[jęk]
Aaa!
[wzdycha]
Tak!
Em...
Hę?
[okrzyki i oklaski]
Cześć! Nazywam się Greg Davies.
Witam wszystkich w specjalnym odcinku noworocznym Taskmastera.
[okrzyki i oklaski]
To okazja raz w roku, aby zapomnieć o
nieszczęsnej armii komików i rzucić bezlitosne światło
na twarze osób znanych z czegoś innego.
Jasne, ci ludzie osiągnęli sukces w swoich dziedzinach,
ale czy będą dobrzy w wykonywaniu bezsensownych zadań
pod uważnym okiem tyczkowatego despoty
i jego włochatego parobka z dziwnymi zębami?
Wątpię!
W przypadku, gdy jedno z nich będzie troszkę lepsze od innych,
oto jego nagroda.
Oo! Oto para złotych brwi Fajnego Tatusia.
"Jakaż to dziwna kombinacja ludzi została
w tym roku uzbrojona do koloseum nonsensu", pytacie?
Powiem wam! Oto oni. Powitajcie
Deborę Meaden, [biznesmenka]
Kojeya Radicala, [muzyk]
Lenny'ego Rusha, [14-letni aktor]
Steve'a Backshalla [przyrodnik]
- i Zoe Ball. [prezenterka] - [okrzyki i oklaski]
A obok mnie siedzi człowiek, który wyznał mi, że jego noworoczny rytuał
jest prosty. Dwunastego dnia, ściąga dekoracje świąteczne,
a trzynastego, zabiera okropny prezent
od swoich teściów do sklepu charytatywnego.
[piskliwie] Mały Alex Horne!
[okrzyki i oklaski]
- Byłem bardzo zajęty. - No, nie.
Byłem bardzo zajęty przez nowy rok, Greg.
- Wiesz, jak bardzo lubię pisać listy. - Lubisz, nie?
Napisałem już 12. Autentycznie go wysłałem. Brzmi "chère Madame",
wszystkie zaczynają się od "chère Madame".
"Jak Pani wie, pracuję z wyjątkowym gościem".
"Wszyscy go uwielbiają".
"Jestem pewny, madame, że Pani też by go polubiła,
i zechciałaby Pani zaprosić go do swojego niezwykłego domu".
"Będzie trzeba dużo wosku, jasne, ale z przyjemnością pomogę".
"Przekażcie, co jeszcze mogę zrobić, żeby załatwić
figurę Grega Daviesa w Madame Tussauds jak najszybciej".
Wysłałem to do każdego działu, autentycznie, ostatnio...
W dziale prasowym jest sekcja dla blogerów i influencerów.
Tragiczne, nie?
Z tego, co wie Madame Tussauds,
ktoś pisze w moim imieniu i prosi o moją figurę z wosku.
Często bym odwiedzał.
- To twój najlepszy żarcik w tej sekcji. - Tak?
- Wyobraź sobie, jak zadziała! - [oklaski]
Dobra, zacznijmy odcinek noworoczny od zadania nagrodowego.
Jaka jest kategoria, Alex?
Jest taka - najfajniejsza rzecz do trzymania
wchodząc do pokoju pełnego ludzi, których nie znasz.
Czasem wnosisz mnie do pokoju, nie, Greg?
- Tak. - Jak ludzką walizkę.
Stawiasz mnie, otwierasz, wyciągasz laptopa.
5 punktów dla nagrody, którą Greg uzna za najfajniejszą, a zwycięzca
zabierze do domu pięć rzeczy, plus te wspaniałe złote brwi.
Okej, zacznijmy od Debory Meaden.
- Cześć. - Cześć.
Możesz nie pamiętać, ale mam do ciebie pretensje.
Och.
Spotkaliśmy się z Deborą wiele lat temu w programie.
W barze po programie, opisałem jej swój pomysł.
[śmiech]
Nie myślałem, że będę czekał 15 lat na zemstę,
ale tak jest, Deboro.
To autentyczny pomysł, horyzonto-szklanka.
Kiedy leżysz na kanapie i coś pijesz,
niestety, czasem musisz wstać,
więc wymyśliłem szklankę, która ma jakby słomkę
na dole, więc nie trzeba ruszać podbródka.
Horyzonto-szklanka. Kupuję.
Deborah powiedziała, "poważnie myślałeś, że to dobry pomysł?"
Na co ja, "serio myślę, że to dobry pomysł".
Na co ona, "nie jest dobry".
[śmiech]
Dobra, lećmy dalej z twoim jednym punktem.
- Co przyniosłaś? - [śmiech]
Przyniosłam klatkę do wywoływania liczb w bingo.
Oto ona, nawet porządna.
[Greg] Okej.
Nie wiem, czy jest fajna, Deboro.
Tak, ale sam już się śmiejesz, nie?
Śmieję się, bo wyobrażam sobie dołującą ciszę,
jak wchodzisz.
Kiedyś, w jednej z moich wczesnych firm,
miałam bingo z nagrodami, i przez to nauczyłam się,
że każdy lubi grać w bingo.
Nie każdy.
Jestem strusiem, dwadzieścia osiem.
Dziwny z ciebie człowiek.
Dobra, i Kojey, witaj.
Co nam przyniosłeś, co by nas rozbawiło?
- Pieska-robota. - [Alex] Zobaczmy.
Problem jest taki, że nie wiem, ile ludzi jest w pokoju,
i nie chciałbym, żeby dla kogoś zabrakło,
więc sześć piesków-robotów tańczących zsynchronizowany taniec.
Pięć, sześć, siedem, osiem.
[Kojey] Julie jest z tyłu, jest problematyczna, ale ją lubię.
Wszystkie mają imiona.
[oklaski]
- Tak. - Są twoje?
Tak, tresowałem je przez ostatnie dwa tygodnie.
- [Alex] Serio tak było. - [Greg] Rozwaliło mnie to.
Okej, Lenny. Pobijesz siedem tańczących psów-robotów?
- Sześć. - Sześć.
Jeśli sześć, to tak.
[śmiech]
[oklaski]
Trochę to trudne, bo oczywiście jestem tu jedynym dzieckiem.
I chciałem się jakoś dopasować do reszty, więc przyniosłem
piwo i papierosy.
[śmiech]
[oklaski]
Oto, co przyniósł Lenny.
Tak wchodzi z nimi do pokoju.
Ale faktycznie, w środku jest to.
Papierosy z gumy do żucia i sok.
Lenny, nie wyobrażam sobie okazji, której nie polepszyłoby
twoje wejście z papierosami i piwem.
Okej, cudownie. Steve?
Mam najbardziej jadowite zwierzę na świecie w słoiku.
Ktoś podniósł poprzeczkę.
- Co to? - Nazywa się irukandji.
To meduza, która jest najbardziej jadowitym stworzeniem na świecie,
potrafi zatrzymać ludzkie serce szybciej niż jakiekolwiek inne zwierzę.
Wyluzuj, stary.
- [Alex] Oto ona. - [Greg] O, jest malutka.
- [Greg] Może kogoś zabić? - [Steve] Jak najbardziej.
Ale jej jad daje poczucie zbliżającego się końca,
więc ma się przeszywające przeczucie, że świat
się skończy, jak ukąsi was irukandji.
To uczucie, które będzie miała Deborah
zaraz przed rozdaniem punktów?
[Greg] Okej, Zoe.
Przyniosłam jednoosobowy zespół,
bo zawsze taki chciałam.
- No. - I myślałam, że można, wiecie...
Wliczyć to w budżet.
- Tak! - [śmiech]
Kto by go nie chciał?
Nie wiem.
[Greg się śmieje]
Nie wiem, czy chcę, żeby Zoe Ball...
[Zoe udaje bęben]
Talerze na kolanie.
Można mieć bandżo, i coś na plecach...
Ła, ła... dawajcie!
Nie, Zoe, bardzo podziwiam twoją twórczość,
ale tego nie uznałbym za fajne.
[śmiech]
Miałem taki na swoim weselu. Lubię je.
- Pierwszy taniec w takim. - W tym?
[śmiech]
- Dziwny jest! - Romantycznie.
Dobra, musimy wiedzieć, które było najmniej fajne.
Wiecie, które było najmniej fajne.
- Deboro, zaczynasz z jednym punktem. - Przykro mi.
Twoje jest ciężkie, Steve, bo to niesamowita rzecz
do zabrania na imprezę, ale większość ludzi raczej pomyśli
"To psychopata".
Ale czy jest fajniejsze od Zoe Ball z jednoosobowym zespołem?
Tak, jest.
[Greg] 2 punkty dla Zoe. 3 punkty dla Steve'a.
Teraz przechodzimy do wielkich nazwisk.
Zawsze wiedziałem, że tak się skończy.
[śmiech]
Nie mogę ich oddzielić.
Po 5 punktów.
- Tak! - Dawaj, dawaj.
Dobra, czas na właściwe zadanie. Co masz, Alex?
Cóż, Papo Gregu, czas na papa-domy.
- O! Jedzenie. - Jedzenie i literki.
- Jedzenie, literki i lampka. - Tak.
Lubisz takie coś?
E, Scrabble?
Tak.
[Alex] Zbieg okoliczności. To nie jest jak Scrabble.
- Nie jest jak Scrabble? - [Alex] Nie.
- [Alex] Używasz kloszy w domu? - Nie.
Mama nie gotuje, raczej przygotowuje posiłki do mikrofalówki
i zupki chińskie. Jest w nich dobra.
[Alex] To już coś.
- Co jest pod tym? - Och.
- Uu. - Och.
Uuu!
- To poppadomy? - [Alex] Może.
Uwielbiam poppadomy.
Będę żałował, że to powiedziałem, nie?
"Zjedz te poppadomy".
Hurra!
Och. "Po każdym kęsie, musisz usunąć literę
alfabetu ze swojego słownictwa".
"Potem, skomplementować Grega albo obrazić Aleksa".
Nie chcę cię obrażać!
- [Alex] Lubię, jak się mnie obraża. - Lubisz? Okej.
"Twoje obelgi i komplementy muszą być za każdym razem inne".
"Jeśli użyjesz usuniętej litery,
10 g zostanie dodane do twojej końcowej wagi... poppadomów".
"Wygrywa najwięcej zjedzonych poppadomów".
"Masz maksymalnie 10 minut".
"Twój czas liczy się od gwizdka Aleksa".
Czyli jeśli pozbędę się A, nie mogę używać słów z "A"?
- [Alex] Mm-hm. - Co?!
To... to skandal!
[oklaski]
- Lubicie poppadomy? - Mm-mm.
- Już nie. - [Greg] Och!
Mam nadzieję, że macie dobre obelgi. Zapisałem kilka,
których mogliście byli użyć.
Dziwnozębna postać z Ulicy Sezamkowej, beksa z długą szyją,
sobowtór Andy'ego Murraya. To tylko kilka.
Owłosiony koński drąg, takich mogliście użyć.
- [Greg] Lecimy dalej? - [Alex] Tak.
Nasi pierwsi chrupacze to Deborah Meaden
i Steve Backshall.
Czyli kęs, litera, obraza.
[gwizdek]
Alex, nie podobają mi się twoje buty.
[Alex] Po każdym kęsie musisz usunąć literę.
Okej, to nawet nie kęs.
- Jeszcze nie przełknęłam. - [Alex] Dobrze wiedzieć.
- [Alex] To nie jest kęs...? - Jeszcze nie przełknęłam.
- Będę miała kęs. - [Alex] Tak.
Greg, jesteś moim ulubionym komikiem.
Z wpada.
Greg to świetny człowiek.
Alex, ta koszula wymaga krawatu.
- Jestem poważną biznesmenką. - [Alex] Słyszałem.
Codziennie robię interesy. Ludzie traktują mnie poważnie.
Greg, jesteś moim ideałem faceta.
V. Alex jest wredniejszy, niż myślałam.
[Alex] Tak robisz w restauracji?
Alex, nigdy nie lubiłem The Horne Section.
[Alex] Brzmi, jakby te obelgi same do ciebie przychodziły.
Tu nie musiałem się starać.
Mm! Super.
[Alex] Super, powiadasz?
Powiedziałam "super"?
Szklanka wody.
Są wegańskie?
Alex, zawsze będziesz asystentem.
- [Alex] Chyba podoba ci się... - [Steve się śmieje]
Kretyn.
- [Alex] Super. - Powiedziałeś słowo z "V".
[Alex] Zaczyna się ostatnie 1:40.
Okej.
Już koniec?
[Alex] Jeszcze nie. 20 sekund.
Em...
...męskie cycki.
[gwizdek]
[Alex] Masz trochę poppadoma na brwi.
Naprawdę?
[Alex] Koniec czasu.
Ach!
[oklaski]
Ostatni obraz ciebie był bardzo potężny, Steve.
Teraz niedobrze mi się robi na samą myśl o poppadomach.
Słusznie. Twoje obelgi były cudownie konkretne,
i wiem, że na pewno go zraniły.
"Nigdy nie lubiłem The Horne Section".
[Greg] Absolutnie wspaniałe.
Zjadł 5,5 poppadomów w 10 minut,
- czyli szybko. - [Greg] Imponujące.
Deboro, twoją strategią było zjedzenie wszystkich poppadomów?
Tak było.
- [Greg] Deborah mówiła jakieś komplementy...? - [Alex] Tak.
Chyba powiedziała, że jestem miły.
Niestety, oboje popełnili sporo błędów.
Za każdy błąd, 10 gramów zostanie dodane do
całkowitej wagi. Zrobiłaś 24 błędy.
- Ja zrobiłam 24 błędy?! - Steve zrobił 38.
Jakby każde z was nie zjadło w ogóle nic,
- poszłoby wam lepiej. - [śmiech]
Dobra, musimy przerwać na kilka minut.
Do zobaczenia za chwilę.
[oklaski]
Cześć! Witam ponownie w odcinku noworocznym.
Co się działo przed przerwą, Alex?
Mieliśmy zadanie z jedzeniem poppadomów, i na razie
Deborah i Steve zapomnieli, że mieli unikać
liter, które usunęli ze swojego słownictwa.
A teraz to samo z Kojeyem, Lennym i Zoe.
Mogę pójść po wodę?
Po pierwsze, mogę iść po coś do picia?
- [Alex] Możesz. - Tak. Idę, i jeszcze sprawdzę.
Ooo!
Śliczności!
Wciąż jesteśmy.
Wciąż rozwalamy. Coś jest...
To sosy? Mogę maczać...?
Oooo!
Cudowne.
Dostanę coś do picia, proszę, Alex?
A, jupi!
Czuję się jak jedna z tych malutkich małpek,
która zaraz zrobi salto.
Okej.
[Alex] Straciliśmy Z.
Alex ma dziwne kolana.
- [Alex] Dziwne kolana? - No.
Niemiły z ciebie człowiek.
- Mm-hm. - Nie podobała mi się rano twoja bluza.
- [Alex] Naprawdę? - Tak.
Alex, jesteś strasznie włochaty!
Dziwne palce.
Boże! Czekaj...
Pytanie.
Jest napisane, "zjedz poppadomy".
Nie jest napisane, kto ma jeść.
Alex, wyglądasz na spoconego!
- [Alex] Włochaty i spocony. - Ogarnij się.
Dziwaczne uszy.
O, Boże! Używam tylu liter.
Mam wrażenie, że tracę masę punktów.
Ładnie pachnie.
[Alex] Spotkałeś go?
W mojej głowie.
Pachnie jak Paco Rabanne.
[mamrocze]
Ciacho.
- [Alex] Nazywasz Grega ciachem? - Tak.
Tak. Tak.
Nadjeżdża pociąg.
Świnia.
Jeśli nauczyłem się czegoś oglądając ten program, Alex,
to to, że wszystko włożysz do ust.
Zamierzam wykorzystać to na swoją korzyść.
Została minuta.
Nie mogę przeliterować moich wyzwisk! Em...
Szpara.
- [Alex] W zębach? - Tak.
O, przepraszam.
- Kościste kolana. - [gwizdek]
Topię się.
Nie mogę literować. Topię się.
- [gwizdek] - Och!
Niedobrze się czuję.
[Alex] Ja czuję się zraniony.
[oklaski]
Chyba twoim problemem
w kontekście tego głupiego programu, Zoe - jesteś zbyt miła.
Mogę ci pomóc?
Zapiszę przezwisko, które powiesz Aleksowi.
Okej. Dziękuję bardzo.
To tylko trening, żeby obudzić twoją złą stronę.
[śmieje się]
- [Alex] Cześć, Zoe. - Ty koniobijco.
Widzisz?!
- Widzisz, jakie łatwe? - Dziękuję za to.
Przeprosiny dla rodziców Lenny'ego.
Słyszę dużo gorsze rzeczy, jak moja mama prowadzi.
[Greg] Lenny, użyłeś kilku dobrych obelg.
Kiedy powiedziałeś "świnia"...
Było jeszcze kilka komplementów. Niektóre były bardzo miłe.
Ładne włosy, cudowna postura, perfekcyjny, atrakcyjny, super, mięśnie.
[śmiech]
- Dobrze wiesz. - Dziękuję.
Kojey, miałem wrażenie, że kiedy odkryłeś sosy...
- Mm-hm. - ...straciłeś całe zainteresowanie zadaniem.
Chodziło ci tylko o jedzenie.
Szczerze, zawsze chciałem czymś nakarmić Aleksa,
tak bardzo, że uwieczniłem ten moment
na koszulce.
[śmiech]
[oklaski]
- Super. - Tak, tak.
Ostatecznie, jedzenie poppadomów nie miało takiego znaczenia,
ważne było, ile zrobili błędów.
Wiemy, że Deborah zrobiła 24,
czyli najmniej, Deboro, w porównaniu z 38 Steve'a,
56 Zoe, 85 Lenny'ego
i 131 błędami.
Uważam, że to świetne.
Kojey skończył z 97 poppadomami, jest ostatni, dostaje 1 punkt.
Lenny skończył z 64, Zoe z 41,
Steve z 24, Deborah skończyła z tylko 15,
więc dostaje 5 punktów.
[oklaski]
Rzucimy okiem na fajniutką tablicę wyników, Alex?
Jasne, jest blisko. Mamy dwie osoby na trzecim
i dwie osoby na pierwszym, to Lenny i Steve.
[oklaski]
Tak!
Lecimy dalej.
Okej, i jak wtedy, gdy złapałeś mnie na rysowaniu cię pod prysznicem,
to wiąże się z niezręcznym portretem.
Przez to czuję się ważny.
[Alex] Jesteś ważny, Steve.
Nie jestem przyzwyczajony do mojego nazwiska w świetle.
- [Alex] Mam do ciebie poważne pytanie, Lenny. - Dobra.
[Alex] Mogę ci zadać osobiste pytanie, Deboro?
Możesz. Mogę nie odpowiedzieć.
[Alex] Jak długo zajmuje ci zjedzenie pomarańczy?
Mogę dać sobie trochę więcej czasu,
biorąc pod uwagę, jaki to program.
- [Alex] To nie jest część... to ogólne... - Nie wierzę ci, Alex.
Powiem, że 3 minuty.
3 minuty.
- 10 minut. - [Alex] 10 minut?
4 minuty 45 sekund.
[Alex] To twoja ostateczna odpowiedź?
6 minut i 23 sekundy.
[Alex] Okej.
Pewnie jestem w stanie zjeść pomarańczę w jakieś 45 sekund.
- [Alex] Super. - To jeden z moich talentów.
- [Alex] Teraz możesz otworzyć zadanie. - Okej.
"Narysuj na tym tablecie siebie jedzącą owoc".
"Nie możesz dotykać ekranu żadną częścią
swoich dłoni".
"Masz tyle czasu, ile zajmuje ci zjedzenie pomarańczy"...
[wzdycha]
Teraz myślę, że mogłoby zająć mi ponad godzinę.
"Poza tym, podczas zadania musisz robić się
coraz bardziej zła".
"Twój czas jest liczony od teraz".
Będziesz krzyczał mi czas?
- [Alex] Tak, upewnię się, że jesteś zła. - Tak.
- [Alex] Bez obaw. - O nie, to będzie łatwe.
[oklaski]
Zaintrygowała mnie arogancja Steve'a dotycząca pomarańczy.
Serio myślałem, że dostaję wyzwanie, jak szybko zjem pomarańczę.
Miałem wrażenie, że już jadłeś pomarańczę na czas.
Jakbym kiedyś to zrobił.
- [Greg] A robiłeś? - Nie...
[śmiech]
Deborah ma świetną zdolność, w każdej sytuacji
wydaje się przewodzić.
Niezły talent.
A jemu to się nie podoba. Nie lubi silnych kobiet.
[Greg] Dobra, zobaczmy.
Okej, pokazać wszystkich tworzących naraz?
Tak, stary.
Zobaczmy.
Czym można po tym rysować?
Nie tym.
Twój czas jest liczony od teraz.
O, wow! Mogę rysować nosem.
Tu jest banan. Banany są jak palce.
Zgasło.
[Alex] Hmm.
U, mogę użyć twoich dłoni?
- Chyba będę musiał zamknąć oczy. - O, okej.
O, i jeszcze muszę być zła.
To okropny rysunek, nie cierpię go.
Ramiona.
[Alex] Powinieneś już robić się zły.
Ramiona!
Hmm.
Nie podoba mi się, jak stoisz nade mną i robisz "hmm".
[Alex] Jak się teraz czujesz, Steve?
Przeraża mnie moja zbytnia pewność siebie z jedzeniem pomarańczy.
[Alex] Tak, zostało ci 6 sekund, Steve.
Grr, ciężka robota.
Nie jest proste.
[wzdycha]
Właśnie miałem się porządnie zezłościć.
[warczy]
- No, cóż. - [gwizdek]
Wyglądam jak Kim Kardashian, albo coś. Mam wielkie usta.
- [Lenny] Może być? - Co?
- [Lenny] Może być? - Tak, może być.
[Lenny] Dobra.
[Alex] Została minuta.
Niegrzecznie jest zapraszać ludzi do Taskmastera.
Wrócę do domu z wielkim, czerwonym nosem.
Nawet nie powiem, jak irytujące jest mazanie nosem po...
Nie wiem, skąd to się wzięło.
O, Boże!
Mam dość.
Wiecie co? Bo jest tak zły, promienie laserowe.
Piu! piu! piu!
[Alex] Wydajesz się być mniej zły.
[warczy]
Mogłabym teraz robić lepsze rzeczy z moim czasem,
cholera, paskudny Horne!
Em.
Mogę skończyć na czymś wesołym?
Bo faktycznie podoba mi się mój obrazek.
- [gwizdek] - Aa! Nie tak głośno!
[oklaski]
Źle mi było z tym, że opisywałem cię jako
- wiecznie wesołą. - O, Boże.
Wtedy zobaczyłem na filmiku, jak robisz "grr".
[śmiech]
Dużo mi się podobało w próbie Lenny'ego.
Ale jest jeden kadr, o który poprosiłem Aleksa,
jak was oglądaliśmy.
Jest prześmieszny, jeśli wyjmiemy go z kontekstu
tego programu. Jakbyście to zobaczyli,
co byście pomyśleli, że się tam do cholery dzieje?
[śmiech]
No, ktoś zostanie przez to aresztowany.
- I to nie ja. - I to nie ty!
Okej, zobaczmy coś.
Okej, cóż, miał tylko 45 sekund,
ale Steve narysował nosem to.
Wow!
[śmiech]
[oklaski]
No, w te 45 sekund udało ci się narysować sobie sześciopak,
niesamowite!
[Steve] I zadowolony z siebie uśmiech.
A nie miał jeść owoc?
Na obrazku miał być owoc, tylko tego brakuje.
- Chyba że stwierdzisz, że coś tu jest owocem. - Jagódki?
[śmiech]
Nie jest źle, jak na 45 sekund, Steve.
[Alex] Zobaczmy obrazek Zoe Ball.
Spójrzmy.
[śmiech]
Świetnie wygląda!
O, Boże! Przerażające.
Co robisz ustami?
To arbuz, Steve!
[Zoe] To arbuz. Patrz, ma pestki.
Dlaczego postarzyłaś się o 60 lat?
Em...
Byłam z tego bardzo dumna!
Nie zabieraj mi tego.
[Greg] Jest dobre! Ładny arbuz.
Dobra, zatrzymajmy się na chwilę. Alex, chcesz rzucić reklamom?
Okej.
[Ad - reklama i skrót od Adam]
[oklaski]
Cześć! Witam ponownie.
Na zewnątrz może być zimno, ale Taskmaster was rozgrzeje.
Rozgrzeje was ciepełko dziadka od zadań.
- Przed przerwą... - [śmiech]
Przed przerwą, słynna piątka rysowała autoportrety
na iPadzie, nie używając rąk.
Zobaczmy więcej rezultatów,
zaczynając od radykalnego obrazka Kojeya.
Ooo! Fajny.
[Alex] Jak się przyjrzycie, zobaczycie lasery.
[Kojey] To truskawka, jem truskawkę.
Wyobrażałeś sobie, że wyskoczył w górę
i odpadły mu nogi, czy...?
To autoportret, a siedziałem przy stole,
więc reszta moich nóg jest pod stołem.
Ale jest abstrakcyjnie.
[śmiech]
Teraz pokażę autoportret Lenny'ego.
KOCHAM TM
[śmiech]
[Alex] Kim Kardashian z bananem.
Zmieniłem na gruszkę, ale oczywiście, jestem mały,
więc gruszka jest... właśnie tak wygląda dla mnie gruszka.
[śmiech]
Bardzo sprytne.
- Kto teraz? - Ostatnie, prosto spod pióra smoka,
oto arcydzieło Debory.
[Greg] Zobaczmy.
[śmiech]
Też poszłam w abstrakcję.
To jak jesz owoc, obserwowana przez judasza?
[śmiech]
Pod sam koniec, nacisnęła nosem przycisk,
który nałożył na wierzch czarną warstwę,
ale udało nam się ją zdjąć,
bo twierdziłaś, że na obrazku jadłaś banana,
...a tak wyglądał przed zakryciem.
[śmiech]
[Alex] Dużo lepiej!
Jest jeszcze gorszy.
[śmiech]
[Alex] O, rany. Wstał.
Co to?
[śmiech]
Nie wiem. Mój język?
Mam bardzo długi język.
- Masz długi język. - Mam długi język.
Później ci pokażę.
[śmiech]
[oklaski]
[Greg] O, rany.
Dobra, Greg, pokażę ci wszystkie pięć.
[Greg] No, oczywiście, że ten Debory jest najgorszy.
Dlatego, że w ogóle cię nie przypomina, Deboro,
ani osoby,
ani kogoś jedzącego owoc.
[Alex] Czyli 1 punkt dla Debory.
Steve dostanie 2 punkty, bo nie widać na nim owocu.
Przykro mi Lenny, chyba dam ci 3 punkty.
Podoba mi się babcia Ball,
chociaż najwyraźniej, Zoe rysowała będąc na trampolinie.
I oczywiście, arcydzieło Kojeya zgarnia 5 punktów.
5 punktów dla Kojeya Radicala.
- [oklaski] - [Alex] 3, 4, 5.
Zobaczymy jeszcze jedno zadanie?
[kukanie]
[śmiech Nisha]
- Alex. - [Alex] Kojey.
- Do tego? - [Alex] Wejdź do kosmicznej kuli.
- Cześć. - Wejdź do komory tlenowej.
- Komory tlenowej? - [Alex] Może.
Thunderdome?
[Alex] Tak, przepraszam. Wejdź do Thunderdome.
Dobra.
Och! W zadaniu jest zadanie.
Poczekaj chwilę.
To wyskakujące zadanie!
Oczywiście. Dobra.
Jaja sobie robicie.
[śmieje się]
To nie pomaga na moje problemy z zaufaniem!
"Spraw, aby te rzeczy wystrzeliły, kiedy licznik osiągnie zero".
- Toster. - Konfetti.
Potwór.
- Pajacyk. - Guma.
- Dozownik. - Kukułka.
- Bańki. - I balon.
Nie ma balonu.
"Wygrywa najkrótszy czas pomiędzy pierwszym i ostatnim wystrzeleniem".
"Masz 15 minut".
"Twój czas jest liczony od teraz".
Wszystko ma wystrzelić w momencie 15 minut?
[Alex] Aha, wszystko.
Tu jest dziewięć rzeczy, Kojey.
Chcesz, żeby wszystkie wystrzeliły za 15 minut.
- Tak. - [Alex] Idealnie, w tym samym czasie.
Muszę testować?
[Alex] Możesz testować, ile chcesz.
Ale masz tylko te kromki chleba. I jeden balon.
Hę?
[oklaski]
Chcesz wyjaśnić zasady?
Tak, Kojey, to...
...jest trochę skomplikowane.
Zrobiłem małą grafikę.
Jest 15 minut, zanim czas wybije zero.
Chcą, żeby wszystkie wystrzelenia miały miejsce w tym momencie.
Im bliżej wystrzelenia są do momentu zera,
tym lepiej. Zacznijmy. Oto Lenny, Stevie
i ktoś, kto nie lubi, jak się ją nazywa Debbie. Zobaczmy.
Chyba najpierw chcę spróbować z tosterem.
Właściwie nie wiem, jak działa toster.
- [Alex] Wstępnie opiekasz tost? - Tak.
- [Alex] Okej. - Później będzie opieczony.
[Alex] Chyba jest sterowany mową.
Mam mówić do tostera?
Wejdź.
Cicho! Wcale nie jest.
- [Alex] Nie, chyba jednak nie. - Och!
Ile to zajmie?
O, bardzo szybki.
[melodia]
Nie lubię ich.
Och!
Boże, nie lubię cię.
Muszę to nakręcić jedną ręką.
Może mogę to zakleić.
W sumie, można zrobić tak?
Patrzcie, można zrobić tak.
Okej, ile mam rąk?
Okej.
3 minuty i dalej.
Jak to się otwiera?
- [Alex] To podajnik karmy dla kota, Lenny. - Och.
Myślałam, że to minuty.
- [Alex] Nie. - To nie minuty. To godziny, tak?
Jeśli nastawię na najniższą...
Och! Hmm.
Och! Wow. Dramatyzm.
O, mam żuć gumę?
- [Alex] Żeby zrobić balon? - Tak.
- [Alex] Wsadziłeś wszystko, tak? - Wszystko naraz.
Idź na całość.
- To już mam. - [Alex] Okej, to jest gotowe.
Gdzie jest balon?
A! Tam jest.
Dobra, jeszcze nie chcę, żeby pękł.
Powiesz mi, kiedy zostanie 10 sekund?
[Alex] Zrobisz wszystko w ostatnie 10 sekund? Podoba mi się.
- Już możesz wejść. - [Alex] Okej, toster wchodzi.
To jest jako pierwsze.
- [Alex] Następne wystrzelenia są na serio, tak? - Dokładnie.
- [Alex] 30 sekund. - Dam radę.
[Alex] 25 sekund.
Zabójcze napięcie.
To może być tutaj.
[Alex] 10 sekund.
Em...
[gwizdek]
O, Boże.
Ach!
[gwizdek]
Jej! Super.
[oklaski]
O, Boże.
Śliskie ręce.
Robię to, co mam robić?
O, wystrzeliło.
- [Alex] Jeszcze jedna rzecz. - Co nie wystrzeliło?
To wystrzeliło, to wystrzeliło.
Co nie wystrzeliło?
[Alex] Już wszystko, Lenny.
Co nie wystrzeliło? Kukułka, podajnik...
Podajnik? To?
To?!
[Alex] Właśnie to.
I tyle?
[Alex] Możesz iść.
Kazaliście mi żuć gumę balonową. Moja mama będzie na ciebie zła.
[śmiech]
[oklaski]
Steve wyglądał jak zawodowy wystrzeliwacz.
Miałem tą przewagę, że wcześniej korzystałem z tostera.
[śmiech]
Deboro, uważasz czasem, iż pomimo sukcesu,
straciłaś kontakt z rzeczywistością?
- Na moją obronę, mamy kuchenkę agę. - To nie pomoże.
Nie wiedziałam, że nie mówi się do tosterów.
Nie mówi się do tosterów!
Dobrze, że to nie jest program,
który w kółko puszczałby fragment, żeby na zawsze cię nawiedzał.
- Ten? - Tak.
Wejdź.
[śmiech]
[oklaski]
Lenny, tobie też dobrze poszło.
- Dziękuję. - Ale zaintrygowało mnie, że nie wiedziałeś,
co było w podajniku,
a kiedy tylko zobaczyłeś, zabrałeś się do jedzenia.
Jestem jak mały gremlin, nie?
Dobra. Chcę usłyszeć czasy!
Oczywiście, Steve był najszybszy z tej trójki.
Wszystko wyskoczyło w przeciągu zaledwie 18 sekund.
Lenny i Deborah mieli podobny czas.
Niestety, Deborah nie zauważyła podajnika.
Czyli Lenny'emu zajęło to w sumie 50 sekund,
- Deborze 72, czyli nieźle. - I uważasz,
że niezauważenie podajnika to coś, czego Deborah będzie najbardziej żałować
- w tym zadaniu? - [śmiech]
Wejdź.
Została tylko jedna część.
Kto zabierze do domu gumę-papierosy i sok
oraz wielkie, złote brwi? Dowiemy się wkrótce.
[oklaski]
Cześć! Witam ponownie w ostatniej części programu,
pod koniec naszego odcinka noworocznego.
Tak, i to chyba też oznacza, że jesteśmy coraz bliżej
- końca naszego życia. - [śmiech]
Przed przerwą, uczestnicy starali się zsynchronizować
dziewięć rzeczy tak, aby wyskoczyły jak najbliżej zera.
Na tym polega zadanie.
Więc, oczywiście, zaczniemy jak najbliżej zera.
Kto by tak nie zrobił?
Kto nie zacząłby możliwie najbliżej zera?
[śmiech]
Oto Kojey i Zoe.
[Zoe] Okej, czyli mam ustawić zegar.
Ach!
To nie... bardzo urocze.
[Kojey] Jest na 50, ale nic się nie dzieje.
Do dupy.
Okej, czyli to...
O nie, wpadł do tostera!
[Kojey] Tu są trzy kawałki gumy.
Alex, proszę.
Okej, tak.
Dlaczego zawsze muszę się przestraszyć?
- Nie da rady, nie? - Nigdy nie potrafiłem robić balonów.
Nie? Wypluj.
- [Alex] Wypluć? - Obrzydzasz mnie.
- Ile czasu zostało? - [Alex] 6:20.
6 minut, czyli jeśli nastawię na trochę ponad 6 minut.
[kukanie]
Czego chcesz?
[śmiech]
I wtedy można zrobić tak.
Balon też?
Muszę nacisnąć za dużo rzeczy, Alex.
[Alex] Rozumiem ten problem.
- [Alex] Plan polega na zrobieniu wszystkiego naraz? - Jak...
Jak solówka na perkusji.
[udaje perkusję]
- [Alex] Niemożliwe. - Mm-hm.
Na tym jest ciągle 6.
Nakarmi kota za 6 godzin?
A! Dobra! Czekaj, nie.
Coś się dzieje.
O, kurde!
- Ciągle się powiększa? - [Alex] A-ha.
Okej, to już po tym.
- [Alex] To pierwsze wystrzelenie. - Pierwsze wystrzelenie. Ile zostało czasu?
[Alex] Cóż, 3 minuty.
Została minuta. Okej, spróbujmy przynajmniej...
[balon pęka, Zoe krzyczy]
Raz! Dwa!
Nie bardzo w tym samym czasie.
Jej!
Po prostu wylazł.
- Tost. Ile zostało czasu? - [Alex] To tost?
To tost.
To już nie będzie chlebem.
Jak włożysz z powrotem do worka, to pomyślą, że cię porąbało.
- Tost, stary. - [Alex] Dobra.
Jak mokre pierdnięcie. Obrzydliwe.
[kukanie]
- [Alex] Świetnie. - [melodyjka]
[śmiech]
♪ A, B, C, D, L, M, N, O, P ♪
♪ Q, R, S prosto do T, U, V ♪
♪ W, X, Y i Z ♪
♪ Teraz znam alfabet ♪
[gwizdek]
[Alex] Wszystko wystrzeliło.
Poza moją karierą.
- [Alex] Dzięki, Zoe. - Dziękuję.
- [Alex] Możesz zabrać je ze sobą. - Biorę swoje tosty.
Tylko to mi zostało. Godności już nie mam.
Mam dwa tosty.
[oklaski]
Podczas przygotowań wyglądałaś, jakbyś wszystko miała pod kontrolą.
Tak, zrobiłam listę. Próbowałam szacować czas.
A potem, cóż, zapisałem
"Kiedy zaczęła się próba Zoe,
wyglądało jako kobieta spadająca ze schodów".
O, rany. Ale tosty były dobre.
- Tosty były dobre. - Mi poszło słabo.
Nie wiem, co tam się stało, Kojey,
ale powiedziałeś podajnikowi karmy, że jest do dupy.
Powiedziałeś, że Alex cię obrzydza.
I miałeś pretensje do mechanicznej kukułki.
Dużo zrobiłem.
[śmiech]
- No i napisałeś też piosenkę. - To musi być coś warte.
Nie, jeśli chodzi o punkty.
Okej, wiemy, że na razie Deborah jest trzecia z 72.
Żadnemu z was oczywiście nie poszło lepiej.
Kojey, twoje okienko trwało 3:31.
Zoe, podajnik w końcu się otworzył 24 minuty po pierwszym strzale.
- O, Boże! - Czyli 1 punkt dla Zoe, 2 dla Kojeya,
3 dla Debory, 4 dla Lenny'ego, ale 5 dla Steve'a Backshalla.
[oklaski]
To oznacza, że Steve i Lenny są razem pierwsi z 14 punktami.
- [Greg] Wow! - [Alex] Tak, jest okej.
- [oklaski] - [Alex] Każdy może wygrać.
Okej, wszyscy, została tylko jedna rzecz.
Zostańcie, gdzie jesteście... Uuu!
...a Alex i ja udamy się na scenę
na ostatnie zadanie odcinka.
Uuuu!
[oklaski]
Młodzieńcze, kto przeczyta zadanie?
- Deborah Meaden, proszę. - [Deborah] Okej.
"Zgadnijcie, czy rzecz zmieści się przez dziurę,
czy nie zmieści się przez dziurę".
"Jak zgadniecie, tracicie jajko".
"Wygrywa najmniej pozostałych jajek".
Okej.
Jakieś pytania?
Nie.
[śmiech]
Greg, przejdziemy do pierwszej rzeczy?
Razem?
To nie pomoże tym plotkom w internecie.
[Greg] Zaprezentować?
Czy kaczuszka przyniesie im szczęście?
[Alex] Dobrze. Mamy dwa "tak" i trzy "nie".
Czas wpychać.
[śmiech]
[okrzyki]
[Alex] Tylko dwie poprawne odpowiedzi.
Wyrzućcie jajka, Kojey i Lenny.
Druga rzecz, dziura jest trójkątna, ale jaki jest przedmiot?
Patelnia da radę, czy nie?
Jedno tak, dwa nie.
Kolejne tak. Kolejne tak.
Czas wpychać.
Na ukos!
[okrzyki]
O, nie.
Przepraszam.
Zoe Ball trafiła kogoś jajkiem?
- Przepraszam. - Jezu, Zoe Ball straciła głowę.
[Alex] Wszyscy stracili po jajku, Greg.
Czy pachołkowi się uda?
[Greg] Same "nie".
[Greg] Serio się nie zmieści.
Nie zmieści się. Wszyscy możecie wyrzucić jajko. Dobra robota.
Arbuz.
Będzie bohaterem, czy wrogiem?
[Greg] Pięć razy nie?
[Alex] Wpychaj.
[Alex] O nie, to elastyczny arbuz!
Wszedł!
[oklaski]
Wiecie, co?
- Kojey jest zły. - [Greg] Nie aż tak, jak Lenny.
Ładne okienko. Co jest za nim?
Spróbuj ścisnąć.
[jęk]
Do zobaczenia na rozdaniu BAFT.
[Alex] Okej, mamy nie, nie, nie, nie, tak u Ball.
Ball o kuli [ball] - czy przejdzie?
O, nie!
- [Alex] Wszyscy poza Zoe wyrzucają jajko. - Cholera.
Rękawica bokserska.
Czy przejdzie przez szparę?
Wszyscy wybrali tę samą odpowiedź.
Staram się dla was!
- Staram się dla was. - [okrzyki]
- [Alex] Okej. - Łuhu!
Czy balon się zmieści?
[Alex] O! Cztery razy "nie" i "tak" od Kojeya Radicala.
- Ooo... - Czas wpychać.
Ooo!
Za mocno, Greg!
Wszyscy poza Kojeyem wyrzucają jajko.
Okej, to dziura w kształcie krzesła,
ale co będzie przez nią wciskać?
Oo, ciekawe.
Krzesło. Czy się zmieści?
Radical twierdzi...
nie.
Ooo...
[Alex] Prawie!
- [Alex] Zmieści się? - Nie!
Tak!
- Weszło! - [okrzyki]
[Alex] Tylko Steve i Zoe zgadli.
Trochę niepokojące, że dostałem zadyszki, nie?
Teraz wszyscy spójrzcie na tę dziurkę.
[Alex] Co będziemy wciskać przez tę dziurkę?
- [Alex] Pech. - Ale dla kogo?
Będzie szczęście, czy nieszczęście? Zobaczmy.
Tylko Lenny wybrał "nie".
O, nie.
Ooo...
[Zoe] Wciskaj!
Nie wejdzie.
[oklaski]
Lenny i Steve idą łeb w łeb, zostały im po cztery jajka.
Kojey niepocieszony.
- [Greg] Ostatnia. - [Alex] Możesz wziąć ostatnią rzecz, jak chcesz.
Ooo...
- Czy mały Alex Horne... - ...narodzi się na nowo?
[śmiech]
Może mu się uda.
[Alex] Mamy cztery tak, jedno nie.
Ooo!
[oklaski]
[Greg] Nie zmieścił się.
Dobra. Dodamy to do ostatecznej punktacji i zobaczymy, co się stanie.
[oklaski]
[Greg] No, proszę.
Kojey, obawiam się, że miałeś najmniej poprawnych odpowiedzi,
na końcu miałeś najwięcej jajek, więc dostajesz 1 punkt.
Nacieszmy się przez chwilę miną Kojeya.
Razem na trzecim w tej rundzie,
Deborah i Zoe obie zgadły połowę, pięć,
więc dostają po 3 punkty.
Na drugim miejscu, sześć dobrych odpowiedzi, Steve.
Ale Lenny zgadł siedem, więc dostaje 5 punktów.
[okrzyki i oklaski]
- [Greg] No i? - No i końcowa punktacja wygląda tak.
[oklaski]
Lenny Rush wygrywa noworoczny odcinek!
Udaj się na scenę i unieś swoje złote brwi.
[okrzyki i oklaski]
Życzę wam wspaniałego roku,
i wkrótce zobaczymy się znowu.
Na razie, oto zwycięzca tego wyjątkowego wieczoru -
Lenny!
[okrzyki i oklaski]
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Red Bee Media
Tłumaczenie na polski: Hanny Time