Dzień dobry! Witam w jedynym i wyjątkowym specjalnym wydaniu Taskmastera.
Nazywam się Greg Davies, Taskmaster.
To ja punkty przydzielam i wyglądem onieśmielam.
W ciągu następnej godziny, piątka ludzi której nikt nie spodziewał się
zobaczyć w tym samym programie da z siebie wszystko, aby
zadowolić mnie w czasie krótszym
jaki jest zazwyczaj potrzebny do zadowolenia mnie.
Totalnie nie mam czucia tam na dole.
A na końcu, albo będziemy żałować że nie zobaczymy ich w całym sezonie,
albo westchniemy z ulgą, że widzimy ich ostatni raz.
Ale jaka jest nagrodą za takie poświęcenie swojej godności?
A jakże, to symbol nadziei jakiego pragnął świat.
To prawda.
Dzisiejszy zwycięzca otrzyma moje potężne złote brwi!
[zduszony okrzyk widowni]
Więc, usiądźcie wygodnie, zamknijcie gęby,
i obejrzyjcie najdziwniejszy zestaw celebrytów, jaki można obejrzeć
w tym roku w telewizji.
Oto oni: John Hannah!
[okrzyki i oklaski]
- Krishnan Guru-Murthy! - [okrzyki i oklaski]
- Nicola Coughlan! - [okrzyki i oklaski]
- Rylan Clark-Neal! - [okrzyki i oklaski]
- Oraz Shirley Ballas! - [okrzyki i oklaski]
A także, człowiek który pośród liczb i faktów czuje się dobrze w takim stopniu,
w jakim czuje się nieswojo rozmawiając o obcowaniu płciowym.
Oto...
[piskliwie] ...mały Alex Horne!
[okrzyki i oklaski]
- Cześć, Greg. - Cześć. W nastroju do świętowania?
Jestem ciekawy, Greg.
Kogo dopadnie Klątwa Taskmastera?
[gwałtownie wciąga powietrze]
Każdego roku, Greg, kogoś dopada Klątwa Taskmastera.
- Ach, okej. - Każdej serii.
Jedno z nich straciło swój portfel albo torebkę.
Kto to był w poprzednich latach?
To zawsze garderoba numer 4, ta obok mojej.
- Ach. - [śmiech]
To kogo dopadła klątwa?
Ukradłem portfel Krishnana. Ale go położyłem...
Zabrałem jedną rzecz, jak zawsze, jako pamiątkę.
- Okej. - [śmiech]
Zacznijmy program.
Ci ludzie to profesjonaliści, stary.
- Shirley jest jurorką w Tańcu z gwiazdami. - Tak.
No i co ona sobie pomyśli?
No cóż, będzie zadowolona że nie dostała garderoby numer 4.
[śmiech]
Dobra, lećmy z programem.
Jaka jest kategoria zadania nagrodowego w tym wydaniu specjalnym, Alex?
To najlepsza rzecz, jaką można przynieść na imprezę.
Osoba z najlepszą rzeczą, jaką można przynieść na imprezę
dostanie pięć punktów.
A pod koniec programu, zwycięzca zabierze do domu
nie tylko twoje brwi, ale także kluczowe elementy udanego melanżu.
- John Hannah! - Tak.
- Witam w programie. - Dziękuję bardzo.
Jaka jest najlepsza rzecz, jaką zabrałbyś na imprezę?
Kilka lat temu byłem na imprezie gwiazdkowej siostry -
nie gwiazdkowej, chciałem ją odwiedzić.
I ona lubi gry i takie rzeczy.
I ona miała jedno tych, tych Bop It.
- To ta gra dla dzieci? - Tak.
Tak, John Hannah przyniósł to.
- [Rylan] O, świetne. - Dziękuję.
John, jesteś jedyną gwiazdą filmową, którą mieliśmy w tym programie.
- Dziękuję! - I nie spodziewałem się Bop It,
będę z tobą szczery. I powiem ci coś jeszcze,
to zniszczyło moją historyjkę o Johnie Hannah.
- Och... - Czyli, "O tak, pracowałem ostatnio z Johnem Hanną.
"Tak, on..."
"Tak, przyniósł ze sobą Bop It."
[śmiech]
Dobra. Krishnan, pobijesz Bop It?
Cóż, powiem ci od razu - tak.
[śmiech]
Uważam, że każdą imprezę można ulepszyć światłami dyskotekowymi.
Oto one. Przygotujcie się.
- Ooch! - [Rylan] Och, mistycznie.
[Alex] 15,99.
Tyle kosztowały?
Kiedyś chodziłem na dyskotekę dwa albo trzy razy w tygodniu.
Nie chcę być niemiła, ale brzmisz jakbyś kłamał.
[śmiech]
A ja wnoszę, Krishnan, że nie byłeś na dyskotece
od 34 lat.
To... też prawda.
Właśnie dlatego teraz zabieram dyskotekę wszędzie ze sobą.
- Tak. - Ale to poprawiłoby twoją imprezę.
- Nie ma co do tego wątpliwości. - Powiem ci, co to by zrobiło.
To sprawiłoby, że twoja impreza byłaby trochę lepsza od imprezy Johna Hanny.
[śmiech]
Nie mogę się z tym zgodzić.
No, fajnie jest wiedzieć, że już mamy dwa ostatnie miejsca.
[śmiech]
Dzięki, stary.
Nicola, jesteś w stanie uratować program?
- Oczywiście. - Co przyniosłaś na imprezę?
- Postawiłam na oczywisty wybór. - Okej.
Prawdziwy ludzki szkielet z butelką tequili.
- Dziękuję. - Oto i on.
- W końcu. - [Rylan] Pięknie.
Ktoś, kto poważnie traktuje imprezy.
Nie ma nic gorszego od nudnej imprezy.
Jeśli z nim wejdziesz, to nie będzie nudna.
I możesz wymyślać historie, jak "to moja ciotka".
"W testamencie poprosiła, żebym wszędzie ją zabierała".
To ludzie będą mówić, "byłam na szalonej imprezie,
i ktoś miał ze sobą trupa".
Ja tak zazwyczaj wyglądam po butelce tequili.
- Rylan. - Greg.
Masz zaciętą konkurencję. Co przynosisz na imprezę?
Cóż, chyba wszyscy jesteśmy w wieku kiedy kac trwa
- trochę dłużej. - O, Boże.
Moje trwają dokładnie cztery dni, a przez trzy z nich płaczę.
- [śmiech] - Dziękuję. Dziękuję.
A ja jestem osobą, szczególnie w Sylwester,
kiedy wszyscy sobie pójdą jakoś o 3-4 rano,
a ja wiem że podłoga jest brudna, nie mogę spać.
Bez znaczenie jak bardzo jestem nawalony, jedno oko otwarte, nie mogę spać.
Więc, jeśli poszedłbym na czyjąś domówkę, przyniósłbym to.
Robot odkurzacz!
- [Alex] Tak, oto on. - Czyli, pod koniec wieczoru -
nawalony, jedno oko, sny mogą się spełniać.
- Naciskasz przycisk, idziesz spać, budzisz się z czystą podłogą. - Tak.
- Dzień dobry, Shirley. - Dzień dobry.
A ty co przyniesiesz?
Jeśli miałabym przynieść coś na tego typu imprezę,
chciałabym wejść -
miałabym swój wózek, miałabym alkohol,
miałabym kieliszki i odtwarzacz, i wszędzie bym z nim jeździła,
i absolutnie świetnie się bawiła.
Nie wiem jak inni, ale mi by się bardzo podobało!
To jest wózek Shirley.... proszę.
- O, jest cudowny. - Tak!
[Krishnan] Chcę go wygrać.
Mogłabym nim jeździć, kręcić nim, zatańczyć nim cza-cza-czę...
Co tylko chcę.
Mój Boże, nie mogę oderwać od niej wzroku!
[śmiech]
No tak, to po prostu cudowna, cudowna rzecz.
I, wiecie, kiedy o nim mówiłaś,
wyobraziłem sobie ten piękny widok który by mnie powitał kiedy ty
sobie z nim jeździsz, tak to widzę -
ani przez sekundę słuchając tego opisu nie pomyślałem,
"No ale kto odkurzy po imprezie?"
[śmiech]
Jak zabierzesz go na imprezę?
- Wsadzę go do mojej furgonetki! - Oczywiście, że ona ma furgonetkę!
Idealnie się do niej zmieści.
Wtedy wyjdę ja w moim stroju pokojówki i wjadę nim do wejścia!
- [śmiech] - Ma na sobie strój pokojówki!
Oczywiście, że ma na sobie strój pokojówki!
W mojej głowie już go na sobie miała!
[śmiech]
No dobrze, Greg. Chcesz zacząć od tamtych dwóch,
- a potem od pierwszej trójki? - Tak. Okej, przykro mi, John.
Ostatnie miejsce dla Bop It.
[Alex] Jeden punkt dla Johna Hanny.
Dwa punkty oczywiście dla prezentera z maleńkim światełkiem w kieszeni.
Rylan dostaje trzy punkty tylko dlatego, że się dobrze sprzedał.
- A pierwsze i drugie miejsce? - Cztery punkty dlatego, że
kupienie martwej osoby jest dziwne, ale przynajmniej jest
tam też tequila.
I pięć punktów - oczywiście, bez gadania.
- Dla Shirley. - Pięć punktów dla Shirley Ballas!
O rany! Będę miała jakieś punkty!
[oklaski]
Dobra, faktycznie zacznijmy ten wyjątkowy program.
Co tam mamy, Alex?
Cóż, powiem ci, co mamy.
Mamy to!
Cześć, Alex.
Cześć, Rylan.
To nie twoja noga, Greg.
Och.
O-ho-ho! Pączek z dziurką.
[Alex] Podoba ci się?
Podoba mi się, owszem.
[John] To do zjedzenia?
[Alex] To ty wybierz, od którego zaczniesz...
Lepiej go zostawię, na wypadek gdyby
był później potrzebny.
Ach...
[śmieje się]
Dobrze, że nie zjadłem tego pączka.
"Przeciśnij największą rzecz przez pączka
nie uszkadzając przy tym pączka".
[rechocze]
A to zbok.
"Masz 20 minut. Twój czas jest liczony od teraz."
[Krishnan] Tego nie można zrozumieć na wiele sposobów.
Musi przejść przez otwór?
- Największą w jakim sensie? - Dobre pytanie.
No ale...
...coś naprawdę dużego nie zmieści się w tym otworze.
Więc, ogólnie przybyłeś w stroju który ma wyglądać,
jakbyś mnie ujeżdzał na barana.
Tak naprawdę, wygląda jakby moja twarz była na twoim penisie...
[śmiech]
...z tego co widzę.
- A to zbok. - A to zbok.
A jednak, instynkt mi podpowiada, że to bardziej zniszczy
karierę Krishnana.
[śmiech]
- To te światła dyskotekowe... - Trochę nieuczciwe, nie?
Chyba powinniśmy zobaczyć co zrobili z tymi pączkami,
i co udało im się przez nie przecisnąć.
Proste zadanie, Greg. Zacznijmy od Krishnana Guru-Shirley.
- [Rylan] Ooch! Sprytne. - O, bardzo sprytna gra słów.
Więc, masz coś w stylu, no wiesz, tuby lub rury,
która jest o około centymetr szersza od tego?
- Myślę o czymś długim i cienkim. - Myślisz, hm?
Och, popatrz na swoją wielką, długą rurę.
Przyjrzyjmy się.
Czy jeśli zwiążę dwie rzeczy razem, to będą one jedną rzeczą?
- Zostaw mi tę rurę... - Tak. - ...a ty poszukaj mi noża.
Mogę przywiązać to do tego.
Widzisz... Próbuję trochę powiększyć ten otwór.
To jest jak wędka na... ogromną rybę.
To nie jest jak ta gra, nie,
gdzie jak dotknę w środku, to zabrzęczy?
[Alex] Może.
[chichocze]
[Alex] Cóż, powiększyłaś otwór.
Ta-da!
To jest bardzo duża rzecz w mojej dziurze!
W sumie, mógłby się zmieścić w trochę większej rurze.
[Alex] Chcesz, żebym przyniósł ci trochę większą rurę?
Trochę większą. Spróbujemy?
Cały czas mam wrażenie, że jakbym coś przegapiał.
Pewnie jest jakiś sposób na przeciśnięcie sofy przez pączka, nie?
[Shirley się śmieje]
Podszedłeś zbyt optymistycznie do tamtej!
Wierzę w ciebie, Shirley.
Nie. To nie zadziała nawet gdybym wepchnęła do samego końca.
Już.
Chyba.
Oto długa wędka z...
...Z rybą na końcu.
- [gwizdek] - Dziękuję, Krishnan.
Jest duża, długa, okrągła, gruba.
A na niej znajduje się pączek.
A-ha. Potrząśnij trochę.
Trzęś się, pączku, trzęś!
[oklaski]
[śmiech]
Mam nadzieję że to nie brzmi niegrzecznie, Rylan,
ale kiedy usłyszałem, że będziesz w programie, to A, ucieszyłem się, oraz B,
spodziewałem się że pociągniesz go na samo dno.
Ale Shirley Ballas, na to wygląda,
jest osobą, na którą powinienem był mieć oko.
Powiedziałaś, "Och, popatrz na swoją wielką, długą rurę.
[śmiech]
"To nie zadziała nawet gdybym wepchnęła do samego końca".
- [śmiech] - To jest dwuznaczne?
A potem, popraw mnie jeśli się mylę...
...potrząsnęłaś klatką piersiową w naszym kierunku.
To jest "shimmy", słonko!
Cóż, przysięgam, po prostu... dziękuję za rozpalenie ognia.
- Życie zaczyna się po 60, słonko, tyle ci powiem. - Niesamowite.
O wielu rzeczach chcę z tobą porozmawiać, Krishnan.
To pytanie, które zadałeś - "Jeśli zwiążę dwie rzeczy razem,
to będą one jedną rzeczą?"
Co mnie fascynuje, biorąc pod uwagę, że codziennie prezentujesz mi wiadomości.
Twoim zdaniem jak para trzyma się za ręce,
to stają się jedną istotą?
Są parą. To jedna rzecz.
Bardzo sprytne wyjaśnienie.
To co trochę temu umniejsza to twoje pytanie, czy pączek
jest elektryczny i zabrzęczy, jak coś przez niego przeciśniesz.
[śmiech]
Wyobraziłem sobie połączenie niektórych twoich reakcji z twoją codzienną pracą,
Krishnan, i zapisałem to.
"Saddam Husajn został usunięty z urzędu, gdy amerykańskie siły obalają Bagdad".
"A z innych wiadomości, pewnie jest jakiś sposób na przeciśnięcie
sofy przez pączka, nie?"
[śmiech]
Ale jestem pod wrażeniem.
Podoba mi się logika tego człowieka.
No więc, jeśli liczymy to jako jeden przedmiot,
to jego miał 5000 centymetrów sześciennych.
Podczas gdy rura Shirley - 9000 centymetrów sześciennych.
- No, to więcej. - No jasne, to było, to było jak złoto, nie?
Okej, to teraz pokażę próbę Rylana i małego Grega.
Proszę bardzo.
Idź prosto w krzaki, Alex. Wejdź w krzaki.
- Trochę dalej... jesteś w środku? - Jestem.
Przesuń w swoją stronę, tak, nie, nie, to...
Tak, wszystko okej, Al?
Wszystko okej, Ry.
Dobra, chodź ze mną.
Chodź ze mną... a teraz, odwróć ją.
Właśnie tak. Idealnie.
- Krowa ma jakieś imię? - Jeszcze nie.
A co powiesz na "Linda"? Jak moja mama.
- Och. - Spodoba jej się.
- Na pewno? - Nie.
Okej, dobra. Zróbmy to.
Dobrze, Alex, jesteś gotowy ujrzeć największą rzecz, jaką zobaczysz
przechodzącą przez mój pączek?
[nuci melodię]
Ooch! Gdzie ona jest?
[nuci dalej]
O hej, Linda!
[nuci dalej]
[Shirley] Te kopniaki!
[oklaski]
- Bardzo dobre. - Bardzo dobre.
[Nicola] Super.
Nie wiem, czy to zirytuje Krishnana, czy nie...
Jakoś tak mnie irytuje, tak.
- Tak. Całkiem sprytne, nie? - To było sprytne.
Krowa to do tej pory największa rzecz, ale od ciebie zależy, czy
faktycznie przeszła przez pączka.
- Cóż, zastanowię się, okej? - Dobrze.
Dobra. Przerwa reklamowa.
Czas na kupienie więcej plastiku.
Ale możecie wyjść na zewnątrz pobiegać przez lasy
ze swoimi bliskimi przed nadchodzą katastrofą klimatyczną.
Wybór jest wasz!
[okrzyki i oklaski]
Dobry wieczór! Witam w drugiej połowie pierwszej połowy
naszego specjalnego wydania.
Jesteśmy tylko siódemką ludzi żyjącą jak we śnie.
Przed przerwą, nasi uczestnicy na pół etatu próbowali przecisnąć
największą rzecz przez pączka z dziurką.
Wiedzieliśmy już próby Shirley, Krishnana i Rylana.
Czas na próby Johna Hanny i Nicoli.
Pojed... poj...
Pojedyncza rzecz, to nie...
...kilka... to nie kilka rzeczy.
O mój Boże.
Zacznę od tego.
Chyba nie musi stać na podstawce, nie?
W ten sposób, można tak robić dopóki się nie przerwie, nie?
No, może być, dobrze.
To jest dosyć długie, a to znaczy duże.
Ooch. Tak, możesz postawić.
Nienajgorzej, nie?
Przez... o tutaj. Tak.
- Są jakieś zapasowe pączki? - Do...?
- Skubania. - Do skubania?
- Tak, mogę przynieść ci drugiego pączka do skubania. - Dobrze.
Piłka golfowa. To na początek.
Kij przejdzie.
To przejdzie. Dobra.
- Jeden pączek dla ciebie, Nicola. - Dzięki!
Och, dobra, to będzie też pączek do testów.
- Zmusiłaś mnie podstępem do przyniesienia ci pączka do testów? - Nie.
Dobra, mogę to przedłużyć.
[Alex] Tak.
[pisk]
[odgłos spadających przedmiotów]
Moje młode lata spędzone na robieniu rękodzieł,
w końcu... w końcu się przydają.
Skleiłam sobie ręce, to trochę problem.
Masz ochotę na filiżankę herbaty?
Och. Okej, pączek się zamoczył. Niedobrze.
To może chwilę potrwać, nie?
Super. Będzie świetnie wyglądało.
Spróbujmy z tą żyrafą. Już wcześniej ją widziałem.
Jak to przejdzie?
[śmieje się]
A teraz spodnie.
Cudownie!
Teraz buty...
Nie wydaje mi się, że ideał można poprawić, więc...
- [dźwięk gwizdka] - Tak. To już,
minęło 20 minut.
Trochę dużo mleka.
Podoba ci się?
[Alex] Wiesz co, bardzo.
- Wezmę sobie łyka. - Proszę bardzo.
- Całkiem dobra. Naprawdę.
- Dziękuję, John.
[oklaski]
- Naprawdę spędziłaś dzieciństwo na robieniu rękodzieł? - Tak.
- Tak? - Co w związku z tym?
- Powiem ci tyle. - Tak?
- Jedyne, co przeszło przez tego pączka to... - Tak?
...mniej niż centymetr końcówki kaktusa.
Spytałam Alexa, "Czy to przeszło?"
A Alex powiedział, "Tak".
Oszukał cię.
Dlaczego miałby to zrobić? Myślałam, że jesteśmy kumplami.
- Tak. - Tak myślałaś?
- Tak. - Nikt mi tego nigdy nie powiedział.
Nie wierzę, że wystawiłbyś mnie w taki sposób.
- Tak, on tak robi. - Tak.
- Zero lojalności wobec innych. - Dwulicowy! - Zero lojalności wobec innych.
A ja siedzę pomiędzy seksowną i mądrą stroną,
taki głupol w samym środku!
[śmiech]
Więc, widzę, jak jest, widzę. O, tak.
- Zaryzykowałaś, stawiając na to, że kaktus przeszedł przez pączek. - Tak.
No i schrzaniłaś.
[śmiech]
John, dałeś mi nadzieję
- kiedy zacząłeś przepuszczać kliszę... - Tak.
...ale potem tylko wsadzałeś rzeczy przez pączek.
Myślałem że to odważne z twojej strony, wciskanie przedmiotów które
mogłyby uszkodzić pączek.
No cóż, jestem odważny.
Myślałeś, że to odważne, co, wciśnięcie żyrafy zabawki
przez pączek, tak, Krishnan?
Ja nie miałbym odwagi wsadzić żyrafy...
- Tak? - ...przez pączek.
Chryste, to naprawdę działa, prezenter wiadomości w programie.
Prawie uwierzyłem, że to było ważne,
przeciśnięcie żyrafy przez pączek.
To działa!
Zrobił jedną, ogromną filiżankę herbaty.
- To był największy z przedmiotów, z tych wielu przedmiotów. - Ile?
1500 centymetrów sześciennych. Duża filiżanka herbaty.
Więc, jeśli bierzemy jedną jego próbę, to będzie
- filiżanka herbaty. - Tak.
To jeszcze bardziej poróżni cię z Nicolą,
bo zamierzam uznać Rylana przeciskającego krowę
- przez pączek. - [Shirley] Och, masz farta.
Cóż, krowa jest największa - to 800 000 centrymetrów sześciennych.
Nie, nie, czekajcie. Ale przeciśnięty obraz...
[Rylan] Nie, cicho! Dokonał wyboru!
Nie, przeciśnięty obraz - więc kiedy zmierzysz obraz...
Musisz znaleźć, jaką aperturę miała kamera, a potem,
apertura byłaby dwuwymiarowa,
a nie trójwymiarowa.
Więc to byłoby dużo mniej niż 1500 centymetrów...
"Ooo, grałem w filmie!"
[śmiech]
- Myślałem, że jesteśmy kumplami! - Jesteśmy!
Greg, mówisz, że przecisnął całą krowę przez pączek?
Wiecie, co?
Tylko dlatego, że wiem, że to zirytuje ludzi w internecie, tak.
[śmiech]
Tak, przecisnął krowę przez pączek.
- Naskoczcie mi! - [śmiech]
- Naskoczcie mi! - W takim razie, kawałeczek kaktusa Nicoli był najmniejszy.
Po nim filiżanka herbaty.
Potem impreza z wędką i rybą.
Potem ogromna rura Shirley.
- Ale zwycięzcą, z pięcioma punktami, jest Rylan Clark-Neal! - I to tyle.
[okrzyki i oklaski]
- Alex. - Tak? - Możemy popatrzeć na wyniki?
Możemy. Już mamy liderkę, a tą liderką jest
Shirley Ballas z dziewięcioma punktami!
- [oklaski] - [Rylan] Dawaj, Shirl.
Cudownie. Dobra, następne zadanie proszę.
Okej, nadszedł czas, abyśmy poczuli się dotknięci.
Przerażające.
- Mogę też wejść? - Och, przepraszam.
- Nie szkodzi. - Tak, jasne że możesz.
Dziękuję. Lubię patrzeć, co się dzieje.
- Och... przepraszam, Alex. - Dziękuję.
[chichocze]
- To Play-Doh? - Och.
Mogę cię prosić o założenie długich, czarnych rękawic przed otworzeniem?
Jasne, możesz.
Okej, zaczyna robić się dziwnie.
Bardzo w stylu Ballas.
Działają.
"Wyrzeźb scenerię znajdującą się po drugiej stronie ściany".
Po drugiej stronie ściany.
[śmieje się] Co?
"Wygrywa najwierniejsza rzeźba".
"Masz 15 minut".
Jak ja mam...?
Mam wsadzić ręce do środka.
Nie podoba mi się to.
[śmiech]
[Krishnan] Odwrócę się...
Byłem w kilku najniebezpieczniejszych miejscach na świecie.
Ale to było straszne.
[śmiech]
Zobaczmy, jak poradzili sobie z wetknięciem rąk do ściany.
Dobra, Greg, czas na kompilację!
Ooch, jest ciepłe. Ma uszy!
To człowiek!
Gili, gili.
Czy to prawdz... to prawdziwy człowiek!
A nie, czekaj... [śmieje się]
Ma oczy!
Ma usta! Ma okulary.
I ma wąsik, czyli to mężczyzna.
Och, dobra.
[wzdryga się] Chyba wiem, co to jest.
- Halo. - Halo.
- Nie, próbuję rozmawiać z tą osobą. - No tak.
Bo ona może mówić. Tylko ja nie mogę patrzeć.
- Tak jest? - Może nie mówić, bo jest scenerią.
Mogę prosić cię o odwrócenie się?
Ty możesz ją modyfikować...
Dobra, to ja cię zmodyfikuję, nie zwracaj uwagi.
[Alex] Dosyć brutalnie, John.
No jestem trochę brutalny. Jestem z północy.
[Nicola] Przepraszam za to. Jaka to jest czapka?
To może być na przykład czapka policjanta,
albo wojskowa.
Może ma niebieskie oczy.
Tak. Och. Wydają się niebieskie, nie?
Zielone oczy rzadko występują, nie?
- Dajmy mu niebieskie. - Możesz je dotknąć.
Nie, nie mogę wsadzić komuś palca do oka.
Nie jestem pewny, co ja właściwie robię.
Masz na sobie spodnie?
Jest tu inna dziura?
[Shirley] Niezła klata.
[śmieje się] I mięśnie!
Och! Och!
Przepraszam, scenerio!
- Mm-hm. - Och, dzięki Bogu!
Myślę, że ma wielki kij.
Moim zdaniem to jest jakiś mięśniak.
Bo widzę, że ma dużo mięśni.
[Alex] Tak, wspomniałaś o tym.
Pójdę trochę w abstrakcję.
Już kuźwa wiem, czym jesteś.
[Krishnan] Co to?
Och, trzyma coś wystającego.
Co to jest? Trzyma coś!
- To kaczuszka! - To kaczuszka.
Dlaczego miałby trzymać kaczuszkę?
[Nicola] Szybka była ta kaczuszka, nie?
Widziałeś kiedyś szybszą kaczuszkę?
- To kaczuszka. - Tak?
Znowu ja!
Ooch, to coś nowego.
Znalazłem coś na jego oczach.
Jakby maska Supermana, czy coś takiego.
[Rylan] Nie musi stać pionowo, nie?
[Alex] Wygrywa najwierniejsza rzeźba.
Scenerio? Możesz położyć się na podłodze?
Czuję się jakbym robił ciasto, jakbym był w jakimś Bake Offie czy coś.
Dobra, jakiego koloru jest twoja czapka?
Fioletowa? Srebrna?
Z szczyptą paniki i dużą porcją determinacji...
[Rylan] Lazurowa? Cytrynowa? Brunatna? Szara?
I to by było chyba na tyle.
- [dźwięk gwizdka] - Ta-da!
Jakiego koloru jest twoja pieprzona czapka?!
[dźwięk gwizdka]
[oklaski]
Człowiek za ścianą był głównie przez wszystkich
opisywany jako "to".
Potem został postacią w twoim świecie, "Scenerią".
No cóż, to bardziej uprzejme niż "to"!
"Już kuźwa wiem, czym jesteś!"
- Ja... Tak... - [śmiech]
To było bardzo uprzejme.
Dlaczego próbowałeś uderzyć go młotkiem?
Nie, chciałem sprawdzić czy ma spodnie.
Więc chciałem zrobić nową dziurę w ścianie.
Krishnan, zauważyłem moment, w którym pierwszy raz
zorientowałeś się, w jakim jesteś programie...
[śmiech]
...kiedy spytałeś, "Dlaczego miałby trzymać kaczuszkę?"
Skrajny racjonalista.
[śmiech]
Zupełnie inaczej zareagowała Nicola, której reakcją na dotknięcie kaczki
było zrobienie możliwie najszybszej kaczki.
- Potwornie szybko zrobiłam tę kaczkę. - [Alex] To była najszybsza kaczka.
- Zupełnie jakbyś już to kiedyś robiła. - Wiem, wiem!
"Dobra, to kaczka. Wiem, jak się robi,
i wiem, jak robi się je szybko".
Technika Johna miała w sobie trochę prowizoryczności.
Cóż, ja nie pochodzę ze środowiska robótek ręcznych.
Tak, ale jeśli kogoś obmacujesz, to robisz to porządnie.
Tak, jak na północy.
I to jest super.
Ale niestety, doprowadziło to do pomylenia okularów
z maską superbohatera.
- Niekoniecznie, to moja interpretacja. - Och.
Ludzie pierdzielą dzisiaj same głupoty,
tyle wam mogę powiedzieć.
- [śmiech] - O rany.
Dobra, zobaczymy jakie paskudne potwory udało im się
stworzyć zaraz po... przerwie na reklamę!
[okrzyki i oklaski]
Dzień dobry i witam ponownie w Taskmasterze!
Tylko przez jeden wieczór mamy szczęście gościć czterech popularnych
artystów oraz jednego zmieszanego i przerażonego prezentera.
[śmiech]
Podczas przerwy...
...Shirley Ballas upuściła swój mikrofon do toalety.
- Tak było! - [śmiech]
Alex, przypomnij nam co się działo przed przerwą.
Próbowali wyrzeźbić scenerię bez widzenia scenerii -
ta sceneria to strażnik przeprowadzający przez jednię trzymający kaczkę
oraz duży znak.
Pierwsza rzeźba, którą zobaczymy to dzieło Rylana.
- Gotowi? - I to jak.
[zduszony okrzyk]
- Nie no, czekaj. - Tak?
Nie wiem, czy jest dobra.
- Dlaczego?! - Mam pokazać, co takiego próbował wyrzeźbić?
Oto strażnik.
Na marginesie, miałaś rację, Shirley.
Niezły byczek.
[śmiech]
A tutaj jest jego interpretacja.
- [Greg] Co to jest, to fioletowe? - [Alex] To kaczka.
To kaczka. Sceneria miał na sobie fajne niebieskie spodnie.
A to odblaskowy pasek stroju strażnika przeprowadzającego przez jednię
dla dzieci w ciemności.
Oj no, dobry jest, Rylan. Dobry z niego sprzedawca, nie?
Dziękuję.
Nieważnie jakie gówno jest na ekranie,
zaczynam mu wierzyć.
Zobaczmy coś innego. Bardzo fajne, Rylan.
Dalej, zobaczymy rzeźbę Krishnana. Oto jego dzieło.
- [Greg] O mój Boże! - [Rylan] Och, co to jest?
[Alex] Ma bardzo potężną twarz.
Prawie taka sama mina, jaką zrobiłeś kiedy zapytałeś...
"Dlaczego miałby trzymać kaczuszkę?"
[śmiech]
Moim zdaniem wygląda jak bezoki upiór.
- Cóż, powiedział że to staruszek z normalnym nosem. - Jasne.
Jak jest w ramie, to całkiem mi się podoba.
Tak mówią w świecie sztuki, nie?
"Podoba mi się, kiedy jest w ramie". Tak się mówi?
Chciałbyś zobaczyć dzieło Johna Hanny w ramie?
Cóż, tak, byleby tylko uciec od tego strasznego upiora.
Dobra, tu jest dzieło Johna Hanny w ramie.
- [Nicola] O, nie! - [Rylan] O mój Boże.
[Alex] Powiedział, że to członek Gwardii Szwajcarskiej.
Racja, gdyby tylko to był członek Gwardii Szwajcarskiej,
dostałbyś masę punktów.
[śmiech]
Im dłużej się patrzę, tym bardziej mi się podoba.
Zinterpretujcie to, jak chcecie.
Dobrze, chcesz zobaczyć trochę krótszą wersją Nicoli?
Tak, zobaczmy.
- Więc, powiedziała że to mały Irlandczyk o imieniu Paddy. - Tak.
- [John] Świetna kaczka. - Dziękuję.
Tak. Wiemy, że potrafi zrobić szybką kaczkę, to już ustaliliśmy.
[Nicola] A nie jest super, jak przypadkowo wygląda jak Irlandczyk?
Wygląda jak taki staruszek w pubie, któremu się mówi
"Wracaj do domu, do żony i dzieci!"
A, ten gość, który trzyma kaczkę w pubie?
Ten gość, tak, dokładnie jego mam na myśli.
No i tu jest, w każdym razie.
- Czym jest, uch, pomarańczowy dysk? - [Nicola] Znak Taskmastera.
- [Alex] Ma napis "TM". - [Greg] O, racja!
- Zostało nam jedno, Greg. - Shirley!
Jako jedyna stworzyła dzieło na innej płaszczyźnie.
- Zrobiła je na samej ścianie, i wygląda tak. - Dobra.
- [śmiech] - Och...
Dosyć łatwo jest mi je ocenić, będę z tobą szczery.
Co myślisz o kaczce?
[chichot] Nie no, jest do bani.
[śmiech]
Nie jest...
Wiecie, sztuka na podlega debacie.
Są ludzie, którzy popatrzą na ten obraz i pomyślą,
"Tak, to wygląda jak strażnik przeprowadzający przez ulicę".
W całym kraju nie ma osoby, która na to popatrzy i powie,
"To strażnik przeprowadzający przez ulicę".
- Tak myślisz? - Tak.
Dobrze, Greg, chcesz zobaczyć wszystkie pięć
- ze strażnikiem? - Tak. - Oto one.
- [Greg] O, Boże. - [Nicola] O, Chryste.
- Najpierw powiem ci, kto jest pierwszy. Gotowy? - Gotowy.
Cóż, wyraźnie, staruszek Rylana jest najbardziej podobny do scenerii.
- Dobra, pięć punktów dla Rylana! - Pięć punktów dla Rylana.
[oklaski]
Bezoki upiór Krishnana jest na drugim miejscu.
- Dobra robota, cztery punkty, Krishnan. - Cztery punkty.
I potem, z czego chyba najbardziej zdziwiony jestem ja, John.
John Hannah dostaje 3 punkty.
Jestem niżej niż nawiedzone dziecko?
Jesteś, bo nawiedzone dziecko jest bliższe scenerii.
O dziwo, w tym zadaniu otrzymasz jakiekolwiek punkty.
- Dwa punkty... - [Alex] Tak.
...dla twojego zaginionego Irlandczyka z wielką kaczką.
[śmiech]
I w końcu, na ostatnim miejscu,
cokolwiek to jest, stworzone przez Shirley.
- Jeden punkt dla Shirley Ballas. - Mamy to!
[oklaski]
Ostatnie zadanie, proszę, Alex.
Oczywiście. Ma ono miejsce na zewnątrz, Greg, będziemy mieli premierę
naszej nowej modnej strefy zewnętrznej.
Oto ono.
[Alex] Och, cześć, John.
Podobało ci się w środku?
Nawet mi się podoba. Kiedyś - kiedy byłem mały,
jechaliśmy na wakacje, najpierw w namiocie.
W dobrym namiocie, wiesz, dużym, później przeszliśmy na kamper.
Było super.
To jest... znaczy, jestem dość niska.
- Jesteś. - Tak.
Dlaczego tak jest?
Nie jadłam warzyw.
"Zbuduj najlżejszą wieżę na tej wadze".
"Nie możesz przenieść wagi ani niczego do niej przytwierdzić".
"Nie możesz też manipulować wiatrakiem ani go zablokować".
"Wiatrak zostanie włączony na jedną minutę co drugą minutę".
"Pod koniec dziesięciu minut, twoja wieża musi być wyższa od wilka".
[John] Wilk. Pingwin królewski!
Wow, kto by pomyślał że pingwin królewski jest większy od wilka?
Um... potrzebuję podestu. Stanowczo.
"I stać sama przez dziesięć sekund. Wygrywa najlżejsza wieża".
Nie przeczytasz reszty dopóki nie przyniosę ci podestu?
Tak. Odmawiam.
Jak zmierzysz lekkość?
Myślałem o wykorzystaniu tej wagi.
Myślałeś, tak?
Och, tak!
Patrz, jestem prawie tak wysoka jak czterolatek.
Srogo.
"Twój czas liczony jest od teraz".
"Poza tym... za każdym razem, kiedy Alex zadzwoni dzwonkiem,
musisz udawać, że wpadłeś na genialny pomysł".
[oklaski]
To dostał tylko Rylan.
Tak, my nie musieliśmy tego robić.
Z przyjemnością posłuchałem historii Johna Hanny o kempingach.
Miałem w planach zrobić podcast.
Program, który tylko czeka na stworzenie.
[śmiech]
Mógłbyś go nazwać "John Hannah Kamper-ana".
- John Hannah Kamper-ana? Super. - Jeśli chcesz.
Wiedziałem, że to kwestia czasu aż spróbuje pomaczać w tym palce.
- To nasz pomysł, John. - To nasz pomysł. - Tak, tak..
- Zobaczmy ich próby. - Dobrze.
Cóż, Krishnan, jak zwykle, uznał że to, co przygotowaliśmy jest dziwne.
Najpierw, zobaczymy jurorkę, Johna oraz journalistę.
Potrzebna jest dobra podstawa.
[Shirley chichocze]
- Z czego się śmiejesz, Shirley? - Z siebie!
Mam coś do wyciorów do fajki.
[dalej chichocze]
Dajcie dziewczynie wycior...
To powyżej wzrostu wilka. 2100 gramów.
Całkiem ciężkie.
- Dlaczego wybrałaś kaczkę? - Bo zbieram kaczki.
- Zbierasz? - Tak.
Ile masz kaczek?
Mam około 12 żółtych kaczek.
Zupełnie jak moja kuchnia w domu, strasznie mnie wkurza.
Cała masa różnych herbat, których nie potrzebuję.
[John] Mogę to połamać?
[Alex] Chyba możesz, jesteś silny.
145.
To jest... To może być wysokości wilka.
- Gwóźdź programu! - Tak.
Ale nie będzie już cięższe, ani nie będzie już większe.
- Po prostu fajniej wygląda. - Tak.
To faktycznie 165g. To ma 20g, to pióro.
Podpalisz je?
Cóż, "lightest" oznacza też "najjaśniejsza".
To może być nawet dobre, bo zmniejszy masę.
Daję ci... najlżejszą/najjaśniejszą wieżę.
Ach!
- [dźwięk gwizdka] - Twój czas się skończył, Shirley.
Całkiem niezłe! No powiedz, całkiem niezłe.
- [dźwięk gwizdka] - Utrzymała się, Krishnan.
- Gratulacje. - Dziękuję bardzo.
Moim zdaniem wygląda lepiej z piórem.
- Ale teraz to jest wieża, bo ma podstawę. - Tak.
- Górę oraz zastosowanie. - Tak.
Dzięki, John. Odniosę to wszystko do szopy.
[oklaski]
Mam pomysł na kolejny program.
Świetnie, chcesz do niego nazwę?
Tak, to Zbyt Wiele Herbat Krishnana.
[śmiech]
Wieża Krishnana ważyła 190g.
Ale, podpalił ją i spaliło się 5g wieży.
Więc w końcu to 185g.
Jego wieża ważyła dokładnie tyle samo co chomik, dla odniesienia.
- Są całkiem lekkie, nie? - Tak, całkiem lekkie.
Poza tym uznałem, że nie mogę wykorzystać tylko jednej, wysokiej rzeczy.
To nie jest budowanie wieży.
- Mogłeś wykorzystać trzy. - Dwie.
I mogłeś skończyć z majestatyczną, opiórowaną...
[Alex] Chcesz żebym sprawdził "opiórowany", czy po prostu to przyjmiemy?
Nie, opiszę ją jako opiórowaną...
Majestatyczną, opiórowaną wieżą.
Którą z wielką ulgą zobaczyłem na końcu, John,
bo zacząłeś od stawiania gumowych cegieł
jedna na drugiej.
Czasem trzeba, sami wiecie...
Zrobić coś złego przed zrobieniem czegoś dobrego.
- Ważyła tyle, co beznogi chomik. 160g. - Jasne.
A jak wypada w porównaniu z kobietą, która twierdzi, że ma
kolekcję kaczek składającą się z tylko 12 kaczek?
[śmiech]
Przegrała, nie?
Jej wieża ważyła tyle samo, co chomik, który połknął
baterię C.
Więc, jest to w sumie 265g.
- Dobra, to... - Obecnie daje to trzecie miejsce.
Za nami trzy części, została jedna.
Zostańcie z nami, aby zobaczyć jak sławna i uznana osoba zabiera do domu
taniuteńkie światełka dyskotekowe oraz Bop It.
Poczujcie napływ adrenaliny!
[okrzyki i oklaski]
[oklaski]
Witajcie z powrotem w ostatniej części programu.
Już niedługo ktoś wygra to kunsztowne trofeum.
Tak, Greg. Myślałem, że to tylko głupi program,
ale jest on całkiem mądry, w-brew pozorom.
A może zamkniesz tę swoją słodką gębę.
[śmiech]
Przed przerwą, uczestnicy próbowali zbudować
najlżejszą wieżę na wadze.
Obecnie prowadzi John Hannah, z wynikiem 160g.
- Tak! - W trakcie miał kilka różnych pomysłów.
Więc, w końcu otrzymaliśmy cztery pomiary i lejek. [Four readings and a funnel]
Cztery pomiary i lejek. [Four weddings and a funeral - Cztery wesela i pogrzeb]
Dobra. Kolejni są Nicola i Rylan. Oto oni.
Najlżejsza wieża...
- O, cholera. - [dzwonek]
Och, mam świetny pomysł.
Myślałam o nauce.
Chciałam wykorzystać coś przeciwnego...
[śmiech]
Ale właściwie, to bardzo mały wiatrak.
Ale podoba mi się ten pomysł.
Wieża. Wieża.
Najlżejsza... wieża.
Najlżejsza (a. najjaśniejsza) wieża.
Potrzebna mi wieża i coś jasnego,
potrzebna mi wieża i coś jasnego.
Ugh! To działa. Ale to dosyć...
To zadziała? Uhm.
[Alex] Masz 2 minuty 45.
Co?!
Nie powiedziałeś mi o tym!
Być może było wspomniane w instrukcjach.
Niedobrze!
[Alex] Szukasz czegoś konkretnie?
Niekoniecznie.
Próbuję ogarnąć, jak mogę oszukiwać.
[dzwonek]
Właśnie wpadłem na świetny pomysł.
- [Rylan] A-ha! - [dźwięk metalu]
No, dawaj!
Najjaśniejsza wieża.
[śmiech]
[dzwonek]
Och, mam świetny pomysł.
[Nicola] Czekaj...
Ktoś już wcześniej to wykorzystał?
Samo zadanie? Te tutaj są bardzo lekkie.
Bardzo fajnie mi wyszło sklejenie ich.
Uch!
[Alex] Co to jest?
Najlżejsza/najjaśniejsza wieża.
[Alex] Musi znajdować się na wadze.
No to ją ozdobmy.
O, cholera!
Zostań tutaj!
Za 15 sekund, będziesz musiała ją puścić.
Ugh!
Do jasnej cholery.
[dzwonek]
[ponowny dźwięk dzwonka]
O, właśnie wpadłem na kilka dobrych pomysłów!
Chciałbym je usłyszeć.
Ja także.
[dźwięk gwizdka]
Jak wysoka jest twoja wieża?
Surykatka.
- Skończyłem. - [dźwięk gwizdka]
Moja wieża jest nie tylko najlżejsza, ale jest też
najjaśniejsza.
[oklaski]
Wiesz, czasem zachowujesz się jak sprzedawca samochodów.
Nie mam nic przeciwko.
Będę miał dla ciebie złe wieści trochę później.
Em, widzę że odezwała się twoja przeszłość rękodzielnicza.
Głośno się odezwała, nie? [śmieje się]
W pewnym momencie zgniotłaś trochę papieru
- i uznałaś, że on będzie w stanie sam się utrzymać. - O, tak.
Nawet trzy małe świnki nie były tak tępe!
[śmiech]
Chyba zdałam sobie sprawę, że może
moja samoocena jest zbyt wysoka i za bardzo w siebie wierzę.
Bo uważałam, że we wszystkim świetnie mi poszło
i jestem zdziwiona, że tak nie jest. [śmieje się]
Cały czas mówiłaś, "To będzie super".
- [śmieje się] - Z czym faktycznie skończyła Nicola?
Jej wieża jako jedyna rozleciała się przez wiatrak.
Więc ostatecznie skończyła z niczym.
Nie z niczym. Z rolką niebieskiego papieru.
- Tak, ale nie była wyższa od wilka. - Bez punktów...
- Och, nieprzyjemnie. - ...jeśli wieża nie jest wyższa od wilka.
Zajmiemy się Rylanem czy nie?
Zadanie polegało na zbudowaniu najlżejszej wieży. Zbudował wieżę?
- Tak. - Oczywiście, że nie!
- Jak niby nie zbudowałem wieży? - Wiedziałem, że tak będzie.
Oczywiście, że wiedziałeś! Chcesz kupić X1?
[śmiech]
To jak ja nie zbudowałem wieży?
Cóż, poza tym, wieża
musiała sama stać pod koniec.
Pokaż mi ją jeszcze raz
i powiem ci, jak ona sama stała.
- Pokażę, widzisz tutaj... - Jest. Patrz!
Tutaj. To jest wieża.
Zupełnie jak The Shard.
- Może... - [śmiech]
Może powinieneś założyć sektę albo coś. To jest przekonujące.
- Jest. - Powiedziałeś, "mam świetny pomysł".
Na co ja myślałem, "Pewnie ma".
[śmiech]
Shirl, cudowna Shirley Ballas, Shirley, czy to jest wieża?
To coś jakby wieża.
Niech Bóg błogosławi twoją rodzinę, Shirley Ballas!
No jasne! Cóż, teraz ona może należeć do twojej sekty, nie?
[śmiech]
Musisz je ocenić. Ja wykonałem swoją część.
Tak, i ocenię.
I ocenię ję w dużym stopniu.
Najpierw podaj mi fakty.
Dobra, w kolejności ciężkości mamy Shirley, potem Krishnana.
Najlżejsza wieża do tej pory należy do Johna Hanny.
Kapitalnie. Dobra robota, John, podziwiam.
[śmiech]
Najlżejsza była wieża Rylana, ale czy to wieża? Czy jego wieża stała sama?
Okej, oczywiście, że nie.
Dobra, ocenił je w dużym stopniu.
Uznajemy, że Nicola także otrzymuje zero punktów.
- Trzy punkty dla Shirley... - Obawiam się, że tak.
Cztery dla Krishnana. Pięć dla Johna Hanny!
- [oklaski] - Mamy to.
Była prosta, była wieżą, była piękna,
i nie była gówniana.
- Możemy zobaczyć wyniki? - O, Jezu!
Cóż, na szczycie jest blisko, Greg. Tylko Nicola ma 7 punktów.
- [Nicola] O Chryste! - Ale trzy osoby mają 13.
Krishnan, Rylan i Shirley. Oto wyniki.
Wow, to jest blisko.
No dobra, wszyscy. Zmierzamy do końca, ale teraz
podejdźmy do sceny na ostatnie zadanie!
[Greg] Witajcie!
Dobra, to kto przeczyta zadanie?
Chciałbym, żeby Nicola Coughlan przeczytała zadanie.
- Okej. - Powodzenia, Nic.
"Wybierz jedną rzecz z pudełka tak,
aby nie widzieli jej pozostali uczestnicy."
"Jeśli wybierzesz tę samą rzecz co inny uczestnik,
oboje stracicie 1 swój punkt. Macie 30 sekund".
- [Rylan] Och... - Bardzo proste. Wasz czas liczony jest od...
[dźwięk gwizdka]
W środku jest pięć rzeczy, Greg.
Jest kotwica, balon, kapusta,
schemat i trójkąt równoboczny.
- Fascynujące. - [dźwięk gwizdka]
- Ok... - John Hannah, wstań i pokaż swoją rzecz!
[Greg] Bam! To kapusta.
Krishnan, pokaż Taskmasterowi swoją rzecz.
- [Greg] Bam! - [Alex] Wybrał trójkąt równoboczny.
Tak zrobił.
Nicola, pokaż proszę swoją rzecz Taskmasterowi.
A co, jak nie chcę?
Pokazuj!
Krishnan, zrujnowałeś mój dzień!
[Rylan] Tragedia!
Chcesz, aby Rylan pokazał ci swoją rzecz?
Pokazuj swoją rzecz!
- Wybrał... - Super. - ...schemat.
- Schemat wanny! - Zobaczmy, Shirley.
Pokazuj, Shirley!
To kapusta.
Kocham to warzywo.
Dlatego je wybrałam.
Słyszałem, że masz kolekcję dwunastu.
[John] Tylko dwunastu?
Nie masz pojęcia.
Okej, Ballas i Hannah stracili punkty.
Nicola i Krishnan też tracą punkty.
Teraz Rylan siedzi wygodnie na szczycie wyników.
No dobra, ale o co chodzi z wiadrami?
Zaraz się dowiesz co do wiader i wanny, bo
Krishnan otworzy swoje wiadro i przeczyta drugą część zadania.
O, nie.
"Odbij najwięcej piłek do wanny uderzając swoim przedmiotem".
[Rylan] O, rany...
"Jeśli twoja piłka trafi Taskmastera,
stracisz 1 ze swoich punktów. Macie jedną minutę".
Jesteś gotowy zobaczyć Krishnana Guru-Murthy'ego
- odbijającego piłkę trójkątem? - Wiesz co?
Całe życie czekałem, aż wypowiesz te słowa.
- Wasza minuta liczona jest od... - [dźwięk gwizdka]
Okej...
[Alex] Więc, Nicola jeszcze nie odbiła żadnych piłek swoim trójkątem.
Ty też nie, ty też nie.
[Alex] Nie, ja też nie. To prawda.
- [Rylan] Dlaczego nie mogę odbić piłki? - [Greg] Spróbuj innej techniki.
[Alex] W wannie są piłki.
W wannie są piłki!
- Jakieś piłki cię trafiły, Greg? - Nie.
O, są coraz bliżej!
- Och! Trafiła go czerwona piłka! - Dostałem czerwoną piłką!
- Hannah! - To nie ja.
- Dzieciak mu przywalił i udaje!
[śmiech]
[Rylan] To nie działa.
- Zostało wam 30 sekund. - [Nicola] Co?!
O, dostałem kolejną czerwoną piłką!
No bo, cholera... Siedzisz mi na drodze!
- Dostałem trzecią czerwoną piłką! - Siedzisz mi na drodze.
Nikt inny nie odbija piłek w tamtym kierunku.
- To działa na moją niekorzyść! - [Greg] Spróbuj bokiem!
Spróbuj bokiem trójkąta!
Czwarta piłka Johna Hanny!
To dlatego, że tylko ja odbijam w tamtym pieprzonym kierunku.
Macie trzy sekundy.
[Nicola] Nie!
- [Rylan] Nie! - [dźwięk gwizdka]
Stop!
- O mój Boże, to... - [łomot wiader]
[śmiech]
Anarchia!
- [Alex] Hej... - Zejdźcie wszyscy do mnie
i zobaczmy, jak to wpłynęło na ostateczny wynik!
Cóż... John uderzył mnie cztery razy.
[śmiech]
Tylko dwa razy były niechcąco.
Miło, że tak wcześnie przyznajesz się do winy,
bo powiedziałem, "Nie powinienem karać biednego Johna, bo
jestem w linii jego rzutu", a Alex powiedział,
"Specjalnie w ciebie rzucał".
[śmiech]
- Więc John Hannah traci 4 punkty. - Dokładnie.
0 punktów za to zadanie dla Krishnana i Rylana.
- Żadną nie trafili. - Naprawdę?
Dziwię się tylko dlatego, że nie mogłem oderwać oczu od Nicoli.
[Alex] Tak.
Nicola, z trójkątem, uderzała jego otwartą stroną jako kijem.
Krzyczałem do ciebie, "Uderzaj bokiem, uderzaj bokiem".
- Ale... - O, nie! Tak.
Raz udało jej się uderzyć i jedna piłka wleciała.
[Stłumiony okrzyk Rylana] Nick!
[oklaski]
- Jestem pod wrażeniem. - [Rylan] To... może oznaczać zwycięstwo.
- Ja też. O rany...! - Jestem pod wrażeniem.
Jedna piłka Hanny też wpadła, więc właściwie oboje są na drugim miejscu
i otrzymują po cztery punkty za to zadanie.
Ale wszystkie cztery punkty Johna zostaną odjęte.
I tak ma być!
A co z Shirley?
- Co z Shirley Ballas? - Co z nią?
Bardziej jak Shirley Balls. Trafiła dwiema piłkami do wanny.
[śmieje się]
- [oklaski] - [Rylan] Shirley Ballas!
Dwie piłki!
Jakie perfekcyjne zakończenie, Shirley.
Dwie piłki, dokładnie.
To zwycięstwo rzutem na taśmę, Greg.
John i Nicola są teraz razem na ostatnim miejscu z wynikiem 10.
Shirley Ballas ma 17 punktów!
- [okrzyki i oklaski] - Słucham?
Shirley Ballas wygrywa specjalny odcinek!
Wejdź proszę na scenę by odebrać imprezowe nagrody
oraz unieś swoje brwi w zwycięstwie!
O mój Boże!
- Naprawdę coś wygrałam! - [okrzyki i oklaski]
No cóż, to by było na tyle. To już koniec.
Co się teraz stanie z naszą nieustraszoną piątką?
Cóż, wiemy że po emisji tego odcinka,
powstaną przynajmniej trzy zupełnie nowe programy.
John Hannah Kamper-ana będzie wielkim hitem.
Rozpaczliwe Rękodzieło z Coughlan dadzą nam wszystkim nadzieję.
A kiedy ludzie będą wyrzucać nieprzydatne herbaty
ze swoich szafek, będą chcieli
obejrzeć Krishnana prezentującego "Wyparzenia".
A jeśli chodzi o Shirley Ballas, cóż,
ona będzie wyrażać siebie z finezją,
zamknięta za drzwiami dwuosobowej sekty Rylana.
Dołączcie do nas wkrótce na kolejny pełny sezon,
ale teraz, zobaczmy naszą jednorazową zwyciężczynię świętującą szczyt kariery.
Oto Shirley Ballas!
[okrzyki i oklaski]
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy wykonane przez Tribbletown Tłumaczenie na polski wykonane przez Hanny (+Moosenger)