie dałoby
swoim wymyślonym przyjaciołom czterech kółek,
a kiedyś, pojedziemy razem na wycieczkę.
[silnik rusza]
Nie w tym samym samochodzie,
ale prowadząc obok siebie,
śpiewając do siebie piosenki przez okno.
[śmiech i oklaski]
I będziesz...
Gdzie...?
A co z naszą wycieczką?
Uczysz ich, jak umyć samochód
i po prostu odjeżdżają w zachód słońca bez ciebie.
Jeśli coś kochasz, daj mu wolność.
[śmiech i oklaski]
Z wielu powodów, jeszcze bardziej tragiczne,
bo twój przyjaciel sam cię opuścił.
[śmiech]
Tak. Zainspirowałem się prawdziwym doświadczeniem.
[śmiech]
To w jakimś stopniu świadczy o statusie społecznym,
jeśli twój wymyślony przyjaciel ma samochód.
[śmiech]
Czas je ocenić. Kto jest ostatni, Greg?
- Jenny dam 2 punkty. - O, dziękuję.
Dlatego, że podobało mi się... ścięcie głowy.
Wyżej dam Kiella.
To przejmująca sytuacja. Nie...
Pod koniec nie byłem aż tak poruszony,
bo mam wrażenie, że mógł przeżyć.
[śmiech]
Okej, 3 punkty dla Kiella.
Mae i Ivo dałbym pewnie po 4 punkty,
bo kiedy Frankie krzyczał "Jezu Chryste",
autentycznie powiedziałem głośno "o, Boże!'.
I przez to zgarnia 5 punktów.
I mamy to. Dobra robota, Frankie Boyle.
[okrzyki i oklaski]
- Zobaczmy punktację. - Dobra.
Jeszcze nie wygrał odcinka,
ale obecnie ma maksymalne 10 punktów,
prowadzi Frankie Boyle.
- Wow. - [okrzyki i oklaski]
Co teraz, Alex?
- Teraz czas na śniadanie. - Mm!
Cześć.
O, moje ulubione. Jajka.
Dzień dobry.
Cześć. Dzień... [śmieje się]
Cześć. W jajkach jest coś śmiesznego.
[śmiech]
- Mogę? - Możesz.
"Sprawnie obierz jajko".
"Nie możesz dotykać żadnej części jajka...
rękami".
Przez chwilę myślałem, że będzie prosto.
Tak.
"Możesz stłuc skorupkę tylko jednego jajka".
Co to znaczy?
Po co mi tyle jajek, skoro potrzebuję jednego?
Świetne pytanie.
[śmiech]
"Wygrywa najmniej kawałków skorupki, bez jajka".
Dlaczego to takie trudne?
"Wygrywa najmniej kawałków skorupki..."
Zaraz będę miał kryzys.
Nie rozumiem, o co się mnie prosi.
- Nie jestem głupie... okej? - Okej.
Zapiszę.
Rozumiesz zadanie?
- Nie bardzo, Alex. - Nie.
Muszę obrać jajko ze skorupki.
Tak jest.
"Masz maksymalnie 10 minut".
"Twój czas jest liczony od teraz".
[oklaski]
To zadanie wydawało się
wprowadzić zamieszanie.
Tak, całej piątce.
- Zdziwiło cię, że nie zrozumieli zadania? - Bardzo.
Nie mogli użyć rąk, mieli obrać jajko
w jak najmniej części skorupki.
Daliśmy im jajka do wyboru,
- bo to może być ważne, a może nie. - To napisz tak!
[śmiech i oklaski]
Zobaczmy.
Niektóre z tych jajek się nie stłuką, nie?
Niektóre nie są prawdziwe. Okej.
Sprawdzę, ile ważą.
To rozsądna rzecz, nie?
Wszystkie brzmią prawdziwie.
Ile ważyły?
Wszystkie mniej więcej tyle samo.
To ulga.
"Wygrywa najmniej kawałków skorupki bez jajka..."
Skorupki bez jajka.
Zdjęłaś buta.
- Tak. - [śmiech]
A jakbym miała ścierkę
a w niej jajko,
wtedy nie dotykałabym go rękami.
Dotykałabym go...
[śmiech]
Dobra. Okej.
- Celowałaś w środek jajka? - TAK.
Mogę dostać jajko testowe?
Mogę tylko powiedzieć, Ivo,
że wszystkie informacje są w zadaniu.
Jeśli wyjmę to jajko...
A. Dobra.
- Skorupka bez jajka. - Tak.
Jak tam z czasem?
Zostały 3:44.
- Serio? - Mm-hm.
Wyjmijmy resztę.
To będą tylko trzy części.
- Jesteś pewna? - Tak.
E...
Chcielibyśmy, żebyś kiedyś obrał jajko.
- Tak, wy... - [śmiech]
[chrupanie]
Chrupiące to jajko.
- Przestań, cicho. - [śmiech]
Hmm.
Raczej nie chcę włożyć go do ust.
Albo nożem!
[śmiech]
Maleńki kawałek skorupki.
[śmiech]
Zamienia się w wiele kawałków skorupki.
Słyszę je.
Uuu!
Fajny, duży kawałek.
Teraz co robisz?
Nic. Kończę jajko.
[śmiech]
[chrupanie]
- Kolejny chrupiący kawałek? - [śmiech]
[gwizdek]
- Dziękuję, Jenny. - Mam dosyć jajek.
[śmiech i oklaski]
Po pierwsze, Jenny. Dlaczego zdjęłaś buta?
Zastanawiałam się,
czy mogę coś zrobić ze sznurówką.
- Nie wiem, dlaczego. - [śmiech]
Zazwyczaj, Ivo, widzę cię jako
działającego człowieka.
Zwykle myślisz, "dobra, spróbuję tego".
Tutaj przez długi czas byłeś skołowany.
Jedyna dobra rzecz, jaką zrobiłem w ciągu tych 10 minut
to nieściągnięcie butów.
[śmiech]
Dlaczego starałeś się określić wagę jajek?
Myślałeś, że co takiego było w jajkach?
Myślę, że nawet najlepsi obieracze spośród nas
nie odpowiedzą, dlaczego było tam pięć jajek.
Jedno z nich tak. Cóż, kilkoro.
[śmiech]
Jenny ze mną w kąciku głupoli.
"Ja i Jenny".
[śmiech i oklaski]
"Kąciku głupoli"?
O, Boże, Ivo.
Nie wierzę, że Jenny mnie ochrzania
za zniszczenie naszej przyjaźni,
a Alex za złą gramatykę w tym samym czasie.
Naprawdę źle poszło, nie?
Cóż, ja dostałem smutną robotę
policzenia wszystkich kawałków.
- Ivo, 13 kawałków skorupki. - Tak!
Jenny, 20 kawałków, nie licząc tych, które zjadłaś.
Tak. Których było sporo.
Dobra, czas na Kiella i Frankiego.
Muszę jakoś wybrać najtwardsze jajko.
Szukasz twardego jajka?
Szukam najtwardszego jajka.
Co z...? U...
Chyba... Chyba to się nada.
Miałem pomysł.
Może gotowane jajko zatonie najniżej.
Jaką masz metodę, Kiell?
E, podnieść i rzucić.
To miało trochę wolniejszą trajektorię.
Czego tu się uczymy?
- Czego ludzie zazwyczaj używają? - Do tego?
Tak. Łyżki?
Okej.
Albo tego. I tego.
- Ach. - [śmiech]
- Co znalazłeś? - Nie wiem, co to.
Uu.
To wydawało się twarde.
Dawaj, właź.
Dobra.
Nie rozumiem, jak to się stało.
- To jajko wybrałeś? - Tak. To jest ten moment.
[śmiech]
Będzie jakieś tysiąc kawałków skorupki.
[śmiech]
Dobra.
[jęk publiczności]
Trochę bałagan.
Chyba nie widziałem, żeby ktoś tak słabo obierał jajko.
[śmiech]
Chyba to miażdżę.
To gra słów?
O, ty.
[śmiech]
O, teraz lepiej.
Wiesz, w końcu nawet wyszło.
- Skończyłeś? - Tak. Sorry za to.
Pa pa.
[śmiech i oklaski]
Frankie, twój system "włożenia jajka do wody" pomógł?
- Nie. - [śmiech]
Chyba nie do końca zrozumiałem zadanie,
i przestało mnie to interesować...
- To prawda. - w połowie, i...
- Witaj w kąciku głupoli. - [śmiech]
- Witamy. - [śmiech]
Kiell przypadkowo znalazł rozwiązanie,
czyli znalezienie surowego jajka,
bo wtedy można usunąć jajko za jednym razem.
Można zrobić dziurkę i wydmuchać jajko.
- Nie wydmuchałbym jajka. - Prawie wydmuchałeś jajko.
Zrobiłeś dobrze z narzędziami kreślarskimi.
Musiałem policzyć wszystkie kawałeczki.
Było 6 kawałków,
czyli dużo mniej od Frankiego, który miał 83.
[śmiech i oklaski]
Dobra, to koniec drugiej części.
"Wszystko, co dobre, musi się skończyć", jak mówiła moja ciocia.
Po dziś dzień jest jedną z najnudniejszych osób,
z którymi miałem nieszczęście spędzić czas.
- [śmiech] - Do zobaczenia.
[okrzyki i oklaski]
Cześć! Wróciliśmy.
To trzecia część dzisiejszego odcinka,
i raz jeszcze, mamy do czynienia z jajkami.
[Głos Mae]: Cześć. W jajkach jest coś śmiesznego.
- [śmiech] - Tak.
Obecne zadanie wiąże się ze skutecznym obieraniem.
Nie mogą użyć rąk.
Mogą dotknąć tylko jednego jajka, i wygrywa najmniej kawałków skorupki.
Oto próba Mae.
Okej, zdejmę buty i skarpetki.
- [śmiech] - Tak. Ja też.
Mógłbyś położyć je na ziemi?
Tak, okej.
Wygląda, jakbym masturbowało jajko stopą.
Trochę tak.
O Boże, na serio.
- Nie, walić to. Okej. - Okej.
A teraz mam włożyć je sobie do ust.
[jęk publiczności]
Hmm. A-ha.
Wolałobyś ugotowane czy surowe jajko?
Mm.
Poszukam szpilki
i będę mieć nadzieję, że jajko jest surowe,
i zrobię dziurkę wielkości szpilki.
Dobra?
- To chyba nie ten sposób. - [śmiech]
[okrzyk publiczności]
Taki był sposób.
- Praktycznie skończyłoś zadanie. - [śmiech]
Tak, wyjmę resztę jajka.
Nie wiem, czemu zaangażowałom w to stopy
i usta, kiedy mogłom użyć narzędzi.
[śmiech]
Najmniej kawałków skorupki bez jajka.
Jak mam być szczere, to są trzy.
Tak, powinnoś być.
- Skończyłom. - Tak.
- Trzy. - Trzy.
Co tu jest napisane?
"Frankie, Frankie, Jenny, Frankie, Frankie".
Co to znaczy?
Podejrzewam, że Jenny to ugotowane.
Nie, Jenny to było surowe.
Tak, bo Frankie...
- Frankie i Benny. Nie, co? - [śmiech]
Frankie "Boil" [gotować]. Wkurzające.
[śmiech i oklaski]
Jaki był plan, kiedy ściągnęłoś buty i skarpetki?
Chciałom ich użyć do... idealnego obrania jajka.
- Nie wiem. - [śmiech]
Chciałoś obrać jajko stopami?
Niedobrze mi od oglądania tego. To było...
- Wszyscy przeszliśmy traumę. - Tak.
Nie wiem, czy widać.
Tak. Ale pomysł ze szpilką był świetny.
Pomysł był świetny. Tak, tak.
- Upuściłom jajko. - A potem, szczęśliwy wypadek, nie?
Bardzo szczęśliwy wypadek, jak u Kiella, i zadziałało.
Tylko trzy kawałki. Na pewno wygrało.
Ocenimy i przejdziemy dalej?
- Ustalmy, że to było najgorsze... - [śmiech]
zadanie i reakcja na zadanie w 15 sezonach,
i przejdźmy dalej.
- I to o wiele. - O wiele.
[okrzyki i oklaski]
Frankie dostaje punkt, Jenny 2, Ivo 3,
Kiell 3, ale Mae Martin, 5 punktów.
Śmiem prosić o kolejne?
Na szczęście, mamy kolejne,
gdzie zajmowałem się architekturą krajobrazu.
Uuu!
Ha!
- Super wygląda. - Tak, zmiana na lepsze.
- Tak. Kula do kręgli. - A-ha.
Dobra. Otworzę zadanie.
- Tak, to pierwsze zadanie. - [śmiech]
"Uderz w dzwonek kulą do kręgli".
"Najszybsza osoba otrzyma 5 punktów".
"Najwolniejsza otrzyma 4 punkty".
"Inne osoby nie dostaną punktów".
Ciekawe.
"Nie możesz dotykać trawy, chyba że masz na sobie złote buty".
"Jeśli coś innego niż kula albo złote buty
dotknie trawy, zostaniesz zdyskwalifikowana".
"Masz maksymalnie 20 minut".
"Twój czas jest liczony od... teraz".
[oklaski]
Zrozumiałe.
Chcę po prostu to zobaczyć. Obejrzyjmy.
Dobra, pierwsi uderzać będą Jenny i Mae.
O, nie.
To mi się nie uda.
- Może uderzyć. - [śmiech]
Nie, i teraz jej nie dosięgniesz.
Nie. Muszę znaleźć złote buty.
Złote buty.
Będę musiało szybko
poszukać złotych butów.
Okej.
- Znalazłom jeden. - Dobrze poszło.
- No. - Długo nie zajęło.
Ten ananas mnie woła.
[chichocze]
- [śmiech] - To złoty but!
Jest jeszcze jeden?
Zazwyczaj są w parach.
Zazwyczaj tak.
Tu nie ma złotego buta, nie?
Gdzie jest drugi złoty but?
Znalazłam złoty sprej.
Pożyczyli mi buta.
Pomaluję go na złoto.
No.
[śmiech]
- Nie! Nie! - [śmiech]
Coś nie tak?
Dlaczego by to zrobili?!
[śmiech]
Mam tylko jednego.
To jaki jest plan?
Pójdę na jednej nodze.
- Potrafisz? - Tak.
Chyba potrafię.
Są bardzo złote.
Teraz lepiej.
♪ Złote buty ♪
- Okej. - [śmiech]
- Co czujesz? - Strach.
No.
♪ Mogę wejść na trawę w złotych butach ♪
♪ Kopię kulę złotymi butami♪
O, kuźwa mać!
Zatrzymałem czas.
Dawaj! Dawaj! Jest!
Zatrzymałem czas.
[okrzyki i oklaski]
Jeśli kiedyś zdecydujesz się występować w przedstawieniach,
ten filmik może służyć jako przesłuchanie,
bo dosłownie rechotałaś jak wariatka.
[śmiech]
Nie radzę sobie z dziećmi w dużych ilościach.
[śmiech]
Dlaczego w żadnym momencie nie podniosłaś kuli?
[śmiech]
- Teraz mi to mówisz?! - [śmiech]
Tak, obu wam dobrze poszło.
Jenny uderzyła w dzwonek w 3:40.
3:40.
Jakbyś za pierwszym razem znalazła dobrą farbę,
pokonałabyś Mae, które miało 2:57.
Czyli obu wam świetnie poszło.
- Dobry początek. - [okrzyki i oklaski]
Dobry początek.
Teraz dwóch dzwonkowych uderzaczy.
To Kiell i Frankie.
[śmiech]
[publiczność] Oo!
[śmiech]
[gwiżdże]
Powinienem spróbować, zanim to zrobię, nie?
[publiczność] Oo!
Pożyczysz mi buty?
Chcesz pożyczyć moje buty?
No.
"Alex pożyczy ci buty, jeśli wykonasz jedno z poniższych:
prześlesz mu na konto 100 funtów,
podasz mu jajko na miękko z kromkami z masłem
i szklanką mleka,
ściągniesz je siłą".
Jak ci idzie, Frankie?
Cóż, oceniłem moje zdolności kręglarskie
i uznałem, "czas stworzyć złote buty".
[śmiech]
Nie jest tak źle.
[sapie]
[wzdycha]
[publiczność] Ooo!
No dawaj!
- Aaa! - [okrzyk publiczności]
[oklaski]
[okrzyki i oklaski]
- Uderzyłeś w dzwon. - Tak!
[okrzyki i oklaski]
Jaki był twój plan, kiedy zawijałeś zieleń?
Starałeś się trącić Aleksa jak kot z kreskówki...
Myślałem, że powalę go na ziemię i zabiorę mu buty.
[śmiech]
Nie spodziewałem się zobaczyć Frankiego Boyle'a
idącego po zieleni w dwóch paletkach do swingballa.
[śmiech]
Paletkach do swingballa czy złotych rakietach?
[śmiech]
- Żółtych. - Wszyscy wiemy, że nie były złote.
- Były żółte. - Żółte.
To czym jest złoty?
"Złoty to głęboki, połyskliwy żółty, albo żółto-brązowy kolor".
To nie było żadne z tych.
Tylko najszybszy i najwolniejszy dostanie punkty,
i jest ciekawie.
Mae, oczywiście, 2:57. Jenny, 3:40.
To już nie ma znaczenia, Jenny,
bo Frankie, 6:50, był najwolniejszy,
Kiell, 3:45, również bez znaczenia.
Frankie z jednej strony, Mae z drugiej,
jeśli przyjmiemy piękne złote buty na nogach Frankiego.
[śmiech]
Kontynuujmy debatę o złotym/żółtym po przerwie.
Dobra. Prawie koniec. Została jedna część.
Mamy zadanie do dokończenia, zadanie w studiu, potem zwycięzcę -
- zwycięzcę kapsuły dentystycznej babci. - [śmiech]
To Taskmaster!
[okrzyki i oklaski]
Cześć!
Witam ponownie w ostatniej części odcinka.
Wybacz mi, jeśli się mylę, Alex,
ale nie mamy dzwonu do uderzenia?
- Tak jest, chłopcze. - [śmiech]
Ale nie mogą chodzić po trawie, chyba że w złotych butach.
Wyizolowaliśmy jednego zawodnika... a może wy-ivo-lowaliśmy?
To znowu pan Graham. Zobaczmy.
Co, jeśli nie wróci?
[śmiech]
Nie można żyć w ten sposób.
[śmiech]
[publiczność] Ooo!
[śmiech i oklaski]
Co teraz, Ivo?
Muszę opuścić cały teren.
- Nie, muszę znaleźć złote buty. - A, okej.
Mogę założyć te złote buty?
- Dziękuję bardzo. - Proszę.
"Alex pożyczy ci buty, jeśli wykonasz jedno z poniższych:
prześlesz mu na konto 100 funtów,
podasz mu jajko na miękko
z kromkami z masłem i szklanką mleka,
ściągniesz je siłą".
[śmiech]
Jajko nie jest całkiem zanurzone.
[śmiech]
Nie ma dużo czasu. 7 minut.
Obrzydliwe.
To, co robię jest obrzydliwe.
[śmiech]
Dobre... na omlet. Straciliśmy kolejne 4 minuty.
Nad tym zadaniem unosi się widmo porażki.
Porażki i jajka.
Zostały 2 minuty.
Kolejny wielki moment.
Tak, pięknie.
Ivo.
Cześć, Alex.
O, super.
[śmiech]
- 30 sekund. - Przynęciłem cię marnym jajkiem.
[śmiech]
[okrzyki i oklaski]
To moje mleko.
- Teraz to moje mleko. - [śmiech]
[okrzyki i oklaski]
Taki był twój plan, zaatakowanie go, kiedy podszedł?
Mój... nie miałem planu.
Chciałem przeprowadzić jakiś atak fizyczny,
ale także skusił mnie romans spróbowania
- przygotowania jajka na miękko. - [śmiech]
Ugotowanie jajka zajęło mu około 17 minut,
ale to działa na twoją korzyść,
bo jeśli byłeś najwolniejszy, dostajesz 4 punkty.
Ukończyłeś zadanie 16 sekund przed końcem.
Uuu!
- Faktycznie, całkiem nieźle. - [śmiech]
No, to teraz.
- To teraz. - To teraz.
Wygląda na to, że Mae zgarnia 5, a Ivo dostaje 4.
- Dobra. - Ale warto sprawdzić jeszcze raz.
Pamiętajcie, jeśli cokolwiek innego niż złote buty
dotknęło trawy, jesteście zdyskwalifikowani.
"Twój czas jest liczony od teraz".
Mogę zajrzeć do wanny?
Cóż, nie możesz iść po trawie.
[publiczność] Ooo!
Nie wejdź na...
A!
Co się stało?
Nic.
[śmiech]
Nie wchodź na trawę!
Ach!
[śmiech]
[śmieje się]
Tak blisko.
[śmieje się]
NIE WCHODZIĆ NA TRAWĘ
Ivo, położyłeś też kolumnę na trawie.
Nie zabierajcie mi czterech punktów,
gdy troje ludzi zabiera mi moje zero.
[śmiech]
Jedyne rzeczy na trawie, które były złote,
to ten but...
- I tamte buty. - [śmiech]
Teraz w pełni popieram "żółty to nie złoty".
[śmiech]
Jeśli zdyskwalifikujemy Frankiego,
Mae jest zarówno najszybsze, jak i najwolniejsze,
i dostanie 9 punktów.
Uuu!
[okrzyki i oklaski]
- Frankie, twoje złote buty były super. - [śmiech]
Piękne.
Podejrzewam, że teraz każdemu podobały się złote paletki?
- Tak, były świetne. - Mnie nie.
[śmiech]
Przepraszam, Mae. Zezwolę na nie.
Gratulacje.
Frankie, dostajesz 4 punkty. Mae Martin, kolejne 5 punktów.
[okrzyki i oklaski]
Rzućmy okiem na punktację.
Mae ma 16, a Frankie 15.
Hej!
[okrzyki i oklaski]
Udajcie się proszę na scenę
na ostatnie zadanie programu!
[okrzyki i oklaski]
Kto przeczyta zadanie, Alex?
Ivo Graham przeczyta zadanie.
"Chodźcie wokół krzeseł, słuchając historii Grega".
"Usiądźcie na krześle, kiedy usłyszycie słowo z dwiema literami L".
"Jeśli zatrzymacie się lub dotkniecie krzesła w złym momencie,
zostaniecie zdyskwalifikowani".
"Jeśli nie usiądziecie na krześle po usłyszeniu słowa
z dwiema literami L, zostaniecie zdyskwalifikowani".
"Wygrywa najlepiej słuchający".
To generalnie gra w gorące krzesła,
ale zamiast muzyki,
Greg będzie czytał wam historię.
Są cztery historie,
i w każdej będzie inna zasada.
W pierwszej są dwie litery L.
O, rany.
[śmiech]
Zacznij czytać historię, a wy chodźcie, kiedy mówi.
"Słońce zachodziło".
"Światło było magiczne,
a woda chlupotała o brzeg jeziora".
"Dobra, powiedział Greg".
"Rozbieraj się. Włazisz".
"Nie chcę, powiedział mizerny człowiek w kształcie kiełbaski".
"Musisz pójść po kamień, który właśnie wrzuciłem,
szepnął głośno Greg".
"To chyba jeden z moich ulubionych kamieni".
Uuu!
"Więc..."
[śmiech]
"...mały Alex Horne". [little]
O!
[śmiech]
Bardzo źle ci poszło. Bardzo, źle.
[śmiech]
Kiell najpierw uderzył w krzesło, więc odpada,
- a potem i tak do mnie podszedł. - [śmiech]
Greg, jaka jest zasada w kolejnej historii?
W kolejnej historii macie usiąść, kiedy usłyszycie słowo
z literą U.
Zaczynamy. Druga historia.
"Rano lubię wypić dzbanek kawy
i zjeść kawałek ciasta".
"Mały Alex Horne je przynosi, kiedy dzwonię dzwoneczkiem".
"Jeśli ma szczęście, pozwalam nosić mu żółtą pelerynę".
[publiczność] Ooo!
[śmiech]
Frankie Boyle odpychający Jenny Eclair.
[śmiech]
Wszystko okej, Jenny?
Nie wierzę, że to się stało.
Usuniemy krzesło?
Tak, walić to.
[śmiech]
Tym razem, usiądźcie,
kiedy usłyszycie słowo, które zaczyna się i kończy
na tę samą literę.
"Oto końcowe zasady,
których Taskmaster się spodziewa, że wszyscy wokół niego
będą przestrzegać".
"Pierwsza, koszula musi być wpuszczona,
naprawdę wpuszczona".
"Dokładnie! Druga..."
[śmiech]
Ivo prawie usiadł,
ale nie było słów zaczynających się i kończących
na tę samą literę.
Tracimy Frankiego Boyle'a.
- Frankie, tracimy cię. - [oklaski]
Jak tylko tył Boyle'a się obniżył, mój za nim podążył.
[śmiech]
Teraz finał, Greg.
Tym razem, macie usiąść,
kiedy usłyszycie 6-literowe słowo.
- Gotowi? - Tak.
"Nie pamiętam za wiele z tej fatalnej nocy".
"Było zimno".
"Księżyc był w pełni, to wiem".
"Nie jestem idiotą".
"I nie jestem odpowiedzialny za okropny wypadek
małego Aleksa Horne'a".
Och!
[okrzyki i oklaski]
Mamy zwycięzcę. "Little" ma 6 liter.
Chcecie zejść
i zobaczyć, jak to wpłynęło na punktację?
[okrzyki i oklaski]
[śmiech]
Ach! Bardzo dobrze.
Było ekscytująco, moim zdaniem.
Tak, Kiell był najgorszym słuchaczem,
ale najlepsze było Mae Martin, z 5 punktami,
co oznacza, że ten odcinek wygrywa Mae Martin!
[okrzyki i oklaski]
- Znowu! - 21 punktów.
Mae Martin wygrywa.
Podejdź i odbierz swoje łazienkowe skarby.
[okrzyki i oklaski]
To czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Jeśli kiedyś będziecie leżeć w łóżku sami
i poczujecie przyjemne uczucie, którego nie czuliście
od dłuższego czasu, spokojnie.
To dobre wieści.
Salvatore przeżył,
i za chwilę wstrząśnie waszym ciałem.
[śmiech]
Proszę o ponowne oklaski dla zwycięzcy odcinka.
To Mae Martin!
[okrzyki i oklaski]
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Red Bee Media
Tłumaczenie na polski: Hanny Time